João 11
lth (LTH) vs NTLH
1 Ëcwö na nyïngë Lajaro onwongo two. Ën onwongo obedo dhanö më Betania ï pacö ka Maria gïn k'amïn mërë Martha.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Maria ni ënë onwongo obino owiro Rwoth kï möö na ngwece kur ëka odunyo tyën Yecu kï yer wie. Ömïn mërë Lajaro ënë onwongo two.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Amego mërë ooro köp both Yecu nï, “Rwoth, okoneni na in ïmarö two.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ën okobo nï, “Two ni ba obino më neko ën ëntö obino më kelo dheo both Obanga ëk pïrë Wod k'Obanga onwong dheo.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yecu onwongo marö Martha gïn k'amïn mërë ëka Lajaro.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ëntö ï karë n'owinyo nï Lajaro two, ën ömëdërë më bedo kanya ën onwongo tye ïë pï nïnö arïö.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Kinge, ën okobo both ëlübkörë nï, “Eru ëdök cen yo Yudea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ëlübkörë ögamö nï, “Apwony, ëtëla k'Eyuda onwongo pod ï caa ni mïtö celoni kï kidi. In dökï ïmïtö dök yo kunön?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yecu ögamö nï, “Caa më kiceng ba tye apar wie arïö? Dhanö na wotho kiceng ba cwanyërë, pïën ën neno kï tar më lobo ni.
9 Jesus respondeu:
10 Ëntö ka ën wotho kiwor, ën cwanyërë pïën ën nwongo ope kï tar.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Kinge na ën okobo köp ni, ën ömëdërë nakun kobo nïgï nï, “Okone onu Lajaro tye ka nïnö; ëntö an acïdhö kunön më coo ën ökö.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ëlübkörë ögamö nï, “Rwoth, ka ën tye ka nïnö, ën bino cang.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yecu onwongo tye ka twak pï thöö ka Lajaro, ëntö ëlübkörë onwongo thamö gïnï nï önïnö anïna.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Cë Yecu okobo nïgï kanyalër nï, “Lajaro öthöö dong ökö,
14 Então Jesus disse claramente:
15 ëntö pï un, an cwinya yom pïën onwongo ba atye kunön ëk iyee unu. Eru ëcïdh yo bothe.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Cë Tomaci (n'ecwodo nï Rudi) okobo both ewodhe n'obedo ëlübkör Yecu nï, “Eru thon ecidhu, ëk ëthöö kanya acël ködë.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ï karë na Yecu othuno ï Betania, ën onwongo Lajaro dong orii ï lyël pï nïnö angwën.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betania onwongo cwöcwök kï Jerucalem na bor mërë römö kilomita adek,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 ëka Eyuda na pol onwongo obino gïnï both Martha ëka Maria më kweo cwinygï pï thöö k'ömïn-gï.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ï karë na Martha owinyo ni Yecu tye ka bino, ën ödönyö yökö më cïdhö romo ködë, ëntö Maria onwongo odong ï öt.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martha okobo both Yecu nï, “Rwoth, kono onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ëntö an angeo nï Obanga bino mïöni gin mörö këkën na in ibino penyo kadï kobedini.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yecu ögamö nïnë nï, “Omeru bino cer dökï.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Martha ögamö nï, “An angeo nï ën bino cer dökï ï nïnö më ajiki n'ebino cero kï jö n'öthöö kïbëc.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yecu okobo nïnë nï, “An ënë cer ëka kwö. Ngat na yee ï koma kadï öthöö, bino kwö.
25 Então Jesus afirmou:
26 Jö kïbëc na kwö ëka yee gïnï ï koma ba bino thöö. In iyee köp ni?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Martha ögamö nïnë nï, “Eyo, Rwoth, an ayee nï in ënë Meciya, Wod k'Obanga n'onwongo myero obin ï lobo.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Kinge na ën dong ötwakö köp ni, ën ödök cen ï öt, cë ocwodo amïn mërë Maria thenge ëka okobo nïnë nï, “Apwony tye kany, ëka tye ka cwodoni.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Cücüth na Maria owinyo köp ni, ën öya malö pïöpïö ëka öbünyö cïdhö yo bothe.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yecu onwongo bara ödönyö ï pacö, ëntö onwongo pod tye kanya Martha oromo ködë ïë.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ï karë na jïï n'onwongo tye gïnï ka kweo cwiny Maria ï öt, önënö kite na ën öbünyö yaa malö pïöpïö më dönyö yökö, gïn ölübö körë nakun thamö gïnï nï ën onwongo tye ka cïdhö më koko ï wi lyël.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ï karë na Maria othuno kanya Yecu onwongo tye ïë, ën oryebere pïny ï nget tyën Yecu ëka okobo nïnë nï, “Rwoth, ka onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ï karë na Yecu önënö ka ën tye ka koko ëka jö n'ölübö körë thon tye gïnï ka koko, cwinye opodho ëka ïë thon öwang rwök.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Cë openyo nï, “Un iketho kome kwene?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yecu okok.
