Lucas 18
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NAA
1 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo, tadházóá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ, lè ɨ̀ kàdré tà zi Gìká tí landè àko ró ngɨ́nɨ ya dhɨ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Tà dhɨ: «Tàbvó tàlepi àlo dhɨ tá bhàandre àlo dhɨ na. Adré tá ɨ́na Gìká nɨ ro ko, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Dɨ tàyɨ́tòkó àlo bhàandre nda ꞌá dhɨ adré tá ɨ́na alɨ̀le akódhɨ vélé rä, adrélé tàá dhɨ: ‹Mɨ́ lanzɨ́ rè tà àma kòfalé áma kàrɨbhá be dhɨ nɨ bvó, tà gyǎgya ꞌòzo má dré dhɨ ká!›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Lókyá be vwàvwà ro dhɨ, tàbvó tàlepi nda adré tá tà nda nɨ ga rè. Dɨ, kùdù ro dhɨ, dré ɨ́na kisùzoá ɨ́ léna dhɨ: ‹Gba má dré adrézó Gìká nɨ ro ko yà, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko yà dhɨ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 má nɨ tà gyǎgya ꞌo tàyɨ́tòkó kòdhɨ dré, dré adrélé áma lagù tò dhɨ sè. Tàko ko, má kòꞌo kònɨ̀nɨ ko dhɨ, akódhɨ nɨ ngbú adrélé alɨ̀le áma drì kɨzá.›»
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Dɨ Mírì gò tàá dhɨ: «Mɨ yi rè tà tàbvó tàlepi gyǎgya ko nda dré tàle dhɨ ká.
6 Então o Senhor disse:
7 Dɨ Gìká kɨtswá tsì tà gyǎgya ꞌo móndyá ɨ́ dré zɨ̀le gò ɨ̀ dré adrézó liyílé ɨ́ rú kìtú vésè ɨ̀ndɨ̀ ngátsi vésè dhɨ ɨ dré ko? A nɨ tsì lókyá tigí àyɨ kɨ ledézó?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: A nɨ tà gyǎgya ꞌo àyɨ dré mbèlè. Dɨ, lókyá Móndɨ́ nɨ Mvá dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ tsì móndyá adrébhá áyɨ kaꞌì bàti dhɨ kɨ kisú bvò dri dhɨ ꞌí?»
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo móndyá adrébhá tá àyɨ kɨ no gyǎgya gò, adrézó móndyá àruka títí dhɨ kɨ ayɨ́zè dhɨ ɨ dré.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Tà dhɨ: «Àgo rì dhɨ ɨ̀ mbà tá tépelò na kɨtswálé tà ta Gìká be. Àlo nɨ tá Fàrìsáyò ꞌɨ. Àzya nɨ tá mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi ꞌɨ.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Dɨ Fàrìsáyò nda totó tá ɨ adrélé tà ta Gìká be ɨ́ léna kònɨ̀nɨ: ‹Á! Gìká, má adré àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé móndyá àruka títí dhɨ ɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè. Àyɨ nda ɨ ngá lovó bhabhá ꞌɨ, tà kònzɨ ꞌobhá ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ múná tà ꞌobhá ꞌɨ. Má adré kpà àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi kòdhɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Má adré mána tàbirí mvo, adrézó tà zi mɨ́ tí vésè be rì pósò àlo sè. Má adré kpà ngá títí má dré adrélé kisúlé, lanzɨ́lé ꞌa be mudrí dhɨ kɨ àlo fe mɨ́ dré.›
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda totó tá ɨ́na ɨ lárá ro, adrélé ndɨ̀ndɨ̀ áyɨ mì le tɨngálé kurú na bhù na ko. Adré tá áyɨ agá di kɨzà dré, adrézó tàá dhɨ: ‹Á! Gìká, ma tàkonzɨ̀ líyí ꞌɨ. Mɨ́ bhà áma kɨzà wà!›
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda gò ɨ́na nzɨ̀le ɨ́ bhàna móndɨ́ Gìká dré bhàle gyǎgya dhɨ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, Fàrìsáyò nda nzɨ ɨ́na kònɨ̀nɨ ko. Tàko ko, Gìká nɨ dhya ángùdhi adrélépi áyɨ tà bha kuru dhɨ nɨ tà tɨrɨ́ kìní mi. Dɨ, a nɨ dhya adrélépi áyɨ tà bha kìní mi dhɨ nɨ tà tɨngá kuru.»
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Àmvolásà dhɨ, móndɨ́ ɨ̀ adré tá àyɨ kɨ ànzɨmvá kɨ adó alɨ̀zo àyɨ ɨ́be Yésu vélé, kòtabèró àyɨ, tà tanɨ zìzo Gìká tí àyɨ dri be dhɨ bvó. Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré dhèzo adrélé lawàle móndyá nda ɨ dri tà nda sè.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Dɨ, Yésu dré ɨ́na ànzɨmvá nda kɨ azízó ɨ́ vélé gò, tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ ànzɨmvá kònɨ ɨ alɨ̀le má vélé. Mɨ̀ logá àyɨ ko. Àngyá ko, Gìká nɨ Òpɨ̀ móndyá adrébhá àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ dré.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi adrélépi Gìká nɨ Òpɨ̀ kaꞌì ànzɨmvá kya tɨ́nɨ ko dhɨ, kɨtswá tàdzí fɨ̀le lána ko.»
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Àmvolásà dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kàdrɨ̀ kɨ àlo dré alɨ̀zo Yésu vélé akódhɨ nɨ lizí, tàzoá dhɨ: «Dhya dóro adrélépi tà tadhá nɨ, lè má kòꞌo àdho tà kòdhya kɨtswázó lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú dhɨ?»
