João 11
Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Boe ma kaꞌa ina nala haitua halak neu Yesus lae, “Lamatuak nonoon Lasarus, namahedi belak.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ledoeik Yesus namanene halak ndia, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, taa tao nala ana mate. Manetualain nau pake dedeꞌak ia natudu Ndia koasa inahuun. Fo suek hataholi la soꞌuk lamadedema Au, fo ndia Lamatuak Anan.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesus sue Marta, fadin Maria, ma sila dua sala fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ledoeik Ana namanene lae, Lasarus namahedi, tehuu Ana bei leo tataak faik dua bali nai lee Yarden selik.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Basa ndia, boe ma Ana nafada Ndia ana mana tungga nala nae, “Mai fo ita teni seluk Lasarus nggolon teu, nai propinsi Yudea.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Tehuu Ndia ana mana tungga nala sapa lae, “Ama Mesen. Bei lai-laik ia, hataholi Yahudi la malangga nala sangga mbia lisa Lamatuak nai ele. Tehuu hatematak ia Lamatuak nau fali neni ele neu, do?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Boe ma Yesus nataa nae, “Boso bii bou! Tungga-tungga faik, ledo nasaꞌa neme fafain losa bobok. Ndia liꞌu sanahulu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, na, hataholi taa nakatunu. Huu manggaledok nasaꞌa nai daebafok ia, fo hataholi bisa lita.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Tehuu mete ma hataholi laꞌok nai makiuk, na, ana nakatunu taa-taa, huu ana taa naena manggaledok.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesus kokolak nateꞌe leondia, boe ma nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu so. Tehuu dei fo Au afofoꞌan.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Boe ma Ndia ana mana tungga nala lae, “Lamatuak. Mete ma kada ana sunggu, ndia ndandaan, dei fo ana hai seluk, hetu?”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ala kokolak leondia, huu ala duduꞌa lae, Yesus kokolak laꞌeneu susunggu basa faik. Naa te, Ana kokolak laꞌeneu Lasarus mamaten.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Boe ma Yesus nafada manggaledok nae, “Leoiak. Lasarus maten so.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Au amahoko huu, au taa nai ele, ledoeik ana bei taa maten, suek ei boso dale hedi. Huu hata fo ana sangga dadi hatematak ia, tao ei bisa mamahele Au. Mai fo ita ele teu leo!”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Basa boe ma, Tomas fo loke lae, “kakana kaduak,” nafada ana mana tungga feꞌe kala nae, “Mai leo! Fo malolenak ita basa nggata tungga teu, fo ela ita mate noꞌu to Ndia.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ledoeik Marta namanene nae, Yesus mai so, de ana kalua neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria kada nahani nai uma dale.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Boe ma Marta nafada Yesus nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa maten.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Tehuu au amahele Lamatuak nau moke hata neu Manetualain, na, neu ko Lamatuak hambun.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Dei fo o fadim nasoda fali.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marta manaku nae, “Au bubuluk, dei fo neu daebafok babasan, mete ma Lamatuak tao nasoda falik basa hataholi mana mate kala, na, Ndia boe oo tao nasoda falik au fading.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Yesus nafada nae, “Au ndia tao hataholi mana mate kala lasoda fali. Au boe oo fee sodak tetebes. De hataholi fo namahele neu Au, dei fo hambu sodak ndia, mae ana mate so.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Boe ma hataholi fo ana hambu sodak tetebes, ma namahele neu Au, dei fo nasoda nakandoo. Maꞌa, mamahele neu Au kokolang, do?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Marta nataa nae, “Hei, Lamatuak! Au amahele ae, Lamatuak ia, ndia Karistus, Hataholi fo Manetualain tudu mema kana so, neme makahulun mai. De Lamatuak ia, na, Manetualain Anan fo Ana helu memak sangga haituan neni daebafok ia mai.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Marta kokolak nateꞌe leondia, boe ma ana fali. Boe ma ana noke ndia fadin Maria, fo dua sala mesa kasa, de nafada nae, “Ama Mesen mai so. Ana sangga natonggo no o.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 — ausente —
