Atos 14
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Anakka oPoluc ana oParnapa thaat nokaꞌran koIkkonia, okin thoingkathe nocuththun caꞌrama ammakka oPoluc ana oParnapa okkettet. Okin thongkenekathe ul lon loKapik, ana ul woIouth ana iakonnoka woIouth woccokathe lon loKapik nomïkït.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Anaruk ul woIouth iꞌrat occokot lon loIeccuo wocikittanthet ul iakonnoka woIouth lon ima, akin ꞌra ul ioccokothe lon loIeccuo nomïkït.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Ittina oPoluc ana oParnapa thikkatheik maꞌri moppot akin ongkene ul lon loIli ella nꞌre, ana Kapik kekathekin puꞌran akin ikkat cik akin okkot lon ilommaththik ilokenet itti lon lothoporot thoKapik lokat ïcat.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ana ul wonokaꞌran willillakatherit mungkut meꞌra aꞌrek wokat okin oul woIouth ana aꞌrek wokat okin oul wothothïlettat woIeccuo.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ittina ul woIouth ana iakonnoka woIouth ana nili nen thiꞌrekathe itti okin thie oPoluc ana oParnapa ka kongo ana okin thokincathekin mmothok.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Anaruk oPoluc ana oParnapa thinakathe nolon len ana okin thollathe eo nokaꞌran koLicththra ana koTherpa ikokat noththok poLikkonia ana naꞌran iaik iccik ken.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ana okin thoꞌrungkothe akin ongkene lon iloporot loIeccuo than.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ana nokaꞌran koLicththra, pul pꞌrek pappokat cik than pakimico nci ammakka pokwontat ana ponnonyaro aththik.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ana pikkatheik apoccïkot akka oPoluc erene ul ana oPoluc pokathakathok ana kwimmakathe itti kwonu thoccokot lon loIeccuo nocïkït ana kwathakka poporot.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Akwiꞌrekathok mpoꞌre cittan itti, “Ocoꞌrothe kapik accokkot,” apul urokwat ana pikkatheik aponyaro.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Anakka cungkut coul cimmat lon ila oPoluc pokkothe, okin thokkwathe kuri ngkarru koul woLikkonia itti, “Kapik kungkwiet ka kung mpul iponyi ana kainet ton.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ana okin thocciekathe oParnapa kꞌran itti oCappic kꞌran kokapik ken. Ana oPoluc itti Armic akka kwokat pul ipothïllathe pokapik ken, ana akka kwokat akwere cannan napilingon.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ana man mothaꞌrane oCappic ngaꞌrama mokat thapat nti icarak coman. Ana pul poman mothaꞌrane oCappic ngaꞌrama monnat nyura ana poꞌren akwonakat icürük coricarak coman akka ook ana ul wung thongothe itti okin thakinthet oPoluc ana oParanapa aꞌrupu wothokiot ngüccük cik.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Anakka ul wothothïlettat, oPoluc ana oParnapa thoccïkothe lon len okin thillillathe eret nnoka akka okin thoccïkothe aul ocungko Kapik nthokinthet kin aꞌrupu wothokiot ngüccük cik ithokat thannoka then anaruk thoKapik tulluk, akin ollat tocungkut akin aꞌretto itti,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Ul ngintha akka annokkinthet ittina? Onïn ul ionyi ammakka onon, onïn thaik thonanet non lon iloporot loIeccuo, itti nthapaꞌrine lon cik illella lon cik, annopakkinthet Kapik ikaik ïcat ikokkothe tothiꞌrot ana capu ana tok inapangka ana okkot aꞌrupu appik tit.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Kokorronnot ul womaꞌrot appik akkot lon ilakin thongothe itti okin thakkot.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Anaruk kwokat akwokene itti kwaik nthoporot thung, nthapie kapik ana nthora cükkü ana ethet non thuꞌrit itharako ana kethet non thuꞌrit thoppot annoꞌrko ana kopiriet non noka.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Mommakathe oceꞌre cungkut coul llon len itti wangwinekin aꞌrupu wothokiot ngüccük cik anaruk akka okin therenet kin ittaꞌrene akin antocoꞌro.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ittina ul wꞌrek woIouth wakkakathe nokaꞌran kAnththakkia ana koIkkonia ana werekanthet cungkut coul acoprttakat iaPoluc ana okin thokincathok mmothok mono akin othathok thapat nokaꞌran koLicththra akin iꞌre itti kwiot pꞌrin.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Anaruk akka ul iammakot oIeccuo waꞌrntakathe iccik kung kurokathe ana kwopakkathe icarak coman. Ana ngorrot ngen, ook ana oParnapa thoingkathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Therpa.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Menik okin thongkenekathe lon iloporot loIeccuo nokaꞌran koTherpa ana ul woppot womakathe lon iloporot loIeccuo. Ana okin thopakkathe nokaꞌran koLicththra ana nokaꞌran koIkkonia ana kAnththakkia noththok poPiccithia,
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 akin opoꞌrie ul iammakothok than ana omareket kin akin oꞌrungkot ilon lothoccokot lon iloporot loIeccuo nomïkït, akin iꞌrekat kin itti, “Oron thonu itti thakkette ilon ilokithak aron tharthuk iꞌriko ingili ngoKapik ioporot.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 OPoluc ana oParnapa thokat akin onekket ul cik ittïttïk woul iakatha lon loul ioccokothe lon loIeccuo ana akin aꞌrane ngaꞌrama naꞌran ana ocoꞌro nti ithuꞌrit appik ana ethet kin ikkun woIli iakin thonekkethe cïkït nan.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Anakka oPoluc ana oParnapa theot nokaꞌran noththok poPiccithia akin akkakat noththok poMippilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ana okin thongkenekathe lon loKapik nokaꞌran koPerca ana okin thoingkathe nokaꞌran kAththalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Ana nnan okin tharrathe tok irapangka akin eo nokaꞌran kAnththakkia ana na ul iammakot lon loKapik waꞌranet kin ngaꞌrama akka okin thocothothe ngre ngen nthoporot thoKapik.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Manakka okin theot, akin aꞌrntat ul ioccokothe lon loIeccuo tothun akin erekanthet kin lon ila Kapik kokkothe nti inyaun nyen ana tat akka kanyinet ul iakonnoka woIouth kathar kothoccokot lon loKapik.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ana okin thikkatheik ceneket puccuk okin oul iammakot oIeccuo.Kurtti koPoluc konothon|alt="A map showing Paul's 1st missionary journey (Acts 13.4—14.27)" src="LPaul-j1.tif" size="span" copy="SIL Maps" ref="13.4—14.27"
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.