Lucas 18
lth (LTH) vs VC
1 Yecu obolo carolok n'ëlübkörë më nyutho nïgï nï myero gïn ölëgï kür edher.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Ën okobo nï, “Yam angöl-köp tye ï taun mörö, n'onwongo ën ba lworo Obanga kadï thon wörö dhanö.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ï taun nön onwongo dha thöö mörö tye ïë. Ën obedo bino both angöl-köp nön jwijwi nakun kobo nïnë nï, ‘Ngöl nïna köp atïr ï kom ngat na an apido ködë.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Wang na pol angöl-köp nön kwërö ökö. Ëntö kinge ötwak kënë nï, ‘Kadï bed ba alworo Obanga onyo aparö pï dhanö,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 cïthë dha thöö ni ölöla dong rwök. Abino dong ngölö-köp atïr nïnë ï kom ngat na ën pido ködë, ëk bino mërë botha jwijwi kür omoga.’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ëka Rwoth Yecu okobo nï, “Winy unu ngö n'angöl-köp na kite mërë ba tye atïr okobo.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Obanga ba bino ngölö-köp atïr both jögë na ën öyërö, na kok bothe kiceng kï kiwor? Ën bino thumere na ba ötïmö gin mörö ï komgï?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Akobo niwu nï ën bino ngölö-köp atïr pïöpïö më könyögï. Kömanön thon ka Wod ka dhanö bino bino, ën bino nwongo yee tye both jö n'oye ën?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yecu dök obolo carolok both jö mökö na genere kën-gï nï gïn kitegï atïr nakun caö gïnï jö nökënë.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Jö arïö yam öcïdhö ï lëga ï öt k'Obanga. Ngat acël obedo Aparicayo ëka ngat nökënë ca obedo acök ocoro.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Aparicayo ocung nakun lëgö gire kënë nï, ‘Obanga apwoi pïën an ba acal kï jö nökënë n'obedo ëyak, jö na ba genere, ëdöny ï elomi ëka thon ba acal k'acök ocoro ni.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 An ario kec nïnö arïö ï cabït acël. Amïö thon acël më apar më jamina kïbëc na an anwongo.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Ëntö acök ocoro ocung kï cecen. Ën ba onwongo twërö tingo wangë malö ï polo ëntö odhongo körë kï cwer cwiny nakun lëgö both Obanga nï, ‘Obanga tïm nïna kïca, an abal.’
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 “Akobo niwu nï, ëcwö nön ödök tunge n'ëkwanö nï ën kite atïr ï nyim Obanga löö ëcwö nökënë ca ökö. Pï manön, ngat acëlacël na kethere kënë nï etye malö, Obanga bino dwökö ën pïny. Ëntö dhanö na mwolere kënë Obanga bino tingo ën malö.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Jïï onwongo tye ka kelo ëthïnö na thïthïnö both Yecu ëk oketh cïngë ï komgï. Ï karë n'ëlübkörë önënö ngö n'onwongo tye ka tïmërë, ocoko gïnï jïï nï kür ekel ëthïnö.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Ëntö Yecu ocwodo ëthïnö bothe cë okobo nï, “Wëk unu ëthïnö na thïthïnö obin botha, kür ijukugï, pïën jö na mwolere kamë ëthïnö, Obanga bino gamögï ï ker mërë.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö na ba bino gamö Ker k'Obanga kamë athïn na tïtïdï, ba bino dönyö ïë.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Alöc k'Eyuda mörö openyo Yecu nï, “Apwony na Bër, ngö na myero an atïm ëk anwong kwö na bedo naka?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yecu ögamö nïnë nï, “Pïngö in icwoda nï abër? Ngat mörö ope na bër, na path k'Obanga këkën.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ingeo Cïk k'Obanga nï, ‘Kür ïdöny ï elomi, kür ineki, kür ïkwal, kür ikob caden n'obedo twodo, wör apapni ëka ayani.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ën ögamö nï, “Agwökö cïk ni kïbëc anaka na pod an onwongo abedo awobi.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, okobo nïnë nï, “In pod irem kï gin mörö acël. Apë ëk ïcadh jamini kïbëc na in iut ködë ëka ïmïï both ëcan ëka ibino bedo kï lönyö ï polo. Cë dong ibin ïlüb köra.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Nyeri ka owinyo köp ni, öcakö bedo kï kumo pïën ën onwongo obedo thwön alönyö rwök.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yecu obedo ka nënö ën cë okobo nï, “Tëk nïngö n'ëlönyö më dönyö ï Ker k'Obanga!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Adyer yot pï kïnaga më dönyö kï ï wang libira, nï löönö pï alönyö më dönyö ï Ker k'Obanga.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Jö n'owinyo köp ni, okobo nï, “Cë nga na dong twërö larë?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yecu ögamö nï, “Gin na ba twërë kï both dhanö, kï both Obanga twërë.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Cë Petero okobo both Yecu nï, “Wan ëwëkö gin na kïbëc na wan etye ködë më lübö kori.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yecu okobo nï, “An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö n'öwëkö parë, onyo cege, onyo utmego mërë, onyo enyodo mërë, onyo ëthïnë, pï Ker k'Obanga,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ën bino nwongo jami na kadhö manön wang na pol ï karë ni. Ëka dökï ï karë më anyim ën thon bino nwongo kwö na bedo naka.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yecu otero ëlübkörë apar arïö thenge ëka okobo nïgï nï, “Onu ebino cïdhö naka yo Jerucalem ëka jami kïbëc n'edwarpïny öcöö ï kom Wod ka dhanö, bino cobere.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Ebino mïö ën both jö na ba obedo gïnï Eyuda. Gïn bino ngalö ën, ebino yanyö, ebino ngülö laö ï kome, ebino pwodo kï del ëka eneko ökö.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Ï nïnö më adek ën bino cer ökö.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ëlübkör Yecu ba önïang ï köp ni thon acël. Tyën köp ni onwongo ökanërë ökö kï bothgï. Gïn ba ongeo ngö n'onwongo Yecu twakö.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Yecu ëka jö n'onwongo ut ködë kanya acël onwongo dong cwök kï Jeriko, athöö wang mörö onwongo obedo ï nget yoo na kwaö kwac.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ëcwö ni owinyo ka jïï tye ka woth ëka openyo ngö n'onwongo tye ka tïmërë.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Jïï okobo nïnë nï, “Yecu më Najaret ënë tye ka wok.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Cë athöö wang oredo, “Yecu, Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Jö n'onwongo ötëlö anyim, öjükö ëcwö ni ëk ölïng ökö. Ëntö ömëdërë kï redo na tëk rwök, “Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yecu öcakö cung ëka okobo nï jö mörö më kelo athöö wang nön bothe. Ï karë na dong athöö wang onwongo tye ka nyingo na cwök, Yecu openyo ën nï,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Ngö na in ïmïtö nï atïm nini?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yecu ögamö nï, “Nën pïny, yeeni olari.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Cücüth ëcwö ni önënö pïny ëka öcakö lübö kör Yecu nakun pakö Obanga. Na jö kïbëc önënö ngö n'ötïmërë, öcakö gïnï thon pakö Obanga.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.