Lucas 23

Lumun (LMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ittina aul iokat cik appik urokot kapik anekanthet oPilaththoc oIeccuo.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ana okin thikkatheik akin oruket oIeccuo lon itti, “Onïn thiothe pul empi apongkene ul lon ilakorronnokin akin okkot lon moloko. Kwiꞌret itti okin thannoccïkot lon lonili, ana akwomet ul itti okin thakorronno aꞌrintinthet oKkaiccer akucci ana akwiꞌret ka kung itti ook oMiccie Ili wonnon.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ittina aPilaththoc ipittathok itti, “Oung ili woIouthi?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ittina aPilaththoc iꞌrekat ul woul wonoppan toKapik ana ul appik akwiꞌrekat kin itti, “Mpanniot lon lꞌrek ilamoloko ila anoruket pul empi ngngin.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Anaruk okin thikkatheik akin ere itti, “Kwokat cik akwongkene ana ereket ul nthongkene thung noththok poIouthia appik. Kwokuꞌret ncik nnoththok poCelïl ana inenni kwei paat ci noththok cene cakuruk.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Manakka oPilaththoc poccïkothe elli akwipittat itti, “Pul empi ponoththok poCelïli?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Anakka kwinat itti oIeccuo ponoththok poCelïl ipa Ili oIruthuc ponat ikkun, kwothïanthet oIruthuc oIeccuo.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Manakka oIruthuc pimmat oIeccuo, akwopirakat noka akka kwappongothe nci nan itti kwimmak akka kwappoccïkothe lon ilerettathok ana kwokat pongothe itti kwimma lon ilommaththik alokkattat nti ikkun wung.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Akwikkat cik akwipittot oIeccuo lon loppot anaruk oIeccuo pannothïanthok tit.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik wokat cik acoꞌro aerethok ana orukwethok lon ilokithak.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ittina oIruthuc ana ul wung irro thikkatheik akin ocoꞌro ana okkothok ngure ngngin ana occirok ngngin. Okin thakiekathok kret kopeththere akin othïanthok oPilaththoc.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Caꞌri cen oIruthuc okin oPilaththoc thokkwathe thuruko akka tokït okin thaththꞌrarot.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 APilaththoc akkarat ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana nili ana ul appik.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thonanin pul empi itti paik pangkene ul moloko ana mpipittothok lon tokït kon ana mpanniot lon lꞌrek ilaik moloko naak.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 OIruthuc manna panniat lon naak ana kwokkaprttinet ton ngok ntan ana ammakka onon thimmat itti pul empi pannokkot lon ilamoloko ilekko nan itti kwakkuttat.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ana ittina mpakkwekok akwelikkako.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Akka kwokat ponu itti kwelikkinekkin pul pulukku nti ikorrkkor nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Okin thiꞌrekathe mpoꞌre pulukku itti, “Okkwothok, alikkinenïn oParapac.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (OParapac papponekkettathe ikorrkkor akka kwenekket itti kwereket ul nokaꞌran koUruccelim ana okkwot pul.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 OPilaththoc pokat pongothe itti kwapelikko oIeccuo, akwapperekanthet kin.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Anaruk okin thikkatheik akin okkot poꞌre akin iꞌre itti, “Nokkwethok nothapak, nokkwethok nothapak.”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Akwappipittat kin othikkie maꞌri mꞌrapuruk opakkenthet kin itti, “Akaintha? Ngintha akka pul empi pokkothe akka mpakinniot lon ila anakkmak ngngin mpakkwekok anelikkok.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Anaruk ul wikkatheik akkot poꞌre itti pakkuttat nothapak apoꞌre pen alkat lon ilokat cik.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Ittina aPilaththoc okkanthet kin ammakka okin thongothe.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ana kwelikkanthet kin pul ipakin thaththongothe itti pelikkako nti ikorrkkor ipappokkothe camutta ana okkwot pul ana kwokkathe naIeccuo ilakin thongothe.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Anakka okin thokat cik akin eo oIeccuo ngngin akin iat oCcamaan ponokaꞌran koKirin akkwokat cik akwao ntopon ana okin thonekiekathok thapak akwomakot oIeccuo nthoceken.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Acungkut coul cokat acomakothok ana ul iari wokat cik akkwe tomïkït aoot oIeccuo.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 AIeccuo oprttakat kin akwiꞌrekat kin itti, “Nyukul inyari nyonokaꞌran koUruccelim, nokorronno oothin anaruk noot ka kon ana nyukul nyon.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Akka caꞌri cꞌrek cao canon iꞌre itti, ‘Loporot noul iaucung ana kïmmïk ikannakatta nan.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ittina
