Marcos 9
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVT
1 Yésu gò tàá àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Móndɨ́ àruka adrébhá àyɨ kɨ totó kònwa nɨ ɨ̀ kɨtswá dràle drìdrì ɨ̀ dré dra Gìká nɨ Òpɨ̀ nòzo atsáràꞌa rìnyí be dhɨ kandrá ko.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Kìtú nzi-drì-àlo àmvolésè dhɨ, Yésu dré Pétèró kɨ drìzo Yàkóbhò ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ Yòwánɨ̀ be gò, ɨ̀ dré lɨ̀zo àyɨ pátí mbàle kòngó àlo mvumvù dhɨ drìna. Kònàle dhɨ, Yésu nɨ làsú dré ngàzo ru ladzá àyɨ mìle.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Akódhɨ nɨ kɨ́tá ɨ̀ dré kpà atsázó kemve kpɨ́rɨ́kpɨ́rɨ́, adrélé lagúlé kɨ́tá móndɨ́ bvò dri dhɨ ɨ̀ dré kɨtswálé temvélé bwà dhɨ kya nɨ lavú.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Gò Èlɨ́yà ɨ Mósè be dhɨ ɨ̀ dré agázó àyɨ kandrá, adrélé tà ta Yésu be.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Dɨ Pétèró dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Rábbì, dóro nɨ mà dré adrélé kònwa dhɨ. Mà kòledé wémà na dhɨ ɨ kònwa: àlo nɨ mɨ́ dré, àlo nɨ Mósè dré, ɨ̀ndɨ̀ àlo nɨ Èlɨ́yà dré.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 (Akódhɨ tà tá kònɨ̀nɨ, dré tá nìle ɨ́ kɨtswá àdho tà ta kòdhya ya dhɨ ko dhɨ sè. Tàko ko, tirì ga tá àyɨ léna bǐ.)
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Gò ndùrùku dré apfòzo àyɨ kɨ asó rùkù gò, kúlí dré apfòzo lásà tàá dhɨ: «Kònɨ̀dhɨ áma Mváagó má dré lèle tò dhɨ ꞌɨ. Mɨ̀ kòyi akódhɨ!»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Gbǎ kòdhwa, ɨ̀ kònò ngá àyɨ làgásè dre dhɨ, ɨ̀ dré gòzo vélé móndɨ́ àzya no àyɨ ɨ́be ko, ngbà ꞌí Yésu ꞌɨ kalóma.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa asílé kòngó nda drìlésè dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré àyɨ kɨ kodzózó tàzoá dhɨ, ɨ̀ kòtɨtɨ́ tà ɨ̀ dré nòle nda dhya àlo dré ko, tsàle lókyá Móndɨ́ nɨ Mvá dré ngaràꞌa dràdrà ꞌásè dhɨ ꞌá.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Dɨ ɨ̀ dré tà nda nɨ zùzo tayɨ́lé àyɨ léna, adrézó lizíá àyɨ kòfalésè ngalè kúlí «ngàma dràdrà ꞌásè» nda adré tá lèá tàle ngɨ́nɨ ya dhɨ.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Gò ɨ̀ dré Yésu nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá ɨ̀ adré tàá dhɨ, lè Èlɨ́yà kàlɨ̀ rè zyà Mèsɨ́yà kandrá ꞌíká àdho tà sè?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Tà bàti ró dhɨ, Èlɨ́yà adré alɨ̀le drìdrì tà títí dhɨ kɨ ledé. Dɨ, Gìká nɨ Kúlí adré kókpà tàá dhɨ, lè Móndɨ́ nɨ Mvá kònya kɨzà lavúlé, ɨ̀ndɨ̀ à kògà akódhɨ rè dhɨ àdho tà sè?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Dɨ, má adré mána tàá àmɨ dré dhɨ, Èlɨ́yà atsá dre. Gò móndɨ́ ɨ̀ dré àyɨkya akódhɨ nɨ ꞌòzo ngóró ɨ̀ dré tá lèle dhɨ tɨ́nɨ, ngóró tɨsɨ̀le akódhɨ nɨ tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Yésu ɨ̀ kògò tsàle akódhɨ nɨ lebèbhá àruka nda ɨ véna dre dhɨ, ɨ̀ dré móndɨ́ zyandre ru kɨmóbhá àyɨ nda ɨ làgásè kúrú dhɨ kɨ nòzo, túmä́ní tátrɨ́trɨ́ kúlí tadhábhá adrébhá tà kayí àyɨ ɨ́be dhɨ ɨ́be.