Lucas 8

Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Taa dook so bali, boe ma Yesus no Ndia ana mana tungga nala hataholi sanahulu dua, laꞌok ndule kota ma nggolo kala malai ndia kala. Ala laꞌo leu lafada hataholi la laꞌeneu Manetualain palendan. Ndia dadik hala malole neu sala.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Nai bubuak ndia dalek hambu inak hida tungga boe. Ina kala ia, hambu lamahedi mata-matak, ma hambu nitu nalak. Tehuu Yesus tao nahai basa sala so. Matak leo Maria maneme Magdala mai. Makahulun, Yesus husi kalua nitak nitu hitu leme ndia mai.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Hambu Susana boe, ma ina Yohana. Ina Yohana ia, na ndia ama Kusa saon. Kusa ndia, na malanggga mana makanenik, nai mane Herodes uma manen. Ma bei hambu inak noꞌuk feꞌe kala fo ala laꞌok noꞌu lo Yesus asa. Ina kala ia pake sila doi heheli nala, fo tanggon Yesus asa doi dalan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Laꞌi esa, hataholi la kalua leme nggolo noꞌu kala mai, fo ala sangga Yesus. Ledoeik hataholi noꞌu kala lakabubua so, boe ma Ana tui fee sala nakandandaak esa, nae,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Hambu hataholi mana maue daek esa, neu ngganggali bini nai ndia osin. Bini luma tuda leu dalak lain. De ledoeik hataholi la, laꞌok lesik ndia, boe ma ala heheta bini la sila. Ma mbui kala mai, de tutu laꞌa labasa sala.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bini luma bali, na, tuda leu dae batu. Bini sila mulai lanumbu, tehuu male heni sala, huu oe taa dai.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Bini feꞌek luma, tuda leu mamana dilak. Tehuu ledoeik ala mulai lanumbu, boe ma ai dila kala, kabi lisa sala.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Tehuu bini feꞌe kala bali, na, ala tuda laꞌeneu dae isi mamina. Ala lanumbu, basa de ala moli dadik inahuuk losa laboa. Bini la sila ala fee buna-boak laꞌi natun.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Basa boe ma, Yesus ana mana tungga nala latane nakandandaak ndia ndandaan.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ana nataa nae, “Leo iak! Huu ei tungga tebe-tebe Manetualain hihii-nanaun, de Au buka manggaledok, fo ei bubuluk, talobee fo Lamatuak nau palenda Ndia hataholi nala. Tehuu hataholi feꞌe kala taa nau mbali Lamatuak hihii-nanaun. Huu ndia de, Au anoli sala unik kada nakandandaak. Huu Lamatuak mana kokola nala sulak memak basan so, laꞌeneu hataholi la ia, nae,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Boe ma Yesus nafada nakandandaak ndia ndandaan, nae, “Bini ndia, na, ndia Manetualain Dedeꞌa-kokolan.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Bini mana tuda nai dalak lain ndia, na, ndia hataholi mana mamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, tehuu basa de nitu la malangga inahuun mai, de namoa nala Dedeꞌa-kokolak ndia neme sila dale nala mai. No leo ndiak, de ala taa lamahele Lamatuak, ma taa hambu sodak.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Bini mana tuda lai dae batu, na, ndia hataholi fo namanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan no namahokok. Tehuu oka nala taa tola losa dook. Ala mulai lamahele, tehuu mete ma totoꞌak laꞌe sala, na, lofoanak ala tuda.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Bini mana tuda nai mamana dilak ndia, na, ndia hataholi mana mamanene ma ala simbok Lamatuak Dedeꞌa-kokolan. Tehuu taa dook, tehuu ala lafalende heni Dedeꞌa-kokolak ndia, huu lasambute lalan seli lakaneni sila dedeꞌa heheli nala, ma sila hata-heto nala mata-matak, ma lahiik kada namahokok. Huu ndia de sila namahehelen ndia, buna-boan taa
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Tehuu bini mana tuda nai dae isi mamina ndia, na, ndia hataholi fo dalen ndoos, ma malole. Ledoeik ala lamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, boe ma ala mbeda neulalaun neu dale nala. No leo ndiak, na ala lamahele lakandoo, ma tao dedeꞌa malole noꞌuk.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Basa de, Yesus kokolak bali, nae, “Taa hambu hataholi dede bandu anak, fo tatanan nenik ule dae. Ma taa hambu hataholi tao banduk neu koi sosolon. Huu mete ma leo ndiak, na, hataholi taa bisa nita manggaledok bali. Banduk kasosoak, na, taon neu mamana madema, fo suek saꞌan tao manggaledo hataholi mana neni dalek mai.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Basa hata fo nana nafunik hatematak ia, dei fo dadik nana nitak. Ma basa hata fo hataholi taa bubuluk hatematak ia, dei fo hataholi la bubulu kana.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 De, ei musi duduꞌa neulalau dedeꞌa kala ia. Hataholi fo tebe-tebe sangga bubuluk Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe dadik malelak. Tehuu hataholi fo taa mbali Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe namanggoa.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Laꞌi esa, Yesus nasambute no hataholi noꞌu kala. Boe ma inan ma fadi nala mai fo sangga latonggo lo Ndia. Tehuu ala taa bisa deka-deka lo Ndia, huu hataholi noꞌun seli.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Boe ma hambu hataholi neu nafada Yesus nae, “Ama aa! Ama inam ma fadi mala lai deak. Ala sangga latonggo lo Ama.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Boe ma nataa nae, “Hei! Tehuu leo iak. Au inang ma Au tolanoo tetebe nggala, sila hataholi fo mana lamanene Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ma basa na, ala tao tunggan.