Lucas 15
lth (LTH) vs NAA
1 Ï nïnö mörö acël ëcök ocoro ëka ëbal, obino gïnï both Yecu më winyo ka ën pwonyo.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Eparicayo ëka epwony cïk öngüngüta na kobo gïnï nï, “dhanö ni obedo okone k'ëbal ëka cemo ködgï kanya acël.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Cë Yecu dong okobo nïgï carolok nï,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Ka ngat mörö kï kinwu n'onwongo ut kï rom mërë mia acël ëka acël kï kin-gï orwenyo ökö, ngö na ën bino tïmö? Ën bino wëkö pyer abungwën wie abungwën ï bar ëka cïdhö rangö römö n'orwenyo naka nwongo.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ëka ka onwongo römö nön, ën ryongo ï wi baë kï thwön yom cwiny
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 cë cïdhö ködë yo pacö. Ën dong cwodo nyikonei mërë ëka ewodhe nï nget parë ëka kobo nïgï nï, ‘Bed unu kï yom cwiny köda, pïën anwongo römöna n'onwongo orwenyo ni ökö.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Akobo niwu, ï kit yoo acël nön, yom cwiny bino bedo na thwönë rwök ï polo pï abal acël na bino ngut na löö jö pyer abungwën wie abungwën na thamö gïnï nï kitegï atïr na ba mïtö gïnï ngut.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yecu okobo nïgï carolok nökënë nï, “Cë ka dhakö ut kï cïlïng apar na nyïng ëka orwenyo acël ökö, Ngö na ën bino tïmö? Ën bino cwïnyö tara cë ywëö ï öt ëka rangö naka nwongo.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ëka ka onwongo, ën bino cwodo nyikonei mërë ëka ewodhe nï nget parë. Cë kobo nïgï nï, ‘Bie unu ëk ebedu kï yom cwiny pïën anwongo cïlïngna n'orwenyo ni ökö.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ï yoo acël nonu, akobo niwu nï yom cwiny bino bedo ï nyim emalaika k'Obanga pï abal na bino ngut.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yecu dök ömëdërë kï carolok na kobo nï, “Yam dhanö mörö ut, n'onwongo ute k'awope mërë arïö.
11 Jesus continuou:
12 Awobi na tïdï öcïdhö both apap mërë ëka okobo nïnë nï, ‘Apap, mïa lïm na kukura ökö.’ Cë apapgï opoko jami mërë ï kin-gï.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Kinge nïnö na nönök, awobi na tïdï ni öcökö jami mërë kïbëc ëka öcakö woth mërë më cïdhö ï lobo na bor. Ën öbalö lïm mërë kunön ï bedo më carö carö.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Na dong öbalö lïm mërë othum ökö, kec ërön opodho ï lobo nonu, awobi nön onwongo ope kï cem më acama.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Cë ën dong öcïdhö both ngat mörö më lobo nön, ëka etero ën ï dyelum më kwaönö pün.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Awobi ni kec obino oneko rwök naka öparö më camö cem na pün camö. Ëntö ngat mörö ba ömïö ën cem më acama.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ëntö ï karë na dong otyeko nïang pïrë kënë öcakö kobo nï, ‘Etic k'apapna tye adi na camö kwon löögï ökö, ëka an athöö kï kec kany!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Abino wëkö lobo ni cë adök cen both apapna ëka akobo nïnë nï, apap, an abalö ï nyim Obanga ëka thon bothi.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 An ba dök apora ëk icwoda nï awodi, mïa abed na calö etic na in ipangogï.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Cë dong öcakö woth më cïdhö both apap mërë.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Wode okobo nïnë nï, ‘Apap, an abalö ï nyim Obanga ëka thon bothi. Ba dök apora ëk ecwoda nï abedo wodi.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Ëntö apap mërë okobo both etic mërë nï, ‘Kel unu jöra böngü na bër kï ï öt pïöpïö ëk ïmïï unu oruki. Rëp unu agïth ï nya cïngë ëka mïï unu oruk wör ï tyënë.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Kel unu thon wod thwön n'öcwëë ëk inek unu cë ëcam kanya acël ëka ebedu kï yom cwiny.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Pïën athïn-na ni onwongo yam öthöö cë kobedini dong ute na kwö. Ën onwongo orwenyo cë dong enwongo.’ Öcakö gïnï bedo kï yom cwiny.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Ï caa nön wode na dit onwongo tye ï pwodho. Ï karë na ën odwogo, na dong cwök kï öt, owinyo jïï ka wer ëka myël gïnï.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Cë ën ocwodo ngat acël kï kin etic ëka openyo ën ngö n'onwongo tye ka tïmërë.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Atic nön ögamö nï, ‘Omeru na tïdï nï dong odwogo, ëka apapni oneko wod thwön n'öcwëë pïën omeru odwogo na kome yot.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Akëmö ömakö ömïn mërë na dit cë ökwërö dönyö ökö ï öt. Apap mërë odonyo yökö ëka öbakö dhögë bothe.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ëntö ën ögamö na apap mërë nï, ‘Nën, an atio bothi pï mwaka na pol ëka bara akwërö lübö cïkni. Ëntö ba ïmïa kadï k'athïn dyël mörö ëk acam kï nyikoneina.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ëntö wodi ni n'öbalö lïmni kïbëc ï kom mon n'obedo alyanga obino pacö, in ibedo kï yom cwiny cë ineko nïnë wod thwön n'öcwëë ökö!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Apap mërë okobo nïnë nï, ‘Woda, in iut köda pï karë kïbëc, ëka jami kïbëc na an aute ködë obedo megi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ëntö onu myero ecem, ëka ebedu kï yom cwiny pïën omeru onwongo orwenyo cë kobedini onwongere, onwongo öthöö ökö ëka kobedini dong ut na kwö dökï.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.