Lucas 18

lth (LTH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yecu obolo carolok n'ëlübkörë më nyutho nïgï nï myero gïn ölëgï kür edher.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Ën okobo nï, “Yam angöl-köp tye ï taun mörö, n'onwongo ën ba lworo Obanga kadï thon wörö dhanö.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Ï taun nön onwongo dha thöö mörö tye ïë. Ën obedo bino both angöl-köp nön jwijwi nakun kobo nïnë nï, ‘Ngöl nïna köp atïr ï kom ngat na an apido ködë.’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Wang na pol angöl-köp nön kwërö ökö. Ëntö kinge ötwak kënë nï, ‘Kadï bed ba alworo Obanga onyo aparö pï dhanö,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 cïthë dha thöö ni ölöla dong rwök. Abino dong ngölö-köp atïr nïnë ï kom ngat na ën pido ködë, ëk bino mërë botha jwijwi kür omoga.’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Ëka Rwoth Yecu okobo nï, “Winy unu ngö n'angöl-köp na kite mërë ba tye atïr okobo.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Obanga ba bino ngölö-köp atïr both jögë na ën öyërö, na kok bothe kiceng kï kiwor? Ën bino thumere na ba ötïmö gin mörö ï komgï?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Akobo niwu nï ën bino ngölö-köp atïr pïöpïö më könyögï. Kömanön thon ka Wod ka dhanö bino bino, ën bino nwongo yee tye both jö n'oye ën?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Yecu dök obolo carolok both jö mökö na genere kën-gï nï gïn kitegï atïr nakun caö gïnï jö nökënë.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Jö arïö yam öcïdhö ï lëga ï öt k'Obanga. Ngat acël obedo Aparicayo ëka ngat nökënë ca obedo acök ocoro.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Aparicayo ocung nakun lëgö gire kënë nï, ‘Obanga apwoi pïën an ba acal kï jö nökënë n'obedo ëyak, jö na ba genere, ëdöny ï elomi ëka thon ba acal k'acök ocoro ni.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 An ario kec nïnö arïö ï cabït acël. Amïö thon acël më apar më jamina kïbëc na an anwongo.’
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Ëntö acök ocoro ocung kï cecen. Ën ba onwongo twërö tingo wangë malö ï polo ëntö odhongo körë kï cwer cwiny nakun lëgö both Obanga nï, ‘Obanga tïm nïna kïca, an abal.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 “Akobo niwu nï, ëcwö nön ödök tunge n'ëkwanö nï ën kite atïr ï nyim Obanga löö ëcwö nökënë ca ökö. Pï manön, ngat acëlacël na kethere kënë nï etye malö, Obanga bino dwökö ën pïny. Ëntö dhanö na mwolere kënë Obanga bino tingo ën malö.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Jïï onwongo tye ka kelo ëthïnö na thïthïnö both Yecu ëk oketh cïngë ï komgï. Ï karë n'ëlübkörë önënö ngö n'onwongo tye ka tïmërë, ocoko gïnï jïï nï kür ekel ëthïnö.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Ëntö Yecu ocwodo ëthïnö bothe cë okobo nï, “Wëk unu ëthïnö na thïthïnö obin botha, kür ijukugï, pïën jö na mwolere kamë ëthïnö, Obanga bino gamögï ï ker mërë.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö na ba bino gamö Ker k'Obanga kamë athïn na tïtïdï, ba bino dönyö ïë.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Alöc k'Eyuda mörö openyo Yecu nï, “Apwony na Bër, ngö na myero an atïm ëk anwong kwö na bedo naka?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yecu ögamö nïnë nï, “Pïngö in icwoda nï abër? Ngat mörö ope na bër, na path k'Obanga këkën.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Ingeo Cïk k'Obanga nï, ‘Kür ïdöny ï elomi, kür ineki, kür ïkwal, kür ikob caden n'obedo twodo, wör apapni ëka ayani.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ën ögamö nï, “Agwökö cïk ni kïbëc anaka na pod an onwongo abedo awobi.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, okobo nïnë nï, “In pod irem kï gin mörö acël. Apë ëk ïcadh jamini kïbëc na in iut ködë ëka ïmïï both ëcan ëka ibino bedo kï lönyö ï polo. Cë dong ibin ïlüb köra.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Nyeri ka owinyo köp ni, öcakö bedo kï kumo pïën ën onwongo obedo thwön alönyö rwök.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yecu obedo ka nënö ën cë okobo nï, “Tëk nïngö n'ëlönyö më dönyö ï Ker k'Obanga!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Adyer yot pï kïnaga më dönyö kï ï wang libira, nï löönö pï alönyö më dönyö ï Ker k'Obanga.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Jö n'owinyo köp ni, okobo nï, “Cë nga na dong twërö larë?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Yecu ögamö nï, “Gin na ba twërë kï both dhanö, kï both Obanga twërë.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Cë Petero okobo both Yecu nï, “Wan ëwëkö gin na kïbëc na wan etye ködë më lübö kori.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Yecu okobo nï, “An akobo niwu köp adyer nï ngat mörö n'öwëkö parë, onyo cege, onyo utmego mërë, onyo enyodo mërë, onyo ëthïnë, pï Ker k'Obanga,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 ën bino nwongo jami na kadhö manön wang na pol ï karë ni. Ëka dökï ï karë më anyim ën thon bino nwongo kwö na bedo naka.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Yecu otero ëlübkörë apar arïö thenge ëka okobo nïgï nï, “Onu ebino cïdhö naka yo Jerucalem ëka jami kïbëc n'edwarpïny öcöö ï kom Wod ka dhanö, bino cobere.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 Ebino mïö ën both jö na ba obedo gïnï Eyuda. Gïn bino ngalö ën, ebino yanyö, ebino ngülö laö ï kome, ebino pwodo kï del ëka eneko ökö.
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ï nïnö më adek ën bino cer ökö.”
33 e, havendo-
34 Ëlübkör Yecu ba önïang ï köp ni thon acël. Tyën köp ni onwongo ökanërë ökö kï bothgï. Gïn ba ongeo ngö n'onwongo Yecu twakö.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yecu ëka jö n'onwongo ut ködë kanya acël onwongo dong cwök kï Jeriko, athöö wang mörö onwongo obedo ï nget yoo na kwaö kwac.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ëcwö ni owinyo ka jïï tye ka woth ëka openyo ngö n'onwongo tye ka tïmërë.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Jïï okobo nïnë nï, “Yecu më Najaret ënë tye ka wok.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Cë athöö wang oredo, “Yecu, Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Jö n'onwongo ötëlö anyim, öjükö ëcwö ni ëk ölïng ökö. Ëntö ömëdërë kï redo na tëk rwök, “Wod ka Daudi, kïca ömakï ï koma!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yecu öcakö cung ëka okobo nï jö mörö më kelo athöö wang nön bothe. Ï karë na dong athöö wang onwongo tye ka nyingo na cwök, Yecu openyo ën nï,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Ngö na in ïmïtö nï atïm nini?”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Yecu ögamö nï, “Nën pïny, yeeni olari.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Cücüth ëcwö ni önënö pïny ëka öcakö lübö kör Yecu nakun pakö Obanga. Na jö kïbëc önënö ngö n'ötïmërë, öcakö gïnï thon pakö Obanga.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.