Lucas 24
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs BKJ
1 Kìtú nɨ àlo pósò àdhya sè dhɨ, tòkó nda ɨ̀ dré ngàzo drùbhì kɨ́nó dò tàdzí be dóro ɨ̀ dré tá ladhɨ́lé nda nɨ do lɨ̀zo ába mógó na.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ɨ̀ kòtsa dre dhɨ, ɨ̀ dré kisúzóá dhɨ, à lɨ kɨ́rà mógó nda tísè dre.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Dɨ, ɨ̀ dré fɨ̀zo lána dhɨ, ɨ̀ kisú àyɨkya Mírì Yésu nɨ rúbhá ko.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Àyɨ kɨ drì dré adréràꞌa abɨ́lé tà nda sè dhɨ ꞌá dhɨ, àgo rì kɨ́tá lagulagu ró dhɨ kɨ asóbhá dhɨ ɨ̀ dré agázó àyɨ kandrá.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Dɨ tirì dré gàzo tòkó nda ɨ léna bǐ gò, ɨ̀ dré tandìzo mìbhalé bha kìní na ró. Dɨ, àgo nda ɨ̀ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ adré dhya lɨ́drɨ̀ ro dhɨ nɨ nda àbvò ɨ kòfalé àdho tà sè?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Akódhɨ kònwa yókódhó. Nga ɨ́na dràdrà ꞌásè dre! Mɨ̀ kisù rè tà dré tá tàle àmɨ dré, dré rè dhu adréràꞌa Gàlìláyà na dhɨ ꞌá dhɨ ká.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Akódhɨ tà tá dhɨ: ‹Adré lèá dhɨ, à kòlefè Móndɨ́ nɨ Mvá tàkonzɨ̀bhá ɨ drɨ́gá, akódhɨ nɨ tidízó dràle fa kɨpakɨpa dri gò, kìtú nɨ na sè dhɨ, akódhɨ dré ngàzo dràdrà ꞌásè.›»
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Dɨ kúlí dré tá tàle nda ɨ̀ dré agázó àyɨ léna.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Dɨ ɨ̀ kàgò mógó lésè dre dhɨ, ɨ̀ dré tà títí nda kɨ tɨtɨ́zó àpóstolò mudrí-drì-àlo dhɨ ɨ dré, móndyá àruka títí dhɨ ɨ́be.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Tòkó nda ɨ tá: Màrɨ́yà Màgàdàlénè, Yòwánà, Màrɨ́yà Yàkóbhò nɨ andre, tsàle tòkó àruka ɨ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Dɨ, tà ɨ̀ dré tɨtɨ́lé nda ɨ̀ sù tá ngóró kúlí azaaza ɨ tɨ́nɨ àpóstolò nda ɨ bína gò, ɨ̀ dré kaꞌìzoá ko.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Dɨ, Pétèró dré ɨ́na ngàzo ràle mógó na. Kòtsa tandìle ngá no dre dhɨ, dré ngbà ꞌí kɨ́tá kàtswákàtswa dhɨ kɨ nòzo kòdhya. Dɨ akódhɨ nɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo gò, dré gòzo nzɨ̀le ɨ́ bhàna, adrélé lizíá ɨ́ léna ngalè àdho tà ꞌo tá ru nɨ̀ ya dhɨ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Gbǎ kìtú nda sè dhɨ, Yésu nɨ lebèbhá kɨ rì dhɨ ɨ̀ adré tá lɨ̀le bhà àlo rú be Èmáwù dhɨ na. Bhà nda vwà tá Yèrúsalémà rúsè dhɨ ànyɨ́ànyɨ kìlòméterè mudrí-drì-àlo.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ɨ̀ adré tá tà títí lavúbhá Yèrúsalémà na dhɨ kɨ tɨtɨ́.