Lucas 10
lth (LTH) vs ARA
1 Kinge, Yecu öyërö ëlübkörë jö pyer abïrö wie arïö. Cë oorogï k'arïö arïö më cïdhö anyim ï taun ëka ï kabedo nökënë na ën onwongo ebino thuno ïë.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Yecu okobo bothgï nï, “Kac dwong, ëntö ëkac nönök. Lëg unu both Rwoth n'obedo won pwodho ëk oor etic ï kac.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Cïdh unu dong, ëntö po unu nï aorowu na calö ëthïn rom ï kin orudi.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Kür ïcïdh unu kï lïm onyo opiru, kadï wör, ëka kür ïbal unu caa na pol ï motho jïï.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ka ïdönyö unu ï öt, më acël kob unu nï, ‘Obanga ömïïwu kuc.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Cë k'athïn më kuc ute ï öt nön, cë kucwu bino bedo ï kome. Ëntö ka ope cë kucwu dwogo bothwu.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Bed unu ï öt nonu, kür ibed ka köbërë unu öt kï öt. Nakun ïcamö ëka ïmadhö unu gin n'ëmïöwu, pïën atic myero ëmïï cül mërë.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Ka ïdönyö unu ï taun mörö cë ëgamöwu, cam unu ngö n'eketho ï nyimwu
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Cang unu etwoe na ute kunön ëka ikob unu nïgï nï, ‘Ker k'Obanga dong cwök.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ëntö ka ïdönyö unu ï taun mörö, cë ba ëgamöwu, cïdh unu ï wangayoo më taun nön, ëka ikob unu nï,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Naka thon apua më taunwu n'omoko ï tyënwa, ëtëngö ï komwu. Kadï bed nï kömanön myero ingee unu nï Ker k'Obanga dong cwök.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Akobo niwu nï ï nïnö nön më ngölö-köp, taun ni bino bedo kï can na löö pëkö ka jö Codom!”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Ibino nënö can in, Korajin! Ibino nënö can in, Bethecaida! Ka tango n'onwongo ëtïmögï bothwu onwongo ëtïmö ï Turo ëka Cidon, kono onwongo ongut gïnï cön, nakun ruko gïnï böngü cöla ëka juko gïnï wigï kï buru.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Canwu ï nïnö më ngölö-köp bino bedo na thwönë na löö can ka Turo kï Cidon!
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Ëka un jö më Kaperanaum ïmïtö wakërë unu kenwu nï ibino cïdhö unu ï polo? Pathï kömanön, ebino dwököwu cen ï lyël.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Ngat na bino winyowu, nwongo owinya, ngat na ba bino winyowu, nwongo ökwëra. Ëka ngat n'ökwëra nwongo ökwërö ngat n'ora.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ëlübkör Yecu pyer abïrö odwogo gïnï cen kï yom cwiny, ëka okobo gïnï nï, “Rwoth, naka cene thon owinyowa ka wan etio kï nyingi!”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Yecu ögamö nïgï nï, “Anënö Catan ka rëdhërë pïny na yaa kï ï polo na cal kï lüköth.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Winy unu, amïöwu twërö më nyönö twol kï ïth ëka më löönö tëkö ka langwu kïbëc. Gin mörö ope na bino tïmöwu na rac.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ëntö kür ibed unu kï yom cwiny këkën nï tipo na reco owinyowu, thwara ibed unu na cwinywu yom pïën Obanga öcöö nyïngwu ï polo.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ï karë nön, Tipo Naleng ömïö Yecu yom cwiny nakun kobo nï, “An apaki Apap, Rwoth më polo ëka lobo, pïën ïkanö jami ni ökö kï both jö na ryëk ëka kï both jö na ngeo pïny, ëka inyutho both ëthïnö na pod thïnö. Eyo, Apap, man ënë kite n'onwongo in ïmïtö nï ötïmërë ködë na yomo cwinyi.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Jami kïbëc Obanga otyeko mïö ökö botha. Ngat mörö ope na ngeo Wod nï ënë nga kono k'Apapna këkën. Ëka ngat mörö ope na ngeo Apapna nï ënë nga kono ka Wod këkën, ëntö dhanö na Wod öyërö më nyutho both Apap mërë.