Marcos 2
Lumun (LMD) vs NAA
1 Ana nomaꞌri motte akka oIeccuo popakkothe attang nokaꞌran koKapprnaum, ul woccïkathe itti kwokkaprttakot ntan tuan.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ittina ul wakkakathe tocürük woppot ana cik cellakathe icokwentakot manna nocürük thapat. Ana kwikkatheik akwongkenekin.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ana ul wꞌrek iomura wocoꞌrin wakkakathe anneko pul ipakimico ana wonakanthok.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Okin thakanniat kathar ikakin onekkethok ngngin tokït koIeccuo akka ul wokat cik woppot ana okin thanyathe man ntoꞌra akin orpekat pul naꞌrangkal ia kwokat cik akwïcat cik nan tokït koIeccuo.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Anakka oIeccuo pimmat thoccokot tholon loKapik nomïkït men akwiꞌrekat pul ipakimico itti, “Ukul, lon lang ilokithak loccïkakothe.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Ana ul wꞌrek iangkene lon lothonceꞌret lon cik wokat cik aikkoik cïnang akin eret nomïkït men itti,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Pul empi pontha akka apere ittina? Kwaik pacungkwoik, pul pella ipaccïkïnthet ul lon ilokithak, Kapik kulluk akkaccïkot.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 OIeccuo pinakathe nolon len ngka kung accokkot ilakin thokat cik akin okwarttikot nomïkït men ana kwiꞌrekathekin itti, “Ngintha akka annokwarttikinthet lon elli ittina?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Lon liatha akkoporot, itti mpiꞌret pul ipakimico itti, ‘Lon ilokithak lang loccïkakothe,’ ana amma okorronno oka menik mpiꞌre itti, ‘Urokothe kapik aneko aꞌrangkal wang aeoi’?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Anaruk elli othakka itti annina itti ukul wopul iponyi wonu puꞌran nocapu itti waccïkïnthet ul lon ilokithak.” Kwiꞌrekathe pul ipakimico itti,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Mpiꞌrethung itti, urokothe kapik aneko aꞌrangkal wang aeo tuan.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Menik apul ipakimico urokat kapik aponekat aꞌrangkal wung apoingkat thapat tokït ken appik. Elli loprttakiekathekin tit ana okin thopirakanthet Kapik noka akin iꞌre itti, “Onïn thakinnimma lon caꞌri cꞌrek ammakka elli.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Caꞌri cꞌrek cakuruk aIeccuo oingkat iccik korok. Acungkut coul akkakanthok ana kwikkatheik akwongkenekin lon loKapik.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Anakka kwokat cik akweo, kwimmakathe oLaui ukul wAlappaoc aikkoik nokaꞌran koul iaꞌrntinthet nili akucci. AIeccuo iꞌrekathok itti, “Omakothin.” Ana oLaui purokathe kapik ana kwomakathok.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Anakka oIeccuo pokat cik akwoꞌrkoik thoLauion, ul woppot iaꞌrntinthet nili akucci ana ul wolon ilokithak wokat cik akin oꞌrkoik okin oIeccuo ana ul iammakothok, ana ul wꞌrek wokat cik woppot ammakathok.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Anakka ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik woPriccin wimmarok akwoꞌrkoik nnul wolon ilokithak ana ul iaꞌrntinthet nili akucci, okin thipittathe ul iammakothok itti, “Kwontha akka akwoꞌrkoik okin oul wothaꞌrntinthet nili akucci ana ul wolon ilokithak?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Anakka oIeccuo poccïkothe elli, kwiꞌrekathekin itti, “Annoka ul ioporot akkongothe itti wittiettat anaruk ul iongo. Mpakannao anathakkaro ul ioporot mpainet ul wolon ilokithak.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Ul iammakot oIuanna pomamuthie ana ul woPriccin wokat wocoꞌrot nothuꞌrit. Anaruk ul wꞌrek wakkakathe ana wipittathe oIeccuo itti, “Ngintha akka ul iammakot oIuanna pomamuthie ana ul woPriccin wocoꞌrinet nothuꞌrit ana ul iammakothung wakannocoꞌro nan?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 AIeccuo othïat tit itti, “Opurukon thopul ipipo thacoꞌro nothuꞌrit taththa apul ipipo paik iakin? Okin thakannocoꞌro nothuꞌrit akka pul ipipo paik ithoꞌrkït then.
19 Jesus respondeu:
20 Anaruk caꞌri canthan ica pul ipipo onekitta nti ithoꞌrkït then akin antocoꞌro nothuꞌrit.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Pul pella pakkwo kret ikïpe cït nthan ngkret ikie. Amma kwokkothe menik kret ikie ikokkuttat cït nthan killo pangken ipïpe akokkat cürük cïttïk.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Ana pul pella pipot thrupa ikaꞌruk ikïpe. Amma kwipotherit ana thinya ana thillo kaꞌruk ana kakittako. Kwonu itti kwipot thrupa ikaꞌruk ikie.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Caꞌri cꞌrek cokat cik caCcepith aIeccuo pokat cik akwokko ikkwon komïl, anakka ul iammakothok wokat cik appo ikkwon okin aththut, wikkatheik acottot mïl aꞌrko.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ul woPriccin wiꞌrekathok itti, “Antokatha, ngintha akka akin okkinthet lon ilonu itti lakannokkattat nocaꞌri caCcepith?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 AIeccuo othïanthet kin tit itti, “Onon thakannakkakkaro lon nti atham ileret lon ila aThauth pappokkothe okin oul wungi akka okin thokat thongothe itti okin thaꞌrko thuꞌrit akka okin thokat thiamari?
25 Ele lhes respondeu:
26 Nomaꞌri mApiththar pul iprïk ponoppan toKapik akka oThauth piꞌrikot noppan toKapik ana kwoꞌrkkathe arrakith iothun iettathe Kapik iokat itti ul wulluk wonoppan toKapik akkaꞌrko, ana kwekathe ul wung cakuruk ana woꞌrkkathe.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Ittina aIeccuo iꞌrekat kin itti, “Caꞌri caCcepith colekkattanthet pul iponyi cik, okonnoka pul iponyi akkolekkattanthet caꞌri caCcepith cik.
27 E Jesus acrescentou:
28 Ittina ukul wopul iponyi akka Ili wocaꞌri caCcepith.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.