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Ɨ̀ dré tá adréràꞌa tà ta ɨ̀ndɨ̀ tà kayí àyɨ kòfalésè dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu nɨ tàndɨ dré áyɨ kisízó ànyɨ àyɨ làga gò, ɨ̀ dré adrézó lɨ̀le túmä́ní àyɨ ɨ́be.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Dɨ, à kɨkɨ́ tá àyɨ kɨ mì, ɨ̀ kòkɨtswáró nìá akódhɨ àdhi ꞌɨ ya dhɨ ko.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Yésu dré àyɨ kɨ lizízó tàzoá dhɨ: «Mɨ̀ adré tá àdho tà tɨtɨ́ àmɨ kòfalésè, mɨ̀ dré adréràꞌa atsí to dhɨ ꞌá dhɨ?» Dɨ ɨ̀ dré àyɨ kɨ kɨkɨ́zó gò, àyɨ kɨ mìbhalé dré adrézó kɨzà ro lavúlé.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Àyɨ kɨ àlo rú be Kèlèyópà dhɨ dré logózóá drá dhɨ: «Móndyá títí adrébhá tá Yèrúsalémà na dhɨ ɨ kòfalé dhɨ, mɨ ngbà ꞌí móndɨ́ àlo tà lavúbhá kònàle kìtú kònɨ ɨ sè dhɨ kɨ nìlepi ko dhɨ ꞌɨ?»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yésu lizí dhɨ: «Àdho tà ꞌɨ?» Ɨ̀ logó drá dhɨ: «Tà atsábhá Yésu, Nàzàrétà lésè dhɨ rú dhɨ ꞌɨ. Akódhɨ tá pròfétà rìnyi ró kúlí tàma sè ɨ̀ndɨ̀ tà ꞌòma sè Gìká kandrá ɨ̀ndɨ̀ móndyá títí ɨ kandrá dhɨ ꞌɨ.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Dɨ, kòwánà kàdrɨ̀ ɨ àma kɨ drì kobhá ɨ́be dhɨ ɨ̀ lefè tá àyɨkya akódhɨ, à kòbhàró tà akódhɨ dri kɨtswálé dràdrà sè. Gò ɨ̀ dré akódhɨ nɨ tidízó fa kɨpakɨpa dri.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Mà adré tá àmakya mì bha kisùzoá dhɨ, kònò akódhɨ nɨ tá Ɨ̀sèrélè ànzɨ kɨ apá nɨ̀. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, ándrò kònɨ̀dhɨ, kìtú nɨ na tà títí lavúbhá nda ɨ àmvolésè dhɨ ꞌɨ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Dɨ tòkó àruka àma kòfalé dhɨ ɨ̀ tɨgá àma kɨ lɨ́ndrɨ́ tà tàndɨ ró. Ɨ̀ lɨ̀ tá drùbhì kɨ́nó mógó na.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Dɨ, ɨ̀ kisú àyɨkya akódhɨ nɨ rúbhá ko. Gò ɨ̀ dré agòzo longóá àma dré dhɨ, ángéló ɨ̀ agá tá àyɨ kandrá tàá àyɨ dré dhɨ, Yésu be lɨ́drɨ̀ ro.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Dɨ àma kɨ arúpi àruka ɨ̀ dré lɨ̀zo mógó na gò, ɨ̀ dré tà nda nɨ kisúzó ngóró tòkó nda ɨ̀ dré tá tàle dhɨ tɨ́nɨ. Dɨ, ɨ̀ nò àyɨkya akódhɨ ko.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Dɨ Yésu tà àyɨ dré dhɨ: «Á! Àmɨ móndɨ́ azaaza ró nɨ ɨ, mɨ̀ adré tà títí pròfétà ɨ̀ dré longólé dhɨ kɨ kaꞌì mbèlè ko!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Adré tá lèá dhɨ, Mèsɨ́yà kònya kɨzà làsú be kònɨ̀nɨ gò, kòfɨró áyɨ mìlanzìlanzì na dhɨ ko?»