Hebreus 3

BÚKÙ TÀ TƗ́DHƗ́//RU YÌZO DHƗ ÀDHYA (LOG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dɨ áma adrúpi Gìká dré azílé adrélé móndyá lólo ɨ́na ɨ ró nɨ ɨ, mɨ̀ kisù rè Yésu nda nɨ tà ká. Akódhɨ, àpóstolò ɨ̀ndɨ̀ kòwánà kàdrɨ̀ mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó tà nɨ nɨ longó dhɨ ꞌɨ.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Akódhɨ ꞌo tá tà títí Gìká áyɨ zɨ̀lepi dhɨ dré bhàle ɨ́ drɨ́gá dhɨ ɨ, ngóró Mósè dré kpà tà títí Gìká nɨ dzó na bhàle ɨ́ drɨ́gá dhɨ kɨ ꞌòle dhɨ tɨ́nɨ.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Dɨ, Yésu kɨtswá ɨ́na lɨndrɨ̀ kàdrɨ̀ sè Mósè nɨ lavú, ngóró dhya adrélépi dzó si dhɨ dré adrélé lɨndrɨ̀ ɨ́be kàdrɨ̀, dzó sìle nda àdhya nɨ lavú dhɨ tɨ́nɨ.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Tàko ko, dzó títí dhɨ ɨ dré dhɨ, dhya àyɨ kɨ sibhá dhɨ ɨ be. Dɨ, dhya ngá títí dhɨ kɨ sìlepi dhɨ, Gìká ꞌɨ.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Mósè àdhya ró dhɨ, kɨtswá tá Gìká dré kaꞌìle ngóró màrábà ɨ́ dré bhàle áyɨ dzó na dhɨ ró gò, dré tà Gìká dré lèle tàle lókyá adrélépi alɨ̀le dhɨ sè dhɨ kɨ longózó.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Dɨ, Krísto àdhya ró dhɨ, kɨtswá ɨ́na Gìká dré kaꞌìle ngóró áyɨ Mváagó ɨ́ dré bhàle áyɨ dzó drìle dhɨ ró. Àma Gìká nɨ dzó nda ꞌɨ, mà kàdré tròle tà mà dré kaꞌìle bàti gò, adrézó mì bha ásà, ɨ̀ndɨ̀ adrézó drì bha kuru ásà dhɨ rú dhɨ.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Dɨ ásà dhɨ, ngóró Tɨrɨ́ Lólo dré adrélé tàle Gìká nɨ Kúlí na dhɨ tɨ́nɨ:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 mɨ̀ kòꞌo àmɨ kɨ togó tombálé ko.
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Kònàle dhɨ, ɨ̀ tabhì tá ma, áma togó vwàvwà tabhìzo,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Ásà dhɨ, áma togó dré aswázó móndyá lókyá nda ꞌá dhɨ ɨ rú.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Dɨ má dré mòndrà sɨ̀zo togóaswa dré, tàzoá dhɨ:
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Dɨ áma adrúpi ɨ, mɨ̀ kònò dóro, dhya àlo àmɨ kòfalé dhɨ kàdréró togó kònzɨ, adrélépi Gìká lɨ́drɨ̀ ro dhɨ nɨ kaꞌì ko gò, adrézó áyɨ alá akódhɨ rú dhɨ ɨ́be ko.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Be ró dhɨ, mɨ̀ kàdré ru tɨmbà àmɨ kòfalésè àmɨ kɨ tà kaꞌìkaꞌì na kìtú àlo àlo títí ɨ sè, àmɨ kɨ àlo kòtayɨ́ró ɨ tàkonzɨ̀ dré lɨtɨ́lé gò, áyɨ togó ꞌòzo tombálé Gìká rú dhɨ ko. Lè mɨ̀ kàdré ꞌòá kònɨ̀nɨ, à dré rè dhu adréràꞌa kìtú nda nɨ zi «Ándrò» dhɨ ꞌá.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Tàko ko, àma Krísto nɨ arúpi ꞌɨ bàti, mà kàdré tròle gɨ́gɨ́ ro tà mà dré kaꞌìle drìdrì dhɨ rú, tsàle byá àma kɨ lókyá nɨ kùdù na dhɨ.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Ngóró Gìká nɨ Kúlí dré adrélé tàle dhɨ tɨ́nɨ:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Dɨ àyɨ Gìká nɨ kúlí yibhá gò, ɨ̀ dré lɨgɨ́zó akódhɨ rú nda ɨ tá àdhibhá ꞌɨ? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá títí Mósè dré tá adrìle apfòzo àyɨ ɨ́be Èzèpétò lésè dhɨ ꞌɨ?
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Dɨ Gìká nɨ togó aswá tá kóná nyadhɨ-rì dhɨ àdhibhá ɨ rú? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá tàkonzɨ̀ ꞌobhá gò, ɨ̀ dré ledhézó todràle duku na dhɨ ꞌɨ?
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Dɨ Gìká sɨ̀ tá mòndrà àdhibhá ɨ dré tàzoá dhɨ, ɨ̀ kɨtswá tàdzí fɨ̀le àrà adrézó lovólé ɨ́ be dhɨ léna ko dhɨ? Àyɨ nda ɨ tá zakó móndyá akódhɨ nɨ kúlí gabhá ꞌòle dhɨ ꞌɨ?
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Dɨ mà adré nòá dhɨ, àyɨ nda ɨ̀ kɨtswá tá fɨ̀le àrà adrézó lovólé nda léna ko, ɨ̀ dré Gìká nɨ kaꞌìle ko dhɨ sè.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.