Lucas 10

Lumun (LMD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Anakka lon elli locothakothe, aIli oIeccuo ocumat ul arrial wꞌrapuruk ana alkaire ana ikken keꞌra (72) ana kwothïlekathekin tokït kung theꞌra theꞌra ana naꞌran appik ia kwokat cik akweo nan.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Akwiꞌrekat kin itti, “Kopon kokwonot mïl moppot anaruk ul iakio wotte. Nipittot pul pokkwon apothïot ul iakio ikkwon kung.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ngkonon, mpaik pathïot non ere lungkat laik ithoꞌrkït thomipa.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Nokorronno oneko kaꞌruk kakucci ana kaꞌruk konokurtti ana wok ana okorronno omicco pul pꞌrek nokathar.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Amma anniꞌriko noppan topul pꞌrek, niꞌret ul wonoppan ten cittokït itti, ‘AKapik ethïet kaman engki cik.’
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Amma pul pothomicco paik iul wonoppan ten, thomicco thon thaꞌro naak, ana amma pul pothomicco pella, thomicco thon thapakkinthet non.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Nikkoik iman men, annoꞌrko thuꞌrit ithakin ethet non akka pul ipareko ponu itti pacco aꞌrupu nti ire ngung. Nokorronno urttuko nti ikaman annoince iakꞌrek.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Amma onon akkiꞌrikot noththok pꞌrek mono akin ikkienon cik, noꞌrko thuꞌrit ithakin thonekkethe tokït kon itti onon thaꞌrko.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Nittiet ul iongo iaik cïnang, niꞌret kin itti, ‘Ngili ngoKapik ngakko napuththut iccik kon.’
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Anaruk amma onon thiꞌrikot nokaꞌran kꞌrek mono akin okorronno ikkienon cik, ngkonon ikathar konokaꞌran ken anniꞌre itti,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Manna tuꞌrupang tonoththok pon irocciccokothe nïn, onïn thakkwenthet non cik nnoracok tïn. Anaruk nina nan itti ngili ngoKapik ngaik napuththut.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Anaruk mpiꞌret non itti thakkmako thokaꞌran koCothum thaka thopappat nothonceꞌret lon cik ithaka nokaꞌran ikꞌrat ikkienon cik.”
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “Angkre, ul woKuruccin, angkre, ul woPeththecceitha, akka amma lon ilommaththik ilokat lokkattathe ianon lokat lokkattathe nokaꞌran koCcur ana koCcithon, ul wonaꞌran wen waapaꞌrinet lon cik ilokithak akkomaꞌrot ana waakenet nthako eret iillillakot ana ipot mucuk ima.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Kapik kathipo thiak thoul wonokaꞌran koCcur ana koCcithon nocaꞌri cothakkmako nanon.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Onon enthrïk thonokaꞌran koKapprnaum onon thame itti onon thanekittat tothiꞌrori? Aa, onon thaarrettat thothïrïn.”
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Kwappiꞌrekat ul immakothok itti, “Okkwi ipoccïkothe lon lon kwoccïkothe lon lin ana okkwi ipꞌrat lon lon kwꞌrat lon lin ana okkwi ipꞌrarin kwꞌrat okkwi ipothïothin.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Anaruk akka ul wung iammakothok iarrial wꞌrapuruk ana alkaire ana ikken keꞌra wokkaprttakot awopirakat noka wiꞌrekathok itti, “Ili, uꞌrupa iokithak wokat cik manna accïkot lon lïn amma ïnere ngkꞌran kang.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 AIeccuo iꞌrekat kin itti, “Mpimmat pul pothopulut apapo ntothiꞌrot ere thuleꞌrak ithallio.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ana mpethet non puꞌran annokakꞌrot inyil cik ana ünü ana alkot puꞌran popul pothopulut.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Anaruk nokorronno opira noka itti uꞌrupa iokithak waccïkot lon lon anaruk nopira noka itti ꞌran won wokurrakot tothiꞌrot.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Caꞌri cen aIeccuo opirakat noka noKanang ikupupure, akwiꞌrekat itti, “Mpopiranung noka, ngappa pin, Ili worothiꞌrot ana wonocapu, akka ngkwamuꞌruttothe ul lon elli inaik nti ima ila mpiꞌrethe ul win iammakothin, akene ul iammakka nyukul inyarran. Ïcat ngappa, elli akka ngkwongothe itti laka.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ongappa pethin aꞌrupu appik. Pul pella pina ukul, oththan pokkul pulluk akkinak. Ana pul pella pina oththan, ukul wulluk akkinak ana okkwion itha ukul wongothe itti wakenekin oththan.