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Gò Yésu dré tà títí tɨsɨ̀le áyɨ tà dri Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kɨ àndu ngɨ̀zo àyɨ dré, kɨdhólé Mósè nɨ búkù ɨ lésè pròfétà títí dhɨ kya ɨ́be.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ɨ̀ kòtsa ànyɨ bhà ɨ̀ dré tá adrézó lɨ̀le lána dhɨ làga dre dhɨ, Yésu dré áyɨ ꞌòzo ngóró ɨ́ adré tá lavúlé na tɨ́nɨ.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Dɨ, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ ti lizízó tà tàndɨ ró tàzoá dhɨ: «Mɨ́ kàdré rè túmä́ní àma ɨ́be. Kìtú ndì dre, ɨ̀ndɨ̀ ngá adré anílé.» Dɨ dré fɨ̀zo dzó na adrélé àyɨ ɨ́be.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ɨ̀ kòlɨrɨ́ túmä́ní mɨ́sá làgásè dre dhɨ, Yésu dré mápà adózó, tà tanɨ zìzo drìá Gìká tí gò, ŋòzoá adrélé fèle àyɨ dré.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Gbǎ kòdhwa, àyɨ kɨ mì dré ru nzìzo gò, ɨ̀ dré akódhɨ nɨ nìzo. Dɨ, dré ɨ́na tavɨ̀zo àyɨ mìlésè.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Gò ɨ̀ dré tàzoá àyɨ kòfalésè dhɨ: «Àma kɨ togó adré tá zakó àtsɨ ró, dré tá adréràꞌa tà ta àma dré láti na, adrézó tà Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kɨ àndu ngɨ àma dré dhɨ ꞌá!»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Gbǎ lókyá nda sè dhɨ, ɨ̀ dré ngàzo gòle Yèrúsalémà na. Ɨ̀ kòtsa dre dhɨ, ɨ̀ dré Yésu nɨ lebèbhá mudrí-drì-àlo ru kɨmóbhá móndɨ́ àruka ɨ́be dhɨ kɨ kisúzó.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Àyɨ nda ɨ̀ dré tàzoá dhɨ: «Bàti, Mírì nga dràdrà ꞌásè dre! Agá ɨ́na Pétèró kandrá!»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Gò àyɨ rìti nda ɨ̀ dré tà títí lavúbhá láti na dhɨ kɨ tɨtɨ́zó àyɨ dré. Ɨ̀ tɨtɨ́ tá kpà, ɨ̀ nì tá Yésu àdhi ꞌɨ ya dhɨ, dré tá adréràꞌa mápà ŋo dhɨ ꞌá.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ɨ̀ dré rè dhu adréràꞌa tà nda kɨ ta dhɨ ꞌá dhɨ, Yésu nɨ tàndɨ dré agázó áyɨ totó àyɨ kòfalé gò, tàá àyɨ dré dhɨ: «Tà kɨ̀drɨ́kɨ̀drɨ kàdré àmɨ ɨ́be!»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Dɨ àyɨ kɨ lɨ́ndrɨ́ dré gàzo tirì dré gò, ɨ̀ dré adrézó kisùá dhɨ, ɨ̀ adré móndɨ́ lɨ́ndrɨ́ no kòdhya.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Dɨ, Yésu dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Àmɨ kɨ drì adré abɨ́lé àdho tà sè? Mɨ̀ adré kpà tà kayí àmɨ léna àdho tà sè?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Mɨ̀ nò rè áma drɨ́gá ɨ áma pá ɨ́be nɨ ɨ ká. Kònɨ̀dhɨ áma tàndɨ ꞌɨ! Mɨ̀ tabè ma atógyàzoá dhɨ, móndɨ́ lɨ́ndrɨ́ zǎ ɨ́be ɨ̀ndɨ̀ fà ɨ́be, ngóró mɨ̀ dré adrélé nòle má dré adrézó ába kòndɨ tɨ́nɨ dhɨ ko.