Lucas 18
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs BKJ
1 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo, tadházóá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ, lè ɨ̀ kàdré tà zi Gìká tí landè àko ró ngɨ́nɨ ya dhɨ.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Tà dhɨ: «Tàbvó tàlepi àlo dhɨ tá bhàandre àlo dhɨ na. Adré tá ɨ́na Gìká nɨ ro ko, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Dɨ tàyɨ́tòkó àlo bhàandre nda ꞌá dhɨ adré tá ɨ́na alɨ̀le akódhɨ vélé rä, adrélé tàá dhɨ: ‹Mɨ́ lanzɨ́ rè tà àma kòfalé áma kàrɨbhá be dhɨ nɨ bvó, tà gyǎgya ꞌòzo má dré dhɨ ká!›
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Lókyá be vwàvwà ro dhɨ, tàbvó tàlepi nda adré tá tà nda nɨ ga rè. Dɨ, kùdù ro dhɨ, dré ɨ́na kisùzoá ɨ́ léna dhɨ: ‹Gba má dré adrézó Gìká nɨ ro ko yà, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko yà dhɨ,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 má nɨ tà gyǎgya ꞌo tàyɨ́tòkó kòdhɨ dré, dré adrélé áma lagù tò dhɨ sè. Tàko ko, má kòꞌo kònɨ̀nɨ ko dhɨ, akódhɨ nɨ ngbú adrélé alɨ̀le áma drì kɨzá.›»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Dɨ Mírì gò tàá dhɨ: «Mɨ yi rè tà tàbvó tàlepi gyǎgya ko nda dré tàle dhɨ ká.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Dɨ Gìká kɨtswá tsì tà gyǎgya ꞌo móndyá ɨ́ dré zɨ̀le gò ɨ̀ dré adrézó liyílé ɨ́ rú kìtú vésè ɨ̀ndɨ̀ ngátsi vésè dhɨ ɨ dré ko? A nɨ tsì lókyá tigí àyɨ kɨ ledézó?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: A nɨ tà gyǎgya ꞌo àyɨ dré mbèlè. Dɨ, lókyá Móndɨ́ nɨ Mvá dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ tsì móndyá adrébhá áyɨ kaꞌì bàti dhɨ kɨ kisú bvò dri dhɨ ꞌí?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo móndyá adrébhá tá àyɨ kɨ no gyǎgya gò, adrézó móndyá àruka títí dhɨ kɨ ayɨ́zè dhɨ ɨ dré.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Tà dhɨ: «Àgo rì dhɨ ɨ̀ mbà tá tépelò na kɨtswálé tà ta Gìká be. Àlo nɨ tá Fàrìsáyò ꞌɨ. Àzya nɨ tá mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi ꞌɨ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Dɨ Fàrìsáyò nda totó tá ɨ adrélé tà ta Gìká be ɨ́ léna kònɨ̀nɨ: ‹Á! Gìká, má adré àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé móndyá àruka títí dhɨ ɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè. Àyɨ nda ɨ ngá lovó bhabhá ꞌɨ, tà kònzɨ ꞌobhá ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ múná tà ꞌobhá ꞌɨ. Má adré kpà àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi kòdhɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Má adré mána tàbirí mvo, adrézó tà zi mɨ́ tí vésè be rì pósò àlo sè. Má adré kpà ngá títí má dré adrélé kisúlé, lanzɨ́lé ꞌa be mudrí dhɨ kɨ àlo fe mɨ́ dré.›
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda totó tá ɨ́na ɨ lárá ro, adrélé ndɨ̀ndɨ̀ áyɨ mì le tɨngálé kurú na bhù na ko. Adré tá áyɨ agá di kɨzà dré, adrézó tàá dhɨ: ‹Á! Gìká, ma tàkonzɨ̀ líyí ꞌɨ. Mɨ́ bhà áma kɨzà wà!›
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda gò ɨ́na nzɨ̀le ɨ́ bhàna móndɨ́ Gìká dré bhàle gyǎgya dhɨ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, Fàrìsáyò nda nzɨ ɨ́na kònɨ̀nɨ ko. Tàko ko, Gìká nɨ dhya ángùdhi adrélépi áyɨ tà bha kuru dhɨ nɨ tà tɨrɨ́ kìní mi. Dɨ, a nɨ dhya adrélépi áyɨ tà bha kìní mi dhɨ nɨ tà tɨngá kuru.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Àmvolásà dhɨ, móndɨ́ ɨ̀ adré tá àyɨ kɨ ànzɨmvá kɨ adó alɨ̀zo àyɨ ɨ́be Yésu vélé, kòtabèró àyɨ, tà tanɨ zìzo Gìká tí àyɨ dri be dhɨ bvó. Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré dhèzo adrélé lawàle móndyá nda ɨ dri tà nda sè.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Dɨ, Yésu dré ɨ́na ànzɨmvá nda kɨ azízó ɨ́ vélé gò, tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ ànzɨmvá kònɨ ɨ alɨ̀le má vélé. Mɨ̀ logá àyɨ ko. Àngyá ko, Gìká nɨ Òpɨ̀ móndyá adrébhá àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ dré.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi adrélépi Gìká nɨ Òpɨ̀ kaꞌì ànzɨmvá kya tɨ́nɨ ko dhɨ, kɨtswá tàdzí fɨ̀le lána ko.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Àmvolásà dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kàdrɨ̀ kɨ àlo dré alɨ̀zo Yésu vélé akódhɨ nɨ lizí, tàzoá dhɨ: «Dhya dóro adrélépi tà tadhá nɨ, lè má kòꞌo àdho tà kòdhya kɨtswázó lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú dhɨ?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Yésu logó drá dhɨ: «Mɨ́ adré áma zi dhya dóro dhɨ ró àdho tà sè? Dhya adrélépi dóro dhɨ yókódhó, ngbà ꞌí Gìká ꞌɨ kalóma.