Atos 18

Lumun (LMD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ittina aPoluc oththekat nokaꞌran kAthina akwoingkat nokaꞌran koKurunthuc.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Kwaththiat pul pꞌrek than poccot kꞌran itti Akkila ponoul woPiniththic okkwi ipokat purnanthan noththok poIththalia okin opari iponat kꞌran itti oPricikkila akka ili oKklauthioc oKkaiccer pokat papponekkethe lon cik itti ul woIouth wapaꞌroik noththok poRoma appik. OPoluc poingkanthet kin akwothokatha kin,
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 ana akka oPoluc pokat pina okkot müꞌrük moeret akkwarthuk ina oKkila ammakka okin thokkothe, kwikkatheik okin aththungon tuan thanen ana okin thikkatheik akin okkettet müꞌrük moret.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 OPoluc pikatheik akwerentene ul nocuththun caꞌrama nomaꞌri maCcepith, kwokat cik akwokwancot kathar ika akwokorronno ul woIouth ana iannoka woIouth angat lon loIeccuo.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Anakka oCcila ana oThimiththaoc thaat noththok poMakthonia, aPoluc pokat akwongkene ul woIouth nomaꞌri mung appik ana erene kin kicce itti oIeccuo ook oMiccie.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Anaruk akka ul woIouth wꞌrat lon loPoluc ana ocungkok kwokkwathe tuꞌrupang nnoracok tung akwiꞌrekat kin itti, “Lon ilainenon laka nokalak kon pꞌrin mpella lon ncalak cin pꞌrin ilokithak. Nciki inenni mpaine ul iannoka wIouth.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Ittina aPoluc oththekat nocuththun caꞌrama akwoingkat napuththut cinang tuan koThiththoc oIucththoc ipokat pannoka ponoul woIouth ipokat akwaꞌrane Kapik ngaꞌrama
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Aili wonocuththun caꞌrama ionat kꞌran itti oKkricppoc occokat lon loIli ook ana ul woruan thanung appik ana ul woppot wonokaꞌran koKurunthuc ioccïkothe lon loPoluc woccokathe lon loKapik ana woccathe mamuthie.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ngkoꞌra ngꞌrek aIli akkakanthet oPoluc ithathantako akiꞌrekathok itti, “Kirrnni ipo nꞌre, ere kirrnni angkoik.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Akka mpaik naung ana pul pella paccokothung itti pieng ka kongo akka mponu ul woppot waik nokaꞌran koKurunthuc.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ittina aPoluc pikkatheik than thuput ana anok wꞌrakuruk akwongkenekin lon loKapik.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Anakka oKkalion pothakkat ili noththok poKrik, ul woIouth waꞌrntakathe ntaPoluc akin onekathok nokaꞌran kothonceꞌret lon cik.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Akin iꞌrekat itti, “Pul empi paik perene ul itti waꞌrane Kapik ngaꞌrama ngkathar ikannomakot lon lothonceꞌret lon cik.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Anakka oPoluc okuccekot cik itti kwiꞌre lon, aili oKkalion iꞌrekat ul woIouth itti, “Amma onon akkonu loꞌrek ilokkattathe lokithak laakat loporot itti mpaccïkïnthet non annerenin.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Anaruk inakka lon lothopllarot noꞌran ana nolon lothonceꞌret lon cik lon, noꞌro lon len ngka kon, mpannakkma lon ammakka elli.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Ana kwokïccekathekin nti iman mothonceꞌret lon cik.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Menik okin oprttakat ia ili wonocuththun caꞌrama oCocaththanic akin okkwekathok tokït koman kothonceꞌret lon cik. Anaruk oKkalion pellat kït ken.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 OPoluc pikkatheik papotteik nokaꞌran koKurunthuc. Ncïnang akwoththekat napangon ilon loKapik akwoingkat noththok poCcuria arrot tok irapangka akin oPricikkila ana oKkila. Ana akka kwarthuk eo, akwokekat ca nokaꞌran koKangkkaria thokeko thokat thothonekket lon cik ila kwokat ponekketheik.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Okin thakkakathe nokaꞌran kApuccuc na aPoluc poththet noPricikkila ana Akkila. Akweo nocuththun caꞌrama akwotherene ul woIouth.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Anakka okin thipittothok itti kwikkoik papotteik akin aththut akwꞌrakat.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Anaruk akka kweot, akwonekkekanthet kin lon cik itti, “Mpakkaprttako ntan amma Kapik akkongothe.” Akwoththekat nokaꞌran kApuccuc akweo nokaꞌran koKaiccaria ikuppuꞌrung konoiꞌri.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Anakka kworpotheik nokaꞌran koKaiccaria, kwokuꞌrathe akwothomicco ul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim akwantuo nokaꞌran kAnththakkia.Kurtti koPoluc ikeꞌra|alt="A map showing Paul's 2nd missionary journey (Acts 15.36—18.22)" src="LPaul-j2.tif" size="span" copy="SIL maps" ref="15.36—18.22"
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Anakka kwikkot cik nokaꞌran kAnththakkia papotteik, kurokathe okkette naꞌran woKalaththia ana woPricia akwerene ul iammakothok lon ilothopoꞌriekin than appik.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ana caꞌri cen pul pꞌrek poIouth ponat kꞌran itti Apolloc ponokaꞌran koIcikkantharia ipaat nokaꞌran kApuccuc, kwokat pina ere lon papenang ana ina lon latham woKapik.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Kwokat pongkenettat kathar koIli, ana kwongkenet opilingon ana ere ngkathar koporot koKanang ikupupure lon loKapik antoka manna itti kwinat mamuthie moIuanna tulluk.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ana kwikkatheik akwere akkwella nꞌre nocuththun caꞌrama. Anakka oPricikkila ana oKkila thoccïkothe akwere, okin thakkarathok tuan thanen ana okin therekanthok kathar kolon loKapik papenang.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Anakka Apolloc pokat pongothe itti kwaeo noththok poKrik aul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran kApuccuc okurranthet ul ioccokothe lon loIeccuo noththok poKrik kaꞌrmacak akin othïat Apolloc ngngin akin ikkiek cik papenang. Anakka kweot tentre lalokat loporot cannan akka kwittarothe ul ioccokothe lon loIeccuo nthoporot thoKapik.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Akka kwokat palkothe ul woIouth nthopllarot akwokenekat kin tokït koul appik llon nti iatham ipupure itti oIeccuo ook oMiccie.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.