Lucas 18
BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs ARC
1 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo, tadházóá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ, lè ɨ̀ kàdré tà zi Gìká tí landè àko ró ngɨ́nɨ ya dhɨ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Tà dhɨ: «Tàbvó tàlepi àlo dhɨ tá bhàandre àlo dhɨ na. Adré tá ɨ́na Gìká nɨ ro ko, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Dɨ tàyɨ́tòkó àlo bhàandre nda ꞌá dhɨ adré tá ɨ́na alɨ̀le akódhɨ vélé rä, adrélé tàá dhɨ: ‹Mɨ́ lanzɨ́ rè tà àma kòfalé áma kàrɨbhá be dhɨ nɨ bvó, tà gyǎgya ꞌòzo má dré dhɨ ká!›
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Lókyá be vwàvwà ro dhɨ, tàbvó tàlepi nda adré tá tà nda nɨ ga rè. Dɨ, kùdù ro dhɨ, dré ɨ́na kisùzoá ɨ́ léna dhɨ: ‹Gba má dré adrézó Gìká nɨ ro ko yà, adrézó kpà móndɨ́ kɨ tà kisù ko yà dhɨ,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 má nɨ tà gyǎgya ꞌo tàyɨ́tòkó kòdhɨ dré, dré adrélé áma lagù tò dhɨ sè. Tàko ko, má kòꞌo kònɨ̀nɨ ko dhɨ, akódhɨ nɨ ngbú adrélé alɨ̀le áma drì kɨzá.›»
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Dɨ Mírì gò tàá dhɨ: «Mɨ yi rè tà tàbvó tàlepi gyǎgya ko nda dré tàle dhɨ ká.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Dɨ Gìká kɨtswá tsì tà gyǎgya ꞌo móndyá ɨ́ dré zɨ̀le gò ɨ̀ dré adrézó liyílé ɨ́ rú kìtú vésè ɨ̀ndɨ̀ ngátsi vésè dhɨ ɨ dré ko? A nɨ tsì lókyá tigí àyɨ kɨ ledézó?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: A nɨ tà gyǎgya ꞌo àyɨ dré mbèlè. Dɨ, lókyá Móndɨ́ nɨ Mvá dré dra agòzo dhɨ tú dhɨ, a nɨ tsì móndyá adrébhá áyɨ kaꞌì bàti dhɨ kɨ kisú bvò dri dhɨ ꞌí?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Gò Yésu dré pɨ́dhɨ́gó kònɨ̀dhɨ nɨ pɨ̀zo móndyá adrébhá tá àyɨ kɨ no gyǎgya gò, adrézó móndyá àruka títí dhɨ kɨ ayɨ́zè dhɨ ɨ dré.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Tà dhɨ: «Àgo rì dhɨ ɨ̀ mbà tá tépelò na kɨtswálé tà ta Gìká be. Àlo nɨ tá Fàrìsáyò ꞌɨ. Àzya nɨ tá mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi ꞌɨ.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Dɨ Fàrìsáyò nda totó tá ɨ adrélé tà ta Gìká be ɨ́ léna kònɨ̀nɨ: ‹Á! Gìká, má adré àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé móndyá àruka títí dhɨ ɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè. Àyɨ nda ɨ ngá lovó bhabhá ꞌɨ, tà kònzɨ ꞌobhá ꞌɨ, ɨ̀ndɨ̀ múná tà ꞌobhá ꞌɨ. Má adré kpà àwoyà ta mɨ́ dré, má dré adrélé mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi kòdhɨ tɨ́nɨ ko dhɨ sè.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Má adré mána tàbirí mvo, adrézó tà zi mɨ́ tí vésè be rì pósò àlo sè. Má adré kpà ngá títí má dré adrélé kisúlé, lanzɨ́lé ꞌa be mudrí dhɨ kɨ àlo fe mɨ́ dré.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 Dɨ, mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda totó tá ɨ́na ɨ lárá ro, adrélé ndɨ̀ndɨ̀ áyɨ mì le tɨngálé kurú na bhù na ko. Adré tá áyɨ agá di kɨzà dré, adrézó tàá dhɨ: ‹Á! Gìká, ma tàkonzɨ̀ líyí ꞌɨ. Mɨ́ bhà áma kɨzà wà!›
