Lucas 10

lth (LTH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kinge, Yecu öyërö ëlübkörë jö pyer abïrö wie arïö. Cë oorogï k'arïö arïö më cïdhö anyim ï taun ëka ï kabedo nökënë na ën onwongo ebino thuno ïë.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Yecu okobo bothgï nï, “Kac dwong, ëntö ëkac nönök. Lëg unu both Rwoth n'obedo won pwodho ëk oor etic ï kac.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Cïdh unu dong, ëntö po unu nï aorowu na calö ëthïn rom ï kin orudi.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Kür ïcïdh unu kï lïm onyo opiru, kadï wör, ëka kür ïbal unu caa na pol ï motho jïï.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ka ïdönyö unu ï öt, më acël kob unu nï, ‘Obanga ömïïwu kuc.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Cë k'athïn më kuc ute ï öt nön, cë kucwu bino bedo ï kome. Ëntö ka ope cë kucwu dwogo bothwu.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Bed unu ï öt nonu, kür ibed ka köbërë unu öt kï öt. Nakun ïcamö ëka ïmadhö unu gin n'ëmïöwu, pïën atic myero ëmïï cül mërë.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ka ïdönyö unu ï taun mörö cë ëgamöwu, cam unu ngö n'eketho ï nyimwu
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Cang unu etwoe na ute kunön ëka ikob unu nïgï nï, ‘Ker k'Obanga dong cwök.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Ëntö ka ïdönyö unu ï taun mörö, cë ba ëgamöwu, cïdh unu ï wangayoo më taun nön, ëka ikob unu nï,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Naka thon apua më taunwu n'omoko ï tyënwa, ëtëngö ï komwu. Kadï bed nï kömanön myero ingee unu nï Ker k'Obanga dong cwök.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Akobo niwu nï ï nïnö nön më ngölö-köp, taun ni bino bedo kï can na löö pëkö ka jö Codom!”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “Ibino nënö can in, Korajin! Ibino nënö can in, Bethecaida! Ka tango n'onwongo ëtïmögï bothwu onwongo ëtïmö ï Turo ëka Cidon, kono onwongo ongut gïnï cön, nakun ruko gïnï böngü cöla ëka juko gïnï wigï kï buru.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Canwu ï nïnö më ngölö-köp bino bedo na thwönë na löö can ka Turo kï Cidon!
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Ëka un jö më Kaperanaum ïmïtö wakërë unu kenwu nï ibino cïdhö unu ï polo? Pathï kömanön, ebino dwököwu cen ï lyël.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Ngat na bino winyowu, nwongo owinya, ngat na ba bino winyowu, nwongo ökwëra. Ëka ngat n'ökwëra nwongo ökwërö ngat n'ora.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ëlübkör Yecu pyer abïrö odwogo gïnï cen kï yom cwiny, ëka okobo gïnï nï, “Rwoth, naka cene thon owinyowa ka wan etio kï nyingi!”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Yecu ögamö nïgï nï, “Anënö Catan ka rëdhërë pïny na yaa kï ï polo na cal kï lüköth.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Winy unu, amïöwu twërö më nyönö twol kï ïth ëka më löönö tëkö ka langwu kïbëc. Gin mörö ope na bino tïmöwu na rac.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Ëntö kür ibed unu kï yom cwiny këkën nï tipo na reco owinyowu, thwara ibed unu na cwinywu yom pïën Obanga öcöö nyïngwu ï polo.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Ï karë nön, Tipo Naleng ömïö Yecu yom cwiny nakun kobo nï, “An apaki Apap, Rwoth më polo ëka lobo, pïën ïkanö jami ni ökö kï both jö na ryëk ëka kï both jö na ngeo pïny, ëka inyutho both ëthïnö na pod thïnö. Eyo, Apap, man ënë kite n'onwongo in ïmïtö nï ötïmërë ködë na yomo cwinyi.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 “Jami kïbëc Obanga otyeko mïö ökö botha. Ngat mörö ope na ngeo Wod nï ënë nga kono k'Apapna këkën. Ëka ngat mörö ope na ngeo Apapna nï ënë nga kono ka Wod këkën, ëntö dhanö na Wod öyërö më nyutho both Apap mërë.