Mateus 21

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yésu ɨ̀ dré tá adréràꞌa ꞌòle tsàle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, ɨ̀ dré tsàzo ànyɨ bhà rú zìle Bètèfágè dhɨ kandrá, ànyɨ kòngó Òlívè fa kya làga. Gò Yésu dré áyɨ lebèbhá rì dhɨ kɨ mùzo lɨ̀le drìdrì,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ lɨ̀ bhà àmɨ kandrá kònàdhɨ léna. Kònàle dhɨ, mɨ̀ nɨ ndɨrɨ púndà ꞌɨ̀le dhɨ kɨ kisú, mvámvá nɨ be. Mɨ̀ atrɨ̀ àyɨ, alɨ̀zo àyɨ ɨ́be má vélé.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Dhya àlo kòlizí tà àmɨ tí dhɨ, mɨ̀ kòtà drá dhɨ: ‹Mírì adré lèá nɨ̀.› Dɨ akódhɨ nɨ ndɨrɨ púndà nda kɨ tayɨ́ mɨ̀ dré alɨ̀zo àyɨ ɨ́be.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Tà nda kòdhɨ atsá kònɨ̀nɨ, kɨtswálé tà longólé pròfétà tí dhɨ kòꞌoró ru be dhɨ bvó. Akódhɨ longó tá dhɨ:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «Mɨ̀ kòtà zapi Sìyónà àdhya dré dhɨ:
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Gò Yésu nɨ lebèbhá rì nda ɨ̀ dré lɨ̀zo ꞌòá ngóró dré tàle àyɨ dré dhɨ tɨ́nɨ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Ɨ̀ kàsé púndà nda ɨ mvámvá nɨ be atsázó àyɨ ɨ́be Yésu vélé dre dhɨ, ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá bhèzo àyɨ dri gò, akódhɨ dré mbàzo lɨrɨ́lé drìá.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Gò móndɨ́ zyandre lavúlé dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨ́tá kɨ lasézó láti mǐsè. Àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré fa bí kɨ toŋòzo lebhélé láti mǐsè, Yésu kòlavúró drìásà be dhɨ bvó.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Dɨ móndyá zyandre nda ɨ̀ dré adrézó lɨ̀le akódhɨ kandrána ɨ̀ndɨ̀ akódhɨ vésè, adrélé loyóába dhɨ:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Yésu kòfɨ Yèrúsalémà na dre dhɨ, móndyá títí bhàandre nda lé dhɨ ɨ̀ dré adrézó lyàle lyàlyà, adrézó lizíá àyɨ kòfalésè dhɨ: «Dhya kòdhɨ àdhi ꞌɨ?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Dɨ móndyá zyandre adrébhá lɨ̀le Yésu ɨ́be nda ɨ̀ adré tá logóá dhɨ: «Akódhɨ Yésu ꞌɨ, pròfétà angálépi Nàzàrétà, Gàlìláyà na dhɨ lésè dhɨ ꞌɨ.» Yésu fɨ Yèrúsalémà na ópɨ́ tɨ́nɨ|src="CN01783B.TIF" size="span" loc="MAT 21:1-11 "
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré fɨ̀zo tépelò na gò, móndyá títí adrébhá tá ngá lagɨ́ ɨ̀ndɨ̀ ngá gɨ kònàle dhɨ kɨ dro topfòle ꞌásà. Dré mɨ́sá móndyá adrébhá tá làfa topfó dhɨ kya kɨ lebhézó bvò dri, túmä́ní gbólókó móndyá adrébhá tá kòbhòlà lagɨ́ dhɨ kya ɨ́be.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Gò dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Gìká nɨ Kúlí adré tàá dhɨ: ‹À nɨ áma dzó zi dzó adrézó tà ta má be dhɨ ró.› Dɨ, mɨ̀ gò àmɨkya dzó nda nɨ bha adrélé àrà kùgubhá ɨ̀ dré adrézó àyɨ kɨ zu dhɨ ró!»
