João 4

lth (LTH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Eparicayo owinyo gïnï nï Yecu onwongo tye ka lökö jö na pol më bedo ëlübkörë ëka baticagï na löö Jon,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 adyer Yecu kikome ba obatica ngat mörö, ëntö ëlübkörë ënë obatica jïï.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ï karë na Yecu ongeo köp ni, ën öya ökö kï ï lobo Yudea ëka ödök cen ï lobo më Galilaya.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ën myero owok ï lobo më Camaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Cë ën obino ï taun mörö më Camaria na nyïngë Cukar, na cwök kï ngöm na yam Jakob onwongo ömïö wode Yocepu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Kulo ka Jakob onwongo tye kunön, kite na Yecu onwongo owotho odhero ködë, ën obedo ï nget kulo. Caa onwongo dong cwök römö abicël më kiceng.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ï karë na dhakö më Camaria obino më twömö pii, Yecu okobo nïnë nï, “Mïa pii mörö amodhi.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Ëlübkörë onwongo öcïdhö gïnï ï taun më wïlö cem.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Dhakö më Camaria okobo nïnë nï, “In ibedo Ayuda ëka an abedo dhakö më Camaria. Pïngö in ïkwaö pii kï botha më amodha?” (Pïën Eyuda ba rïbërë gïnï kï jö Camaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yecu ögamö nïnë nï, “Ka onwongo ingeo mïc n'Obanga mïö ëka ngat na tye ka kwaöni pii më amodha, kono in ïkwaö ën cë ën onwongo twërö mïöni pii na mïö kwö.”
10 Então Jesus disse:
11 Dhakö ögamö nï, “Adwong, in ipe kï gin mörö më twömö pii ëka kulo thon thuth. In ïtwërö nwongo pii na mïö kwö ni kï kwene?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 In idit ïlöö kwaröwa Jakob n'ömïöwa kulo ni? Ën kikome omodho pii ni kanya acël k'ëthïnö mërë ëka kï leeni mërë.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yecu ögamö nï, “Jö kïbëc na bino modho pii ni örïö bino nekogï dökï,
13 Então Jesus disse:
14 ëntö ngat mörö na bino modho pii na an abino mïö örïö ba bino neko dökï. Adyer, pii na an amïö bothe bino bedo wang pii na yenyo ï ïë naka ï kwö na ba thum.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Dhakö okobo nïnë nï, “Adwong, mïa pii ni ëk örïö kür oneka ëka kür amëdara më bino kany më twömö pii.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yecu okobo nïnë nï, “Apë ïcïdh icwod cwori ëka idwogi cen kany.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Dhakö ögamö nï, “An ape k'ëcwö.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Köp atïr ënë nï, in onwongo itye kï cwö abic, ëka ëcwö na in itye ködë kobedini ba obedo cwori. Gin na in ikobo nïna tye atïr.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Dhakö okobo nï, “Adwong, an anënö nï in ibedo adwarpïny.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Kwerewa wörö Obanga ï wi kidi ni, ëntö un Eyuda ikobo unu nï kabedo na jïï myero öwör Obanga ïë tye ï Jerucalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “Yee ï koma, dhakö, karë tye ka bino na jïï ba bino wörö Obanga Apap ï wi kidi ni onyo ï Jerucalem.
21 Jesus disse:
22 Un jö Camaria ïwörö unu gin na ba ingeo unu; wan ëwörö gin na wan engeo, pïën larë obino kï both Eyuda.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ëntö karë tye ka bino ëka othuno dong ökö na jö na wörö Obanga bino wörö Apap ï cwiny ëka ï adyer, pïën gïn obedo koth jö n'Apap rangö.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Obanga obedo tipo, ëka jö na wörö ën myero öwör gïnï ën ï cwiny ëka adyer.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Dhakö okobo nï, “Adwong, an angeo nï Meciya” (n'ecwodo nï Kiricito) “tye ka bino. Ka obino, ën bino kobo jami kïbëc bothwa.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “An ënön na tye ka twak kodi.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ï caa nön cücüth ëlübkör Yecu odwogo ëka obedo gïnï kï ur më nwongo Yecu tye ka twak kï dhakö. Ëntö ngat mörö ba openyo nï, “Ngö na in ïmïtö?” onyo “Pïngö itye ka twak ködë?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Cë dhakö öwëkö agulu pii mërë, ëka ödök cen ï taun cë okobo both jïï nï,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Bin, ïnën unu ëcwö n'okobo nïna jami kïbëc na yam an atïmö. Dhanö ni twërö bedo Meciya?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Jïï öya kï ï taun ëka öcïdhö gïnï both Yecu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ï caa nön, ëlübkörë öbakö dhögï bothe nakun kobo gïnï nï, “Apwony, cam gin mörö.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ëntö ën okobo bothgï nï, “An atye kï cem më acama na un ba ingeo gin mörö ïë.”
