João 4
lth (LTH) vs NAA
1 Eparicayo owinyo gïnï nï Yecu onwongo tye ka lökö jö na pol më bedo ëlübkörë ëka baticagï na löö Jon,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 adyer Yecu kikome ba obatica ngat mörö, ëntö ëlübkörë ënë obatica jïï.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ï karë na Yecu ongeo köp ni, ën öya ökö kï ï lobo Yudea ëka ödök cen ï lobo më Galilaya.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ën myero owok ï lobo më Camaria.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Cë ën obino ï taun mörö më Camaria na nyïngë Cukar, na cwök kï ngöm na yam Jakob onwongo ömïö wode Yocepu.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Kulo ka Jakob onwongo tye kunön, kite na Yecu onwongo owotho odhero ködë, ën obedo ï nget kulo. Caa onwongo dong cwök römö abicël më kiceng.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ï karë na dhakö më Camaria obino më twömö pii, Yecu okobo nïnë nï, “Mïa pii mörö amodhi.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Ëlübkörë onwongo öcïdhö gïnï ï taun më wïlö cem.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Dhakö më Camaria okobo nïnë nï, “In ibedo Ayuda ëka an abedo dhakö më Camaria. Pïngö in ïkwaö pii kï botha më amodha?” (Pïën Eyuda ba rïbërë gïnï kï jö Camaria.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yecu ögamö nïnë nï, “Ka onwongo ingeo mïc n'Obanga mïö ëka ngat na tye ka kwaöni pii më amodha, kono in ïkwaö ën cë ën onwongo twërö mïöni pii na mïö kwö.”
10 Jesus respondeu:
11 Dhakö ögamö nï, “Adwong, in ipe kï gin mörö më twömö pii ëka kulo thon thuth. In ïtwërö nwongo pii na mïö kwö ni kï kwene?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 In idit ïlöö kwaröwa Jakob n'ömïöwa kulo ni? Ën kikome omodho pii ni kanya acël k'ëthïnö mërë ëka kï leeni mërë.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yecu ögamö nï, “Jö kïbëc na bino modho pii ni örïö bino nekogï dökï,
13 Jesus respondeu:
14 ëntö ngat mörö na bino modho pii na an abino mïö örïö ba bino neko dökï. Adyer, pii na an amïö bothe bino bedo wang pii na yenyo ï ïë naka ï kwö na ba thum.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Dhakö okobo nïnë nï, “Adwong, mïa pii ni ëk örïö kür oneka ëka kür amëdara më bino kany më twömö pii.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yecu okobo nïnë nï, “Apë ïcïdh icwod cwori ëka idwogi cen kany.”
16 Jesus disse:
17 Dhakö ögamö nï, “An ape k'ëcwö.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Köp atïr ënë nï, in onwongo itye kï cwö abic, ëka ëcwö na in itye ködë kobedini ba obedo cwori. Gin na in ikobo nïna tye atïr.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Dhakö okobo nï, “Adwong, an anënö nï in ibedo adwarpïny.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Kwerewa wörö Obanga ï wi kidi ni, ëntö un Eyuda ikobo unu nï kabedo na jïï myero öwör Obanga ïë tye ï Jerucalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “Yee ï koma, dhakö, karë tye ka bino na jïï ba bino wörö Obanga Apap ï wi kidi ni onyo ï Jerucalem.
21 Jesus respondeu:
22 Un jö Camaria ïwörö unu gin na ba ingeo unu; wan ëwörö gin na wan engeo, pïën larë obino kï both Eyuda.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ëntö karë tye ka bino ëka othuno dong ökö na jö na wörö Obanga bino wörö Apap ï cwiny ëka ï adyer, pïën gïn obedo koth jö n'Apap rangö.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Obanga obedo tipo, ëka jö na wörö ën myero öwör gïnï ën ï cwiny ëka adyer.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Dhakö okobo nï, “Adwong, an angeo nï Meciya” (n'ecwodo nï Kiricito) “tye ka bino. Ka obino, ën bino kobo jami kïbëc bothwa.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Cë Yecu okobo both dhakö nï, “An ënön na tye ka twak kodi.”