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Gò móndɨ́ mì kùdúkùdu ró dhɨ ɨ móndɨ́ mèrèkpè ro dhɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kisízó ànyɨ Yésu làga tépelò na gò, akódhɨ dré àyɨ kɨ tɨdrɨ́zó.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Dɨ kòwánà kàdrɨ̀ ɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ nò tá tà lɨ́ndrɨ́ga ró Yésu dré ꞌòle nda ɨ. Ɨ̀ yi tá kpà ànzɨmvá adréràꞌa kúlí loyó tépelò na adrézó tàá dhɨ: «Òsánà kàdré Dàwídì nɨ Mvá dré!» Dɨ àyɨ kɨ togó dré aswázó Yésu rú gò,
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 ɨ̀ dré lizízóá tíá dhɨ: «Mɨ́ adré tà ànzɨmvá nɨ ɨ̀ dré adrélé tàle kòdhɨ nɨ yi?» Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Àyíya! Mɨ̀ nà rè Gìká nɨ Kúlí na ko tàle dhɨ, ‹Mɨ́ ꞌo ànzɨmvá ɨ ànzɨ kùrí ɨ́be dhɨ ɨ adrélé ámɨ rú bha kùle› dhɨ?»
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Dɨ Yésu dré àyɨ kɨ tayɨ́zó gò, pfòzo bhàandre ꞌásè lɨ̀le ayílé Bètànɨ́yà na.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Drùbhì kɨ́nó, Yésu dré tá adréràꞌa gòle Yèrúsalémà na dhɨ ꞌá dhɨ, tàbirí dré akódhɨ nɨ ꞌòzo.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Akódhɨ dré fígì fa àlo dhɨ nɨ nòzo láti mìle. Dɨ, a nɨ lɨ tsàle ànyɨ làgá dhɨ, kisú ɨ́na lòꞌwa nɨ àlomvá ko. Kisú ngbà ꞌí bí nɨ ɨ kòdhya. Dɨ dré tàzoá fígì fa nda dré dhɨ: «Mɨ́ kògò vélé lòꞌwa ꞌa tàdzí ko!» Gbǎ kòdhwa, fa nda dré ꞌyòzo.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, àyɨ kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo gò, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Fígì fa kònɨ̀dhɨ ꞌyo ɨ́na mbèlè kònɨ̀nɨ ngɨ́nɨngɨ́nɨ ró?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Mɨ̀ kàdré tà kaꞌìkaꞌì ɨ́be gò, adrézó tà kayí àmɨ léna ko dhɨ, mɨ̀ nɨ kókpà kɨtswá tà làsú be kònɨ̀nɨ dhɨ kɨ ꞌo, túmä́ní tà kàdrɨ̀ dra tà nda kɨ lavúbhá dhɨ ɨ́be. Mɨ̀ nɨ kɨtswá ndɨ̀ndɨ̀ tàá kòngó kònɨ̀dhɨ dré dhɨ, ‹Mɨ́ nga kònwásè lɨ̀le dhèle yǐandre na!› gò, tà nda dré ru ꞌòzo.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Tà ángùdhi mɨ̀ dré dra zìle Gìká tí, adrézó kaꞌìá dhɨ akódhɨ nɨ ꞌòá dhɨ, mɨ̀ nɨ tà nda nɨ kisú.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré gòzo fɨ̀le tépelò na gò, kɨdhólé adrélé tà tadhá móndɨ́ ɨ dré. Gò kòwánà kàdrɨ̀ ɨ bhàgo ɨ́be dhɨ ɨ̀ dré alɨ̀zo akódhɨ vélé lizíá tíá dhɨ: «Rìnyí mɨ́ dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ɨ́na ángolésè? Àdhi fè rìnyí nda mɨ́ dré nɨ̀?