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yésu logó drá dhɨ: «Mɨ́ adré áma zi dhya dóro dhɨ ró àdho tà sè? Dhya adrélépi dóro dhɨ yókódhó, ngbà ꞌí Gìká ꞌɨ kalóma.
19 Jesus respondeu:
20 Mɨ́ nì tà tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé tàle à kòꞌo dhɨ ɨ be: ‹Lè mɨ́ kòꞌo múná tà ko. Mɨ́ kòpfu móndɨ́ dràle ko. Mɨ́ kòkugù ngá ko. Mɨ́ kòtà tà móndɨ́ rú kɨnzò sè ko. Mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.›»
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Dɨ agó nda tà drá dhɨ: «Má lɨkɨ́ tòlɨ́ nda kòdhɨ ɨ títí, kɨdhólé má dré tá adréràꞌa kàdhúrà ro dhɨ ꞌá.»
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yésu kòyi tà nda dre dhɨ, dré tàzoá drá dhɨ: «Tayɨ́ rè dhu mɨ́ dré tà àlo kòdhya: Mɨ́ lɨ̀ ámɨ ngá títí dhɨ kɨ lagɨ́, làfa nɨ nɨ lanzɨ́zó lemerèbhá ɨ dré gò, mɨ́ kàdréró ngá làgɨ́ be kàdrɨ̀ dhɨ ɨ́be bhù na. Dɨ mɨ́ alɨ̀ adrélé áma lebè.»
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Agó nda kòyi tà nda dre dhɨ, kɨzà dré akódhɨ nɨ ꞌòzo lavúlé, dré tá adrélé ngá ɨ́be zyandre ró dhɨ sè.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yésu kònò akódhɨ tá kɨzà ro dhɨ dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: «Ngábhá kɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ kòkóròko!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Ngá líyí nɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ ɨ́na kòkóròko lavúlé, kàmílò nɨ fɨ̀ma lavúlé sìndánì nɨ bhálé ꞌásè dhɨ rúsè!»
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Gò móndyá kúlí nda kɨ yibhá dhɨ ɨ̀ dré lizízóá dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, àdhi nɨ dɨ kɨtswá lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú nɨ̀?»
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yésu logó dhɨ: «Tà kɨtswálé ꞌòle bwà ko móndɨ́ ɨ mìlésè dhɨ, tà Gìká dré kɨtswálé ꞌòle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.»
27 Mas Jesus respondeu:
28 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ nò rè ká! Mà tayɨ́ àma kɨ ngá títí dhɨ ɨ adrézó ámɨ lebè.»
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi áyɨ dzó ꞌɨ yà, áyɨ tòkó ꞌɨ yà, áyɨ adrúpi ɨ ꞌɨ yà, áyɨ tibhá ɨ ꞌɨ yà, kó ngalè áyɨ ànzɨ ɨ ꞌɨ yà dhɨ kɨ tayɨ́lépi Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà sè dhɨ,
29 Jesus lhes respondeu:
30 a nɨ ngá nda kɨ vúdrì kisú tsàle vésè be bǐ lókyá kònɨ̀dhɨ sè. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, a nɨ kókpà lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ drìzo gàrà dri gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi rè ká! Mà adré mbàle Yèrúsalémà na. Kònàle dhɨ, tà títí pròfétà ɨ̀ dré tɨsɨ̀le Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tà dri dhɨ kɨ ru ꞌo.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 À nɨ akódhɨ nɨ lefè pàgánò ɨ drɨ́gá. Àyɨ nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ gùzo, lodházóá, tùsú lufúzó mìá,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 tswàzoá gò, pfùzoá dràle. Dɨ kìtú nɨ na sè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.»
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Dɨ, tà Yésu dré tàle nda kɨ àlo fɨ tá ɨ́na àyɨ drìna ko. Tà nda kɨ àndu zù tá ɨ zùzù àyɨ dré. Dɨ ɨ̀ nì ngalè Yésu adré tá àdho tà ta ya dhɨ ko.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yésu dré tá adréràꞌa tsàle ànyɨ Yèríkò làga dhɨ ꞌá dhɨ, agó àlo mì kùdúkùdu ró dhɨ lɨrɨ́ tá láti làga adrélé ngá zi móndɨ́ ɨ tí.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Akódhɨ nda kòyi móndɨ́ zyandre ɨ adréràꞌa lavúlé dre dhɨ, dré lizízóá ngalè tà nda àdho tà ꞌɨ ya dhɨ.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Gò logózóá drá dhɨ: «Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ adré lavúlé nɨ̀.»
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Kòyi tà nda dre dhɨ, dré ngàzo adrélé loyóá dhɨ: «Yésu, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Móndyá adrébhá lavúlé drìdrì dhɨ ɨ̀ dré adrézó tetrélé akódhɨ dri, kòtayɨ́ró kúlí adrézó kɨ́rɨ. Dɨ, dré gòzo vélé adrélé kúlí loyó wáláká nɨ nɨ lavú: «Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Gò Yésu dré áyɨ kɨkɨ́zó tàá dhɨ, à kàdrì agó nda alɨ̀zo ába ɨ́ vélé. Akódhɨ nda kàtsá ànyɨ dre dhɨ, Yésu dré lizízóá tíá dhɨ:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 «Mɨ́ adré lèá má kòꞌo mɨ́ dré àdho tà kòdhya?» Akódhɨ logó dhɨ: «Mírì, má lè ngá nòle!»
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Mɨ́ kònò ngá. Ámɨ tà kaꞌìkaꞌì tɨdrɨ́ mɨ dre.»
42 Jesus lhe disse:
43 Gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré kɨdhózó adrélé ngá no. Gò dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè adrézó Gìká nɨ rú bha kùle. Móndyá títí dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré kpà adrézó Gìká nɨ rú bha kùle.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.