26 Então Jesus disse:
27 Ï caa nön cücüth ëlübkör Yecu odwogo ëka obedo gïnï kï ur më nwongo Yecu tye ka twak kï dhakö. Ëntö ngat mörö ba openyo nï, “Ngö na in ïmïtö?” onyo “Pïngö itye ka twak ködë?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Cë dhakö öwëkö agulu pii mërë, ëka ödök cen ï taun cë okobo both jïï nï,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Bin, ïnën unu ëcwö n'okobo nïna jami kïbëc na yam an atïmö. Dhanö ni twërö bedo Meciya?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Jïï öya kï ï taun ëka öcïdhö gïnï both Yecu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ï caa nön, ëlübkörë öbakö dhögï bothe nakun kobo gïnï nï, “Apwony, cam gin mörö.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ëntö ën okobo bothgï nï, “An atye kï cem më acama na un ba ingeo gin mörö ïë.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Cë ëlübkörë ötwak ï kin-gï kën-gï nï, “Ngat mörö ba okelo nïnë cem?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yecu okobo nï, “Cemna obedo më tio gin na ngat n'oora mïtö ëka më cobo tic mërë.
34 Jesus lhes declarou:
35 Un ba ikobo nï, ‘Odong dwethe angwën ëka dong ëkaö kac’? An akobo niwu nï yab unu wangwu ëka ïnën unu pwothi! Cem dong öcëk ökö ëka örömö dong kac.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ngat na kaö nwongo öcara, ëka cökö kodhi më kwö na ba thum, ëk ngat na cwö kodhi ëka ngat na kaö obed gïnï kï yom cwiny kanya acël.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Pïën carolok kobo adyer nï, ‘Ngat acël cwö ëka ngat nökënë kaö.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 An aorowu më kaö gin na un ba itio pïrë. Jö nökënë ënë otio tic na tëk rwök, ëka un ïkaö adwogi më ticgï.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Jö Camaria na pol kï ï taun nön oye gïnï ï kom Yecu pï köp na dhakö okobo nï, “Ën okobo nïna jami kïbëc na an abedo tïmö.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ï karë na jö Camaria obino bothe, gïn ökwaö Yecu më bedo bothgï ëka ën obedo nïnö arïö.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Jö na pol oye gïnï ï kom Yecu pï köp mërë na gïn owinyo.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Gïn okobo both dhakö nï, “Wan dong ba eye pï köp na in ikobo nïwa këkën; ëntö wan ewinyo kï ithwa, ëka wan engeo adyer nï dhanö ni obedo Alar më lobo.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kinge nïnö arïö ën öya öcïdhö yo Galilaya.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Yecu kikome onwongo okobo cön nï adwarpïny ba ëwörö kï ï lobo mërë.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ï karë na Yecu othuno ï Galilaya, jö më Galilaya öjölö ën. Gïn onwongo önënö jami kïbëc na ën obedo tïmö ï Jerucalem ï karama më Poth, pïën gïn thon onwongo tye kunön.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Cë ën dökï odwogo yo Kana ï Galilaya, kanya ën onwongo ölökö pii ödökö köngö ölök. Adit mörö onwongo tye ï Kaperanaum na wode two.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ï karë na ën owinyo nï Yecu öya ökö kï ï Yudea, obino ï Galilaya, ën öcïdhö yo both Yecu ëka ökwaö ën më cïdhö cangö wode, n'onwongo dong cwök thöö.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yecu okobo nïnë nï, “Ka un ba ïnënö anyuth më tango ëka gin më aura, un ba ibino yee.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Adit okobo nïnë nï, “Adwong, bin n'athïn-na bara öthöö.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Yecu ögamö nï, “In ïtwërö cïdhö. Wodi bino kwö.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Na ën onwongo pod tye ï wanga yoo, atic mërë oromo ködë k'emuth nï wode tye na kwö.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ën openyogï caa na kom athïn öcakö bedo na bër. Gïn okobo nï, “Two lyetho öya kï ï kome woro caa abïrö.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Cë apap k'athïn önïang nï man ënë caa na Yecu onwongo okobo nï, “Wodi bino kwö.” Cë ën kï jö më ödë kïbëc oye gïnï ï kom Yecu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Man anyuth më tango më arïö na Yecu ötïmö, ï karë na ën öya kï Yudea ëka obino ï Galilaya.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.