Lucas 10

lth (LTH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kinge, Yecu öyërö ëlübkörë jö pyer abïrö wie arïö. Cë oorogï k'arïö arïö më cïdhö anyim ï taun ëka ï kabedo nökënë na ën onwongo ebino thuno ïë.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Yecu okobo bothgï nï, “Kac dwong, ëntö ëkac nönök. Lëg unu both Rwoth n'obedo won pwodho ëk oor etic ï kac.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Cïdh unu dong, ëntö po unu nï aorowu na calö ëthïn rom ï kin orudi.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Kür ïcïdh unu kï lïm onyo opiru, kadï wör, ëka kür ïbal unu caa na pol ï motho jïï.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Ka ïdönyö unu ï öt, më acël kob unu nï, ‘Obanga ömïïwu kuc.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Cë k'athïn më kuc ute ï öt nön, cë kucwu bino bedo ï kome. Ëntö ka ope cë kucwu dwogo bothwu.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Bed unu ï öt nonu, kür ibed ka köbërë unu öt kï öt. Nakun ïcamö ëka ïmadhö unu gin n'ëmïöwu, pïën atic myero ëmïï cül mërë.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ka ïdönyö unu ï taun mörö cë ëgamöwu, cam unu ngö n'eketho ï nyimwu
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Cang unu etwoe na ute kunön ëka ikob unu nïgï nï, ‘Ker k'Obanga dong cwök.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ëntö ka ïdönyö unu ï taun mörö, cë ba ëgamöwu, cïdh unu ï wangayoo më taun nön, ëka ikob unu nï,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Naka thon apua më taunwu n'omoko ï tyënwa, ëtëngö ï komwu. Kadï bed nï kömanön myero ingee unu nï Ker k'Obanga dong cwök.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Akobo niwu nï ï nïnö nön më ngölö-köp, taun ni bino bedo kï can na löö pëkö ka jö Codom!”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Ibino nënö can in, Korajin! Ibino nënö can in, Bethecaida! Ka tango n'onwongo ëtïmögï bothwu onwongo ëtïmö ï Turo ëka Cidon, kono onwongo ongut gïnï cön, nakun ruko gïnï böngü cöla ëka juko gïnï wigï kï buru.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Canwu ï nïnö më ngölö-köp bino bedo na thwönë na löö can ka Turo kï Cidon!
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ëka un jö më Kaperanaum ïmïtö wakërë unu kenwu nï ibino cïdhö unu ï polo? Pathï kömanön, ebino dwököwu cen ï lyël.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Yecu okobo both ëlübkörë nï, “Ngat na bino winyowu, nwongo owinya, ngat na ba bino winyowu, nwongo ökwëra. Ëka ngat n'ökwëra nwongo ökwërö ngat n'ora.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Ëlübkör Yecu pyer abïrö odwogo gïnï cen kï yom cwiny, ëka okobo gïnï nï, “Rwoth, naka cene thon owinyowa ka wan etio kï nyingi!”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Yecu ögamö nïgï nï, “Anënö Catan ka rëdhërë pïny na yaa kï ï polo na cal kï lüköth.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Winy unu, amïöwu twërö më nyönö twol kï ïth ëka më löönö tëkö ka langwu kïbëc. Gin mörö ope na bino tïmöwu na rac.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ëntö kür ibed unu kï yom cwiny këkën nï tipo na reco owinyowu, thwara ibed unu na cwinywu yom pïën Obanga öcöö nyïngwu ï polo.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Ï karë nön, Tipo Naleng ömïö Yecu yom cwiny nakun kobo nï, “An apaki Apap, Rwoth më polo ëka lobo, pïën ïkanö jami ni ökö kï both jö na ryëk ëka kï both jö na ngeo pïny, ëka inyutho both ëthïnö na pod thïnö. Eyo, Apap, man ënë kite n'onwongo in ïmïtö nï ötïmërë ködë na yomo cwinyi.