Lucas 15

Lumun (LMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Caꞌri cꞌrek cokat cik aul iaꞌrntinthet nili akucci ana ul wolon ilokithak wokat cik iccik koIeccuo accïkot lon lung.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Anaruk ul woPriccin ana ul iangkene lon lothonceꞌret lon cik ikkat cik aerekot itti, “Pul empi pikkiet ul cik ionu lon ilokithak ana okin oꞌrkoik akin aththungon.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Menik aIeccuo iꞌrekat lon okkwie kuru ncik itti,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Nantome itti amma opilin nti ianon ponu lungkat arrial ukuluk (100) mono athungkat thulukku urat cik ntipangen. Kwannoththe nolungkat ilarrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukulacoꞌrin (99) akwothokwantot thungkat ithulukku ithuratheik ipira thapat puccuk akwiari?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ana amma kwiothe kwapira noka akwonekat tocalak
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 akwopakkat ngngin tuan. Ittina amma kweot tuan kwakkaro opurukon ana ul wonocürük appik akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe thungkat thin ithokat thuratheik.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Mpiꞌret non itti laka menik cakuruk, thopira noka thakaik tothiꞌrot mpul pulukku ipakkoik nti ilon ilokithak noul iaik arrial wocoꞌrin ana alkaire ana ikken ukullacoꞌrin ioporot iannangkot itti okin thakkaprttako nti ilon iokithak.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Nantome itti amma pul ipopari ponu akucci attul ana kuretheik nan kulukku kwannothoccie thik ana ollaik noppan appik ana okwantot cik kicce kicce puccuk akwiari?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ana amma kwiothe kwakkaro opurukon ana ul wonocürük akwomet kin itti, ‘Nanthan unopira noka akka mpiothe ka kucci kin ikakkuratheik.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Mpiꞌret non itti, ittina cakuruk uꞌrupa wothothïlettat woKapik wapira noka nopul ipokkarttakot nti ilon ilokithak.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 AIeccuo appikkat cik akwere okkwie lon kuru ncik itti, “Puꞌrek pokat cik ponu nyukul nyeꞌra.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Aukul iotte iꞌrekat oththan itti, ‘Pappa, opettinet nïn iaꞌrupu aethin ain.’ Ana kwillillanthet kin iaꞌrupu.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Aukul iotteik ikkat cik papotteik aꞌrntat aꞌrupu wung appik ia kwoccot akwoingkat ngngin ci noththok poka akwokïttat aꞌrupu wung cik nuthuk appik ia konat.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Manakka kwokïttothe aꞌrupu wung cik appik arï oꞌrat cik noththok pen appik tommaththik arï ikkat cik arokkwothok akka kwellat papꞌrek cik ipa kwoꞌrko.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Menik akwoingkat akwothorekat nopul pꞌrek ponoththok pen ipothïathok topon itti akwothoꞌrilikie nuththuruk thuꞌrit.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ana kwappongothe itti kwaꞌrko thuꞌrit thonuththuruk itha kwokat cik akwikket anaruk pul pellakathe ipethok.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Anaruk kwopakkekathe lon nocïkït akwiꞌrekat itti, ‘Ul wornoththa iapappa porekiet tuan ana thuꞌrit thaik thoppot ana cene anio ntï.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Mpaeo anopakkinthet opappa anomethok itti, Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mpakannoka pekkot nan itti mpakkarako itti ukul wang. Othikkien pul iparekinung.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ittina akurokat akwopakkanthet oththan.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Aukul iꞌrekathok itti, ‘Pappa, mpokkothe lon moloko tokït koKapik ana tokït kang. Ana mpannekko itti mpakkarako itti ukul wang.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Anaruk oththan piꞌrekathe ul iorekot tuan itti, ‘Nona eret iie iopeththere annakiek cokoccokot. Nakiek callong nocaun ana wok iracok.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Nona ngura iotte iittathe annokkwot. Ntürün oꞌrkoik ana ukkwo.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Akka ukul win enni wokat wiot ana wokkot cik ana wokat wuratheik ana wincathe.’ Ittina akin ikkat cik akin oꞌrkoik ana ukkwo.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Anaruk ukul wung irïk wellat ntopon manakka akko napuththut tuan accïkat ciririk ana ngïca.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ittina kwakkarathe pul pꞌrek ipareko tuan ana kwipittathok itti, ‘Ngintha akkaik tuan?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Apul ipareko othïnthok tit itti, ‘Opangkang paat ana oththe pokkwinthok ngura iotte iittathe akka kwokkaprttakot poporot.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ukul irïk wuakathe ka ana wꞌrakathe iꞌriko noppan. Menik oththan poppanthok thapat akuethok itti kwiꞌriko noppan.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Anaruk kwiꞌrekathe oththan itti, ‘Antokatha luput elli appik mpokat anorekinung cannan ere piak ana mpannarrot lon lang cik aththik ana ngkwakannethin manna ïmït wulukku anokkwot ïnnoꞌrko ïnopuruko pingon.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Anaruk akka ukul wang enni ioccot aꞌrupu wung appik ana waththokïttot cik akin oul iari iaꞌro nul nuthuk ana waat tuan ana ngkwokkwinthok ngura iotte iittathe.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Aththan iꞌrekathok itti, ‘Ukul win, ngkwaik iraththeꞌra appinappin ana aꞌrupu win appik ien wang.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Anaruk oron thonu itti oron thakkot kamuthe ana opira noka akka opangkang empi pappuratheik ana kwincathe ana kwappokat piot ana kwokkot cik.’”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.