João 11
lth (LTH) vs ARC
1 Ëcwö na nyïngë Lajaro onwongo two. Ën onwongo obedo dhanö më Betania ï pacö ka Maria gïn k'amïn mërë Martha.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria ni ënë onwongo obino owiro Rwoth kï möö na ngwece kur ëka odunyo tyën Yecu kï yer wie. Ömïn mërë Lajaro ënë onwongo two.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Amego mërë ooro köp both Yecu nï, “Rwoth, okoneni na in ïmarö two.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ï karë na Yecu owinyo köp ni, ën okobo nï, “Two ni ba obino më neko ën ëntö obino më kelo dheo both Obanga ëk pïrë Wod k'Obanga onwong dheo.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yecu onwongo marö Martha gïn k'amïn mërë ëka Lajaro.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ëntö ï karë n'owinyo nï Lajaro two, ën ömëdërë më bedo kanya ën onwongo tye ïë pï nïnö arïö.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Kinge, ën okobo both ëlübkörë nï, “Eru ëdök cen yo Yudea.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ëlübkörë ögamö nï, “Apwony, ëtëla k'Eyuda onwongo pod ï caa ni mïtö celoni kï kidi. In dökï ïmïtö dök yo kunön?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yecu ögamö nï, “Caa më kiceng ba tye apar wie arïö? Dhanö na wotho kiceng ba cwanyërë, pïën ën neno kï tar më lobo ni.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ëntö ka ën wotho kiwor, ën cwanyërë pïën ën nwongo ope kï tar.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kinge na ën okobo köp ni, ën ömëdërë nakun kobo nïgï nï, “Okone onu Lajaro tye ka nïnö; ëntö an acïdhö kunön më coo ën ökö.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ëlübkörë ögamö nï, “Rwoth, ka ën tye ka nïnö, ën bino cang.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yecu onwongo tye ka twak pï thöö ka Lajaro, ëntö ëlübkörë onwongo thamö gïnï nï önïnö anïna.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Cë Yecu okobo nïgï kanyalër nï, “Lajaro öthöö dong ökö,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 ëntö pï un, an cwinya yom pïën onwongo ba atye kunön ëk iyee unu. Eru ëcïdh yo bothe.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Cë Tomaci (n'ecwodo nï Rudi) okobo both ewodhe n'obedo ëlübkör Yecu nï, “Eru thon ecidhu, ëk ëthöö kanya acël ködë.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ï karë na Yecu othuno ï Betania, ën onwongo Lajaro dong orii ï lyël pï nïnö angwën.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betania onwongo cwöcwök kï Jerucalem na bor mërë römö kilomita adek,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 ëka Eyuda na pol onwongo obino gïnï both Martha ëka Maria më kweo cwinygï pï thöö k'ömïn-gï.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ï karë na Martha owinyo ni Yecu tye ka bino, ën ödönyö yökö më cïdhö romo ködë, ëntö Maria onwongo odong ï öt.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Martha okobo both Yecu nï, “Rwoth, kono onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ëntö an angeo nï Obanga bino mïöni gin mörö këkën na in ibino penyo kadï kobedini.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yecu ögamö nïnë nï, “Omeru bino cer dökï.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martha ögamö nï, “An angeo nï ën bino cer dökï ï nïnö më ajiki n'ebino cero kï jö n'öthöö kïbëc.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Yecu okobo nïnë nï, “An ënë cer ëka kwö. Ngat na yee ï koma kadï öthöö, bino kwö.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Jö kïbëc na kwö ëka yee gïnï ï koma ba bino thöö. In iyee köp ni?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Martha ögamö nïnë nï, “Eyo, Rwoth, an ayee nï in ënë Meciya, Wod k'Obanga n'onwongo myero obin ï lobo.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Kinge na ën dong ötwakö köp ni, ën ödök cen ï öt, cë ocwodo amïn mërë Maria thenge ëka okobo nïnë nï, “Apwony tye kany, ëka tye ka cwodoni.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Cücüth na Maria owinyo köp ni, ën öya malö pïöpïö ëka öbünyö cïdhö yo bothe.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Yecu onwongo bara ödönyö ï pacö, ëntö onwongo pod tye kanya Martha oromo ködë ïë.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ï karë na jïï n'onwongo tye gïnï ka kweo cwiny Maria ï öt, önënö kite na ën öbünyö yaa malö pïöpïö më dönyö yökö, gïn ölübö körë nakun thamö gïnï nï ën onwongo tye ka cïdhö më koko ï wi lyël.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ï karë na Maria othuno kanya Yecu onwongo tye ïë, ën oryebere pïny ï nget tyën Yecu ëka okobo nïnë nï, “Rwoth, ka onwongo itye kany kono ömëra ba öthöö.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ï karë na Yecu önënö ka ën tye ka koko ëka jö n'ölübö körë thon tye gïnï ka koko, cwinye opodho ëka ïë thon öwang rwök.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Cë openyo nï, “Un iketho kome kwene?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yecu okok.