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Gbǎ lókyá móndyá zyandre nda ɨ̀ dré Yésu nɨ nòzo dhɨ sè dhɨ, àyɨ kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo gagà gò, ɨ̀ dré arázó mòdo fe drá.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Gò Yésu dré lizízóá áyɨ lebèbhá nda ɨ tí dhɨ: «Mɨ̀ adré tà kayí àyɨ ɨ́be àdho tà dri?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Dɨ agó àlo móndyá zyandre nda ɨ kòfalé dhɨ dré logózóá drá dhɨ: «Tadhálépi, má adrì áma mváagó alɨ̀zo ába mɨ́ vélé. Tàko ko, akódhɨ tɨrɨ́ kònzɨ akódhɨ nɨ ꞌòlepi atsálé ábhä́bhä́ ro dhɨ ɨ́be ɨ́ léna.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Tɨrɨ́ nda kàdré akódhɨ nɨ ru dhɨ, adré akódhɨ nɨ abhé kìní mi, kápfùtrá dré adrézó apfòle sílásà gò, dré adrézó síkálándrá tsɨ, adrézó áyɨ kɨdzɨ̀ sɨ̀ adrélé tòmbátòmba. Má lizí tá ámɨ lebèbhá kɨ ti, ɨ̀ kòdroró tɨrɨ́ nda ká. Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya bwà ko.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ, móndyá ándrò tà kaꞌìkaꞌì àko nɨ ɨ, mà nɨ adré vélé àmɨ ɨ́be vwàle lókyá be ángopɨ́? Má nɨ àmɨ kɨ tà mvo vwàle lókyá be ángopɨ́? Mɨ̀ adrì mvámvá nda alɨ̀zo ába má vélé.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Ɨ̀ dré dɨ alɨ̀zo ába. Dɨ gbǎ lókyá tɨrɨ́ nda dré Yésu nɨ nòzo dhɨ sè dhɨ, dré ngàzo adrélé mvámvá nda nɨ kɨzɨ́ rìnyí sè. Akódhɨ nda dré dhèzo kìní mi, adrélé áyɨ lɨlɨ́ gò, kápfùtrá dré adrézó apfòle sílásà.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Dɨ Yésu dré akódhɨ nɨ atá nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Tà kòdhɨ ꞌo akódhɨ kònɨ̀nɨ vwàle ángopɨ́?» Atá nɨ logó dhɨ: «Kɨdhólé akódhɨ nɨ anzɨ̀ lésè.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Vésè be bǐ, tɨrɨ́ nda lebhé akódhɨ àtsɨ́ na yà, kó ngalè yǐ na, kɨtswázó akódhɨ nɨ pfu dràle dhɨ bvó. Dɨ mɨ́ kòkɨtswá dhɨ, mɨ́ kòbhà àma kɨ kɨzà àma kɨ ledézó wà!»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Mɨ́ adré tàá dhɨ, má kòkɨtswá yà dhɨ? Gìká rìnyí ɨ́be kɨtswázó tà títí dhɨ kɨ ꞌo dhya adrélépi áyɨ kaꞌì dhɨ dré.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Gbǎ kòdhwa, mvámvá nda nɨ atá dré yòzoá dhɨ: «Má adré kaꞌìá! Dɨ, mɨ́ kòledé ma, áma tà kaꞌìkaꞌì nda dré adrélé yàyà dhɨ sè!»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yésu kònò móndyá zyandre nda ɨ̀ adré tá arálé àyɨ vélé dhɨ dre dhɨ, dré lɨgɨ́zó tɨrɨ́ kònzɨ nda be, tàzoá dhɨ: «Mɨ, tɨrɨ́ adrélépi móndɨ́ ꞌo atsálé ábhä́bhä́ ro ɨ̀ndɨ̀ bíbhálé ɨ́be kùdúkùdu ró nɨ, má adré tàá mɨ́ dri dhɨ, mɨ́ pfò mvámvá kònɨ̀dhɨ lésè! Mɨ́ kògò tàdzí fɨ̀le lána ko!»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Dɨ tɨrɨ́ nda dré trèzo, mvámvá nda nɨ kɨzɨ́zó rìnyí sè gò, pfòzo lásà lɨ̀le. Móndyá nda ɨ̀ kònò mvámvá nda adréràꞌa ayílé àbvò tɨ́nɨ dre dhɨ, àyɨ kɨ àruka ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Drà dre.»
