Lucas 15
Lumun (LMD) vs ARC
1 Caꞌri cꞌrek cokat cik aul iaꞌrntinthet nili akucci ana ul wolon ilokithak wokat cik iccik koIeccuo accïkot lon lung.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Anaruk ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ikkat cik aerekot itti, “Pul empi pikkiet ul cik ionu lon ilokithak ana okin oꞌrkoik akin aththungon.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Menik aIeccuo iꞌrekat lon okkwie kuru ncik itti,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Nantome itti amma opilin nti ianon ponu lungkat arrial ukuluk (100) mono athungkat thulukku urat cik ntipangen. Kwannoththe nolungkat ilarrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukulacoꞌrin (99) akwothokwantot thungkat ithulukku ithuratheik ipira thapat puccuk akwiari?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ana amma kwiothe kwapira noka akwonekat tocalak
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 akwopakkat ngngin tuan. Ittina amma kweot tuan kwakkaro opurukon ana ul wonocürük appik akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe thungkat thin ithokat thuratheik.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Mpiꞌret non itti laka menik cakuruk, thopira noka thakaik tothiꞌrot mpul pulukku ipakkoik nti ilon ilokithak noul iaik arrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukullacoꞌrin ioporot iannangkot itti okin thakkaprttako nti ilon iokithak.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nantome itti amma pul ipopari ponu akucci attul ana kuretheik nan kulukku kwannothoccie thik ana ollaik noppan appik ana okwantot cik kicce kicce puccuk akwiari?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ana amma kwiothe kwakkaro opurukon ana ul wonocürük akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe ka kucci kin ikakkuratheik.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Mpiꞌret non itti, ittina cakuruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wapira noka nopul ipokkarttakot nti ilon ilokithak.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 AIeccuo appikkat cik akwere okkwie lon kuru ncik itti, “Puꞌrek pokat cik ponu nyukul nyeꞌra.
11 E disse:
12 Aukul iotte iꞌrekat oththan itti, ‘Pappa, opettinet nïn iaꞌrupu aethin ain.’ Ana kwillillanthet kin iaꞌrupu.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Aukul iotteik ikkat cik papotteik aꞌrntat aꞌrupu wung appik ia kwoccot akwoingkat ngngin ci noththok poka akwokïttat aꞌrupu wung cik nuthuk appik ia konat.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Manakka kwokïttothe aꞌrupu wung cik appik arï oꞌrat cik noththok pen appik tommaththik arï ikkat cik arokkwothok akka kwellat papꞌrek cik ipa kwoꞌrko.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Menik akwoingkat akwothorekat nopul pꞌrek ponoththok pen ipothïathok topon itti akwothoꞌrilikie nuththuruk thuꞌrit.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ana kwappongothe itti kwaꞌrko thuꞌrit thonuththuruk itha kwokat cik akwikket anaruk pul pellakathe ipethok.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Anaruk kwopakkekathe lon nocïkït akwiꞌrekat itti, ‘Ul wornoththa iapappa porekiet tuan ana thuꞌrit thaik thoppot ana cene anio ntï.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mpaeo anopakkinthet opappa anomethok itti, Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Mpakannoka pekkot nan itti mpakkarako itti ukul wang. Othikkien pul iparekinung.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ittina akurokat akwopakkanthet oththan.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Aukul iꞌrekathok itti, ‘Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang. Ana mpannekko itti mpakkarako itti ukul wang.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Anaruk oththan piꞌrekathe ul iorekot tuan itti, ‘Nona eret iie iopeththere annakiek cokoccokot. Nakiek callong nocaun ana wok iracok.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Nona ngura iotte iittathe annokkwot. Ntürün oꞌrkoik ana ukkwo.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Akka ukul win enni wokat wiot ana wokkot cik ana wokat wuratheik ana wincathe.’ Ittina akin ikkat cik akin oꞌrkoik ana ukkwo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Anaruk ukul wung irïk wellat ntopon manakka akko napuththut tuan accïkat ciririk ana ngïca.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ittina kwakkarathe pul pꞌrek ipareko tuan ana kwipittathok itti, ‘Ngintha akkaik tuan?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Apul ipareko othïnthok tit itti, ‘Opangkang paat ana oththe pokkwinthok ngura iotte iittathe akka kwokkaprttakot poporot.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ukul irïk wuakathe ka ana wꞌrakathe iꞌriko noppan. Menik oththan poppanthok thapat akuethok itti kwiꞌriko noppan.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Anaruk kwiꞌrekathe oththan itti, ‘Antokatha luput elli appik mpokat anorekinung cannan ere piak ana mpannarrot lon lang cik aththik ana ngkwakannethin manna ïmït wulukku anokkwot ïnnoꞌrko ïnopuruko pingon.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Anaruk akka ukul wang enni ioccot aꞌrupu wung appik ana waththokïttot cik akin oul iari iaꞌro nul nuthuk ana waat tuan ana ngkwokkwinthok ngura iotte iittathe.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Aththan iꞌrekathok itti, ‘Ukul win, ngkwaik iraththeꞌra appinappin ana aꞌrupu win appik ien wang.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Anaruk oron thonu itti oron thakkot kamuthe ana opira noka akka opangkang empi pappuratheik ana kwincathe ana kwappokat piot ana kwokkot cik.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.