Lucas 18

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo, tadházóá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ, lè ɨ̀ kàdré tà zi Gìká tí landè àko ró ngɨ́nɨ ya dhɨ.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Tà dhɨ: «Tàbvó tàlepi àlo dhɨ tá bhàandre àlo dhɨ na. Adré tá ɨ́na Gìká nɨ ro ko, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Dɨ tàyɨ́tòkó àlo bhàandre nda ꞌá dhɨ adré tá ɨ́na alɨ̀le akódhɨ vélé rä, adrélé tàá dhɨ: ‹Mɨ́ lanzɨ́ rè tà àma kòfalé áma kàrɨbhá be dhɨ nɨ bvó, tà gyǎgya ꞌòzo má dré dhɨ ká!›
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Lókyá be vwàvwà ro dhɨ, tàbvó tàlepi nda adré tá tà nda nɨ ga rè. Dɨ, kùdù ro dhɨ, dré ɨ́na kisùzoá ɨ́ léna dhɨ: ‹Gba má dré adrézó Gìká nɨ ro ko yà, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko yà dhɨ,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 má nɨ tà gyǎgya ꞌo tàyɨ́tòkó kòdhɨ dré, dré adrélé áma lagù tò dhɨ sè. Tàko ko, má kòꞌo kònɨ̀nɨ ko dhɨ, akódhɨ nɨ ngbú adrélé alɨ̀le áma drì kɨzá.›»
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Dɨ Mírì gò tàá dhɨ: «Mɨ yi rè tà tàbvó tàlepi gyǎgya ko nda dré tàle dhɨ ká.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Dɨ Gìká kɨtswá tsì tà gyǎgya ꞌo móndyá ɨ́ dré zɨ̀le gò ɨ̀ dré adrézó liyílé ɨ́ rú kìtú vésè ɨ̀ndɨ̀ ngátsi vésè dhɨ ɨ dré ko? A nɨ tsì lókyá tigí àyɨ kɨ ledézó?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: A nɨ tà gyǎgya ꞌo àyɨ dré mbèlè. Dɨ, lókyá Móndɨ́ nɨ Mvá dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ tsì móndyá adrébhá áyɨ kaꞌì bàti dhɨ kɨ kisú bvò dri dhɨ ꞌí?»
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo móndyá adrébhá tá àyɨ kɨ no gyǎgya gò, adrézó móndyá àruka títí dhɨ kɨ ayɨ́zè dhɨ ɨ dré.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Tà dhɨ: «Àgo rì dhɨ ɨ̀ mbà tá tépelò na kɨtswálé tà ta Gìká be. Àlo nɨ tá Fàrìsáyò ꞌɨ. Àzya nɨ tá mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi ꞌɨ.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Dɨ Fàrìsáyò nda totó tá ɨ adrélé tà ta Gìká be ɨ́ léna kònɨ̀nɨ: ‹Á! Gìká, má adré àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé móndyá àruka títí dhɨ ɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè. Àyɨ nda ɨ ngá lovó bhabhá ꞌɨ, tà kònzɨ ꞌobhá ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ múná tà ꞌobhá ꞌɨ. Má adré kpà àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi kòdhɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Má adré mána tàbirí mvo, adrézó tà zi mɨ́ tí vésè be rì pósò àlo sè. Má adré kpà ngá títí má dré adrélé kisúlé, lanzɨ́lé ꞌa be mudrí dhɨ kɨ àlo fe mɨ́ dré.›
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda totó tá ɨ́na ɨ lárá ro, adrélé ndɨ̀ndɨ̀ áyɨ mì le tɨngálé kurú na bhù na ko. Adré tá áyɨ agá di kɨzà dré, adrézó tàá dhɨ: ‹Á! Gìká, ma tàkonzɨ̀ líyí ꞌɨ. Mɨ́ bhà áma kɨzà wà!›
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda gò ɨ́na nzɨ̀le ɨ́ bhàna móndɨ́ Gìká dré bhàle gyǎgya dhɨ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, Fàrìsáyò nda nzɨ ɨ́na kònɨ̀nɨ ko. Tàko ko, Gìká nɨ dhya ángùdhi adrélépi áyɨ tà bha kuru dhɨ nɨ tà tɨrɨ́ kìní mi. Dɨ, a nɨ dhya adrélépi áyɨ tà bha kìní mi dhɨ nɨ tà tɨngá kuru.»
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Àmvolásà dhɨ, móndɨ́ ɨ̀ adré tá àyɨ kɨ ànzɨmvá kɨ adó alɨ̀zo àyɨ ɨ́be Yésu vélé, kòtabèró àyɨ, tà tanɨ zìzo Gìká tí àyɨ dri be dhɨ bvó. Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré dhèzo adrélé lawàle móndyá nda ɨ dri tà nda sè.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Dɨ, Yésu dré ɨ́na ànzɨmvá nda kɨ azízó ɨ́ vélé gò, tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ ànzɨmvá kònɨ ɨ alɨ̀le má vélé. Mɨ̀ logá àyɨ ko. Àngyá ko, Gìká nɨ Òpɨ̀ móndyá adrébhá àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ dré.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi adrélépi Gìká nɨ Òpɨ̀ kaꞌì ànzɨmvá kya tɨ́nɨ ko dhɨ, kɨtswá tàdzí fɨ̀le lána ko.»
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Àmvolásà dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kàdrɨ̀ kɨ àlo dré alɨ̀zo Yésu vélé akódhɨ nɨ lizí, tàzoá dhɨ: «Dhya dóro adrélépi tà tadhá nɨ, lè má kòꞌo àdho tà kòdhya kɨtswázó lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú dhɨ?»