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Kòtà tà nda dre dhɨ, dré áyɨ drɨ́gá kɨ tadházó áyɨ pá ɨ́be àyɨ dré.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Dɨ, ɨ̀ kɨtswá tá àyɨkya tà nda nɨ kaꞌì dhu rè ko togó kɨ̀nɨ́ dré ɨ̀ndɨ̀ lɨ́ndrɨ́ga dré. Dɨ Yésu dré lizízóá dhɨ: «Àmɨ ngá nyàle dhɨ ɨ́be kònwa?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Dɨ ɨ̀ dré kosyá ɨ̀ dré lɨbhɨ́lé dhɨ nɨ àmbí fèzo drá.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Gò dré dòzoá nyàle àyɨ mi. Yésu agá áyɨ lebèbhá ɨ kandrá|src="CN01865B.TIF" size="span" loc="LUK 24:36-43 "
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Dɨ dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mà dré tá adréràꞌa túmä́ní àmɨ ɨ́be dhɨ ꞌá dhɨ, má tà tá tà kònɨ ɨ àmɨ dré: ‹Adré lèá dhɨ, tà títí tɨsɨ̀le áma tà dri Mósè nɨ tátrɨ́trɨ́ kúlí na, pròfétà kɨ búkù ɨ ꞌásè, ɨ̀ndɨ̀ Yúdà ànzɨ kɨ Longó ɨ ꞌásè dhɨ ɨ̀ kòꞌo ru.›»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Gò dré àyɨ kɨ tògyá nzìzo, ɨ̀ kònìró tà tɨsɨ̀le Gìká nɨ Kúlí na dhɨ kɨ àndu be dhɨ bvó.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Dré tàzoá àyɨ dré dhɨ: «À tɨsɨ̀ tá tà kònɨ ɨ: Mèsɨ́yà nɨ kɨzà nya dràzo gò, kìtú nɨ na sè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 À tɨsɨ̀ kpà dhɨ, à nɨ kúlí longó akódhɨ nɨ rú sè súrú títí ɨ dré kɨdhólé Yèrúsalémà na tàzoá dhɨ, ɨ̀ kòladzá àyɨ kɨ togó, Gìká kòtrìró àyɨ kɨ tàkonzɨ̀ ɨ be dhɨ bvó.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Àmɨ dhya tà nda kòdhɨ kɨ nobhá mì sè, ɨ̀ndɨ̀ yibhá bíbhálé sè dhɨ ꞌɨ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Mɨ̀ yi rè ká! Má nɨ mána Tɨrɨ́ Lólo áma Atá dré lazílé dhɨ nɨ amù àmɨ dré. Dɨ àmɨ ró dhɨ, mɨ̀ kàdré adrélé bhàandre ꞌá, tsàle lókyá rìnyí apfòlepi bhù lésè nda dré dra àmɨ kɨ asózó dhɨ ꞌá.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Gò Yésu dré àyɨ kɨ drìzo lɨ̀zo àyɨ ɨ́be tsàle ànyɨ Bètànɨ́yà làga. Dré drɨ́gá tɨngázó kurú na, tà tanɨ zìzo Gìká tí àyɨ dri.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Dɨ dré adréràꞌa tà tanɨ zi àyɨ dri dhɨ ꞌá dhɨ, dré àyɨ kɨ tayɨ́zó gò, Gìká dré akódhɨ nɨ dòzo bhù na.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Dɨ ɨ̀ dré àyɨkya ledhézó àyɨ kɨ kórókó titì akódhɨ nɨ lɨndrɨ̀ bhàzo gò, ɨ̀ dré gòzo Yèrúsalémà na kólénzé be bǐ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Dɨ kìtú àlo àlo títí ɨ sè dhɨ, ɨ̀ adré tá tépelò na, adrélé Gìká nɨ rú bha kùle landè àko ró.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.