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Cë Yecu ölökërë both ëlübkörë cë okobo nïgï müng nï, “Tye kï gum ngat n'önënö gin na un ïnënö!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Akobo niwu nï edwarpïny na pol ëka rwodhi yam öparö gïnï më nënö gin na un ïnënö, ëntö ba önënö gïnï. Ëka öparö gïnï më winyo gin na un iwinyo, ëntö ba owinyo gïnï thon.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ï nïnö mörö acël, apwony cïk ka Muca mörö öya malö më tëmö Yecu na kobo nï, “Apwony, atïm ngö ëk anwong kwö na bedo naka?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yecu ögamö nïnë nï, “Ngö n'ëcöö ï buk më cïk ka Muca? Ïnïang ïë nïngö?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Apwony cïk nön ögamö nïnë nï, “Mar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, kï tiponi kïbëc, kï tëköni kïbëc, kï thamani kïbëc, ëka mar awodhi na calö ïmarö komi keni.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yecu ögamö nïnë nï, “Kakarë. Tïm kömanön cë ibino kwö.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ëntö apwony cïk n'onwongo mïtö nyutho nï ën kite atïr ï nyim Obanga, dök openyo Yecu nï, “Awodha ënë nga?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yecu ögamö nïnë kï carolok köman, “Ëcwö mörö yam ute n'öya kï ï Jerucalem, n'onwongo tye ï woth mërë lungo yo kupïny Jeriko. Ocop ï kom ëyak, ëmakö, ëgönyö böng mërë ökö, epwodo cë ëwëkö na dong cwök thöö.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Alamdhök obino na lübö yoo nön thon. Ëntö ï caa n'önënö ngat n'ëwanö, ën owok kï theng yoo kucël cë opoth apotha.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Kömanön thon Alebi mörö ölübö yoo nonu. Ën önënö ëcwö nön n'epwodo, cë opoth ökö.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ëntö dhanö më Camaria mörö obino, önënö ngat n'ëwanö, ëka obedo kï kïca ï kome.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ën öcïdhö ï ngete, orumo cöngë pïny, ölwökö wang ret mërë kï köngö ölök, odunyo kï möö cë otweo k'opeke böngü. Ën dong otingo ëcwö nön opyelo ï ngee kana mërë cë öcïdhö ködë naka ï öt apanga pï wele kany ögwökö ïë.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Kodiko mërë ën ökwanyö denario arïö ömïö both won öt nön na kobo nïnë nï, ‘Gwök ëcwö ni na bër, ëka ka itio kï cïlïng na kadhö wel na an amïö bothi ökö, abino dwökö nini ka adwogo.’ ”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Cë Yecu dök openyo ën nï, “Nga kï kin jö adek ni ënë obedo awodh ëcwö n'ëyak opwodo?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Apwony cïk ögamö nï, “Ngat n'obedo kï kïca ï kome.” Cë Yecu okobo nïnë nï, “Adyer! In thon cïdh ëka ïtïm nï kömanön.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Yecu ëka ëlübkörë onwongo ut ï wothgï yo Jerucalem, ëka ödönyö gïnï ï pacö mörö. Dhakö mörö na nyïngë Martha ögamögï ï ödë.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ën onwongo ut k'amïn mërë n'ecwodo nï Maria n'obedo pïny ï nget tyën Rwoth winyo pwony mërë.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ëntö Martha obedo yelere ï tic kïbëc më yübö cem më acama. Ën obino both Yecu cë okobo nïnë nï, “Rwoth, in ba ïparö nï amëra öwëka këna ï dhö tic? Kob nïnë obin ökönya.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Rwoth ögamö nïnë nï, “Martha, Martha, in ïparö pï tic na pol,
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 ëntö gin acël këkën ënë mïtërë. Maria öyërö gin na bër, na ba ebino kwanyö ökö kï bothe.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.