Lucas 18
lth (LTH) vs BKJ
1 Yecu obolo carolok n'ëlübkörë më nyutho nïgï nï myero gïn ölëgï kür edher.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ën okobo nï, “Yam angöl-köp tye ï taun mörö, n'onwongo ën ba lworo Obanga kadï thon wörö dhanö.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Ï taun nön onwongo dha thöö mörö tye ïë. Ën obedo bino both angöl-köp nön jwijwi nakun kobo nïnë nï, ‘Ngöl nïna köp atïr ï kom ngat na an apido ködë.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Wang na pol angöl-köp nön kwërö ökö. Ëntö kinge ötwak kënë nï, ‘Kadï bed ba alworo Obanga onyo aparö pï dhanö,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 cïthë dha thöö ni ölöla dong rwök. Abino dong ngölö-köp atïr nïnë ï kom ngat na ën pido ködë, ëk bino mërë botha jwijwi kür omoga.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Ëka Rwoth Yecu okobo nï, “Winy unu ngö n'angöl-köp na kite mërë ba tye atïr okobo.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Obanga ba bino ngölö-köp atïr both jögë na ën öyërö, na kok bothe kiceng kï kiwor? Ën bino thumere na ba ötïmö gin mörö ï komgï?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Akobo niwu nï ën bino ngölö-köp atïr pïöpïö më könyögï. Kömanön thon ka Wod ka dhanö bino bino, ën bino nwongo yee tye both jö n'oye ën?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yecu dök obolo carolok both jö mökö na genere kën-gï nï gïn kitegï atïr nakun caö gïnï jö nökënë.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Jö arïö yam öcïdhö ï lëga ï öt k'Obanga. Ngat acël obedo Aparicayo ëka ngat nökënë ca obedo acök ocoro.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Aparicayo ocung nakun lëgö gire kënë nï, ‘Obanga apwoi pïën an ba acal kï jö nökënë n'obedo ëyak, jö na ba genere, ëdöny ï elomi ëka thon ba acal k'acök ocoro ni.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 An ario kec nïnö arïö ï cabït acël. Amïö thon acël më apar më jamina kïbëc na an anwongo.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 “Ëntö acök ocoro ocung kï cecen. Ën ba onwongo twërö tingo wangë malö ï polo ëntö odhongo körë kï cwer cwiny nakun lëgö both Obanga nï, ‘Obanga tïm nïna kïca, an abal.’
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Akobo niwu nï, ëcwö nön ödök tunge n'ëkwanö nï ën kite atïr ï nyim Obanga löö ëcwö nökënë ca ökö. Pï manön, ngat acëlacël na kethere kënë nï etye malö, Obanga bino dwökö ën pïny. Ëntö dhanö na mwolere kënë Obanga bino tingo ën malö.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Jïï onwongo tye ka kelo ëthïnö na thïthïnö both Yecu ëk oketh cïngë ï komgï. Ï karë n'ëlübkörë önënö ngö n'onwongo tye ka tïmërë, ocoko gïnï jïï nï kür ekel ëthïnö.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ëntö Yecu ocwodo ëthïnö bothe cë okobo nï, “Wëk unu ëthïnö na thïthïnö obin botha, kür ijukugï, pïën jö na mwolere kamë ëthïnö, Obanga bino gamögï ï ker mërë.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö na ba bino gamö Ker k'Obanga kamë athïn na tïtïdï, ba bino dönyö ïë.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Alöc k'Eyuda mörö openyo Yecu nï, “Apwony na Bër, ngö na myero an atïm ëk anwong kwö na bedo naka?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Yecu ögamö nïnë nï, “Pïngö in icwoda nï abër? Ngat mörö ope na bër, na path k'Obanga këkën.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ingeo Cïk k'Obanga nï, ‘Kür ïdöny ï elomi, kür ineki, kür ïkwal, kür ikob caden n'obedo twodo, wör apapni ëka ayani.’ ”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ën ögamö nï, “Agwökö cïk ni kïbëc anaka na pod an onwongo abedo awobi.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, okobo nïnë nï, “In pod irem kï gin mörö acël. Apë ëk ïcadh jamini kïbëc na in iut ködë ëka ïmïï both ëcan ëka ibino bedo kï lönyö ï polo. Cë dong ibin ïlüb köra.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Nyeri ka owinyo köp ni, öcakö bedo kï kumo pïën ën onwongo obedo thwön alönyö rwök.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Yecu obedo ka nënö ën cë okobo nï, “Tëk nïngö n'ëlönyö më dönyö ï Ker k'Obanga!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Adyer yot pï kïnaga më dönyö kï ï wang libira, nï löönö pï alönyö më dönyö ï Ker k'Obanga.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Jö n'owinyo köp ni, okobo nï, “Cë nga na dong twërö larë?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Yecu ögamö nï, “Gin na ba twërë kï both dhanö, kï both Obanga twërë.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Cë Petero okobo both Yecu nï, “Wan ëwëkö gin na kïbëc na wan etye ködë më lübö kori.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Yecu okobo nï, “An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö n'öwëkö parë, onyo cege, onyo utmego mërë, onyo enyodo mërë, onyo ëthïnë, pï Ker k'Obanga,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 ën bino nwongo jami na kadhö manön wang na pol ï karë ni. Ëka dökï ï karë më anyim ën thon bino nwongo kwö na bedo naka.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yecu otero ëlübkörë apar arïö thenge ëka okobo nïgï nï, “Onu ebino cïdhö naka yo Jerucalem ëka jami kïbëc n'edwarpïny öcöö ï kom Wod ka dhanö, bino cobere.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Ebino mïö ën both jö na ba obedo gïnï Eyuda. Gïn bino ngalö ën, ebino yanyö, ebino ngülö laö ï kome, ebino pwodo kï del ëka eneko ökö.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Ï nïnö më adek ën bino cer ökö.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ëlübkör Yecu ba önïang ï köp ni thon acël. Tyën köp ni onwongo ökanërë ökö kï bothgï. Gïn ba ongeo ngö n'onwongo Yecu twakö.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Yecu ëka jö n'onwongo ut ködë kanya acël onwongo dong cwök kï Jeriko, athöö wang mörö onwongo obedo ï nget yoo na kwaö kwac.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ëcwö ni owinyo ka jïï tye ka woth ëka openyo ngö n'onwongo tye ka tïmërë.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Jïï okobo nïnë nï, “Yecu më Najaret ënë tye ka wok.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Cë athöö wang oredo, “Yecu, Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Jö n'onwongo ötëlö anyim, öjükö ëcwö ni ëk ölïng ökö. Ëntö ömëdërë kï redo na tëk rwök, “Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Yecu öcakö cung ëka okobo nï jö mörö më kelo athöö wang nön bothe. Ï karë na dong athöö wang onwongo tye ka nyingo na cwök, Yecu openyo ën nï,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Ngö na in ïmïtö nï atïm nini?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Yecu ögamö nï, “Nën pïny, yeeni olari.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Cücüth ëcwö ni önënö pïny ëka öcakö lübö kör Yecu nakun pakö Obanga. Na jö kïbëc önënö ngö n'ötïmërë, öcakö gïnï thon pakö Obanga.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.