32 Jesus respondeu:
33 Cë ëlübkörë ötwak ï kin-gï kën-gï nï, “Ngat mörö ba okelo nïnë cem?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yecu okobo nï, “Cemna obedo më tio gin na ngat n'oora mïtö ëka më cobo tic mërë.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Un ba ikobo nï, ‘Odong dwethe angwën ëka dong ëkaö kac’? An akobo niwu nï yab unu wangwu ëka ïnën unu pwothi! Cem dong öcëk ökö ëka örömö dong kac.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ngat na kaö nwongo öcara, ëka cökö kodhi më kwö na ba thum, ëk ngat na cwö kodhi ëka ngat na kaö obed gïnï kï yom cwiny kanya acël.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Pïën carolok kobo adyer nï, ‘Ngat acël cwö ëka ngat nökënë kaö.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 An aorowu më kaö gin na un ba itio pïrë. Jö nökënë ënë otio tic na tëk rwök, ëka un ïkaö adwogi më ticgï.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Jö Camaria na pol kï ï taun nön oye gïnï ï kom Yecu pï köp na dhakö okobo nï, “Ën okobo nïna jami kïbëc na an abedo tïmö.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ï karë na jö Camaria obino bothe, gïn ökwaö Yecu më bedo bothgï ëka ën obedo nïnö arïö.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jö na pol oye gïnï ï kom Yecu pï köp mërë na gïn owinyo.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Gïn okobo both dhakö nï, “Wan dong ba eye pï köp na in ikobo nïwa këkën; ëntö wan ewinyo kï ithwa, ëka wan engeo adyer nï dhanö ni obedo Alar më lobo.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Kinge nïnö arïö ën öya öcïdhö yo Galilaya.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Yecu kikome onwongo okobo cön nï adwarpïny ba ëwörö kï ï lobo mërë.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ï karë na Yecu othuno ï Galilaya, jö më Galilaya öjölö ën. Gïn onwongo önënö jami kïbëc na ën obedo tïmö ï Jerucalem ï karama më Poth, pïën gïn thon onwongo tye kunön.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Cë ën dökï odwogo yo Kana ï Galilaya, kanya ën onwongo ölökö pii ödökö köngö ölök. Adit mörö onwongo tye ï Kaperanaum na wode two.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ï karë na ën owinyo nï Yecu öya ökö kï ï Yudea, obino ï Galilaya, ën öcïdhö yo both Yecu ëka ökwaö ën më cïdhö cangö wode, n'onwongo dong cwök thöö.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yecu okobo nïnë nï, “Ka un ba ïnënö anyuth më tango ëka gin më aura, un ba ibino yee.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Adit okobo nïnë nï, “Adwong, bin n'athïn-na bara öthöö.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yecu ögamö nï, “In ïtwërö cïdhö. Wodi bino kwö.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Na ën onwongo pod tye ï wanga yoo, atic mërë oromo ködë k'emuth nï wode tye na kwö.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ën openyogï caa na kom athïn öcakö bedo na bër. Gïn okobo nï, “Two lyetho öya kï ï kome woro caa abïrö.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Cë apap k'athïn önïang nï man ënë caa na Yecu onwongo okobo nï, “Wodi bino kwö.” Cë ën kï jö më ödë kïbëc oye gïnï ï kom Yecu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Man anyuth më tango më arïö na Yecu ötïmö, ï karë na ën öya kï Yudea ëka obino ï Galilaya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.