Hebreus 3

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dɨ áma adrúpi Gìká dré azílé adrélé móndyá lólo ɨ́na ɨ ró nɨ ɨ, mɨ̀ kisù rè Yésu nda nɨ tà ká. Akódhɨ, àpóstolò ɨ̀ndɨ̀ kòwánà kàdrɨ̀ mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó tà nɨ nɨ longó dhɨ ꞌɨ.
1 Portanto, irmãos santos, participantes da vocação que vos destina à herança do céu, considerai o mensageiro e pontífice da fé que professamos, Jesus.
2 Akódhɨ ꞌo tá tà títí Gìká áyɨ zɨ̀lepi dhɨ dré bhàle ɨ́ drɨ́gá dhɨ ɨ, ngóró Mósè dré kpà tà títí Gìká nɨ dzó na bhàle ɨ́ drɨ́gá dhɨ kɨ ꞌòle dhɨ tɨ́nɨ.
2 Ele é fiel àquele que o constituiu, como também Moisés o foi em toda a sua casa {Nm 12,7}.
3 Dɨ, Yésu kɨtswá ɨ́na lɨndrɨ̀ kàdrɨ̀ sè Mósè nɨ lavú, ngóró dhya adrélépi dzó si dhɨ dré adrélé lɨndrɨ̀ ɨ́be kàdrɨ̀, dzó sìle nda àdhya nɨ lavú dhɨ tɨ́nɨ.
3 Porém, é tido muito superior em glória a Moisés, tanto quanto o fundador de uma casa é mais digno do que a própria casa.
4 Tàko ko, dzó títí dhɨ ɨ dré dhɨ, dhya àyɨ kɨ sibhá dhɨ ɨ be. Dɨ, dhya ngá títí dhɨ kɨ sìlepi dhɨ, Gìká ꞌɨ.
4 Pois toda casa tem seu construtor, mas o construtor de todas as coisas é Deus.
5 Mósè àdhya ró dhɨ, kɨtswá tá Gìká dré kaꞌìle ngóró màrábà ɨ́ dré bhàle áyɨ dzó na dhɨ ró gò, dré tà Gìká dré lèle tàle lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè dhɨ kɨ longózó.
5 Moisés foi fiel em toda a sua casa, como servo e testemunha das palavras de Deus.
6 Dɨ, Krísto àdhya ró dhɨ, kɨtswá ɨ́na Gìká dré kaꞌìle ngóró áyɨ Mváagó ɨ́ dré bhàle áyɨ dzó drìle dhɨ ró. Àma Gìká nɨ dzó nda ꞌɨ, mà kàdré tròle tà mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó mì bha ásà, ɨ̀ndɨ̀ adrézó drì bha kuru ásà dhɨ rú dhɨ.
6 Cristo, porém, o foi como Filho à frente de sua própria casa. E sua casa somos nós, contanto que permaneçamos firmes, até o fim, professando intrepidamente a nossa fé e ufanos da esperança que nos pertence.
7 Dɨ ásà dhɨ, ngóró Tɨrɨ́ Lólo dré adrélé tàle Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ:
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 mɨ̀ kòꞌo àmɨ kɨ togó tombálé ko.
8 não endureçais os vossos corações, como por ocasião da revolta, como no dia da tentação no deserto,
9 Kònàle dhɨ, ɨ̀ tabhì tá ma, áma togó vwàvwà tabhìzo,
9 quando vossos pais me puseram à prova e viram o meu poder por quarenta anos.
10 Ásà dhɨ, áma togó dré aswázó móndyá lókyá nda ꞌá dhɨ ɨ rú.
10 Eu me indignei contra aquela geração, porque andavam sempre extraviados em seu coração e não compreendiam absolutamente nada dos meus desígnios.
11 Dɨ má dré mòndrà sɨ̀zo togóaswa dré, tàzoá dhɨ:
11 Por isso, em minha ira, jurei que não haveriam de entrar no lugar de descanso que lhes prometera {Sl 94,8-11}!
12 Dɨ áma adrúpi ɨ, mɨ̀ kònò dóro, dhya àlo àmɨ kòfalé dhɨ kàdréró togó kònzɨ, adrélépi Gìká lɨ́drɨ̀ ro dhɨ nɨ kaꞌì ko gò, adrézó áyɨ alá akódhɨ rú dhɨ ɨ́be ko.
12 Tomai precaução, meus irmãos, para que ninguém de vós venha a perder interiormente a fé, a ponto de abandonar o Deus vivo.
13 Be ró dhɨ, mɨ̀ kàdré ru tɨmbà àmɨ kòfalésè àmɨ kɨ tà kaꞌìkaꞌì na kìtú àlo àlo títí ɨ sè, àmɨ kɨ àlo kòtayɨ́ró ɨ tàkonzɨ̀ dré lɨtɨ́lé gò, áyɨ togó ꞌòzo tombálé Gìká rú dhɨ ko. Lè mɨ̀ kàdré ꞌòá kònɨ̀nɨ, à dré rè dhu adréràꞌa kìtú nda nɨ zi «Ándrò» dhɨ ꞌá.
13 Antes, animai-vos mutuamente cada dia durante todo o tempo compreendido na palavra hoje, para não acontecer que alguém se torne empedernido com a sedução do pecado.
14 Tàko ko, àma Krísto nɨ arúpi ꞌɨ bàti, mà kàdré tròle gɨ́gɨ́ ro tà mà dré kaꞌìle drìdrì dhɨ rú, tsàle byá àma kɨ lókyá nɨ kùdù na dhɨ.
14 Porque somos incorporados a Cristo, mas sob a condição de conservarmos firme até o fim nossa fé dos primeiros dias,
15 Ngóró Gìká nɨ Kúlí dré adrélé tàle dhɨ tɨ́nɨ:
15 enquanto se nos diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações, como aconteceu no tempo da revolta.
16 Dɨ àyɨ Gìká nɨ kúlí yibhá gò, ɨ̀ dré lɨgɨ́zó akódhɨ rú nda ɨ tá àdhibhá ꞌɨ? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá títí Mósè dré tá adrìle apfòzo àyɨ ɨ́be Èzèpétò lésè dhɨ ꞌɨ?
16 E quais foram os que se revoltaram contra o Senhor depois de terem ouvido a sua voz? Não foram todos os que saíram do Egito, conduzidos por Moisés?
17 Dɨ Gìká nɨ togó aswá tá kóná nyadhɨ-rì dhɨ àdhibhá ɨ rú? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá tàkonzɨ̀ ꞌobhá gò, ɨ̀ dré ledhézó todràle duku na dhɨ ꞌɨ?
17 Contra quem esteve indignado o Senhor durante quarenta anos? Não foi contra os revoltosos, cujos corpos caíram no deserto?
18 Dɨ Gìká sɨ̀ tá mòndrà àdhibhá ɨ dré tàzoá dhɨ, ɨ̀ kɨtswá tàdzí fɨ̀le àrà adrézó lovólé ɨ́ be dhɨ léna ko dhɨ? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá akódhɨ nɨ kúlí gabhá ꞌòle dhɨ ꞌɨ?
18 E a quem jurou que não entrariam no seu descanso senão a estes rebeldes?
19 Dɨ mà adré nòá dhɨ, àyɨ nda ɨ̀ kɨtswá tá fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna ko, ɨ̀ dré Gìká nɨ kaꞌìle ko dhɨ sè.
19 Portanto, estamos vendo: foi por causa da sua descrença que não puderam entrar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.