João 11
lth (LTH) vs NAA
1 Ëcwö na nyïngë Lajaro onwongo two. Ën onwongo obedo dhanö më Betania ï pacö ka Maria gïn k'amïn mërë Martha.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ni ënë onwongo obino owiro Rwoth kï möö na ngwece kur ëka odunyo tyën Yecu kï yer wie. Ömïn mërë Lajaro ënë onwongo two.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Amego mërë ooro köp both Yecu nï, “Rwoth, okoneni na in ïmarö two.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ën okobo nï, “Two ni ba obino më neko ën ëntö obino më kelo dheo both Obanga ëk pïrë Wod k'Obanga onwong dheo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yecu onwongo marö Martha gïn k'amïn mërë ëka Lajaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ëntö ï karë n'owinyo nï Lajaro two, ën ömëdërë më bedo kanya ën onwongo tye ïë pï nïnö arïö.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kinge, ën okobo both ëlübkörë nï, “Eru ëdök cen yo Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ëlübkörë ögamö nï, “Apwony, ëtëla k'Eyuda onwongo pod ï caa ni mïtö celoni kï kidi. In dökï ïmïtö dök yo kunön?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yecu ögamö nï, “Caa më kiceng ba tye apar wie arïö? Dhanö na wotho kiceng ba cwanyërë, pïën ën neno kï tar më lobo ni.
9 Jesus respondeu:
10 Ëntö ka ën wotho kiwor, ën cwanyërë pïën ën nwongo ope kï tar.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kinge na ën okobo köp ni, ën ömëdërë nakun kobo nïgï nï, “Okone onu Lajaro tye ka nïnö; ëntö an acïdhö kunön më coo ën ökö.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ëlübkörë ögamö nï, “Rwoth, ka ën tye ka nïnö, ën bino cang.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yecu onwongo tye ka twak pï thöö ka Lajaro, ëntö ëlübkörë onwongo thamö gïnï nï önïnö anïna.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Cë Yecu okobo nïgï kanyalër nï, “Lajaro öthöö dong ökö,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ëntö pï un, an cwinya yom pïën onwongo ba atye kunön ëk iyee unu. Eru ëcïdh yo bothe.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Cë Tomaci (n'ecwodo nï Rudi) okobo both ewodhe n'obedo ëlübkör Yecu nï, “Eru thon ecidhu, ëk ëthöö kanya acël ködë.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ï karë na Yecu othuno ï Betania, ën onwongo Lajaro dong orii ï lyël pï nïnö angwën.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betania onwongo cwöcwök kï Jerucalem na bor mërë römö kilomita adek,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 ëka Eyuda na pol onwongo obino gïnï both Martha ëka Maria më kweo cwinygï pï thöö k'ömïn-gï.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ï karë na Martha owinyo ni Yecu tye ka bino, ën ödönyö yökö më cïdhö romo ködë, ëntö Maria onwongo odong ï öt.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha okobo both Yecu nï, “Rwoth, kono onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ëntö an angeo nï Obanga bino mïöni gin mörö këkën na in ibino penyo kadï kobedini.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yecu ögamö nïnë nï, “Omeru bino cer dökï.”
23 Jesus disse a ela:
24 Martha ögamö nï, “An angeo nï ën bino cer dökï ï nïnö më ajiki n'ebino cero kï jö n'öthöö kïbëc.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yecu okobo nïnë nï, “An ënë cer ëka kwö. Ngat na yee ï koma kadï öthöö, bino kwö.
25 Então Jesus declarou:
26 Jö kïbëc na kwö ëka yee gïnï ï koma ba bino thöö. In iyee köp ni?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Martha ögamö nïnë nï, “Eyo, Rwoth, an ayee nï in ënë Meciya, Wod k'Obanga n'onwongo myero obin ï lobo.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kinge na ën dong ötwakö köp ni, ën ödök cen ï öt, cë ocwodo amïn mërë Maria thenge ëka okobo nïnë nï, “Apwony tye kany, ëka tye ka cwodoni.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Cücüth na Maria owinyo köp ni, ën öya malö pïöpïö ëka öbünyö cïdhö yo bothe.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yecu onwongo bara ödönyö ï pacö, ëntö onwongo pod tye kanya Martha oromo ködë ïë.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ï karë na jïï n'onwongo tye gïnï ka kweo cwiny Maria ï öt, önënö kite na ën öbünyö yaa malö pïöpïö më dönyö yökö, gïn ölübö körë nakun thamö gïnï nï ën onwongo tye ka cïdhö më koko ï wi lyël.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ï karë na Maria othuno kanya Yecu onwongo tye ïë, ën oryebere pïny ï nget tyën Yecu ëka okobo nïnë nï, “Rwoth, ka onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ï karë na Yecu önënö ka ën tye ka koko ëka jö n'ölübö körë thon tye gïnï ka koko, cwinye opodho ëka ïë thon öwang rwök.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Cë openyo nï, “Un iketho kome kwene?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yecu okok.