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Laꞌi esa, Yesus noke nala Ndia ana mana tungga nala, nae, “Mai ita saꞌe ofa baluk, fo teni tasi selik teu.” Boe ma ala saꞌe leu ofa baluk esa, de mulai laꞌo.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Ledoeik ala lala tasi lai, boe ma Yesus sunggu. Taa dook boe ma ani sanggu mai. Lii mbuka neni ofak baluk dale neu. Ala hii-hii hambu soe so.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Lita leo ndia, boe ma ana mana tungga nala, leu fafae Yesus, lae, “Lamatuak aa! Lamatuak aa! Foꞌa fo tulun dei! Huu ita sangga bolo mate ia so!”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Basa de Ana nafada ana mana tungga nala, nae, “Hatina de ei bei ta mamahele Au boe?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Taa dook, boe ma ala losa dae babaꞌek Garasa, nai tasi Galelea selik.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesus natanen nae, “O nadem see?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Nitu la sila lambue loke lakandondoo heni Yesus, fo boso nadenu sala leni Bolo Doidosok leu, fo ndia mamana kena koasa manggalau kala.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Tehuu deka-deka nai ndia, hambu bafi bubuak inahuuk esa, ala totofi dae, fo sangga nanaꞌak lai letek ndia bifin. Boe ma nitu la loke Yesus, lae, “Kada madenu ai maso mini bafi la sila dalek miu!” Boe ma Ana nakaheik.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Basa boe ma, nitu la kalua laꞌo ela touk ndia, de maso leni bafi la sila dalek leu. Basa bafi la sila dadik lamulu, de ala lalai lapoka kala konda leme letek ndia mai, de tuda leni tasi dale leu. Boe ma basa sala bolo mate.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Lita leo ndia, boe ma mana manea bafi la, lalai ndule nggolo kala malai ndia, de ala tui basa mana dadi kala sila.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Lamanene tutuik leo ndia, boe ma hataholi noꞌu kala kalua leni mamanak ndia leu. Ala nau lita aon, hata mana dadik nai ndia so. Losa ndia, boe ma lita hataholi nitu nalak ndia, nanggatuuk ndoo-ndoo dekak no Yesus ein. Ana pake baloꞌas so, ma mulun mopon so. Lita leo ndia, boe ma basa sala bii.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Basa de hataholi la, fo mana nita dedeꞌak ndia, lafada hataholi la dei fo mana mai kala sila, talobee de hataholi kamuluk ndia hai so.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Boe ma basa hataholi Garasa la mana leo lai dae babaꞌek sila, loke Yesus fo Ana laꞌo ela sala, huu basa sala bii lalan seli.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Tehuu hataholi fo isinaak nitu nalak ndia, nambue kokoe Yesus, nae, “Ama aa! Mboꞌi au tungga Ama boe!”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kada leo iak! Malolenak o fali muni o bobonggi mala nggolon muu, fo tui sala laꞌeneu Manetualain malolen, de Ana tao nahai o so.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofa baluk fali leni tasi Galelea selik leu. Ledoeik ala konda leme ofa baluk ndia mai, naa te hataholi noꞌu kala lahani Ndia taa-taa so. Ala lakalilimbu lalan, fo sangga soluk Ndia.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Inak esa laꞌok tungga sala boe. Ana hambu bulak taa no hahaen, teuk sanahulu dua ia so. Ana nabasa doin ma hata nala, fo bae neu dotel asa. Tehuu taa hambu esa bisa tao nahain. Ndia hedin ndia, nambue foe nakandondoo henin.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Boe ma ana neu deka-deka no Yesus dean. Basa de ana daba laꞌe Yesus badu mbedan. Ledoeik ana daba basa, boe ma ndia daa mana faan ana mada tutik.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Nggengge neuk Yesus nambadeik, boe ma natane, nae, “See daba laꞌe Au?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Tehuu Yesus nafadan nae, “Taa! Isinaak Au ameda koasa kalua neme Au mai. De, Au bubuluk hataholi esa daba laꞌe Au so.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Ledoeik inak ndia nameda ndia taa bisa kekek, de ana bii nalan seli. Ana dele, de ana sendek lunggulanggan neu Yesus. Boe ma ana tui ndia dedeꞌan huu-okan, neu basa hataholi noꞌu kala matan. Basa de ana nafada nae, nandaa no au daba Yesus, boe ma au hai tutik.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Boe ma Yesus nafada ndia, nae, “Kaꞌa! O hai ndia so, na, huu o mamahele Au. Fali mua mole leo!”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ledoeik Yesus bei kola-kola no inak ndia, tehuu Yairus hataholin esa mai nafadan, nae, “Awii, Ama aa! Ama anan taa kana so! Ana mate so, de boso tao nasambutek neu Ama Mesen bali.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Tehuu ledoeik Yesus namanene hataholi ndia nafafadan, boe ma Ana nafada Yairus nae, “Kaꞌa! Kada nenee! Boso bii! Kada mamahele neu Manetualain. Ndia ndia tao nasoda kaꞌa anan.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ala maso, boe ma Yesus toꞌu nala inanak ndia liman, ma noke nae, “Ina aa! Foꞌa leo!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Kada nggengge neuk, kakanak ndia nasoda fali, de ana foꞌa tutik. Basa boe ma Yesus nadenu inanak ndia inan, nae, “Fee kakanak ia naꞌa dei!”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Inanak ndia ina-man bafa nala bemboo. Tehuu Yesus fee nasaneneda kasa, fo suek boso ala tui-bengga dedeꞌak ia neu hataholi la.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.