35 Jesus chorou.
36 Cë Eyuda okobo gïnï nï, “Nën kite na ën marö kï ën ködë!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï okobo gïnï nï, “Man ënë ngat n'ömïö athöö wang önënö pïny. Ën onwongo ba twërö jükö thöö kï ï kom Lajaro?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yecu ïë öwang rwök dökï, cë obino ï dhö bur lyël. Bur lyël nön onwongo obedo rwo n'egworo agwora ëka eloro dhögë kï kidi.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yecu okobo nïgï nï, “Thwar unu kidi ökö.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Cë Yecu okobo nïnë nï, “An ba akobo nini nï ka in iyee, in ibino nënö dheo k'Obanga?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Cë gïn ökwanyö kidi ökö. Yecu otingo wangë malö cë okobo nï, “Apap, an apwoi nï in iwinya.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 An angeo nï in iwinya karë kïbëc, ëntö an akobo köp ni pï jö n'ocung gïnï ï ngeta kany, ëk gïn oyee nï in ënë ï oora.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Kinge na Yecu okobo köp ni, ën oredo kï dwön na malö nï, “Lajaro, donyi yökö!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ngat n'onwongo öthöö öcakö donyo yökö nakun cïngë kï tyënë eboo kï böngü, ëka wangë eboo k'atam.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Eyuda na pol n'onwongo obino gïnï both Maria önënö ngö na Yecu otio cë oyee gïnï ï kome.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ëntö jö mökö kï ï kin-gï öcïdhö gïnï both Eparicayo cë okobo nïgï ngö na Yecu otio.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Cë ëlamdhök na dito ëka Eparicayo ocwodo gïnï athuko më öd Okiko k'Edong ëka okobo gïnï nï, “Ngö na onu ebino tïmö? Dhanö ni tye ka tio anyuth më tango na pol.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ka onu ëwëkö ën kï tic mërë nön, jö kïbëc bino yee ï kome, cë wëkö jö Roma bino këthö gïnï kabedo onu na leng ëka lobo onu ökö.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Cë ngat acël kï ï kin-gï na nyïngë Kayapa, n'onwongo obedo Alamdhök na Dit ï mwaka nön, okobo nï, “Un ba ingeo gin mörö na twal!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Un myero inge nï bino bedo na bër bothwu ka dhanö acël öthöö pï jïï ëk kür etyek rok onu ökö kïbëc.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ën ba okobo köp ni pïrë kënë, ëntö na calö Alamdhök na Dit ï mwaka nön, ënë ömïö ën odwaro nï Yecu bino thöö pï rok k'Eyuda,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 ëka pathï pï rok nön këkën ëntö thon më cökö ëthïnö k'Obanga n'ökëth gïnï kanya acël ëka më mïögï bedo acël.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Cakërë ï nïnö nön cïdhö ködë anyim, ëtëla k'Eyuda öcakö gïnï yübö köp më neko Yecu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Pï manön, Yecu ba dökï obedo woth kanyalër ï kin Eyuda, ëntö öya ökö kï kunön cë öcïdhö ï kabedo na cwök kï thim ï pacö n'ecwodo nï Epraim, kanya ën obedo ïë k'ëlübkörë.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ï karë na karama më Poth k'Eyuda onwongo dong cwök, jö na pol öya gïnï kï ï peci na karë më Poth bara örömö, cë öcïdhö gïnï yo Jerucalem ëk ëlönyërë gïnï kën-gï.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Gïn ömëdërë më rangö Yecu nakun ëkürö ën ï dyekal öt k'Obanga. Gïn openyere ï kin-gï kën-gï nï, “Un ïthamö nïngö? Ën ba twërö bino ï karama?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ëlamdhök na dito ëka Eparicayo onwongo öcïkö gïnï nï ka ngat mörö ngeo kanya Yecu tye ïë, myero okob nïgï ëk gïn ëcïdh ëmak ën.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.