Lucas 23
Lumun (LMD) vs ACF
1 Ittina aul iokat cik appik urokot kapik anekanthet oPilaththoc oIeccuo.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Ana okin thikkatheik akin oruket oIeccuo lon itti, “Onïn thiothe pul empi apongkene ul lon ilakorronnokin akin okkot lon moloko. Kwiꞌret itti okin thannoccïkot lon lonili, ana akwomet ul itti okin thakorronno aꞌrintinthet oKkaiccer akucci ana akwiꞌret ka kung itti ook oMiccie Ili wonnon.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Ittina aPilaththoc ipittathok itti, “Oung ili woIouthi?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Ittina aPilaththoc iꞌrekat ul woul wonoppan toKapik ana ul appik akwiꞌrekat kin itti, “Mpanniot lon lꞌrek ilamoloko ila anoruket pul empi ngngin.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Anaruk okin thikkatheik akin ere itti, “Kwokat cik akwongkene ana ereket ul nthongkene thung noththok poIouthia appik. Kwokuꞌret ncik nnoththok poCelïl ana inenni kwei paat ci noththok cene cakuruk.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Manakka oPilaththoc poccïkothe elli akwipittat itti, “Pul empi ponoththok poCelïli?”
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Anakka kwinat itti oIeccuo ponoththok poCelïl ipa Ili oIruthuc ponat ikkun, kwothïanthet oIruthuc oIeccuo.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Manakka oIruthuc pimmat oIeccuo, akwopirakat noka akka kwappongothe nci nan itti kwimmak akka kwappoccïkothe lon ilerettathok ana kwokat pongothe itti kwimma lon ilommaththik alokkattat nti ikkun wung.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Akwikkat cik akwipittot oIeccuo lon loppot anaruk oIeccuo pannothïanthok tit.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik wokat cik acoꞌro aerethok ana orukwethok lon ilokithak.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ittina oIruthuc ana ul wung irro thikkatheik akin ocoꞌro ana okkothok ngure ngngin ana occirok ngngin. Okin thakiekathok kret kopeththere akin othïanthok oPilaththoc.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Caꞌri cen oIruthuc okin oPilaththoc thokkwathe thuruko akka tokït okin thaththꞌrarot.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 APilaththoc akkarat ul ittïttïk woul wonoppan toKapik ana nili ana ul appik.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 Ana kwiꞌrekathekin itti, “Onon thonanin pul empi itti paik pangkene ul moloko ana mpipittothok lon tokït kon ana mpanniot lon lꞌrek ilaik moloko naak.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 OIruthuc manna panniat lon naak ana kwokkaprttinet ton ngok ntan ana ammakka onon thimmat itti pul empi pannokkot lon ilamoloko ilekko nan itti kwakkuttat.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ana ittina mpakkwekok akwelikkako.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [Akka kwokat ponu itti kwelikkinekkin pul pulukku nti ikorrkkor nokamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Okin thiꞌrekathe mpoꞌre pulukku itti, “Okkwothok, alikkinenïn oParapac.”
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 (OParapac papponekkettathe ikorrkkor akka kwenekket itti kwereket ul nokaꞌran koUruccelim ana okkwot pul.)
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 OPilaththoc pokat pongothe itti kwapelikko oIeccuo, akwapperekanthet kin.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Anaruk okin thikkatheik akin okkot poꞌre akin iꞌre itti, “Nokkwethok nothapak, nokkwethok nothapak.”
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Akwappipittat kin othikkie maꞌri mꞌrapuruk opakkenthet kin itti, “Akaintha? Ngintha akka pul empi pokkothe akka mpakinniot lon ila anakkmak ngngin mpakkwekok anelikkok.”
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Anaruk ul wikkatheik akkot poꞌre itti pakkuttat nothapak apoꞌre pen alkat lon ilokat cik.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Ittina aPilaththoc okkanthet kin ammakka okin thongothe.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Ana kwelikkanthet kin pul ipakin thaththongothe itti pelikkako nti ikorrkkor ipappokkothe camutta ana okkwot pul ana kwokkathe naIeccuo ilakin thongothe.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Anakka okin thokat cik akin eo oIeccuo ngngin akin iat oCcamaan ponokaꞌran koKirin akkwokat cik akwao ntopon ana okin thonekiekathok thapak akwomakot oIeccuo nthoceken.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Acungkut coul cokat acomakothok ana ul iari wokat cik akkwe tomïkït aoot oIeccuo.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 AIeccuo oprttakat kin akwiꞌrekat kin itti, “Nyukul inyari nyonokaꞌran koUruccelim, nokorronno oothin anaruk noot ka kon ana nyukul nyon.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Akka caꞌri cꞌrek cao canon iꞌre itti, ‘Loporot noul iaucung ana kïmmïk ikannakatta nan.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Ittina
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Amma ul okkot lon elli acik coporot, okin thakkot taththa amma cik cokithak?”