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Cë Yecu ölökërë both ëlübkörë cë okobo nïgï müng nï, “Tye kï gum ngat n'önënö gin na un ïnënö!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Akobo niwu nï edwarpïny na pol ëka rwodhi yam öparö gïnï më nënö gin na un ïnënö, ëntö ba önënö gïnï. Ëka öparö gïnï më winyo gin na un iwinyo, ëntö ba owinyo gïnï thon.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ï nïnö mörö acël, apwony cïk ka Muca mörö öya malö më tëmö Yecu na kobo nï, “Apwony, atïm ngö ëk anwong kwö na bedo naka?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Yecu ögamö nïnë nï, “Ngö n'ëcöö ï buk më cïk ka Muca? Ïnïang ïë nïngö?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Apwony cïk nön ögamö nïnë nï, “Mar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, kï tiponi kïbëc, kï tëköni kïbëc, kï thamani kïbëc, ëka mar awodhi na calö ïmarö komi keni.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Yecu ögamö nïnë nï, “Kakarë. Tïm kömanön cë ibino kwö.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Ëntö apwony cïk n'onwongo mïtö nyutho nï ën kite atïr ï nyim Obanga, dök openyo Yecu nï, “Awodha ënë nga?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yecu ögamö nïnë kï carolok köman, “Ëcwö mörö yam ute n'öya kï ï Jerucalem, n'onwongo tye ï woth mërë lungo yo kupïny Jeriko. Ocop ï kom ëyak, ëmakö, ëgönyö böng mërë ökö, epwodo cë ëwëkö na dong cwök thöö.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Alamdhök obino na lübö yoo nön thon. Ëntö ï caa n'önënö ngat n'ëwanö, ën owok kï theng yoo kucël cë opoth apotha.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Kömanön thon Alebi mörö ölübö yoo nonu. Ën önënö ëcwö nön n'epwodo, cë opoth ökö.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ëntö dhanö më Camaria mörö obino, önënö ngat n'ëwanö, ëka obedo kï kïca ï kome.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ën öcïdhö ï ngete, orumo cöngë pïny, ölwökö wang ret mërë kï köngö ölök, odunyo kï möö cë otweo k'opeke böngü. Ën dong otingo ëcwö nön opyelo ï ngee kana mërë cë öcïdhö ködë naka ï öt apanga pï wele kany ögwökö ïë.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Kodiko mërë ën ökwanyö denario arïö ömïö both won öt nön na kobo nïnë nï, ‘Gwök ëcwö ni na bër, ëka ka itio kï cïlïng na kadhö wel na an amïö bothi ökö, abino dwökö nini ka adwogo.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Cë Yecu dök openyo ën nï, “Nga kï kin jö adek ni ënë obedo awodh ëcwö n'ëyak opwodo?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Apwony cïk ögamö nï, “Ngat n'obedo kï kïca ï kome.” Cë Yecu okobo nïnë nï, “Adyer! In thon cïdh ëka ïtïm nï kömanön.”
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Yecu ëka ëlübkörë onwongo ut ï wothgï yo Jerucalem, ëka ödönyö gïnï ï pacö mörö. Dhakö mörö na nyïngë Martha ögamögï ï ödë.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ën onwongo ut k'amïn mërë n'ecwodo nï Maria n'obedo pïny ï nget tyën Rwoth winyo pwony mërë.
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 Ëntö Martha obedo yelere ï tic kïbëc më yübö cem më acama. Ën obino both Yecu cë okobo nïnë nï, “Rwoth, in ba ïparö nï amëra öwëka këna ï dhö tic? Kob nïnë obin ökönya.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Rwoth ögamö nïnë nï, “Martha, Martha, in ïparö pï tic na pol,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 ëntö gin acël këkën ënë mïtërë. Maria öyërö gin na bër, na ba ebino kwanyö ökö kï bothe.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.