Lucas 8
Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC
1 Taa dook so bali, boe ma Yesus no Ndia ana mana tungga nala hataholi sanahulu dua, laꞌok ndule kota ma nggolo kala malai ndia kala. Ala laꞌo leu lafada hataholi la laꞌeneu Manetualain palendan. Ndia dadik hala malole neu sala.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Nai bubuak ndia dalek hambu inak hida tungga boe. Ina kala ia, hambu lamahedi mata-matak, ma hambu nitu nalak. Tehuu Yesus tao nahai basa sala so. Matak leo Maria maneme Magdala mai. Makahulun, Yesus husi kalua nitak nitu hitu leme ndia mai.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Hambu Susana boe, ma ina Yohana. Ina Yohana ia, na ndia ama Kusa saon. Kusa ndia, na malanggga mana makanenik, nai mane Herodes uma manen. Ma bei hambu inak noꞌuk feꞌe kala fo ala laꞌok noꞌu lo Yesus asa. Ina kala ia pake sila doi heheli nala, fo tanggon Yesus asa doi dalan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Laꞌi esa, hataholi la kalua leme nggolo noꞌu kala mai, fo ala sangga Yesus. Ledoeik hataholi noꞌu kala lakabubua so, boe ma Ana tui fee sala nakandandaak esa, nae,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Hambu hataholi mana maue daek esa, neu ngganggali bini nai ndia osin. Bini luma tuda leu dalak lain. De ledoeik hataholi la, laꞌok lesik ndia, boe ma ala heheta bini la sila. Ma mbui kala mai, de tutu laꞌa labasa sala.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bini luma bali, na, tuda leu dae batu. Bini sila mulai lanumbu, tehuu male heni sala, huu oe taa dai.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Bini feꞌek luma, tuda leu mamana dilak. Tehuu ledoeik ala mulai lanumbu, boe ma ai dila kala, kabi lisa sala.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Tehuu bini feꞌe kala bali, na, ala tuda laꞌeneu dae isi mamina. Ala lanumbu, basa de ala moli dadik inahuuk losa laboa. Bini la sila ala fee buna-boak laꞌi natun.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Basa boe ma, Yesus ana mana tungga nala latane nakandandaak ndia ndandaan.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ana nataa nae, “Leo iak! Huu ei tungga tebe-tebe Manetualain hihii-nanaun, de Au buka manggaledok, fo ei bubuluk, talobee fo Lamatuak nau palenda Ndia hataholi nala. Tehuu hataholi feꞌe kala taa nau mbali Lamatuak hihii-nanaun. Huu ndia de, Au anoli sala unik kada nakandandaak. Huu Lamatuak mana kokola nala sulak memak basan so, laꞌeneu hataholi la ia, nae,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Boe ma Yesus nafada nakandandaak ndia ndandaan, nae, “Bini ndia, na, ndia Manetualain Dedeꞌa-kokolan.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Bini mana tuda nai dalak lain ndia, na, ndia hataholi mana mamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, tehuu basa de nitu la malangga inahuun mai, de namoa nala Dedeꞌa-kokolak ndia neme sila dale nala mai. No leo ndiak, de ala taa lamahele Lamatuak, ma taa hambu sodak.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Bini mana tuda lai dae batu, na, ndia hataholi fo namanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan no namahokok. Tehuu oka nala taa tola losa dook. Ala mulai lamahele, tehuu mete ma totoꞌak laꞌe sala, na, lofoanak ala tuda.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Bini mana tuda nai mamana dilak ndia, na, ndia hataholi mana mamanene ma ala simbok Lamatuak Dedeꞌa-kokolan. Tehuu taa dook, tehuu ala lafalende heni Dedeꞌa-kokolak ndia, huu lasambute lalan seli lakaneni sila dedeꞌa heheli nala, ma sila hata-heto nala mata-matak, ma lahiik kada namahokok. Huu ndia de sila namahehelen ndia, buna-boan taa
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Tehuu bini mana tuda nai dae isi mamina ndia, na, ndia hataholi fo dalen ndoos, ma malole. Ledoeik ala lamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, boe ma ala mbeda neulalaun neu dale nala. No leo ndiak, na ala lamahele lakandoo, ma tao dedeꞌa malole noꞌuk.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Basa de, Yesus kokolak bali, nae, “Taa hambu hataholi dede bandu anak, fo tatanan nenik ule dae. Ma taa hambu hataholi tao banduk neu koi sosolon. Huu mete ma leo ndiak, na, hataholi taa bisa nita manggaledok bali. Banduk kasosoak, na, taon neu mamana madema, fo suek saꞌan tao manggaledo hataholi mana neni dalek mai.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Basa hata fo nana nafunik hatematak ia, dei fo dadik nana nitak. Ma basa hata fo hataholi taa bubuluk hatematak ia, dei fo hataholi la bubulu kana.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 De, ei musi duduꞌa neulalau dedeꞌa kala ia. Hataholi fo tebe-tebe sangga bubuluk Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe dadik malelak. Tehuu hataholi fo taa mbali Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe namanggoa.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Laꞌi esa, Yesus nasambute no hataholi noꞌu kala. Boe ma inan ma fadi nala mai fo sangga latonggo lo Ndia. Tehuu ala taa bisa deka-deka lo Ndia, huu hataholi noꞌun seli.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Boe ma hambu hataholi neu nafada Yesus nae, “Ama aa! Ama inam ma fadi mala lai deak. Ala sangga latonggo lo Ama.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Boe ma nataa nae, “Hei! Tehuu leo iak. Au inang ma Au tolanoo tetebe nggala, sila hataholi fo mana lamanene Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ma basa na, ala tao tunggan.