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má nɨ kókpà tà àlo dhɨ nɨ lizí àmɨ tí. Mɨ̀ kòlogó kúlí má tí dhɨ, má nɨ kpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà kòdhɨ kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Bàtísimò Yòwánɨ̀ dré fèle dhɨ angá tá ɨ́na ángolésè: Gìká vélésè, kó ngalè móndɨ́ ɨ vélésè?» Gò ɨ̀ dré dhèzo adrélé tà kayí àyɨ kòfalésè, adrézó tàá dhɨ: «Mà kòtà dhɨ ‹Bàtísimò nda angá Gìká vélésè› dhɨ, akódhɨ nɨ go lizíá àma tí dhɨ: ‹Mɨ̀ kaꞌì dɨ Yòwánɨ̀ ko àdho tà sè?›
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Dɨ, mà kòtà kó dhɨ ‹Bàtísimò nda angá móndɨ́ ɨ vélésè› dhɨ, mà nɨ go móndyá zyandre dhɨ kɨ ro. Tàko ko, àyɨ títí nda ɨ̀ adré kaꞌìá dhɨ, Yòwánɨ̀ tá ɨ́na pròfétà ꞌɨ.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Dɨ ɨ̀ dré logózóá Yésu dré dhɨ: «Mà nì ko.» Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, má kɨtswá kókpà tàá àmɨ dré ngalè rìnyí má dré adrézó tà nda kɨ ꞌo dhɨ angá ángolésè ya dhɨ ko.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yésu gò tàá dhɨ: «Mɨ̀ kisù àmɨkya tà kònɨ̀dhɨ dri ngɨ́nɨ? Agó àlo dhɨ tá ànzɨàgo ɨ́be rì. Dré lɨ̀zo mváagó nɨ àlo véna tàá drá dhɨ: ‹Áma mvá, mɨ́ lɨ̀ ándrò àzí ꞌo vínò amvú na.›
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Dɨ mváagó nda logó drá dhɨ: ‹Kóko. Má lè lɨ̀le ko.› Dɨ, dré gòzo áyɨ tà kisùle nda nɨ ladzá gò, lɨ̀zo àzí ꞌo.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Agó nda dré kpà lɨ̀zo mváagó nɨ rì véna, tàá drá làsú be kònɨ̀nɨ. Mváagó nda dré logózóá drá dhɨ: ‹Àyíya, atálágó, má nɨ lɨ.› Dɨ, dré ɨ́na lɨ̀zo ko.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Àyɨ rìti nda ɨ kòfalé dhɨ, àdhi ꞌo tà áyɨ atá dré tá lèle dhɨ nɨ̀?» Ɨ̀ logó drá dhɨ: «Mváagó nɨ àlo ꞌɨ.»
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Tàko ko, Yòwánɨ̀ alɨ̀ tá láti tà gyǎgya àdhya nɨ tadhá àmɨ dré gò, mɨ̀ dré àmɨkya akódhɨ nɨ kaꞌìzo ko. Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́bhá ɨ tòkó zàràbhù ro dhɨ ɨ́be dhɨ ɨ̀ kaꞌì tá àyɨkya akódhɨ ꞌí. Tágba mɨ̀ dré tá àyɨ nda kɨ tà kaꞌìkaꞌì nòzo dhɨ, mɨ̀ gò àmɨ kɨ togó ladzá akódhɨ nɨ kaꞌì ko.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 «Mɨ̀ yi rè pɨ́dhɨ́gó àzya ká. Amvú líyí àlo dhɨ bhe tá vínò áyɨ amvú na. Dré gàrà nɨ kɨ tobhàzo kɨ́rà sè, bhú gàzo kɨtswázó vínò lòꞌwa zwa gò, dzó mvumvù dhɨ nɨ sìzo kɨtswázó amvú nda nɨ lɨkɨ́. Dré amvú nda nɨ tayɨ́zó vínò lɨkɨ́bhá àruka ɨ drɨ́gá gò, lɨ̀zo atsí na làwú làvo na.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Lókyá vínò lòꞌwa kɨ̀zo dhɨ kòkɨtswá dre dhɨ, dré áyɨ màrábà kɨ mùzo kɨtswálé lòꞌwa ɨ́na tɨ́nɨ dhɨ nɨ adó vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ véna.