João 11

lth (LTH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ëcwö na nyïngë Lajaro onwongo two. Ën onwongo obedo dhanö më Betania ï pacö ka Maria gïn k'amïn mërë Martha.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ni ënë onwongo obino owiro Rwoth kï möö na ngwece kur ëka odunyo tyën Yecu kï yer wie. Ömïn mërë Lajaro ënë onwongo two.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Amego mërë ooro köp both Yecu nï, “Rwoth, okoneni na in ïmarö two.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ën okobo nï, “Two ni ba obino më neko ën ëntö obino më kelo dheo both Obanga ëk pïrë Wod k'Obanga onwong dheo.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yecu onwongo marö Martha gïn k'amïn mërë ëka Lajaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ëntö ï karë n'owinyo nï Lajaro two, ën ömëdërë më bedo kanya ën onwongo tye ïë pï nïnö arïö.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kinge, ën okobo both ëlübkörë nï, “Eru ëdök cen yo Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ëlübkörë ögamö nï, “Apwony, ëtëla k'Eyuda onwongo pod ï caa ni mïtö celoni kï kidi. In dökï ïmïtö dök yo kunön?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yecu ögamö nï, “Caa më kiceng ba tye apar wie arïö? Dhanö na wotho kiceng ba cwanyërë, pïën ën neno kï tar më lobo ni.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ëntö ka ën wotho kiwor, ën cwanyërë pïën ën nwongo ope kï tar.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kinge na ën okobo köp ni, ën ömëdërë nakun kobo nïgï nï, “Okone onu Lajaro tye ka nïnö; ëntö an acïdhö kunön më coo ën ökö.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ëlübkörë ögamö nï, “Rwoth, ka ën tye ka nïnö, ën bino cang.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yecu onwongo tye ka twak pï thöö ka Lajaro, ëntö ëlübkörë onwongo thamö gïnï nï önïnö anïna.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Cë Yecu okobo nïgï kanyalër nï, “Lajaro öthöö dong ökö,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ëntö pï un, an cwinya yom pïën onwongo ba atye kunön ëk iyee unu. Eru ëcïdh yo bothe.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Cë Tomaci (n'ecwodo nï Rudi) okobo both ewodhe n'obedo ëlübkör Yecu nï, “Eru thon ecidhu, ëk ëthöö kanya acël ködë.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ï karë na Yecu othuno ï Betania, ën onwongo Lajaro dong orii ï lyël pï nïnö angwën.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania onwongo cwöcwök kï Jerucalem na bor mërë römö kilomita adek,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ëka Eyuda na pol onwongo obino gïnï both Martha ëka Maria më kweo cwinygï pï thöö k'ömïn-gï.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ï karë na Martha owinyo ni Yecu tye ka bino, ën ödönyö yökö më cïdhö romo ködë, ëntö Maria onwongo odong ï öt.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martha okobo both Yecu nï, “Rwoth, kono onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ëntö an angeo nï Obanga bino mïöni gin mörö këkën na in ibino penyo kadï kobedini.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yecu ögamö nïnë nï, “Omeru bino cer dökï.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Martha ögamö nï, “An angeo nï ën bino cer dökï ï nïnö më ajiki n'ebino cero kï jö n'öthöö kïbëc.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yecu okobo nïnë nï, “An ënë cer ëka kwö. Ngat na yee ï koma kadï öthöö, bino kwö.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Jö kïbëc na kwö ëka yee gïnï ï koma ba bino thöö. In iyee köp ni?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Martha ögamö nïnë nï, “Eyo, Rwoth, an ayee nï in ënë Meciya, Wod k'Obanga n'onwongo myero obin ï lobo.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kinge na ën dong ötwakö köp ni, ën ödök cen ï öt, cë ocwodo amïn mërë Maria thenge ëka okobo nïnë nï, “Apwony tye kany, ëka tye ka cwodoni.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Cücüth na Maria owinyo köp ni, ën öya malö pïöpïö ëka öbünyö cïdhö yo bothe.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Yecu onwongo bara ödönyö ï pacö, ëntö onwongo pod tye kanya Martha oromo ködë ïë.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ï karë na jïï n'onwongo tye gïnï ka kweo cwiny Maria ï öt, önënö kite na ën öbünyö yaa malö pïöpïö më dönyö yökö, gïn ölübö körë nakun thamö gïnï nï ën onwongo tye ka cïdhö më koko ï wi lyël.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ï karë na Maria othuno kanya Yecu onwongo tye ïë, ën oryebere pïny ï nget tyën Yecu ëka okobo nïnë nï, “Rwoth, ka onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ï karë na Yecu önënö ka ën tye ka koko ëka jö n'ölübö körë thon tye gïnï ka koko, cwinye opodho ëka ïë thon öwang rwök.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Cë openyo nï, “Un iketho kome kwene?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yecu okok.