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Amma ul okkot lon elli acik coporot, okin thakkot taththa amma cik cokithak?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Aul wꞌrek weꞌra cakuruk onekittakat okin oIeccuo ionat thuꞌran akin othokkwettat nolapak.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Anakka okin thaat nokaꞌran ikoccot kꞌran itti kꞌrintil koca nakin thokkwethe oIeccuo nothapak okin oul ieꞌra ionat thuꞌran apꞌrek nthokkun wothothari ana pꞌrek nthokkun wothokure.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 OIeccuo piꞌrekathe itti, “Ngappa, occïkïnthet kin lon ilokithak akka okin thomma ilakin thaik thakkot.” Ana ul irro willillathe iret nthokkwo moꞌrio.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Aul ikkat cik akathaccek anili nen ikkat cik anoccirok ngngin. Akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe ul wꞌrek, akwoꞌret ka kung amma ook oMiccie ipa Kapik kakkarot.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Aul irro cakuruk akkakat ana wikkathe cik akkothok ngure ngngin ana wekathok ngapak ingor.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Akin iꞌre itti, “Amma oung ili woIouth, oꞌrethe ka kang.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ana lon lokat cik lokurrakot toꞌra wung nokuruthut itti, ILI ENNI WOUL WOIOUTH.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Apul pꞌrek nti iul wothuꞌran ipokkwettathe nothapak ocungkat oIeccuo itti, “Oꞌrethe ka kang aꞌrekat nïn cakuruk amma oung oMiccie.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Anaruk apilin othirriekathok cik itti, “Ngkwannopellene Kapiki? Unthaik ilon lulukku.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Orit thoccot lon moloko nti ilon lorit ilarit thokkothe anaruk pul empi pella lon ila kwokkothe ila moloko.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ittina akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Okwarikothin amma aiꞌriko ingili.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 AIeccuo othïanthok tit itti, “Mpiꞌrethung ilaik ïcat itti orit thaka iraththeꞌra tothiꞌrot inenni.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ana cïngkï cokat cuat ippa angïꞌrïmak oꞌrat cik nocapu puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk cipin.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Acïngkï oꞌruttakat angïꞌrïmak oꞌrat cik. Akret ikapettoik ikokat cik akaꞌriko noppan toKapik akillakat tit mprak weꞌra.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 AIeccuo akkarat mpoꞌre cittan itti, “Ngappa, mpanekket kanang kin kothikkoik inyaun nyang.” Akwothukwat cokwa akwiat.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Anakka ili woul arrial ukuluk irro wimmat lon ilokkattathe akwopirakanthet Kapik noka aiꞌrekat itti, “Ïcat pul empi pellat lon cik ilamoloko.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Menik ul appik iaꞌrantakothe itti wimma lon ilokat cik wikkatheik akkwe tomïkït men ana okin thoingkathe.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Anaruk okkwion appik ithinarok ana ul iari iommakothok noththok poCelïl wocoꞌrathe ciththan akathacce lon len.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Pul pꞌrek pokat cik poccot kꞌran itti oIuccip poRami ipokat iprïk icuththun coul woIouth ittïttïk, pul ipoporot tokït koKapik
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 ana kwokat pannangkot lon ila nili nonocuththun nokat niꞌret ana lon ilakin thokkothe. Kwokat ponokaꞌran koIouthia ikoccot kꞌran itti Rami. Kwokat cik akwoꞌrïkot ngili ngoKapik.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Kwoingkanthet oPilaththoc akwipittathok kumi koIeccuo.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ittina akwonekat kumi akwoꞌremethekat ngkret ika ul ocïkkarko ngngin akwothocïkkat ippu ipaꞌranthang pocuꞌrol pie pannocïkkako pul pꞌrek tit.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Okat nocaꞌri cothokuccekot cik caꞌri caCcepith cokat napuththut caik cao.OIuccip pocïkkathe oIeccuo irupu tung.|alt="Joseph put the body of Jesus in his own tomb." src="DN00494b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989" ref="23.53"
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ana ul iari iommakothe oIeccuo nnoththok poCelïl womakathe oIuccip akin immakat tupu ana tat akka kumi koIeccuo kïcettatheik tit.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ittina okin thoingkathe tuan akin othocikitto ngaak cik ana amutha akin athoꞌro kumi koIeccuo anaruk okin thikkatheik tuan nocaꞌri caCcepith ammakka thathuma thaik itti pul pella ipareko nocaꞌri caCcepith.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.