Lucas 15

lth (LTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ï nïnö mörö acël ëcök ocoro ëka ëbal, obino gïnï both Yecu më winyo ka ën pwonyo.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Eparicayo ëka epwony cïk öngüngüta na kobo gïnï nï, “dhanö ni obedo okone k'ëbal ëka cemo ködgï kanya acël.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Cë Yecu dong okobo nïgï carolok nï,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Ka ngat mörö kï kinwu n'onwongo ut kï rom mërë mia acël ëka acël kï kin-gï orwenyo ökö, ngö na ën bino tïmö? Ën bino wëkö pyer abungwën wie abungwën ï bar ëka cïdhö rangö römö n'orwenyo naka nwongo.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ëka ka onwongo römö nön, ën ryongo ï wi baë kï thwön yom cwiny
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 cë cïdhö ködë yo pacö. Ën dong cwodo nyikonei mërë ëka ewodhe nï nget parë ëka kobo nïgï nï, ‘Bed unu kï yom cwiny köda, pïën anwongo römöna n'onwongo orwenyo ni ökö.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Akobo niwu, ï kit yoo acël nön, yom cwiny bino bedo na thwönë rwök ï polo pï abal acël na bino ngut na löö jö pyer abungwën wie abungwën na thamö gïnï nï kitegï atïr na ba mïtö gïnï ngut.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yecu okobo nïgï carolok nökënë nï, “Cë ka dhakö ut kï cïlïng apar na nyïng ëka orwenyo acël ökö, Ngö na ën bino tïmö? Ën bino cwïnyö tara cë ywëö ï öt ëka rangö naka nwongo.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ëka ka onwongo, ën bino cwodo nyikonei mërë ëka ewodhe nï nget parë. Cë kobo nïgï nï, ‘Bie unu ëk ebedu kï yom cwiny pïën anwongo cïlïngna n'orwenyo ni ökö.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ï yoo acël nonu, akobo niwu nï yom cwiny bino bedo ï nyim emalaika k'Obanga pï abal na bino ngut.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yecu dök ömëdërë kï carolok na kobo nï, “Yam dhanö mörö ut, n'onwongo ute k'awope mërë arïö.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Awobi na tïdï öcïdhö both apap mërë ëka okobo nïnë nï, ‘Apap, mïa lïm na kukura ökö.’ Cë apapgï opoko jami mërë ï kin-gï.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Kinge nïnö na nönök, awobi na tïdï ni öcökö jami mërë kïbëc ëka öcakö woth mërë më cïdhö ï lobo na bor. Ën öbalö lïm mërë kunön ï bedo më carö carö.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Na dong öbalö lïm mërë othum ökö, kec ërön opodho ï lobo nonu, awobi nön onwongo ope kï cem më acama.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Cë ën dong öcïdhö both ngat mörö më lobo nön, ëka etero ën ï dyelum më kwaönö pün.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Awobi ni kec obino oneko rwök naka öparö më camö cem na pün camö. Ëntö ngat mörö ba ömïö ën cem më acama.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ëntö ï karë na dong otyeko nïang pïrë kënë öcakö kobo nï, ‘Etic k'apapna tye adi na camö kwon löögï ökö, ëka an athöö kï kec kany!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Abino wëkö lobo ni cë adök cen both apapna ëka akobo nïnë nï, apap, an abalö ï nyim Obanga ëka thon bothi.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 An ba dök apora ëk icwoda nï awodi, mïa abed na calö etic na in ipangogï.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Cë dong öcakö woth më cïdhö both apap mërë.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Wode okobo nïnë nï, ‘Apap, an abalö ï nyim Obanga ëka thon bothi. Ba dök apora ëk ecwoda nï abedo wodi.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ëntö apap mërë okobo both etic mërë nï, ‘Kel unu jöra böngü na bër kï ï öt pïöpïö ëk ïmïï unu oruki. Rëp unu agïth ï nya cïngë ëka mïï unu oruk wör ï tyënë.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Kel unu thon wod thwön n'öcwëë ëk inek unu cë ëcam kanya acël ëka ebedu kï yom cwiny.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Pïën athïn-na ni onwongo yam öthöö cë kobedini dong ute na kwö. Ën onwongo orwenyo cë dong enwongo.’ Öcakö gïnï bedo kï yom cwiny.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Ï caa nön wode na dit onwongo tye ï pwodho. Ï karë na ën odwogo, na dong cwök kï öt, owinyo jïï ka wer ëka myël gïnï.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Cë ën ocwodo ngat acël kï kin etic ëka openyo ën ngö n'onwongo tye ka tïmërë.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Atic nön ögamö nï, ‘Omeru na tïdï nï dong odwogo, ëka apapni oneko wod thwön n'öcwëë pïën omeru odwogo na kome yot.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Akëmö ömakö ömïn mërë na dit cë ökwërö dönyö ökö ï öt. Apap mërë odonyo yökö ëka öbakö dhögë bothe.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ëntö ën ögamö na apap mërë nï, ‘Nën, an atio bothi pï mwaka na pol ëka bara akwërö lübö cïkni. Ëntö ba ïmïa kadï k'athïn dyël mörö ëk acam kï nyikoneina.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ëntö wodi ni n'öbalö lïmni kïbëc ï kom mon n'obedo alyanga obino pacö, in ibedo kï yom cwiny cë ineko nïnë wod thwön n'öcwëë ökö!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Apap mërë okobo nïnë nï, ‘Woda, in iut köda pï karë kïbëc, ëka jami kïbëc na an aute ködë obedo megi.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ëntö onu myero ecem, ëka ebedu kï yom cwiny pïën omeru onwongo orwenyo cë kobedini onwongere, onwongo öthöö ökö ëka kobedini dong ut na kwö dökï.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.