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Má adré tàá àmɨ dré dhɨ: Mèdáyɨ̀ lagɨ́lépi nda gò ɨ́na nzɨ̀le ɨ́ bhàna móndɨ́ Gìká dré bhàle gyǎgya dhɨ ró dhɨ nɨ̀. Dɨ, Fàrìsáyò nda nzɨ ɨ́na kònɨ̀nɨ ko. Tàko ko, Gìká nɨ dhya ángùdhi adrélépi áyɨ tà bha kuru dhɨ nɨ tà tɨrɨ́ kìní mi. Dɨ, a nɨ dhya adrélépi áyɨ tà bha kìní mi dhɨ nɨ tà tɨngá kuru.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Àmvolásà dhɨ, móndɨ́ ɨ̀ adré tá àyɨ kɨ ànzɨmvá kɨ adó alɨ̀zo àyɨ ɨ́be Yésu vélé, kòtabèró àyɨ, tà tanɨ zìzo Gìká tí àyɨ dri be dhɨ bvó. Akódhɨ nɨ lebèbhá ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré dhèzo adrélé lawàle móndyá nda ɨ dri tà nda sè.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Dɨ, Yésu dré ɨ́na ànzɨmvá nda kɨ azízó ɨ́ vélé gò, tàzoá áyɨ lebèbhá ɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ tayɨ́ ànzɨmvá kònɨ ɨ alɨ̀le má vélé. Mɨ̀ logá àyɨ ko. Àngyá ko, Gìká nɨ Òpɨ̀ móndyá adrébhá àyɨ nda ɨ tɨ́nɨ dhɨ ɨ dré.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi adrélépi Gìká nɨ Òpɨ̀ kaꞌì ànzɨmvá kya tɨ́nɨ ko dhɨ, kɨtswá tàdzí fɨ̀le lána ko.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Àmvolásà dhɨ, Yúdà ànzɨ kɨ kàdrɨ̀ kɨ àlo dré alɨ̀zo Yésu vélé akódhɨ nɨ lizí, tàzoá dhɨ: «Dhya dóro adrélépi tà tadhá nɨ, lè má kòꞌo àdho tà kòdhya kɨtswázó lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú dhɨ?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Yésu logó drá dhɨ: «Mɨ́ adré áma zi dhya dóro dhɨ ró àdho tà sè? Dhya adrélépi dóro dhɨ yókódhó, ngbà ꞌí Gìká ꞌɨ kalóma.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 Mɨ́ nì tà tátrɨ́trɨ́ kúlí dré adrélé tàle à kòꞌo dhɨ ɨ be: ‹Lè mɨ́ kòꞌo múná tà ko. Mɨ́ kòpfu móndɨ́ dràle ko. Mɨ́ kòkugù ngá ko. Mɨ́ kòtà tà móndɨ́ rú kɨnzò sè ko. Mɨ́ kàdré ámɨ atá nɨ lɨndrɨ̀ bha ámɨ andre be.›»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Dɨ agó nda tà drá dhɨ: «Má lɨkɨ́ tòlɨ́ nda kòdhɨ ɨ títí, kɨdhólé má dré tá adréràꞌa kàdhúrà ro dhɨ ꞌá.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Yésu kòyi tà nda dre dhɨ, dré tàzoá drá dhɨ: «Tayɨ́ rè dhu mɨ́ dré tà àlo kòdhya: Mɨ́ lɨ̀ ámɨ ngá títí dhɨ kɨ lagɨ́, làfa nɨ nɨ lanzɨ́zó lemerèbhá ɨ dré gò, mɨ́ kàdréró ngá làgɨ́ be kàdrɨ̀ dhɨ ɨ́be bhù na. Dɨ mɨ́ alɨ̀ adrélé áma lebè.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Agó nda kòyi tà nda dre dhɨ, kɨzà dré akódhɨ nɨ ꞌòzo lavúlé, dré tá adrélé ngá ɨ́be zyandre ró dhɨ sè.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Yésu kònò akódhɨ tá kɨzà ro dhɨ dre dhɨ, dré tàzoá dhɨ: «Ngábhá kɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ kòkóròko!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ngá líyí nɨ fɨ̀ma Gìká nɨ Òpɨ̀ na dhɨ ɨ́na kòkóròko lavúlé, kàmílò nɨ fɨ̀ma lavúlé sìndánì nɨ bhálé ꞌásè dhɨ rúsè!»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Gò móndyá kúlí nda kɨ yibhá dhɨ ɨ̀ dré lizízóá dhɨ: «Kàdré kònɨ̀nɨ dhɨ, àdhi nɨ dɨ kɨtswá lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú nɨ̀?