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ittina akwolliakat ul iammakothok akwiꞌrekat kin akka okin thokat thellek itti, “Kït kethïettat ikaik kakathacce lon ilanon thaik thakathacce.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Nantoccïkot aniꞌret non, ul woppot wothernte lon loKapik ana nili nokat nongothe itti nimma lon ilonon thaik thakathacce ana nakinnimma ana occïkot lon ilanon thaik thaccïkot ana nthakorronno occïkot.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Apul pꞌrek ipangkene lon lothonceꞌret lon cik, urokat kapik akwipittat oIeccuo lon ngeꞌri itti akwiꞌriththak ngngin akwiꞌrekat itti, “Pul ipangkene, ngintha akka anokkot aniot thikkoik thothupuththuput?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 AIeccuo iꞌrekathok itti, “Liatha akkokurrakot iatham wolon lothonceꞌret lon cik? Ana lon len lonu ittirat?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Apul iꞌrekat itti, “Liꞌrettat itti, ‘Ongathe Ili Kapik kang ncïkït cang appik ana ngka kang appik ana ngatheꞌre ngang appik ana mpuꞌran pang appik’ ana ‘Ongathe ul wꞌrek ammakka ngkwongothe ka kang.’”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 AIeccuo iꞌrekathok itti, “Ngkwothïotherit papenang. Okkothe elli ana ngkwikkoik thupuththuput.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Anaruk pul pappongothe itti prrot noka kung akwiꞌrekat oIeccuo itti, “Ana okkwen akkapul ponocuruk cin?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 AIeccuo othïat tit nthokkwie lon kuru ncik itti, “Puꞌrek pokat cik apao nnokaꞌran koUruccelim apeo nokaꞌran kAria ana pocurakathe iul wothuꞌran. Ul wothuꞌran wuekathok eret ana okkwekok akin oththekat naak akwomma ngka ere kwio.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Apul ponoppan toKapik akkakat apokkat ikathar ken, manakka pimmat pul emprïk apokkat ciththan apoingkat.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Apul pꞌrek akkakat cakuruk ponoul woLaui iareko noppan toKapik manakka paat nokaꞌran kopul pen, apokkat ciththan akwoingkat.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Anaruk apul poul woCamirin pokat cik apeo nokurtti, apakkakat na pul pokat cik anakka pimmarok apipat thaik thung.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Akwoingkat akwocukkwat cik iccik kung akunat ngapak ïnyï ana ngaak akwïꞌrïkïkkanthok ïnyï kicce akwarriekathok teꞌringka akwoingkathok ngngin akwothonekkekathok ikaman ika ul aallerit nakucci akwokathakat lon lung.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Ana ngorrot ngen akummat akucci weꞌra akwekat pul pokaman akwiꞌrekathok itti, ‘Okatha lon lopul empi akka mpaik paeo ana amma mpokkaprttakot mpathokkenung akucci ia ngkwokïttothe naak.’”
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 AIeccuo ipittat pul ipangkene lon lothonceꞌret lon cik itti, “Pul piatha nti iul iꞌrapuruk ponocuruk copul ipapothe inyaun nyoul wothuꞌran apopokat?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Apul ipangkene lon lothonceꞌret lon cik othïat tit itti, “Pul ipipot thiak thung.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Anakka oIeccuo pokat cik ikathar akin oul iammakothok okin thakkakathe nokaꞌran na pul ipopari pokat ipoccot kꞌran itti oMarththa apikkiekat kin cik tuan.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ponat opang pꞌrek ipopari poccot kꞌran itti oMeriom ipikkot cik iccik koIeccuo akwoccïkot lon lung.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Anaruk oMarththa pokat piꞌrikothe akwokkot thuꞌrit ithokat thonu itti thakkattat. Kwakkakanthet oIeccuo akwiꞌrekathok itti, “Ili, ngkwannimma akka opangkin poththet naun pellek anokkot ngrei, lon len lannoka ere kwokwïethini? Iꞌrethok akwathittarothin.”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 AIeccuo othïanthok tit itti, “Marththa, Marththa, ngkwiꞌrikothe llon loppot ana ngkwonu kït nolon loppot.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Anaruk lon lulukku ilonu itti laccakot kït nan ana opangkang oMeriom poccokothe iloporot ntit, ana lakorronno onekittathok.”
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.