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Laꞌi esa, Yesus noke nala Ndia ana mana tungga nala, nae, “Mai ita saꞌe ofa baluk, fo teni tasi selik teu.” Boe ma ala saꞌe leu ofa baluk esa, de mulai laꞌo.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ledoeik ala lala tasi lai, boe ma Yesus sunggu. Taa dook boe ma ani sanggu mai. Lii mbuka neni ofak baluk dale neu. Ala hii-hii hambu soe so.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Lita leo ndia, boe ma ana mana tungga nala, leu fafae Yesus, lae, “Lamatuak aa! Lamatuak aa! Foꞌa fo tulun dei! Huu ita sangga bolo mate ia so!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Basa de Ana nafada ana mana tungga nala, nae, “Hatina de ei bei ta mamahele Au boe?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Taa dook, boe ma ala losa dae babaꞌek Garasa, nai tasi Galelea selik.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesus natanen nae, “O nadem see?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Nitu la sila lambue loke lakandondoo heni Yesus, fo boso nadenu sala leni Bolo Doidosok leu, fo ndia mamana kena koasa manggalau kala.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Tehuu deka-deka nai ndia, hambu bafi bubuak inahuuk esa, ala totofi dae, fo sangga nanaꞌak lai letek ndia bifin. Boe ma nitu la loke Yesus, lae, “Kada madenu ai maso mini bafi la sila dalek miu!” Boe ma Ana nakaheik.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Basa boe ma, nitu la kalua laꞌo ela touk ndia, de maso leni bafi la sila dalek leu. Basa bafi la sila dadik lamulu, de ala lalai lapoka kala konda leme letek ndia mai, de tuda leni tasi dale leu. Boe ma basa sala bolo mate.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Lita leo ndia, boe ma mana manea bafi la, lalai ndule nggolo kala malai ndia, de ala tui basa mana dadi kala sila.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Lamanene tutuik leo ndia, boe ma hataholi noꞌu kala kalua leni mamanak ndia leu. Ala nau lita aon, hata mana dadik nai ndia so. Losa ndia, boe ma lita hataholi nitu nalak ndia, nanggatuuk ndoo-ndoo dekak no Yesus ein. Ana pake baloꞌas so, ma mulun mopon so. Lita leo ndia, boe ma basa sala bii.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Basa de hataholi la, fo mana nita dedeꞌak ndia, lafada hataholi la dei fo mana mai kala sila, talobee de hataholi kamuluk ndia hai so.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Boe ma basa hataholi Garasa la mana leo lai dae babaꞌek sila, loke Yesus fo Ana laꞌo ela sala, huu basa sala bii lalan seli.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Tehuu hataholi fo isinaak nitu nalak ndia, nambue kokoe Yesus, nae, “Ama aa! Mboꞌi au tungga Ama boe!”
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Kada leo iak! Malolenak o fali muni o bobonggi mala nggolon muu, fo tui sala laꞌeneu Manetualain malolen, de Ana tao nahai o so.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofa baluk fali leni tasi Galelea selik leu. Ledoeik ala konda leme ofa baluk ndia mai, naa te hataholi noꞌu kala lahani Ndia taa-taa so. Ala lakalilimbu lalan, fo sangga soluk Ndia.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Inak esa laꞌok tungga sala boe. Ana hambu bulak taa no hahaen, teuk sanahulu dua ia so. Ana nabasa doin ma hata nala, fo bae neu dotel asa. Tehuu taa hambu esa bisa tao nahain. Ndia hedin ndia, nambue foe nakandondoo henin.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Boe ma ana neu deka-deka no Yesus dean. Basa de ana daba laꞌe Yesus badu mbedan. Ledoeik ana daba basa, boe ma ndia daa mana faan ana mada tutik.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Nggengge neuk Yesus nambadeik, boe ma natane, nae, “See daba laꞌe Au?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Tehuu Yesus nafadan nae, “Taa! Isinaak Au ameda koasa kalua neme Au mai. De, Au bubuluk hataholi esa daba laꞌe Au so.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ledoeik inak ndia nameda ndia taa bisa kekek, de ana bii nalan seli. Ana dele, de ana sendek lunggulanggan neu Yesus. Boe ma ana tui ndia dedeꞌan huu-okan, neu basa hataholi noꞌu kala matan. Basa de ana nafada nae, nandaa no au daba Yesus, boe ma au hai tutik.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Boe ma Yesus nafada ndia, nae, “Kaꞌa! O hai ndia so, na, huu o mamahele Au. Fali mua mole leo!”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ledoeik Yesus bei kola-kola no inak ndia, tehuu Yairus hataholin esa mai nafadan, nae, “Awii, Ama aa! Ama anan taa kana so! Ana mate so, de boso tao nasambutek neu Ama Mesen bali.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Tehuu ledoeik Yesus namanene hataholi ndia nafafadan, boe ma Ana nafada Yairus nae, “Kaꞌa! Kada nenee! Boso bii! Kada mamahele neu Manetualain. Ndia ndia tao nasoda kaꞌa anan.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ala maso, boe ma Yesus toꞌu nala inanak ndia liman, ma noke nae, “Ina aa! Foꞌa leo!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Kada nggengge neuk, kakanak ndia nasoda fali, de ana foꞌa tutik. Basa boe ma Yesus nadenu inanak ndia inan, nae, “Fee kakanak ia naꞌa dei!”
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Inanak ndia ina-man bafa nala bemboo. Tehuu Yesus fee nasaneneda kasa, fo suek boso ala tui-bengga dedeꞌak ia neu hataholi la.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.