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Aul wꞌrek weꞌra cakuruk onekittakat okin oIeccuo ionat thuꞌran akin othokkwettat nolapak.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Anakka okin thaat nokaꞌran ikoccot kꞌran itti kꞌrintil koca nakin thokkwethe oIeccuo nothapak okin oul ieꞌra ionat thuꞌran apꞌrek nthokkun wothothari ana pꞌrek nthokkun wothokure.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 OIeccuo piꞌrekathe itti, “Ngappa, occïkïnthet kin lon ilokithak akka okin thomma ilakin thaik thakkot.” Ana ul irro willillathe iret nthokkwo moꞌrio.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Aul ikkat cik akathaccek anili nen ikkat cik anoccirok ngngin. Akin iꞌre itti, “Kwoꞌrethe ul wꞌrek, akwoꞌret ka kung amma ook oMiccie ipa Kapik kakkarot.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Aul irro cakuruk akkakat ana wikkathe cik akkothok ngure ngngin ana wekathok ngapak ingor.
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 Akin iꞌre itti, “Amma oung ili woIouth, oꞌrethe ka kang.”
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ana lon lokat cik lokurrakot toꞌra wung nokuruthut itti, ILI ENNI WOUL WOIOUTH.
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Apul pꞌrek nti iul wothuꞌran ipokkwettathe nothapak ocungkat oIeccuo itti, “Oꞌrethe ka kang aꞌrekat nïn cakuruk amma oung oMiccie.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Anaruk apilin othirriekathok cik itti, “Ngkwannopellene Kapiki? Unthaik ilon lulukku.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Orit thoccot lon moloko nti ilon lorit ilarit thokkothe anaruk pul empi pella lon ila kwokkothe ila moloko.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Ittina akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Okwarikothin amma aiꞌriko ingili.”
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 AIeccuo othïanthok tit itti, “Mpiꞌrethung ilaik ïcat itti orit thaka iraththeꞌra tothiꞌrot inenni.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Ana cïngkï cokat cuat ippa angïꞌrïmak oꞌrat cik nocapu puccuk mono acïngkï okkat cꞌrapuruk cipin.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Acïngkï oꞌruttakat angïꞌrïmak oꞌrat cik. Akret ikapettoik ikokat cik akaꞌriko noppan toKapik akillakat tit mprak weꞌra.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 AIeccuo akkarat mpoꞌre cittan itti, “Ngappa, mpanekket kanang kin kothikkoik inyaun nyang.” Akwothukwat cokwa akwiat.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Anakka ili woul arrial ukuluk irro wimmat lon ilokkattathe akwopirakanthet Kapik noka aiꞌrekat itti, “Ïcat pul empi pellat lon cik ilamoloko.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Menik ul appik iaꞌrantakothe itti wimma lon ilokat cik wikkatheik akkwe tomïkït men ana okin thoingkathe.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Anaruk okkwion appik ithinarok ana ul iari iommakothok noththok poCelïl wocoꞌrathe ciththan akathacce lon len.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Pul pꞌrek pokat cik poccot kꞌran itti oIuccip poRami ipokat iprïk icuththun coul woIouth ittïttïk, pul ipoporot tokït koKapik
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 ana kwokat pannangkot lon ila nili nonocuththun nokat niꞌret ana lon ilakin thokkothe. Kwokat ponokaꞌran koIouthia ikoccot kꞌran itti Rami. Kwokat cik akwoꞌrïkot ngili ngoKapik.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Kwoingkanthet oPilaththoc akwipittathok kumi koIeccuo.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Ittina akwonekat kumi akwoꞌremethekat ngkret ika ul ocïkkarko ngngin akwothocïkkat ippu ipaꞌranthang pocuꞌrol pie pannocïkkako pul pꞌrek tit.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Okat nocaꞌri cothokuccekot cik caꞌri caCcepith cokat napuththut caik cao.OIuccip pocïkkathe oIeccuo irupu tung.|alt="Joseph put the body of Jesus in his own tomb." src="DN00494b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham, © United Bible Societies, 1989" ref="23.53"
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Ana ul iari iommakothe oIeccuo nnoththok poCelïl womakathe oIuccip akin immakat tupu ana tat akka kumi koIeccuo kïcettatheik tit.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ittina okin thoingkathe tuan akin othocikitto ngaak cik ana amutha akin athoꞌro kumi koIeccuo anaruk okin thikkatheik tuan nocaꞌri caCcepith ammakka thathuma thaik itti pul pella ipareko nocaꞌri caCcepith.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.