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Yésu logó dhɨ: «Tà kɨtswálé ꞌòle bwà ko móndɨ́ ɨ mìlésè dhɨ, tà Gìká dré kɨtswálé ꞌòle nɨ̀ dhɨ ꞌɨ.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Gò Pétèró dré tàzoá drá dhɨ: «Mɨ́ nò rè ká! Mà tayɨ́ àma kɨ ngá títí dhɨ ɨ adrézó ámɨ lebè.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Dɨ Yésu logó àyɨ dré dhɨ: «Má adré tà bàti ta àmɨ dré: Dhya ángùdhi áyɨ dzó ꞌɨ yà, áyɨ tòkó ꞌɨ yà, áyɨ adrúpi ɨ ꞌɨ yà, áyɨ tibhá ɨ ꞌɨ yà, kó ngalè áyɨ ànzɨ ɨ ꞌɨ yà dhɨ kɨ tayɨ́lépi Gìká nɨ Òpɨ̀ nɨ tà sè dhɨ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 a nɨ ngá nda kɨ vúdrì kisú tsàle vésè be bǐ lókyá kònɨ̀dhɨ sè. Kòdhɨ ɨ́be dhɨ, a nɨ kókpà lɨ́drɨ̀ kóná vésè kólyá dhɨ nɨ kisú lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Àmvolásà dhɨ, Yésu dré áyɨ lebèbhá mudrí-drì-rì dhɨ kɨ drìzo gàrà dri gò, tàzoá àyɨ dré dhɨ: «Mɨ̀ yi rè ká! Mà adré mbàle Yèrúsalémà na. Kònàle dhɨ, tà títí pròfétà ɨ̀ dré tɨsɨ̀le Móndɨ́ nɨ Mvá nɨ tà dri dhɨ kɨ ru ꞌo.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 À nɨ akódhɨ nɨ lefè pàgánò ɨ drɨ́gá. Àyɨ nda ɨ̀ dré akódhɨ nɨ gùzo, lodházóá, tùsú lufúzó mìá,
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 tswàzoá gò, pfùzoá dràle. Dɨ kìtú nɨ na sè dhɨ, dré ngàzo dràdrà ꞌásè.»
33 e, havendo-
34 Dɨ, tà Yésu dré tàle nda kɨ àlo fɨ tá ɨ́na àyɨ drìna ko. Tà nda kɨ àndu zù tá ɨ zùzù àyɨ dré. Dɨ ɨ̀ nì ngalè Yésu adré tá àdho tà ta ya dhɨ ko.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Yésu dré tá adréràꞌa tsàle ànyɨ Yèríkò làga dhɨ ꞌá dhɨ, agó àlo mì kùdúkùdu ró dhɨ lɨrɨ́ tá láti làga adrélé ngá zi móndɨ́ ɨ tí.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Akódhɨ nda kòyi móndɨ́ zyandre ɨ adréràꞌa lavúlé dre dhɨ, dré lizízóá ngalè tà nda àdho tà ꞌɨ ya dhɨ.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Gò logózóá drá dhɨ: «Yésu Nàzàrétà lésè dhɨ adré lavúlé nɨ̀.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Kòyi tà nda dre dhɨ, dré ngàzo adrélé loyóá dhɨ: «Yésu, Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Móndyá adrébhá lavúlé drìdrì dhɨ ɨ̀ dré adrézó tetrélé akódhɨ dri, kòtayɨ́ró kúlí adrézó kɨ́rɨ. Dɨ, dré gòzo vélé adrélé kúlí loyó wáláká nɨ nɨ lavú: «Dàwídì nɨ Mvá, mɨ́ bhà áma kɨzà wà!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Gò Yésu dré áyɨ kɨkɨ́zó tàá dhɨ, à kàdrì agó nda alɨ̀zo ába ɨ́ vélé. Akódhɨ nda kàtsá ànyɨ dre dhɨ, Yésu dré lizízóá tíá dhɨ:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Mɨ́ adré lèá má kòꞌo mɨ́ dré àdho tà kòdhya?» Akódhɨ logó dhɨ: «Mírì, má lè ngá nòle!»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Dɨ Yésu tà drá dhɨ: «Mɨ́ kònò ngá. Ámɨ tà kaꞌìkaꞌì tɨdrɨ́ mɨ dre.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Gbǎ kòdhwa, akódhɨ dré kɨdhózó adrélé ngá no. Gò dré ngàzo adrélé Yésu nɨ lebè adrézó Gìká nɨ rú bha kùle. Móndyá títí dhɨ ɨ̀ kònò tà nda dre dhɨ, ɨ̀ dré kpà adrézó Gìká nɨ rú bha kùle.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.