Atos 18

Lumun (LMD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ittina aPoluc oththekat nokaꞌran kAthina akwoingkat nokaꞌran koKurunthuc.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Kwaththiat pul pꞌrek than poccot kꞌran itti Akkila ponoul woPiniththic okkwi ipokat purnanthan noththok poIththalia okin opari iponat kꞌran itti oPricikkila akka ili oKklauthioc oKkaiccer pokat papponekkethe lon cik itti ul woIouth wapaꞌroik noththok poRoma appik. OPoluc poingkanthet kin akwothokatha kin,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 ana akka oPoluc pokat pina okkot müꞌrük moeret akkwarthuk ina oKkila ammakka okin thokkothe, kwikkatheik okin aththungon tuan thanen ana okin thikkatheik akin okkettet müꞌrük moret.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 OPoluc pikatheik akwerentene ul nocuththun caꞌrama nomaꞌri maCcepith, kwokat cik akwokwancot kathar ika akwokorronno ul woIouth ana iannoka woIouth angat lon loIeccuo.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Anakka oCcila ana oThimiththaoc thaat noththok poMakthonia, aPoluc pokat akwongkene ul woIouth nomaꞌri mung appik ana erene kin kicce itti oIeccuo ook oMiccie.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Anaruk akka ul woIouth wꞌrat lon loPoluc ana ocungkok kwokkwathe tuꞌrupang nnoracok tung akwiꞌrekat kin itti, “Lon ilainenon laka nokalak kon pꞌrin mpella lon ncalak cin pꞌrin ilokithak. Nciki inenni mpaine ul iannoka wIouth.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Ittina aPoluc oththekat nocuththun caꞌrama akwoingkat napuththut cinang tuan koThiththoc oIucththoc ipokat pannoka ponoul woIouth ipokat akwaꞌrane Kapik ngaꞌrama
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Aili wonocuththun caꞌrama ionat kꞌran itti oKkricppoc occokat lon loIli ook ana ul woruan thanung appik ana ul woppot wonokaꞌran koKurunthuc ioccïkothe lon loPoluc woccokathe lon loKapik ana woccathe mamuthie.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Ngkoꞌra ngꞌrek aIli akkakanthet oPoluc ithathantako akiꞌrekathok itti, “Kirrnni ipo nꞌre, ere kirrnni angkoik.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Akka mpaik naung ana pul pella paccokothung itti pieng ka kongo akka mponu ul woppot waik nokaꞌran koKurunthuc.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ittina aPoluc pikkatheik than thuput ana anok wꞌrakuruk akwongkenekin lon loKapik.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Anakka oKkalion pothakkat ili noththok poKrik, ul woIouth waꞌrntakathe ntaPoluc akin onekathok nokaꞌran kothonceꞌret lon cik.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Akin iꞌrekat itti, “Pul empi paik perene ul itti waꞌrane Kapik ngaꞌrama ngkathar ikannomakot lon lothonceꞌret lon cik.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Anakka oPoluc okuccekot cik itti kwiꞌre lon, aili oKkalion iꞌrekat ul woIouth itti, “Amma onon akkonu loꞌrek ilokkattathe lokithak laakat loporot itti mpaccïkïnthet non annerenin.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Anaruk inakka lon lothopllarot noꞌran ana nolon lothonceꞌret lon cik lon, noꞌro lon len ngka kon, mpannakkma lon ammakka elli.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Ana kwokïccekathekin nti iman mothonceꞌret lon cik.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Menik okin oprttakat ia ili wonocuththun caꞌrama oCocaththanic akin okkwekathok tokït koman kothonceꞌret lon cik. Anaruk oKkalion pellat kït ken.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 OPoluc pikkatheik papotteik nokaꞌran koKurunthuc. Ncïnang akwoththekat napangon ilon loKapik akwoingkat noththok poCcuria arrot tok irapangka akin oPricikkila ana oKkila. Ana akka kwarthuk eo, akwokekat ca nokaꞌran koKangkkaria thokeko thokat thothonekket lon cik ila kwokat ponekketheik.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Okin thakkakathe nokaꞌran kApuccuc na aPoluc poththet noPricikkila ana Akkila. Akweo nocuththun caꞌrama akwotherene ul woIouth.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Anakka okin thipittothok itti kwikkoik papotteik akin aththut akwꞌrakat.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Anaruk akka kweot, akwonekkekanthet kin lon cik itti, “Mpakkaprttako ntan amma Kapik akkongothe.” Akwoththekat nokaꞌran kApuccuc akweo nokaꞌran koKaiccaria ikuppuꞌrung konoiꞌri.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Anakka kworpotheik nokaꞌran koKaiccaria, kwokuꞌrathe akwothomicco ul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim akwantuo nokaꞌran kAnththakkia.Kurtti koPoluc ikeꞌra|alt="A map showing Paul's 2nd missionary journey (Acts 15.36—18.22)" src="LPaul-j2.tif" size="span" copy="SIL maps" ref="15.36—18.22"
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Anakka kwikkot cik nokaꞌran kAnththakkia papotteik, kurokathe okkette naꞌran woKalaththia ana woPricia akwerene ul iammakothok lon ilothopoꞌriekin than appik.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Ana caꞌri cen pul pꞌrek poIouth ponat kꞌran itti Apolloc ponokaꞌran koIcikkantharia ipaat nokaꞌran kApuccuc, kwokat pina ere lon papenang ana ina lon latham woKapik.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Kwokat pongkenettat kathar koIli, ana kwongkenet opilingon ana ere ngkathar koporot koKanang ikupupure lon loKapik antoka manna itti kwinat mamuthie moIuanna tulluk.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Ana kwikkatheik akwere akkwella nꞌre nocuththun caꞌrama. Anakka oPricikkila ana oKkila thoccïkothe akwere, okin thakkarathok tuan thanen ana okin therekanthok kathar kolon loKapik papenang.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Anakka Apolloc pokat pongothe itti kwaeo noththok poKrik aul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran kApuccuc okurranthet ul ioccokothe lon loIeccuo noththok poKrik kaꞌrmacak akin othïat Apolloc ngngin akin ikkiek cik papenang. Anakka kweot tentre lalokat loporot cannan akka kwittarothe ul ioccokothe lon loIeccuo nthoporot thoKapik.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Akka kwokat palkothe ul woIouth nthopllarot akwokenekat kin tokït koul appik llon nti iatham ipupure itti oIeccuo ook oMiccie.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.