Atos 8
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Ana oCcaul piꞌrekathe itti oIciththippanuc itti kwio okkuttat nti ikkun. Nocaꞌri cen, thoccokiettat thiak thoul ioccokothe lon loIeccuo thurokathe ncik nokaꞌran koUruccelim, aul opettakat cik appik ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia ana poCcamira, aul wothothïlettat woIeccuo wuluk okwentakat.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Ana ul wꞌrek ioccokothe lon loIeccuo cannan woathe oIciththippanuc cannan ana wocïkkathok.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Ittina oCcaul pikkatheik akwopettot ul cik ioccokothe lon loIeccuo. Kwikkatheik akwonyaro ikaman kulukkuluk akwocciccokot ul iomura ana iari akwothutho akwipot ikorrkkor.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Ittina aul iokat wopettakotheik naꞌran wꞌrek ikkat cik akin ongkene lon loKapik naꞌran appik nakin theot.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 OPilippic puathe nokaꞌran kokat cik noththok poCcamira ana kwikkatheik akwongkene ul lon loMiccie than.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Ul wokkwanthet lon lung unu ncik papenang akka wimmat lon ilommaththik ila aPilippic pokkothe.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Uꞌrupa iokithak wokat cik appore nti iul woppot ana wokat aoo mpoꞌre cittan ana ul wothakkakathe woporot woppot iaimico ana iathurukkwo cakuruk.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Ittina aul appik nokaꞌran koUruccelim opirakat noka.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Pul pꞌrek pokat cik nokaꞌran ken poccot kꞌran itti oCcamaan pappokkinthet ul woCcamira thurukut nokaꞌran ana oprttakiet ul tit noththok poCcamira appik. Kwokat akwome itti ook puluk akkrïk ana kwina lon ncik appik.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ana ul appik iarran ana ittïttïk wikkatheik ammakothok aiꞌre itti, “Pul empi ponu puꞌran poKapik ana ook akkaka prïk.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Ana okin thomakathok akka kwocikittinet kin ma llon lothurukut ila akwokkettet thupuththuput.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Anaruk akka okin thoccokothe lon loPilippic ila kwongkenet iloporot loIeccuo longili ngoKapik ana kꞌran koIeccuo oMiccie, okin thoccathe mamuthie appik, ul iari ana iomura.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 ACcamaan occokat lon nocïkït akwoccat mamuthie cakuruk ana kwomakathe oPilippic naꞌran appik na kwonyaro ana kwikkatheik akwoprttakot tit nolon ila kwimmat ilokkattathe ilommaththik appik.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Anakka ul wothothïlettat woIeccuo woccïkothe nokaꞌran koUruccelim itti ul wonoththok poCcamira woccokothe lon loIeccuo, akin othïat oPoththuruc ana oIuanna.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Anakka okin thaat noththok akin aꞌrakanthet ul ngaꞌrama itti akin occo Kanang ikupupure nomïkït men
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 akka Kanang ikupupure kokat kannainekin akka okin thoccot mamuthie tulluk ngkꞌran koIli oIeccuo.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ittina oPoththuruc ana oIuanna thonekkekathe nyaun nakin akin aꞌrakanthet kin ngaꞌrama ana okin thoccathe Kanang ikupupure.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Manakka oCcamaan pimmat itti okin thoccot Kanang ikupupure nti inyaun nyoul wothothïlettat, akwekat kin akucci.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Akwiꞌrekat kin itti, “Nethin puꞌran emprïk othakka itti okkwi ipa anonekket nyaun nan akwocco Kanang ikupupure nti ikkun win.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 APoththuruc iꞌrekathok itti, “Nokïttako annakucci wang akka ngkwakatha ere itti ngkwakero thoporot thoKapik nakucci wang.