Mateus 21
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC
1 Yésu ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle tsàle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo ànyɨ bhà rú zìle Bètèfágè dhɨ kandrá, ànyɨ kòngó Òlívè fa kya làga. Gò Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo lɨ̀le drìdrì,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhà àmɨ kandrá kònàdhɨ léna. Kònàle dhɨ, mɨ̀ nɨ ndɨrɨ púndà ꞌɨ̀le dhɨ kɨ kisú, mvámvá nɨ be. Mɨ̀ atrɨ̀ àyɨ, alɨ̀zo àyɨ ɨ́be má vélé.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Dhya àlo kòlizí tà àmɨ tí dhɨ, mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Mírì adré lèá nɨ̀.› Dɨ akódhɨ nɨ ndɨrɨ púndà nda kɨ tayɨ́ mɨ̀ dré alɨ̀zo àyɨ ɨ́be.»
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Tà nda kòdhɨ atsá kònɨ̀nɨ, kɨtswálé tà longólé pròfétà tí dhɨ kòꞌoró ru be dhɨ bvó. Akódhɨ longó tá dhɨ:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 «Mɨ̀ kòtà zapi Sìyónà àdhya dré dhɨ:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Gò Yésu nɨ lebèbhá rì nda ɨ̀ dré lɨ̀zo ꞌòá ngóró dré tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Ɨ̀ kàsé púndà nda ɨ mvámvá nɨ be atsázó àyɨ ɨ́be Yésu vélé dre dhɨ, ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá bhèzo àyɨ dri gò, akódhɨ dré mbàzo lɨrɨ́lé drìá.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Gò móndɨ́ zyandre lavúlé dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá kɨ lasézó láti mǐsè. Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré fa bí kɨ toŋòzo lebhélé láti mǐsè, Yésu kòlavúró drìásà be dhɨ bvó.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Dɨ móndyá zyandre nda ɨ̀ dré adrézó lɨ̀le akódhɨ kandrána ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ vésè, adrélé loyóába dhɨ:
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Yésu kòfɨ Yèrúsalémà na dre dhɨ, móndyá títí bhàandre nda lé dhɨ ɨ̀ dré adrézó lyàle lyàlyà, adrézó lizíá àyɨ kòfalésè dhɨ: «Dhya kòdhɨ àdhi ꞌɨ?»
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Dɨ móndyá zyandre adrébhá lɨ̀le Yésu ɨ́be nda ɨ̀ adré tá logóá dhɨ: «Akódhɨ Yésu ꞌɨ, pròfétà angálépi Nàzàrétà, Gàlìláyà na dhɨ lésè dhɨ ꞌɨ.» Yésu fɨ Yèrúsalémà na ópɨ́ tɨ́nɨ|src="CN01783B.TIF" size="span" loc="MAT 21:1-11 "
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo tépelò na gò, móndyá títí adrébhá tá ngá lagɨ́ ɨ̀ndɨ̀ ngá gɨ kònàle dhɨ kɨ dro topfòle ꞌásà. Dré mɨ́sá móndyá adrébhá tá làfa topfó dhɨ kya kɨ lebhézó bvò dri, túmä́ní gbólókó móndyá adrébhá tá kòbhòlà lagɨ́ dhɨ kya ɨ́be.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ: ‹À nɨ áma dzó zi dzó adrézó tà ta má be dhɨ ró.› Dɨ, mɨ̀ gò àmɨkya dzó nda nɨ bha adrélé àrà kùgubhá ɨ̀ dré adrézó àyɨ kɨ zu dhɨ ró!»
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Gò móndɨ́ mì kùdúkùdu ró dhɨ ɨ móndɨ́ mèrèkpè ro dhɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ Yésu làga tépelò na gò, akódhɨ dré àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Dɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ nò tá tà lɨ́ndrɨ́ga ró Yésu dré ꞌòle nda ɨ. Ɨ̀ yi tá kpà ànzɨmvá adréràꞌa kúlí loyó tépelò na adrézó tàá dhɨ: «Òsánà kàdré Dàwídì nɨ Mvá dré!» Dɨ àyɨ kɨ togó dré aswázó Yésu rú gò,
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 ɨ̀ dré lizízóá tíá dhɨ: «Mɨ́ adré tà ànzɨmvá nɨ ɨ̀ dré adrélé tàle kòdhɨ nɨ yi?» Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Àyíya! Mɨ̀ nà rè Gìká nɨ Kúlí na ko tàle dhɨ, ‹Mɨ́ ꞌo ànzɨmvá ɨ ànzɨ kùrí ɨ́be dhɨ ɨ adrélé ámɨ rú bha kùle› dhɨ?»
