Atos 18

Lumun (LMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ittina aPoluc oththekat nokaꞌran kAthina akwoingkat nokaꞌran koKurunthuc.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Kwaththiat pul pꞌrek than poccot kꞌran itti Akkila ponoul woPiniththic okkwi ipokat purnanthan noththok poIththalia okin opari iponat kꞌran itti oPricikkila akka ili oKklauthioc oKkaiccer pokat papponekkethe lon cik itti ul woIouth wapaꞌroik noththok poRoma appik. OPoluc poingkanthet kin akwothokatha kin,
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 ana akka oPoluc pokat pina okkot müꞌrük moeret akkwarthuk ina oKkila ammakka okin thokkothe, kwikkatheik okin aththungon tuan thanen ana okin thikkatheik akin okkettet müꞌrük moret.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 OPoluc pikatheik akwerentene ul nocuththun caꞌrama nomaꞌri maCcepith, kwokat cik akwokwancot kathar ika akwokorronno ul woIouth ana iannoka woIouth angat lon loIeccuo.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Anakka oCcila ana oThimiththaoc thaat noththok poMakthonia, aPoluc pokat akwongkene ul woIouth nomaꞌri mung appik ana erene kin kicce itti oIeccuo ook oMiccie.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Anaruk akka ul woIouth wꞌrat lon loPoluc ana ocungkok kwokkwathe tuꞌrupang nnoracok tung akwiꞌrekat kin itti, “Lon ilainenon laka nokalak kon pꞌrin mpella lon ncalak cin pꞌrin ilokithak. Nciki inenni mpaine ul iannoka wIouth.”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Ittina aPoluc oththekat nocuththun caꞌrama akwoingkat napuththut cinang tuan koThiththoc oIucththoc ipokat pannoka ponoul woIouth ipokat akwaꞌrane Kapik ngaꞌrama
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Aili wonocuththun caꞌrama ionat kꞌran itti oKkricppoc occokat lon loIli ook ana ul woruan thanung appik ana ul woppot wonokaꞌran koKurunthuc ioccïkothe lon loPoluc woccokathe lon loKapik ana woccathe mamuthie.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Ngkoꞌra ngꞌrek aIli akkakanthet oPoluc ithathantako akiꞌrekathok itti, “Kirrnni ipo nꞌre, ere kirrnni angkoik.
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Akka mpaik naung ana pul pella paccokothung itti pieng ka kongo akka mponu ul woppot waik nokaꞌran koKurunthuc.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ittina aPoluc pikkatheik than thuput ana anok wꞌrakuruk akwongkenekin lon loKapik.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Anakka oKkalion pothakkat ili noththok poKrik, ul woIouth waꞌrntakathe ntaPoluc akin onekathok nokaꞌran kothonceꞌret lon cik.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Akin iꞌrekat itti, “Pul empi paik perene ul itti waꞌrane Kapik ngaꞌrama ngkathar ikannomakot lon lothonceꞌret lon cik.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Anakka oPoluc okuccekot cik itti kwiꞌre lon, aili oKkalion iꞌrekat ul woIouth itti, “Amma onon akkonu loꞌrek ilokkattathe lokithak laakat loporot itti mpaccïkïnthet non annerenin.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Anaruk inakka lon lothopllarot noꞌran ana nolon lothonceꞌret lon cik lon, noꞌro lon len ngka kon, mpannakkma lon ammakka elli.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Ana kwokïccekathekin nti iman mothonceꞌret lon cik.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Menik okin oprttakat ia ili wonocuththun caꞌrama oCocaththanic akin okkwekathok tokït koman kothonceꞌret lon cik. Anaruk oKkalion pellat kït ken.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 OPoluc pikkatheik papotteik nokaꞌran koKurunthuc. Ncïnang akwoththekat napangon ilon loKapik akwoingkat noththok poCcuria arrot tok irapangka akin oPricikkila ana oKkila. Ana akka kwarthuk eo, akwokekat ca nokaꞌran koKangkkaria thokeko thokat thothonekket lon cik ila kwokat ponekketheik.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Okin thakkakathe nokaꞌran kApuccuc na aPoluc poththet noPricikkila ana Akkila. Akweo nocuththun caꞌrama akwotherene ul woIouth.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Anakka okin thipittothok itti kwikkoik papotteik akin aththut akwꞌrakat.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Anaruk akka kweot, akwonekkekanthet kin lon cik itti, “Mpakkaprttako ntan amma Kapik akkongothe.” Akwoththekat nokaꞌran kApuccuc akweo nokaꞌran koKaiccaria ikuppuꞌrung konoiꞌri.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Anakka kworpotheik nokaꞌran koKaiccaria, kwokuꞌrathe akwothomicco ul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim akwantuo nokaꞌran kAnththakkia.Kurtti koPoluc ikeꞌra|alt="A map showing Paul's 2nd missionary journey (Acts 15.36—18.22)" src="LPaul-j2.tif" size="span" copy="SIL maps" ref="15.36—18.22"
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Anakka kwikkot cik nokaꞌran kAnththakkia papotteik, kurokathe okkette naꞌran woKalaththia ana woPricia akwerene ul iammakothok lon ilothopoꞌriekin than appik.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Ana caꞌri cen pul pꞌrek poIouth ponat kꞌran itti Apolloc ponokaꞌran koIcikkantharia ipaat nokaꞌran kApuccuc, kwokat pina ere lon papenang ana ina lon latham woKapik.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Kwokat pongkenettat kathar koIli, ana kwongkenet opilingon ana ere ngkathar koporot koKanang ikupupure lon loKapik antoka manna itti kwinat mamuthie moIuanna tulluk.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Ana kwikkatheik akwere akkwella nꞌre nocuththun caꞌrama. Anakka oPricikkila ana oKkila thoccïkothe akwere, okin thakkarathok tuan thanen ana okin therekanthok kathar kolon loKapik papenang.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Anakka Apolloc pokat pongothe itti kwaeo noththok poKrik aul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran kApuccuc okurranthet ul ioccokothe lon loIeccuo noththok poKrik kaꞌrmacak akin othïat Apolloc ngngin akin ikkiek cik papenang. Anakka kweot tentre lalokat loporot cannan akka kwittarothe ul ioccokothe lon loIeccuo nthoporot thoKapik.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Akka kwokat palkothe ul woIouth nthopllarot akwokenekat kin tokït koul appik llon nti iatham ipupure itti oIeccuo ook oMiccie.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.