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ dré àyɨkya màrábà nda kɨ turúzó, àlo nɨ nɨ tswàzo, àzya nɨ nɨ pfùzo dràle gò, àzya nɨ nɨ lebhézó dràle kɨ́rà sè.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Gò amvú líyí nda dré gòzo màrábà àruka bǐ wáláká nɨ kɨ lavúbhá dhɨ kɨ mu lɨ̀le. Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ dré kpà àyɨ kɨ ꞌòzo ngóró ɨ̀ dré tá ꞌòle drìdrì dhɨ tɨ́nɨ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Kùdù ro dhɨ, amvú líyí nda dré áyɨ mváagó nɨ mùzo lɨ̀le àyɨ véna. Adré tá kisùá dhɨ: ‹Ɨ̀ nɨ áma mváagó nɨ lɨndrɨ̀ bha!›
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Dɨ, vínò lɨkɨ́bhá nda ɨ̀ kònò mváagó nda adréràꞌa alɨ̀le dre dhɨ, ɨ̀ dré tàzoá àyɨ kòfalésè dhɨ: ‹Kònàdhɨ dhya dra amvú kònɨ̀dhɨ nɨ kisúlépi tàyɨlé ro dhɨ ꞌɨ. Mà kòlɨ̀ akódhɨ nɨ pfu dràle, amvú dré tá kɨtswálé kisúlé tàyɨlé ro nda nɨ dòzo àma dré!›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Dɨ ɨ̀ dré ngàzo akódhɨ nɨ ru bhèle amvú nda ꞌásè kɨvɨ̀ na gò, pfùzoá dràle.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yésu gò lizíá dhɨ: «Lókyá amvú líyí nda dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ ꞌòá ngɨ́nɨ vínò lɨkɨ́bhá nda kɨ tà sè dhɨ?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ɨ̀ logó drá dhɨ: «A nɨ drìkònzɨbhá nda kɨ tupfú todràle gò, gòzo amvú nda nɨ tayɨ́ vínò lɨkɨ́bhá àruka ɨ drɨ́gá, ɨ̀ kòlogóró ɨ́ dré vínò lòꞌwa ɨ́na tɨ́nɨ dhɨ lókyá lòꞌwa nda nɨ kɨ̀zo dhɨ sè.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ nà rè tà tɨsɨ̀le kònɨ̀dhɨ Gìká nɨ Kúlí na ko?
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Má adré dɨ tàá àmɨ dré dhɨ: Gìká nɨ áyɨ Òpɨ̀ tɨngá àmɨ drɨ́gásè gò, fèzoá móndyá dra Òpɨ̀ nda nɨ lòꞌwa ꞌabhá dhɨ ɨ dré.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Dhya ángùdhi dra dhèlepi kɨ́rà nda dri dhɨ nɨ ŋo. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, kɨ́rà nda nɨ dhya ángùdhi ɨ́ dré dra adhézó drìá dhɨ nɨ kɨnyɨ́.»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kòwánà kàdrɨ̀ ɨ Fàrìsáyò ɨ́be dhɨ ɨ̀ kòyi pɨ́dhɨ́gó Yésu dré pɨ̀le nda ɨ dre dhɨ, ɨ̀ dré nìzoá tàle dhɨ, akódhɨ tà tá tà nda ɨ àyɨ rú dhɨ be.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Gò ɨ̀ dré ngàzo adrélé láti nda kɨtswázó akódhɨ nɨ ru. Dɨ, ɨ̀ adré tá àyɨkya móndyá zyandre dhɨ kɨ ro, àyɨ nda ɨ̀ dré tá adrélé Yésu nɨ no pròfétà ro dhɨ sè.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.