35 Jesus chorou.
36 Cë Eyuda okobo gïnï nï, “Nën kite na ën marö kï ën ködë!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï okobo gïnï nï, “Man ënë ngat n'ömïö athöö wang önënö pïny. Ën onwongo ba twërö jükö thöö kï ï kom Lajaro?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yecu ïë öwang rwök dökï, cë obino ï dhö bur lyël. Bur lyël nön onwongo obedo rwo n'egworo agwora ëka eloro dhögë kï kidi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Yecu okobo nïgï nï, “Thwar unu kidi ökö.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Cë Yecu okobo nïnë nï, “An ba akobo nini nï ka in iyee, in ibino nënö dheo k'Obanga?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Cë gïn ökwanyö kidi ökö. Yecu otingo wangë malö cë okobo nï, “Apap, an apwoi nï in iwinya.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 An angeo nï in iwinya karë kïbëc, ëntö an akobo köp ni pï jö n'ocung gïnï ï ngeta kany, ëk gïn oyee nï in ënë ï oora.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën oredo kï dwön na malö nï, “Lajaro, donyi yökö!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ngat n'onwongo öthöö öcakö donyo yökö nakun cïngë kï tyënë eboo kï böngü, ëka wangë eboo k'atam.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Eyuda na pol n'onwongo obino gïnï both Maria önënö ngö na Yecu otio cë oyee gïnï ï kome.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï öcïdhö gïnï both Eparicayo cë okobo nïgï ngö na Yecu otio.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Cë ëlamdhök na dito ëka Eparicayo ocwodo gïnï athuko më öd Okiko k'Edong ëka okobo gïnï nï, “Ngö na onu ebino tïmö? Dhanö ni tye ka tio anyuth më tango na pol.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ka onu ëwëkö ën kï tic mërë nön, jö kïbëc bino yee ï kome, cë wëkö jö Roma bino këthö gïnï kabedo onu na leng ëka lobo onu ökö.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Cë ngat acël kï ï kin-gï na nyïngë Kayapa, n'onwongo obedo Alamdhök na Dit ï mwaka nön, okobo nï, “Un ba ingeo gin mörö na twal!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Un myero inge nï bino bedo na bër bothwu ka dhanö acël öthöö pï jïï ëk kür etyek rok onu ökö kïbëc.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ën ba okobo köp ni pïrë kënë, ëntö na calö Alamdhök na Dit ï mwaka nön, ënë ömïö ën odwaro nï Yecu bino thöö pï rok k'Eyuda,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 ëka pathï pï rok nön këkën ëntö thon më cökö ëthïnö k'Obanga n'ökëth gïnï kanya acël ëka më mïögï bedo acël.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Cakërë ï nïnö nön cïdhö ködë anyim, ëtëla k'Eyuda öcakö gïnï yübö köp më neko Yecu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Pï manön, Yecu ba dökï obedo woth kanyalër ï kin Eyuda, ëntö öya ökö kï kunön cë öcïdhö ï kabedo na cwök kï thim ï pacö n'ecwodo nï Epraim, kanya ën obedo ïë k'ëlübkörë.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ï karë na karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök, jö na pol öya gïnï kï ï peci na karë më Poth bara örömö, cë öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëk ëlönyërë gïnï kën-gï.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Gïn ömëdërë më rangö Yecu nakun ëkürö ën ï dyekal öt k'Obanga. Gïn openyere ï kin-gï kën-gï nï, “Un ïthamö nïngö? Ën ba twërö bino ï karama?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ëlamdhök na dito ëka Eparicayo onwongo öcïkö gïnï nï ka ngat mörö ngeo kanya Yecu tye ïë, myero okob nïgï ëk gïn ëcïdh ëmak ën.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.