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yésu logó drá dhɨ: «Mɨ́ adré áma zi dhya dóro dhɨ ró àdho tà sè? Dhya adrélépi dóro dhɨ yókódhó, ngbà ꞌí Gìká ꞌɨ kalóma.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Mɨ́ nì tà tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé tàle à kòꞌo dhɨ ɨ be: ‹Lè mɨ́ kòꞌo múná tà ko. Mɨ́ kòpfu móndɨ́ dràle ko. Mɨ́ kòkugù ngá ko. Mɨ́ kòtà tà móndɨ́ rú kɨnzò sè ko. Mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.›»
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Dɨ agó nda tà drá dhɨ: «Má lɨkɨ́ tòlɨ́ nda kòdhɨ ɨ títí, kɨdhólé má dré tá adréràꞌa kàdhúrà ro dhɨ ꞌá.»
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Yésu kòyi tà nda dre dhɨ, dré tàzoá drá dhɨ: «Tayɨ́ rè dhu mɨ́ dré tà àlo kòdhya: Mɨ́ lɨ̀ ámɨ ngá títí dhɨ kɨ lagɨ́, làfa nɨ nɨ lanzɨ́zó lemerèbhá ɨ dré gò, mɨ́ kàdréró ngá làgɨ́ be kàdrɨ̀ dhɨ ɨ́be bhù na. Dɨ mɨ́ alɨ̀ adrélé áma lebè.»
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Agó nda kòyi tà nda dre dhɨ, kɨzà dré akódhɨ nɨ ꞌòzo lavúlé, dré tá adrélé ngá ɨ́be zyandre ró dhɨ sè.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yésu kònò akódhɨ tá kɨzà ro dhɨ dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: «Ngábhá kɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ kòkóròko!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ngá líyí nɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ ɨ́na kòkóròko lavúlé, kàmílò nɨ fɨ̀ma lavúlé sìndánì nɨ bhálé ꞌásè dhɨ rúsè!»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Gò móndyá kúlí nda kɨ yibhá dhɨ ɨ̀ dré lizízóá dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, àdhi nɨ dɨ kɨtswá lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú nɨ̀?»
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yésu logó dhɨ: «Tà kɨtswálé ꞌòle bwà ko móndɨ́ ɨ mìlésè dhɨ, tà Gìká dré kɨtswálé ꞌòle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.»
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ nò rè ká! Mà tayɨ́ àma kɨ ngá títí dhɨ ɨ adrézó ámɨ lebè.»
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi áyɨ dzó ꞌɨ yà, áyɨ tòkó ꞌɨ yà, áyɨ adrúpi ɨ ꞌɨ yà, áyɨ tibhá ɨ ꞌɨ yà, kó ngalè áyɨ ànzɨ ɨ ꞌɨ yà dhɨ kɨ tayɨ́lépi Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà sè dhɨ,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 a nɨ ngá nda kɨ vúdrì kisú tsàle vésè be bǐ lókyá kònɨ̀dhɨ sè. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, a nɨ kókpà lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè.»
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ drìzo gàrà dri gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi rè ká! Mà adré mbàle Yèrúsalémà na. Kònàle dhɨ, tà títí pròfétà ɨ̀ dré tɨsɨ̀le Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tà dri dhɨ kɨ ru ꞌo.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 À nɨ akódhɨ nɨ lefè pàgánò ɨ drɨ́gá. Àyɨ nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ gùzo, lodházóá, tùsú lufúzó mìá,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 tswàzoá gò, pfùzoá dràle. Dɨ kìtú nɨ na sè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.»
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Dɨ, tà Yésu dré tàle nda kɨ àlo fɨ tá ɨ́na àyɨ drìna ko. Tà nda kɨ àndu zù tá ɨ zùzù àyɨ dré. Dɨ ɨ̀ nì ngalè Yésu adré tá àdho tà ta ya dhɨ ko.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Yésu dré tá adréràꞌa tsàle ànyɨ Yèríkò làga dhɨ ꞌá dhɨ, agó àlo mì kùdúkùdu ró dhɨ lɨrɨ́ tá láti làga adrélé ngá zi móndɨ́ ɨ tí.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Akódhɨ nda kòyi móndɨ́ zyandre ɨ adréràꞌa lavúlé dre dhɨ, dré lizízóá ngalè tà nda àdho tà ꞌɨ ya dhɨ.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Gò logózóá drá dhɨ: «Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ adré lavúlé nɨ̀.»
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Kòyi tà nda dre dhɨ, dré ngàzo adrélé loyóá dhɨ: «Yésu, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Móndyá adrébhá lavúlé drìdrì dhɨ ɨ̀ dré adrézó tetrélé akódhɨ dri, kòtayɨ́ró kúlí adrézó kɨ́rɨ. Dɨ, dré gòzo vélé adrélé kúlí loyó wáláká nɨ nɨ lavú: «Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Gò Yésu dré áyɨ kɨkɨ́zó tàá dhɨ, à kàdrì agó nda alɨ̀zo ába ɨ́ vélé. Akódhɨ nda kàtsá ànyɨ dre dhɨ, Yésu dré lizízóá tíá dhɨ:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 «Mɨ́ adré lèá má kòꞌo mɨ́ dré àdho tà kòdhya?» Akódhɨ logó dhɨ: «Mírì, má lè ngá nòle!»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Mɨ́ kònò ngá. Ámɨ tà kaꞌìkaꞌì tɨdrɨ́ mɨ dre.»
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré kɨdhózó adrélé ngá no. Gò dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè adrézó Gìká nɨ rú bha kùle. Móndyá títí dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré kpà adrézó Gìká nɨ rú bha kùle.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.