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Mɨ́ nì tà tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé tàle à kòꞌo dhɨ ɨ be: ‹Lè mɨ́ kòꞌo múná tà ko. Mɨ́ kòpfu móndɨ́ dràle ko. Mɨ́ kòkugù ngá ko. Mɨ́ kòtà tà móndɨ́ rú kɨnzò sè ko. Mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.›»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Dɨ agó nda tà drá dhɨ: «Má lɨkɨ́ tòlɨ́ nda kòdhɨ ɨ títí, kɨdhólé má dré tá adréràꞌa kàdhúrà ro dhɨ ꞌá.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yésu kòyi tà nda dre dhɨ, dré tàzoá drá dhɨ: «Tayɨ́ rè dhu mɨ́ dré tà àlo kòdhya: Mɨ́ lɨ̀ ámɨ ngá títí dhɨ kɨ lagɨ́, làfa nɨ nɨ lanzɨ́zó lemerèbhá ɨ dré gò, mɨ́ kàdréró ngá làgɨ́ be kàdrɨ̀ dhɨ ɨ́be bhù na. Dɨ mɨ́ alɨ̀ adrélé áma lebè.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Agó nda kòyi tà nda dre dhɨ, kɨzà dré akódhɨ nɨ ꞌòzo lavúlé, dré tá adrélé ngá ɨ́be zyandre ró dhɨ sè.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Yésu kònò akódhɨ tá kɨzà ro dhɨ dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: «Ngábhá kɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ kòkóròko!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ngá líyí nɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ ɨ́na kòkóròko lavúlé, kàmílò nɨ fɨ̀ma lavúlé sìndánì nɨ bhálé ꞌásè dhɨ rúsè!»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Gò móndyá kúlí nda kɨ yibhá dhɨ ɨ̀ dré lizízóá dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, àdhi nɨ dɨ kɨtswá lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú nɨ̀?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Yésu logó dhɨ: «Tà kɨtswálé ꞌòle bwà ko móndɨ́ ɨ mìlésè dhɨ, tà Gìká dré kɨtswálé ꞌòle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ nò rè ká! Mà tayɨ́ àma kɨ ngá títí dhɨ ɨ adrézó ámɨ lebè.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi áyɨ dzó ꞌɨ yà, áyɨ tòkó ꞌɨ yà, áyɨ adrúpi ɨ ꞌɨ yà, áyɨ tibhá ɨ ꞌɨ yà, kó ngalè áyɨ ànzɨ ɨ ꞌɨ yà dhɨ kɨ tayɨ́lépi Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà sè dhɨ,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 a nɨ ngá nda kɨ vúdrì kisú tsàle vésè be bǐ lókyá kònɨ̀dhɨ sè. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, a nɨ kókpà lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ drìzo gàrà dri gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi rè ká! Mà adré mbàle Yèrúsalémà na. Kònàle dhɨ, tà títí pròfétà ɨ̀ dré tɨsɨ̀le Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tà dri dhɨ kɨ ru ꞌo.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 À nɨ akódhɨ nɨ lefè pàgánò ɨ drɨ́gá. Àyɨ nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ gùzo, lodházóá, tùsú lufúzó mìá,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 tswàzoá gò, pfùzoá dràle. Dɨ kìtú nɨ na sè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Dɨ, tà Yésu dré tàle nda kɨ àlo fɨ tá ɨ́na àyɨ drìna ko. Tà nda kɨ àndu zù tá ɨ zùzù àyɨ dré. Dɨ ɨ̀ nì ngalè Yésu adré tá àdho tà ta ya dhɨ ko.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Yésu dré tá adréràꞌa tsàle ànyɨ Yèríkò làga dhɨ ꞌá dhɨ, agó àlo mì kùdúkùdu ró dhɨ lɨrɨ́ tá láti làga adrélé ngá zi móndɨ́ ɨ tí.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Akódhɨ nda kòyi móndɨ́ zyandre ɨ adréràꞌa lavúlé dre dhɨ, dré lizízóá ngalè tà nda àdho tà ꞌɨ ya dhɨ.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Gò logózóá drá dhɨ: «Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ adré lavúlé nɨ̀.»
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Kòyi tà nda dre dhɨ, dré ngàzo adrélé loyóá dhɨ: «Yésu, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Móndyá adrébhá lavúlé drìdrì dhɨ ɨ̀ dré adrézó tetrélé akódhɨ dri, kòtayɨ́ró kúlí adrézó kɨ́rɨ. Dɨ, dré gòzo vélé adrélé kúlí loyó wáláká nɨ nɨ lavú: «Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Gò Yésu dré áyɨ kɨkɨ́zó tàá dhɨ, à kàdrì agó nda alɨ̀zo ába ɨ́ vélé. Akódhɨ nda kàtsá ànyɨ dre dhɨ, Yésu dré lizízóá tíá dhɨ:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «Mɨ́ adré lèá má kòꞌo mɨ́ dré àdho tà kòdhya?» Akódhɨ logó dhɨ: «Mírì, má lè ngá nòle!»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Mɨ́ kònò ngá. Ámɨ tà kaꞌìkaꞌì tɨdrɨ́ mɨ dre.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré kɨdhózó adrélé ngá no. Gò dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè adrézó Gìká nɨ rú bha kùle. Móndyá títí dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré kpà adrézó Gìká nɨ rú bha kùle.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.