35 Jesus chorou.
36 Cë Eyuda okobo gïnï nï, “Nën kite na ën marö kï ën ködë!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï okobo gïnï nï, “Man ënë ngat n'ömïö athöö wang önënö pïny. Ën onwongo ba twërö jükö thöö kï ï kom Lajaro?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yecu ïë öwang rwök dökï, cë obino ï dhö bur lyël. Bur lyël nön onwongo obedo rwo n'egworo agwora ëka eloro dhögë kï kidi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yecu okobo nïgï nï, “Thwar unu kidi ökö.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Cë Yecu okobo nïnë nï, “An ba akobo nini nï ka in iyee, in ibino nënö dheo k'Obanga?”
40 Jesus respondeu:
41 Cë gïn ökwanyö kidi ökö. Yecu otingo wangë malö cë okobo nï, “Apap, an apwoi nï in iwinya.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 An angeo nï in iwinya karë kïbëc, ëntö an akobo köp ni pï jö n'ocung gïnï ï ngeta kany, ëk gïn oyee nï in ënë ï oora.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën oredo kï dwön na malö nï, “Lajaro, donyi yökö!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ngat n'onwongo öthöö öcakö donyo yökö nakun cïngë kï tyënë eboo kï böngü, ëka wangë eboo k'atam.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Eyuda na pol n'onwongo obino gïnï both Maria önënö ngö na Yecu otio cë oyee gïnï ï kome.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï öcïdhö gïnï both Eparicayo cë okobo nïgï ngö na Yecu otio.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Cë ëlamdhök na dito ëka Eparicayo ocwodo gïnï athuko më öd Okiko k'Edong ëka okobo gïnï nï, “Ngö na onu ebino tïmö? Dhanö ni tye ka tio anyuth më tango na pol.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ka onu ëwëkö ën kï tic mërë nön, jö kïbëc bino yee ï kome, cë wëkö jö Roma bino këthö gïnï kabedo onu na leng ëka lobo onu ökö.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Cë ngat acël kï ï kin-gï na nyïngë Kayapa, n'onwongo obedo Alamdhök na Dit ï mwaka nön, okobo nï, “Un ba ingeo gin mörö na twal!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Un myero inge nï bino bedo na bër bothwu ka dhanö acël öthöö pï jïï ëk kür etyek rok onu ökö kïbëc.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ën ba okobo köp ni pïrë kënë, ëntö na calö Alamdhök na Dit ï mwaka nön, ënë ömïö ën odwaro nï Yecu bino thöö pï rok k'Eyuda,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ëka pathï pï rok nön këkën ëntö thon më cökö ëthïnö k'Obanga n'ökëth gïnï kanya acël ëka më mïögï bedo acël.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Cakërë ï nïnö nön cïdhö ködë anyim, ëtëla k'Eyuda öcakö gïnï yübö köp më neko Yecu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Pï manön, Yecu ba dökï obedo woth kanyalër ï kin Eyuda, ëntö öya ökö kï kunön cë öcïdhö ï kabedo na cwök kï thim ï pacö n'ecwodo nï Epraim, kanya ën obedo ïë k'ëlübkörë.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ï karë na karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök, jö na pol öya gïnï kï ï peci na karë më Poth bara örömö, cë öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëk ëlönyërë gïnï kën-gï.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Gïn ömëdërë më rangö Yecu nakun ëkürö ën ï dyekal öt k'Obanga. Gïn openyere ï kin-gï kën-gï nï, “Un ïthamö nïngö? Ën ba twërö bino ï karama?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ëlamdhök na dito ëka Eparicayo onwongo öcïkö gïnï nï ka ngat mörö ngeo kanya Yecu tye ïë, myero okob nïgï ëk gïn ëcïdh ëmak ën.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.