Lucas 15

Lumun (LMD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Caꞌri cꞌrek cokat cik aul iaꞌrntinthet nili akucci ana ul wolon ilokithak wokat cik iccik koIeccuo accïkot lon lung.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Anaruk ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ikkat cik aerekot itti, “Pul empi pikkiet ul cik ionu lon ilokithak ana okin oꞌrkoik akin aththungon.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Menik aIeccuo iꞌrekat lon okkwie kuru ncik itti,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Nantome itti amma opilin nti ianon ponu lungkat arrial ukuluk (100) mono athungkat thulukku urat cik ntipangen. Kwannoththe nolungkat ilarrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukulacoꞌrin (99) akwothokwantot thungkat ithulukku ithuratheik ipira thapat puccuk akwiari?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ana amma kwiothe kwapira noka akwonekat tocalak
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 akwopakkat ngngin tuan. Ittina amma kweot tuan kwakkaro opurukon ana ul wonocürük appik akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe thungkat thin ithokat thuratheik.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Mpiꞌret non itti laka menik cakuruk, thopira noka thakaik tothiꞌrot mpul pulukku ipakkoik nti ilon ilokithak noul iaik arrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukullacoꞌrin ioporot iannangkot itti okin thakkaprttako nti ilon iokithak.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nantome itti amma pul ipopari ponu akucci attul ana kuretheik nan kulukku kwannothoccie thik ana ollaik noppan appik ana okwantot cik kicce kicce puccuk akwiari?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ana amma kwiothe kwakkaro opurukon ana ul wonocürük akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe ka kucci kin ikakkuratheik.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Mpiꞌret non itti, ittina cakuruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wapira noka nopul ipokkarttakot nti ilon ilokithak.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 AIeccuo appikkat cik akwere okkwie lon kuru ncik itti, “Puꞌrek pokat cik ponu nyukul nyeꞌra.
11 Jesus continuou:
12 Aukul iotte iꞌrekat oththan itti, ‘Pappa, opettinet nïn iaꞌrupu aethin ain.’ Ana kwillillanthet kin iaꞌrupu.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Aukul iotteik ikkat cik papotteik aꞌrntat aꞌrupu wung appik ia kwoccot akwoingkat ngngin ci noththok poka akwokïttat aꞌrupu wung cik nuthuk appik ia konat.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Manakka kwokïttothe aꞌrupu wung cik appik arï oꞌrat cik noththok pen appik tommaththik arï ikkat cik arokkwothok akka kwellat papꞌrek cik ipa kwoꞌrko.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Menik akwoingkat akwothorekat nopul pꞌrek ponoththok pen ipothïathok topon itti akwothoꞌrilikie nuththuruk thuꞌrit.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ana kwappongothe itti kwaꞌrko thuꞌrit thonuththuruk itha kwokat cik akwikket anaruk pul pellakathe ipethok.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Anaruk kwopakkekathe lon nocïkït akwiꞌrekat itti, ‘Ul wornoththa iapappa porekiet tuan ana thuꞌrit thaik thoppot ana cene anio ntï.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mpaeo anopakkinthet opappa anomethok itti, Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mpakannoka pekkot nan itti mpakkarako itti ukul wang. Othikkien pul iparekinung.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ittina akurokat akwopakkanthet oththan.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Aukul iꞌrekathok itti, ‘Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang. Ana mpannekko itti mpakkarako itti ukul wang.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Anaruk oththan piꞌrekathe ul iorekot tuan itti, ‘Nona eret iie iopeththere annakiek cokoccokot. Nakiek callong nocaun ana wok iracok.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Nona ngura iotte iittathe annokkwot. Ntürün oꞌrkoik ana ukkwo.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Akka ukul win enni wokat wiot ana wokkot cik ana wokat wuratheik ana wincathe.’ Ittina akin ikkat cik akin oꞌrkoik ana ukkwo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Anaruk ukul wung irïk wellat ntopon manakka akko napuththut tuan accïkat ciririk ana ngïca.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ittina kwakkarathe pul pꞌrek ipareko tuan ana kwipittathok itti, ‘Ngintha akkaik tuan?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Apul ipareko othïnthok tit itti, ‘Opangkang paat ana oththe pokkwinthok ngura iotte iittathe akka kwokkaprttakot poporot.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ukul irïk wuakathe ka ana wꞌrakathe iꞌriko noppan. Menik oththan poppanthok thapat akuethok itti kwiꞌriko noppan.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Anaruk kwiꞌrekathe oththan itti, ‘Antokatha luput elli appik mpokat anorekinung cannan ere piak ana mpannarrot lon lang cik aththik ana ngkwakannethin manna ïmït wulukku anokkwot ïnnoꞌrko ïnopuruko pingon.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anaruk akka ukul wang enni ioccot aꞌrupu wung appik ana waththokïttot cik akin oul iari iaꞌro nul nuthuk ana waat tuan ana ngkwokkwinthok ngura iotte iittathe.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Aththan iꞌrekathok itti, ‘Ukul win, ngkwaik iraththeꞌra appinappin ana aꞌrupu win appik ien wang.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Anaruk oron thonu itti oron thakkot kamuthe ana opira noka akka opangkang empi pappuratheik ana kwincathe ana kwappokat piot ana kwokkot cik.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.