Atos 12

Lumun (LMD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ana nocaꞌri cen aIli oIruthuc ikkat cik acciccokot ul wꞌrek noul ioccokothe lon loIeccuo othakka itti akkiet kin thiak.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Kwokkwothe oIakup opang poIuanna ngkꞌrittang ikukwit.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Anakka kwimmat itti lon len lopiriet ul woIouth noka, kwoccokathe oPoththuruc cakuruk. Lon len lokkattathe nocaꞌri cokamuthe karrakith iella müꞌrükül tit.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Anakka kwoccokothok akwonekkekathok ikorrkkor, aul irro iokat mungkut mocoꞌrin ana cungkut culukku conat ul wocoꞌrin akin angwothok akamuthe koThaurrot kaman kꞌrek cik komarttakot akwantothipittakot lon tokït koul.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ittina oPoththuruc pikkatheik ikorrkkor ana ul ioccokothe lon loIeccuo wikkatheik aꞌranok ngaꞌrama appinappin.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ana ngkoꞌra aIruthuc parthuk ona oPoththuruc akwothipittakot lon tokït koul ngorrot ngen, oPoththuruc pokat inthe ana nili nokat cik anangwothok akkwaik ithoꞌrkït then akkwïꞌrïkïkkakot nynyol nyeꞌra ana ul irro inangwot cik acoꞌro icürük cothapat.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Menik accokkot auꞌrupa wothothïlettat woIli ummanthet oPoththuruc ncik ngkꞌran kothik akkwathok nti inthe aiꞌrekathok itti, “Uroki cokoccokot.” Ittina anyol apukkat nnonyaun.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik iꞌrekathok itti, “Aki eret ana wok ana ïꞌrïko kuꞌrat korikin.” Ana oPoththuruc pokkathe ammakka wiꞌrethok. Uꞌrupa wothothïlettat woKapik wappiꞌrekathok itti, “Omakothin.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 OPoththuruc pomakathok thapat nti ikorrkkor ana kwommat itti ngimpen akka uꞌrupa wothothïlettat woKapik waik wokkot ana lon len laik ïcari ana kwokat akwere itti kwathantakot.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Okin thoppathe noul iokat cik angwot cik akin akkakat nokathat kopaponte ipanekarot icarak coman coUruccelim. Kathat kanyanthet kin prek ana okin thoppatherit. Anakka okin thomakothe kathar papotte, uꞌrupa wothothïlettat woKapik woththekathe naak accokkot.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ittina oPoththuruc inakat nan itti kwokat akwokorronno athantako akwiꞌrekat itti, “Inenni Kapik kothïnthin uꞌrupa wothothïlettat wung athoꞌrethin nti ilon loIruthuc ana nti ilon ila ul woIouth waik waꞌrikot itti lakkattat naun.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Menik akka kwinat lon ilaik, kwoingkathe tuan toMeriom onnan poIuanna ipoccot kꞌran cakuruk itti oMarkkoc na ul woppot wokat awaꞌrntakothe ana wokat aꞌra ngaꞌrama.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 APoththuruc okkwat kathat othakka itti akin anyinok, aukul iopari iorekot ioccot kꞌran itti oRotha oingkat athanyo.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Anakka woccïkothe poꞌre poPoththuruc, apirakat noka ana wollathe opakkot tit okorronno anyo athiꞌre itti, “OPoththuruc paik icürük.”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Okin thiꞌrekathe ukul iopari itti, “Ngkwonu purruri?” Anakka ukul iopari wꞌrat ere itti oPoththuruc, akin iꞌrekat itti, “Aththoka uꞌrupa wothothïlettat woKapik (okorronno oka oPoththuruc).”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Anaruk oPoththuruc poꞌrungkwathe nan akwokkwe kathat puccuk akin anyat anakka okin thimmarok okin thikkatheik akin oprttakattit.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 APoththuruc onthanthekin ukun kapik itti okin thangkoik okorronnokkot poꞌre ana kwerekanthet kin tat akka Ili kelikkorok nti ikorrkkor ana kwiꞌrekathekin itti, “Niꞌret oIakup ana ul ioccokothe lon loIeccuo wꞌrek lon len,” ana kwoththekathe nakin akweo nokaꞌran kꞌrek.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ana ngïꞌrïmak alon ommakekat ul irro aikkat cik aprttakot tit aere itti ngintha akka ainet oPoththuruc.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Ana oIruthuc pokwancathe oPoththuruc ana kwanniathok ana kwipittathe ul iokat cik angwot cik lon ilokat cik akwiꞌrekat lon lonthomat itti okin thangutta.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Ana kwikkatheik akwaꞌretto nul wonokaꞌran koCcur ana koCcithon. Ittina aul wonokaꞌran koCcur ana koCcithon ïꞌrïkat lon ithun ana okin thakkakathe akin oingkanthet Ili oIruthuc akin othopakket kuꞌri cik okin aththut. Ana akka oPilacoththoc ili wung ittarothok wanginthet ul lon lothopakkot ikuꞌri, okin thokat thonu itti okin thapakkot ikuꞌri akka okin thokat akin occere thuꞌrit nnoththok pung.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ana nocaꞌri icakin thokat cik thatherene ili nan, Ili oIruthuc akat eret wung woili ana kwikkatheik noprrok pung akwerene ul appik.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Ul wokkwathe kuri itti, “Poꞌre empi pakannoka popul iponyi, poꞌre empi pokapik.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ncïnang auꞌrupa wothothïlettat woIli akkakat athikkiekat ili pongo anangak oꞌrakkathok icarak akwiat. Akka kwinnikothe itti kwrïk noKapik.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Anaruk ul wikkatheik arttakot nan ithoccokot lon loIeccuo ana lon loKapik appaththakat cik naꞌran appik.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Anakka oParnapa ana oCcaul thomarttot ngre ngen, okin thokkaprttakathe ntan nokaꞌran koUruccelim okin oIuanna ipoccot kꞌran itti oMarkkoc akwittarot kin.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.