Lucas 8

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Taa dook so bali, boe ma Yesus no Ndia ana mana tungga nala hataholi sanahulu dua, laꞌok ndule kota ma nggolo kala malai ndia kala. Ala laꞌo leu lafada hataholi la laꞌeneu Manetualain palendan. Ndia dadik hala malole neu sala.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Nai bubuak ndia dalek hambu inak hida tungga boe. Ina kala ia, hambu lamahedi mata-matak, ma hambu nitu nalak. Tehuu Yesus tao nahai basa sala so. Matak leo Maria maneme Magdala mai. Makahulun, Yesus husi kalua nitak nitu hitu leme ndia mai.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Hambu Susana boe, ma ina Yohana. Ina Yohana ia, na ndia ama Kusa saon. Kusa ndia, na malanggga mana makanenik, nai mane Herodes uma manen. Ma bei hambu inak noꞌuk feꞌe kala fo ala laꞌok noꞌu lo Yesus asa. Ina kala ia pake sila doi heheli nala, fo tanggon Yesus asa doi dalan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Laꞌi esa, hataholi la kalua leme nggolo noꞌu kala mai, fo ala sangga Yesus. Ledoeik hataholi noꞌu kala lakabubua so, boe ma Ana tui fee sala nakandandaak esa, nae,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Hambu hataholi mana maue daek esa, neu ngganggali bini nai ndia osin. Bini luma tuda leu dalak lain. De ledoeik hataholi la, laꞌok lesik ndia, boe ma ala heheta bini la sila. Ma mbui kala mai, de tutu laꞌa labasa sala.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bini luma bali, na, tuda leu dae batu. Bini sila mulai lanumbu, tehuu male heni sala, huu oe taa dai.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Bini feꞌek luma, tuda leu mamana dilak. Tehuu ledoeik ala mulai lanumbu, boe ma ai dila kala, kabi lisa sala.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Tehuu bini feꞌe kala bali, na, ala tuda laꞌeneu dae isi mamina. Ala lanumbu, basa de ala moli dadik inahuuk losa laboa. Bini la sila ala fee buna-boak laꞌi natun.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Basa boe ma, Yesus ana mana tungga nala latane nakandandaak ndia ndandaan.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ana nataa nae, “Leo iak! Huu ei tungga tebe-tebe Manetualain hihii-nanaun, de Au buka manggaledok, fo ei bubuluk, talobee fo Lamatuak nau palenda Ndia hataholi nala. Tehuu hataholi feꞌe kala taa nau mbali Lamatuak hihii-nanaun. Huu ndia de, Au anoli sala unik kada nakandandaak. Huu Lamatuak mana kokola nala sulak memak basan so, laꞌeneu hataholi la ia, nae,
10 Jesus respondeu:
11 Boe ma Yesus nafada nakandandaak ndia ndandaan, nae, “Bini ndia, na, ndia Manetualain Dedeꞌa-kokolan.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Bini mana tuda nai dalak lain ndia, na, ndia hataholi mana mamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, tehuu basa de nitu la malangga inahuun mai, de namoa nala Dedeꞌa-kokolak ndia neme sila dale nala mai. No leo ndiak, de ala taa lamahele Lamatuak, ma taa hambu sodak.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Bini mana tuda lai dae batu, na, ndia hataholi fo namanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan no namahokok. Tehuu oka nala taa tola losa dook. Ala mulai lamahele, tehuu mete ma totoꞌak laꞌe sala, na, lofoanak ala tuda.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Bini mana tuda nai mamana dilak ndia, na, ndia hataholi mana mamanene ma ala simbok Lamatuak Dedeꞌa-kokolan. Tehuu taa dook, tehuu ala lafalende heni Dedeꞌa-kokolak ndia, huu lasambute lalan seli lakaneni sila dedeꞌa heheli nala, ma sila hata-heto nala mata-matak, ma lahiik kada namahokok. Huu ndia de sila namahehelen ndia, buna-boan taa
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Tehuu bini mana tuda nai dae isi mamina ndia, na, ndia hataholi fo dalen ndoos, ma malole. Ledoeik ala lamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan, boe ma ala mbeda neulalaun neu dale nala. No leo ndiak, na ala lamahele lakandoo, ma tao dedeꞌa malole noꞌuk.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Basa de, Yesus kokolak bali, nae, “Taa hambu hataholi dede bandu anak, fo tatanan nenik ule dae. Ma taa hambu hataholi tao banduk neu koi sosolon. Huu mete ma leo ndiak, na, hataholi taa bisa nita manggaledok bali. Banduk kasosoak, na, taon neu mamana madema, fo suek saꞌan tao manggaledo hataholi mana neni dalek mai.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Basa hata fo nana nafunik hatematak ia, dei fo dadik nana nitak. Ma basa hata fo hataholi taa bubuluk hatematak ia, dei fo hataholi la bubulu kana.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 De, ei musi duduꞌa neulalau dedeꞌa kala ia. Hataholi fo tebe-tebe sangga bubuluk Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe dadik malelak. Tehuu hataholi fo taa mbali Lamatuak hihii-nanaun, na, ana boe namanggoa.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Laꞌi esa, Yesus nasambute no hataholi noꞌu kala. Boe ma inan ma fadi nala mai fo sangga latonggo lo Ndia. Tehuu ala taa bisa deka-deka lo Ndia, huu hataholi noꞌun seli.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Boe ma hambu hataholi neu nafada Yesus nae, “Ama aa! Ama inam ma fadi mala lai deak. Ala sangga latonggo lo Ama.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Boe ma nataa nae, “Hei! Tehuu leo iak. Au inang ma Au tolanoo tetebe nggala, sila hataholi fo mana lamanene Manetualain Dedeꞌa-kokolan, ma basa na, ala tao tunggan.