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Dɨ, Yésu dré akódhɨ nɨ drɨ́gá rùzo tɨngázóá gò, akódhɨ dré áyɨ totózó áyɨ pá dri.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Bvóá dhɨ, Yésu ɨ̀ kònzɨ bhàna lebèbhá nɨ ɨ́be adrélé àyɨ pátí dre dhɨ, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mà kɨtswá tá tɨrɨ́ kònzɨ nda kònàdhɨ nɨ dro bwà ko àdho tà sè?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «À kɨtswá ngbà ꞌí tɨrɨ́ kònzɨ kárá be kònɨ̀nɨ dhɨ kɨ dro pfòle tà zìma Gìká tí dhɨ sè.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Ɨ̀ kòtayɨ́ àrà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo adrélé lavúlé bvò Gàlìláyà àdhya ꞌásè. Yésu lè tá à kònì àyɨ tá kònàle dhɨ ko.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Tàko ko, adré tá tà tadhá áyɨ lebèbhá ɨ dré, adrézó tàá dhɨ: «À nɨ Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ lefè kàrɨbhá ɨ drɨ́gá. Ɨ̀ dré akódhɨ nɨ pfùzo dràle gò, kìtú na àmvolésè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Dɨ, kúlí nda kɨ àndu fɨ tá ɨ́na àyɨ drìna ko. Ɨ̀ adré tá kpà ngá ro tà nda nɨ lizima Yésu tí dhɨ sè.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Gò ɨ̀ dré lɨ̀zo tsàle Kàpàrànàwúmà na. Ɨ̀ dré tá adréràꞌa dzó na dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu dré lizízóá áyɨ lebèbhá ɨ tí dhɨ: «Láti ꞌá dhɨ, mɨ̀ adré tá tà kayí àmɨ kòfalésè àdho tà dri?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Dɨ, ɨ̀ dré kúlí logózó ko. Tàko ko, ɨ̀ adré tá àyɨkya tà kayí nìzoá ngalè dhya kàdrɨ̀ lavúlé àyɨ kòfalé dhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Dɨ Yésu kòlɨrɨ́ dre dhɨ, dré áyɨ lebèbhá mudrí-drì-rì nda kɨ azízó, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Dhya àlo kàdré lèá adrélé drìdrì móndɨ́ ɨ kòfalé dhɨ, lè akódhɨ nda kàdré dhya bvólé ro àyɨ títí dhɨ ɨ kòfalé, ɨ̀ndɨ̀ màrábà àyɨ títí dhɨ kya ró.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Gò dré mvámvá àlo dhɨ nɨ adózó bhàle àyɨ kɨ kɨ́tó ꞌá. Kàdó akódhɨ nda rùle ɨ́ drɨ́gá dre dhɨ, dré tàzoá àyɨ dré dhɨ:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Dhya ángùdhi adrélépi mvámvá kònɨ̀dhɨ tɨ́nɨ dhɨ nɨ kaꞌì dòle dóro áma rú sè dhɨ, adré áma tàndɨ nɨ kaꞌì kòdhya. Dhya ángùdhi adrélépi áma kaꞌì dòle dóro dhɨ, adré ngbà ꞌí áma kaꞌì kòdhya ko, adré kókpà dhya áma amùlepi dhɨ nɨ kaꞌì kòdhya.» Yésu adó mvámvá tà tadházó áyɨ lebèbhá ɨ dré|src="CN01734B.TIF" size="span" loc="MRK 9:33-37 "