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 “Jami kïbëc Obanga otyeko mïö ökö botha. Ngat mörö ope na ngeo Wod nï ënë nga kono k'Apapna këkën. Ëka ngat mörö ope na ngeo Apapna nï ënë nga kono ka Wod këkën, ëntö dhanö na Wod öyërö më nyutho both Apap mërë.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Cë Yecu ölökërë both ëlübkörë cë okobo nïgï müng nï, “Tye kï gum ngat n'önënö gin na un ïnënö!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Akobo niwu nï edwarpïny na pol ëka rwodhi yam öparö gïnï më nënö gin na un ïnënö, ëntö ba önënö gïnï. Ëka öparö gïnï më winyo gin na un iwinyo, ëntö ba owinyo gïnï thon.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Ï nïnö mörö acël, apwony cïk ka Muca mörö öya malö më tëmö Yecu na kobo nï, “Apwony, atïm ngö ëk anwong kwö na bedo naka?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yecu ögamö nïnë nï, “Ngö n'ëcöö ï buk më cïk ka Muca? Ïnïang ïë nïngö?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Apwony cïk nön ögamö nïnë nï, “Mar Rwoth Obangani kï cwinyi kïbëc, kï tiponi kïbëc, kï tëköni kïbëc, kï thamani kïbëc, ëka mar awodhi na calö ïmarö komi keni.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Yecu ögamö nïnë nï, “Kakarë. Tïm kömanön cë ibino kwö.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ëntö apwony cïk n'onwongo mïtö nyutho nï ën kite atïr ï nyim Obanga, dök openyo Yecu nï, “Awodha ënë nga?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Yecu ögamö nïnë kï carolok köman, “Ëcwö mörö yam ute n'öya kï ï Jerucalem, n'onwongo tye ï woth mërë lungo yo kupïny Jeriko. Ocop ï kom ëyak, ëmakö, ëgönyö böng mërë ökö, epwodo cë ëwëkö na dong cwök thöö.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Alamdhök obino na lübö yoo nön thon. Ëntö ï caa n'önënö ngat n'ëwanö, ën owok kï theng yoo kucël cë opoth apotha.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Kömanön thon Alebi mörö ölübö yoo nonu. Ën önënö ëcwö nön n'epwodo, cë opoth ökö.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ëntö dhanö më Camaria mörö obino, önënö ngat n'ëwanö, ëka obedo kï kïca ï kome.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ën öcïdhö ï ngete, orumo cöngë pïny, ölwökö wang ret mërë kï köngö ölök, odunyo kï möö cë otweo k'opeke böngü. Ën dong otingo ëcwö nön opyelo ï ngee kana mërë cë öcïdhö ködë naka ï öt apanga pï wele kany ögwökö ïë.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Kodiko mërë ën ökwanyö denario arïö ömïö both won öt nön na kobo nïnë nï, ‘Gwök ëcwö ni na bër, ëka ka itio kï cïlïng na kadhö wel na an amïö bothi ökö, abino dwökö nini ka adwogo.’ ”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Cë Yecu dök openyo ën nï, “Nga kï kin jö adek ni ënë obedo awodh ëcwö n'ëyak opwodo?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Apwony cïk ögamö nï, “Ngat n'obedo kï kïca ï kome.” Cë Yecu okobo nïnë nï, “Adyer! In thon cïdh ëka ïtïm nï kömanön.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Yecu ëka ëlübkörë onwongo ut ï wothgï yo Jerucalem, ëka ödönyö gïnï ï pacö mörö. Dhakö mörö na nyïngë Martha ögamögï ï ödë.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ën onwongo ut k'amïn mërë n'ecwodo nï Maria n'obedo pïny ï nget tyën Rwoth winyo pwony mërë.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ëntö Martha obedo yelere ï tic kïbëc më yübö cem më acama. Ën obino both Yecu cë okobo nïnë nï, “Rwoth, in ba ïparö nï amëra öwëka këna ï dhö tic? Kob nïnë obin ökönya.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Rwoth ögamö nïnë nï, “Martha, Martha, in ïparö pï tic na pol,
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 ëntö gin acël këkën ënë mïtërë. Maria öyërö gin na bër, na ba ebino kwanyö ökö kï bothe.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.