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Ngwella ngre cik cene ilon loKapik akka cïkït cang cakannoka coꞌrillir tokït koKapik.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Opaꞌrinet lon ilokithak cik lang aꞌrane Ili ngaꞌrama amma manna aKapik occïkïnthung lon elli ila ngkwokwarttikothe nocïkït.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Mpimmat itti ngkwonu thonyira nocïkït ana lon ilokithak lꞌrikikkorung.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Ittina aCcamaan iꞌrekat oPoththuruc itti, “Aꞌranet Kapik ngaꞌrama, alon ila ngkwiꞌret okorronno oka nin cik.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Anakka oPoththuruc ana oIuanna thocothothe lon ana thongkene tholon iloporot loIeccuo, okin thopakkathe nokaꞌran koUruccelim. Ana nokathar opakkot nokaꞌran koUruccelim okin thokat akin erene ul lon loIeccuo naꞌran woppot iaik noththok poCcamirin.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Auꞌrupa wothothïlettat woIli iꞌrekat oPilippic itti, “Ui nca opakkot thokkun wothothari amma akatha na acïngkï ummot ngngin amakot kathar ikaat nnokaꞌran koUruccelim akeo nokaꞌran koKaca.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Ittina akurokat akweo ana ikathar, akwocurat ipul poul wonoththok pAththiuppia ipathuththakot. Pul pen pokat prïk ingili ngoKanthakka ili iopari wonoththok pAththiuppia ook iponat prit pakucci ikkun appik appaat appaththaꞌra ngaꞌrama nokaꞌran koUruccelim.
27 — ausente —
28 Anakka kwokat cik akwopakkot nokaꞌran kung, kwokat ithurumpil ithathuthako mapprththa akwikkoik akwakkakkaro iatham wopul pothernte lon loKapik oIccaia.
28 — ausente —
29 Kanang koKapik iꞌrekat oPilippic itti, “Ngko accot thurumpil entheꞌre cik.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Ittina oPilippic piꞌrikittakathe ana kwoccïkathe apul akkakkaro iatham wopul pothernte lon loKapik oIccaia akwipittathok itti, “Atti ngkwina lon ila ngkwaik pakkakkaro?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Apul iꞌrekat itti, “Mpina taththa apul pella ipangkenen lon len.” Kwiꞌrekathe oPilippic itti kwarrot tothurumpil akwikkoik iccik kung.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Pul pen pokat cik apakkakkaro lon nti iatham woKapik iliꞌre itti,
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Okin thokkiethok thiak ana okwïethok.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Apul ipathuththakot appipittat oPilippic itti, “Iꞌrethin, pul pothernte lon loKapik paik peret oththa cene paik peret ka kungi ana amma okorronno oka ka kung kwaik peret pul pꞌrek pokai?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Menik aPilippic okuꞌrekanthok lon cik nolon len iatham woKapik ana kwikkatheik akwerenok lon iloporot loIeccuo.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Anakka okin thokat cik nokathar, akin iat kaꞌran kꞌrek konu ngꞌri apul pen iꞌrekat oPilippic itti, “Katha ngꞌri ngei cene mpakannocco mamuthie akaintha?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 [APilippic iꞌrekathok itti, “Amma ngkwoccokothe lon ncïkït appik ngkwacco mamuthie.” Apul ipathuththakot othïat tit itti, “Mpoccokothe lon nocïkït itti oIeccuo oMiccie ook ukul woKapik.”]
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ana kwiꞌrekathe pul ipallillie capprththa itti kwacoꞌro ana okin aththuththeꞌra thorpathe nocapu akin orpat iꞌri ana oPilippic pekathok mamuthie.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Manakka okin thokat cik akin okuꞌrot nti iꞌri, Kanang koIli konekathe oPilippic ana pul ipathuththakot pakinnimmakathok pꞌrin anaruk poingkathe appopirat noka cannan.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Anaruk oPilippic paththiat ka kung nokaꞌran kAcuthuth ana kwonyarathe nomoꞌrong appik akwongkene lon iloporot loIeccuo puccuk mono akwoingkat nokaꞌran koKaiccaria.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.