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Dɨ Yésu dré àyɨ kɨ tayɨ́zó gò, pfòzo bhàandre ꞌásè lɨ̀le ayílé Bètànɨ́yà na.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Drùbhì kɨ́nó, Yésu dré tá adréràꞌa gòle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, tàbirí dré akódhɨ nɨ ꞌòzo.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Akódhɨ dré fígì fa àlo dhɨ nɨ nòzo láti mìle. Dɨ, a nɨ lɨ tsàle ànyɨ làgá dhɨ, kisú ɨ́na lòꞌwa nɨ àlomvá ko. Kisú ngbà ꞌí bí nɨ ɨ kòdhya. Dɨ dré tàzoá fígì fa nda dré dhɨ: «Mɨ́ kògò vélé lòꞌwa ꞌa tàdzí ko!» Gbǎ kòdhwa, fa nda dré ꞌyòzo.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, àyɨ kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo gò, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Fígì fa kònɨ̀dhɨ ꞌyo ɨ́na mbèlè kònɨ̀nɨ ngɨ́nɨngɨ́nɨ ró?»
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Mɨ̀ kàdré tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be gò, adrézó tà kayí àmɨ léna ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà kɨtswá tà làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ kɨ ꞌo, túmä́ní tà kàdrɨ̀ dra tà nda kɨ lavúbhá dhɨ ɨ́be. Mɨ̀ nɨ kɨtswá ndɨ̀ndɨ̀ tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ, ‹Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le dhèle yǐandre na!› gò, tà nda dré ru ꞌòzo.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Tà ángùdhi mɨ̀ dré dra zìle Gìká tí, adrézó kaꞌìá dhɨ akódhɨ nɨ ꞌòá dhɨ, mɨ̀ nɨ tà nda nɨ kisú.»
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré gòzo fɨ̀le tépelò na gò, kɨdhólé adrélé tà tadhá móndɨ́ ɨ dré. Gò kòwánà kàdrɨ̀ ɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé lizíá tíá dhɨ: «Rìnyí mɨ́ dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ɨ́na ángolésè? Àdhi fè rìnyí nda mɨ́ dré nɨ̀?»
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má nɨ kókpà tà àlo dhɨ nɨ lizí àmɨ tí. Mɨ̀ kòlogó kúlí má tí dhɨ, má nɨ kpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Bàtísimò Yòwánɨ̀ dré fèle dhɨ angá tá ɨ́na ángolésè: Gìká vélésè, kó ngalè móndɨ́ ɨ vélésè?» Gò ɨ̀ dré dhèzo adrélé tà kayí àyɨ kòfalésè, adrézó tàá dhɨ: «Mà kòtà dhɨ ‹Bàtísimò nda angá Gìká vélésè› dhɨ, akódhɨ nɨ go lizíá àma tí dhɨ: ‹Mɨ̀ kaꞌì dɨ Yòwánɨ̀ ko àdho tà sè?›
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Dɨ, mà kòtà kó dhɨ ‹Bàtísimò nda angá móndɨ́ ɨ vélésè› dhɨ, mà nɨ go móndyá zyandre dhɨ kɨ ro. Tàko ko, àyɨ títí nda ɨ̀ adré kaꞌìá dhɨ, Yòwánɨ̀ tá ɨ́na pròfétà ꞌɨ.»
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Dɨ ɨ̀ dré logózóá Yésu dré dhɨ: «Mà nì ko.» Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, má kɨtswá kókpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ ko.»
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Yésu gò tàá dhɨ: «Mɨ̀ kisù àmɨkya tà kònɨ̀dhɨ dri ngɨ́nɨ? Agó àlo dhɨ tá ànzɨàgo ɨ́be rì. Dré lɨ̀zo mváagó nɨ àlo véna tàá drá dhɨ: ‹Áma mvá, mɨ́ lɨ̀ ándrò àzí ꞌo vínò amvú na.›
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Dɨ mváagó nda logó drá dhɨ: ‹Kóko. Má lè lɨ̀le ko.› Dɨ, dré gòzo áyɨ tà kisùle nda nɨ ladzá gò, lɨ̀zo àzí ꞌo.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Agó nda dré kpà lɨ̀zo mváagó nɨ rì véna, tàá drá làsú be kònɨ̀nɨ. Mváagó nda dré logózóá drá dhɨ: ‹Àyíya, atálágó, má nɨ lɨ.› Dɨ, dré ɨ́na lɨ̀zo ko.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Àyɨ rìti nda ɨ kòfalé dhɨ, àdhi ꞌo tà áyɨ atá dré tá lèle dhɨ nɨ̀?» Ɨ̀ logó drá dhɨ: «Mváagó nɨ àlo ꞌɨ.»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Tàko ko, Yòwánɨ̀ alɨ̀ tá láti tà gyǎgya àdhya nɨ tadhá àmɨ dré gò, mɨ̀ dré àmɨkya akódhɨ nɨ kaꞌìzo ko. Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́bhá ɨ tòkó zàràbhù ro dhɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ kaꞌì tá àyɨkya akódhɨ ꞌí. Tágba mɨ̀ dré tá àyɨ nda kɨ tà kaꞌìkaꞌì nòzo dhɨ, mɨ̀ gò àmɨ kɨ togó ladzá akódhɨ nɨ kaꞌì ko.»