35 Jesus chorou.
36 Cë Eyuda okobo gïnï nï, “Nën kite na ën marö kï ën ködë!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï okobo gïnï nï, “Man ënë ngat n'ömïö athöö wang önënö pïny. Ën onwongo ba twërö jükö thöö kï ï kom Lajaro?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yecu ïë öwang rwök dökï, cë obino ï dhö bur lyël. Bur lyël nön onwongo obedo rwo n'egworo agwora ëka eloro dhögë kï kidi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yecu okobo nïgï nï, “Thwar unu kidi ökö.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Cë Yecu okobo nïnë nï, “An ba akobo nini nï ka in iyee, in ibino nënö dheo k'Obanga?”
40 Jesus respondeu:
41 Cë gïn ökwanyö kidi ökö. Yecu otingo wangë malö cë okobo nï, “Apap, an apwoi nï in iwinya.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 An angeo nï in iwinya karë kïbëc, ëntö an akobo köp ni pï jö n'ocung gïnï ï ngeta kany, ëk gïn oyee nï in ënë ï oora.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën oredo kï dwön na malö nï, “Lajaro, donyi yökö!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ngat n'onwongo öthöö öcakö donyo yökö nakun cïngë kï tyënë eboo kï böngü, ëka wangë eboo k'atam.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Eyuda na pol n'onwongo obino gïnï both Maria önënö ngö na Yecu otio cë oyee gïnï ï kome.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï öcïdhö gïnï both Eparicayo cë okobo nïgï ngö na Yecu otio.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Cë ëlamdhök na dito ëka Eparicayo ocwodo gïnï athuko më öd Okiko k'Edong ëka okobo gïnï nï, “Ngö na onu ebino tïmö? Dhanö ni tye ka tio anyuth më tango na pol.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ka onu ëwëkö ën kï tic mërë nön, jö kïbëc bino yee ï kome, cë wëkö jö Roma bino këthö gïnï kabedo onu na leng ëka lobo onu ökö.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Cë ngat acël kï ï kin-gï na nyïngë Kayapa, n'onwongo obedo Alamdhök na Dit ï mwaka nön, okobo nï, “Un ba ingeo gin mörö na twal!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Un myero inge nï bino bedo na bër bothwu ka dhanö acël öthöö pï jïï ëk kür etyek rok onu ökö kïbëc.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ën ba okobo köp ni pïrë kënë, ëntö na calö Alamdhök na Dit ï mwaka nön, ënë ömïö ën odwaro nï Yecu bino thöö pï rok k'Eyuda,
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 ëka pathï pï rok nön këkën ëntö thon më cökö ëthïnö k'Obanga n'ökëth gïnï kanya acël ëka më mïögï bedo acël.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Cakërë ï nïnö nön cïdhö ködë anyim, ëtëla k'Eyuda öcakö gïnï yübö köp më neko Yecu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Pï manön, Yecu ba dökï obedo woth kanyalër ï kin Eyuda, ëntö öya ökö kï kunön cë öcïdhö ï kabedo na cwök kï thim ï pacö n'ecwodo nï Epraim, kanya ën obedo ïë k'ëlübkörë.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ï karë na karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök, jö na pol öya gïnï kï ï peci na karë më Poth bara örömö, cë öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëk ëlönyërë gïnï kën-gï.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Gïn ömëdërë më rangö Yecu nakun ëkürö ën ï dyekal öt k'Obanga. Gïn openyere ï kin-gï kën-gï nï, “Un ïthamö nïngö? Ën ba twërö bino ï karama?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ëlamdhök na dito ëka Eparicayo onwongo öcïkö gïnï nï ka ngat mörö ngeo kanya Yecu tye ïë, myero okob nïgï ëk gïn ëcïdh ëmak ën.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.