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Gò Yòwánɨ̀ dré tàzoá Yésu dré dhɨ: «Tadhálépi, mà nò tá agó àlo dhɨ adréràꞌa tɨrɨ́ kònzɨ kɨ dro ámɨ rú sè. Dɨ mà dré akódhɨ nda nɨ logázó, dré tá adrélé àma kɨ àlo ꞌɨ ko dhɨ sè.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Dɨ, Yésu logó dhɨ: «Mɨ̀ logá akódhɨ ko. Tàko ko, dhya àlo tà lɨ́ndrɨ́ga ró dhɨ nɨ ꞌòlepi áma rú sè dhɨ, kɨtswá ndɨrɨ gòle áyɨ alá tà ta kònzɨ má rú bwà ko.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Àngyá ko, dhya ángùdhi adrélépi ru pfu àma ɨ́be ko dhɨ, àma kɨ àlo ꞌɨ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi adrélépi ndɨ̀ndɨ̀ kópò yǐ àdhya nɨ fe àmɨ dré mvùle, mɨ̀ dré adrélé móndyá Krísto àdhya ꞌɨ dhɨ sè dhɨ, akódhɨ nda nɨ làgɨ́ ɨ́na nɨ kisú bàti.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «Dɨ, dhya àlo kàdré ɨ́na ànzɨmvá adrébhá áma kaꞌì kònɨ kɨ àlo ꞌo dhèle tàkonzɨ̀ na dhɨ, dóro nɨ tá kɨ́rà kàdrɨ̀ ꞌɨ̀le akódhɨ nda kembé gò, akódhɨ nɨ bhèzo dràle yǐandre na dhɨ.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Ámɨ drɨ́gá kàdré ámɨ ꞌo dhèle tàkonzɨ̀ na nɨ̀ dhɨ, lè mɨ́ kòli ámɨ drɨ́gá nda. Àngyá ko, mɨ́ dré fɨ̀le lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ na ngbà ꞌí drɨ́gá be àlo dhɨ dóro lavúlé, mɨ́ dré lɨ̀le líferò àtsɨ́ nɨ dré adrézó adrálé ko dhɨ na drɨ́gá be rì dhɨ rúsè. [
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 ]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Ámɨ pá kàdré ámɨ ꞌo dhèle tàkonzɨ̀ na nɨ̀ dhɨ, lè mɨ́ kòli ámɨ pá nda. Àngyá ko, mɨ́ dré fɨ̀le lɨ́drɨ̀ na ngbà ꞌí pá be àlo dhɨ dóro lavúlé, ámɨ bhèle líferò na pá be rì dhɨ rúsè. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 ]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Ámɨ mì kàdré kó ámɨ ꞌo dhèle tàkonzɨ̀ na nɨ̀ dhɨ, lè mɨ́ kàngɨ́ ámɨ mì nda. Àngyá ko, mɨ́ dré fɨ̀le Gìká nɨ Òpɨ̀ na ngbà ꞌí mì be àlo dhɨ dóro lavúlé, ámɨ bhèle líferò na mì be rì dhɨ rúsè.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Kònàle dhɨ, ‹kùbhú adrébhá àbvò nya dhɨ ɨ̀ todrà ko na, ɨ̀ndɨ̀ àtsɨ́ adrélépi kòle dhɨ adrá kpà ko na.›
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 À nɨ móndyá títí dhɨ kɨ tà kaꞌìkaꞌì tabhì àtsɨ́ sè, ɨ̀ kàdréró tàꞌí ɨ́be àyɨ léna.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Tàꞌí ngá dóro ꞌɨ. Dɨ, tàꞌí nɨ aswaaswa kòtɨ̀ akɨ́lé lásà dhɨ, mɨ̀ nɨ kɨtswá logóá ngɨ́nɨ? Lè mɨ̀ kàdré tàꞌí ɨ́be àmɨ kɨ tàndɨ ɨ léna, adrézó kpà tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ ɨ́be àmɨ kòfalé.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.