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 «Mɨ̀ yi rè pɨ́dhɨ́gó àzya ká. Amvú líyí àlo dhɨ bhe tá vínò áyɨ amvú na. Dré gàrà nɨ kɨ tobhàzo kɨ́rà sè, bhú gàzo kɨtswázó vínò lòꞌwa zwa gò, dzó mvumvù dhɨ nɨ sìzo kɨtswázó amvú nda nɨ lɨkɨ́. Dré amvú nda nɨ tayɨ́zó vínò lɨkɨ́bhá àruka ɨ drɨ́gá gò, lɨ̀zo atsí na làwú làvo na.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Lókyá vínò lòꞌwa kɨ̀zo dhɨ kòkɨtswá dre dhɨ, dré áyɨ màrábà kɨ mùzo kɨtswálé lòꞌwa ɨ́na tɨ́nɨ dhɨ nɨ adó vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ véna.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ dré àyɨkya màrábà nda kɨ turúzó, àlo nɨ nɨ tswàzo, àzya nɨ nɨ pfùzo dràle gò, àzya nɨ nɨ lebhézó dràle kɨ́rà sè.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Gò amvú líyí nda dré gòzo màrábà àruka bǐ wáláká nɨ kɨ lavúbhá dhɨ kɨ mu lɨ̀le. Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ dré kpà àyɨ kɨ ꞌòzo ngóró ɨ̀ dré tá ꞌòle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Kùdù ro dhɨ, amvú líyí nda dré áyɨ mváagó nɨ mùzo lɨ̀le àyɨ véna. Adré tá kisùá dhɨ: ‹Ɨ̀ nɨ áma mváagó nɨ lɨndrɨ̀ bha!›
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ kònò mváagó nda adréràꞌa alɨ̀le dre dhɨ, ɨ̀ dré tàzoá àyɨ kòfalésè dhɨ: ‹Kònàdhɨ dhya dra amvú kònɨ̀dhɨ nɨ kisúlépi tàyɨlé ro dhɨ ꞌɨ. Mà kòlɨ̀ akódhɨ nɨ pfu dràle, amvú dré tá kɨtswálé kisúlé tàyɨlé ro nda nɨ dòzo àma dré!›
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Dɨ ɨ̀ dré ngàzo akódhɨ nɨ ru bhèle amvú nda ꞌásè kɨvɨ̀ na gò, pfùzoá dràle.»
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Yésu gò lizíá dhɨ: «Lókyá amvú líyí nda dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ ꞌòá ngɨ́nɨ vínò lɨkɨ́bhá nda kɨ tà sè dhɨ?»
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Ɨ̀ logó drá dhɨ: «A nɨ drìkònzɨbhá nda kɨ tupfú todràle gò, gòzo amvú nda nɨ tayɨ́ vínò lɨkɨ́bhá àruka ɨ drɨ́gá, ɨ̀ kòlogóró ɨ́ dré vínò lòꞌwa ɨ́na tɨ́nɨ dhɨ lókyá lòꞌwa nda nɨ kɨ̀zo dhɨ sè.»
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nà rè tà tɨsɨ̀le kònɨ̀dhɨ Gìká nɨ Kúlí na ko?
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Má adré dɨ tàá àmɨ dré dhɨ: Gìká nɨ áyɨ Òpɨ̀ tɨngá àmɨ drɨ́gásè gò, fèzoá móndyá dra Òpɨ̀ nda nɨ lòꞌwa ꞌabhá dhɨ ɨ dré.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Dhya ángùdhi dra dhèlepi kɨ́rà nda dri dhɨ nɨ ŋo. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, kɨ́rà nda nɨ dhya ángùdhi ɨ́ dré dra adhézó drìá dhɨ nɨ kɨnyɨ́.»
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ Fàrìsáyò ɨ́be dhɨ ɨ̀ kòyi pɨ́dhɨ́gó Yésu dré pɨ̀le nda ɨ dre dhɨ, ɨ̀ dré nìzoá tàle dhɨ, akódhɨ tà tá tà nda ɨ àyɨ rú dhɨ be.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Gò ɨ̀ dré ngàzo adrélé láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ ru. Dɨ, ɨ̀ adré tá àyɨkya móndyá zyandre dhɨ kɨ ro, àyɨ nda ɨ̀ dré tá adrélé Yésu nɨ no pròfétà ro dhɨ sè.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.