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Laꞌi esa, Yesus noke nala Ndia ana mana tungga nala, nae, “Mai ita saꞌe ofa baluk, fo teni tasi selik teu.” Boe ma ala saꞌe leu ofa baluk esa, de mulai laꞌo.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ledoeik ala lala tasi lai, boe ma Yesus sunggu. Taa dook boe ma ani sanggu mai. Lii mbuka neni ofak baluk dale neu. Ala hii-hii hambu soe so.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Lita leo ndia, boe ma ana mana tungga nala, leu fafae Yesus, lae, “Lamatuak aa! Lamatuak aa! Foꞌa fo tulun dei! Huu ita sangga bolo mate ia so!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Basa de Ana nafada ana mana tungga nala, nae, “Hatina de ei bei ta mamahele Au boe?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Taa dook, boe ma ala losa dae babaꞌek Garasa, nai tasi Galelea selik.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 — ausente —
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesus natanen nae, “O nadem see?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Nitu la sila lambue loke lakandondoo heni Yesus, fo boso nadenu sala leni Bolo Doidosok leu, fo ndia mamana kena koasa manggalau kala.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Tehuu deka-deka nai ndia, hambu bafi bubuak inahuuk esa, ala totofi dae, fo sangga nanaꞌak lai letek ndia bifin. Boe ma nitu la loke Yesus, lae, “Kada madenu ai maso mini bafi la sila dalek miu!” Boe ma Ana nakaheik.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Basa boe ma, nitu la kalua laꞌo ela touk ndia, de maso leni bafi la sila dalek leu. Basa bafi la sila dadik lamulu, de ala lalai lapoka kala konda leme letek ndia mai, de tuda leni tasi dale leu. Boe ma basa sala bolo mate.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Lita leo ndia, boe ma mana manea bafi la, lalai ndule nggolo kala malai ndia, de ala tui basa mana dadi kala sila.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Lamanene tutuik leo ndia, boe ma hataholi noꞌu kala kalua leni mamanak ndia leu. Ala nau lita aon, hata mana dadik nai ndia so. Losa ndia, boe ma lita hataholi nitu nalak ndia, nanggatuuk ndoo-ndoo dekak no Yesus ein. Ana pake baloꞌas so, ma mulun mopon so. Lita leo ndia, boe ma basa sala bii.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Basa de hataholi la, fo mana nita dedeꞌak ndia, lafada hataholi la dei fo mana mai kala sila, talobee de hataholi kamuluk ndia hai so.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Boe ma basa hataholi Garasa la mana leo lai dae babaꞌek sila, loke Yesus fo Ana laꞌo ela sala, huu basa sala bii lalan seli.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Tehuu hataholi fo isinaak nitu nalak ndia, nambue kokoe Yesus, nae, “Ama aa! Mboꞌi au tungga Ama boe!”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Kada leo iak! Malolenak o fali muni o bobonggi mala nggolon muu, fo tui sala laꞌeneu Manetualain malolen, de Ana tao nahai o so.”
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofa baluk fali leni tasi Galelea selik leu. Ledoeik ala konda leme ofa baluk ndia mai, naa te hataholi noꞌu kala lahani Ndia taa-taa so. Ala lakalilimbu lalan, fo sangga soluk Ndia.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Inak esa laꞌok tungga sala boe. Ana hambu bulak taa no hahaen, teuk sanahulu dua ia so. Ana nabasa doin ma hata nala, fo bae neu dotel asa. Tehuu taa hambu esa bisa tao nahain. Ndia hedin ndia, nambue foe nakandondoo henin.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Boe ma ana neu deka-deka no Yesus dean. Basa de ana daba laꞌe Yesus badu mbedan. Ledoeik ana daba basa, boe ma ndia daa mana faan ana mada tutik.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Nggengge neuk Yesus nambadeik, boe ma natane, nae, “See daba laꞌe Au?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Tehuu Yesus nafadan nae, “Taa! Isinaak Au ameda koasa kalua neme Au mai. De, Au bubuluk hataholi esa daba laꞌe Au so.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ledoeik inak ndia nameda ndia taa bisa kekek, de ana bii nalan seli. Ana dele, de ana sendek lunggulanggan neu Yesus. Boe ma ana tui ndia dedeꞌan huu-okan, neu basa hataholi noꞌu kala matan. Basa de ana nafada nae, nandaa no au daba Yesus, boe ma au hai tutik.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Boe ma Yesus nafada ndia, nae, “Kaꞌa! O hai ndia so, na, huu o mamahele Au. Fali mua mole leo!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ledoeik Yesus bei kola-kola no inak ndia, tehuu Yairus hataholin esa mai nafadan, nae, “Awii, Ama aa! Ama anan taa kana so! Ana mate so, de boso tao nasambutek neu Ama Mesen bali.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Tehuu ledoeik Yesus namanene hataholi ndia nafafadan, boe ma Ana nafada Yairus nae, “Kaꞌa! Kada nenee! Boso bii! Kada mamahele neu Manetualain. Ndia ndia tao nasoda kaꞌa anan.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 — ausente —
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ala maso, boe ma Yesus toꞌu nala inanak ndia liman, ma noke nae, “Ina aa! Foꞌa leo!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Kada nggengge neuk, kakanak ndia nasoda fali, de ana foꞌa tutik. Basa boe ma Yesus nadenu inanak ndia inan, nae, “Fee kakanak ia naꞌa dei!”
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Inanak ndia ina-man bafa nala bemboo. Tehuu Yesus fee nasaneneda kasa, fo suek boso ala tui-bengga dedeꞌak ia neu hataholi la.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.