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ledoeik, Maria losa mamanak ndia, boe ma nita Yesus. Basa de ana sendek lunggulanggan neu Yesus ein. Ana nafada nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa mate sana.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ledoeik Yesus nita ndia namatani, ma hataholi Yahudi la mana tungga ndia boe oo lakaleleu, boe ma Ana luli nai Ndia dalen, ma nameda dale hedi.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Boe ma Yesus namatani.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Basa de, hataholi Yahudi la sila lakokola lae, “Mita dei! Ana sue nala Lasarus ana seli!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Tehuu hambu luma bali na lakokola lae, “Hataholi ia, fo mana buka hataholi mbokek matan, de ana bisa nita. Hatina de Ana taa bisa nakalee nala Lasarus, fo boso ana mate?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak, fo ala latoi Lasarus nai ndia. Ala kena luak ndia so, lenik batu inahuuk esa.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Boe ma Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Keko heni batu lelesu luak ndia dei!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Boe ma Yesus tao nasaneneda kana nae, “Masaneda isinaak, hetu? Au afada memak ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahele neu Au, na, dei fo bisa mita Manetualain koasa inahuun.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Basa boe ma hambu hataholi hida keko heni batu ndia, neme luak ndia bafan mai. Boe ma Yesus nasale lalai neu, de Ana nae, “Ama! Au oke makasi, huu Ama mamanene neu Au.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Au bubuluk neme makahulun mai ae, Ama mamanene taa-taa neu Au. Tehuu hatematak ia Au kokolak leondiak suek hataholi la fo mana mambadeik lai ia bisa bubuluk lae, Ama ndia madenu Au.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ledoeik Ana kokolak nateꞌe leondia, boe ma Ana nanggou no hala malii nae, “Lasarus! Kalua leo!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Boe ma hataholi mana matek ndia kalua neme luak dale mai. Hambu temak mamate fo nana mbotik nala ndia liman ma ein. Boe ma hambu temak fo nana mbotik neu matan. Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Lofa heni temak ndia dei, fo suek ana laꞌok!”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Faik fo ala lita Yesus tataon ndia, de hataholi Yahudi noꞌuk, fo ala mai beꞌe lo Maria, lamahele leu Yesus.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu luma bali leu latonggo lo hataholi partei Farisi la, fo lafada sala, Yesus tataon ndia.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Basa ndia, boe ma malangga anggama la malangga nala ma hataholi Farisi la lakabubua fo ala lakokola. Ala latane lae, “Hataholi ndia, tao tanda heran mata-mata kala! De ita musi tao leobee bali?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Huu mete ma ita ela Ndia, na, dei fo basa hataholi la lamahena leu Ndia, sama leo Ndia dadik neu sila manen. No leondiak, na mana palenda Roma nana hehetak, de ala haitua soldadu fo suek mai tao lakalulutu ita Uma Ina Huhule-haladoin, ma ita hataholi nusan.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Teuk ndia Kayafas dadik malangga anggama la malangga inahuun. Ana kokolak nae, “Nggoak aa! Ei taa bubuluk hata esa boe!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Huu malolenak kada hataholi esak maten, suek basa hataholi feꞌe kala hambu nasalalaꞌek. Huu mete ma taa, na, dei fo soldadu Roma la tao lakalulutu heni hataholi nusa Yahudi katema tuan!”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayafas taa kokolak tungga ndia hihii hehelin. Lamatuak pake ndia bafan, huu ana dadik malangga anggama la malangga inahuun nai teuk ndia. Huu ndia de Kayafas nafada memak, nae, dei fo Yesus maten soaneu basa hataholi Yahudi la.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Naa te, taa kada Ndia maten soaneu hataholi Yahudi la mesa kasa, tehuu soaneu basa Manetualain ana nala mana latanggelak lai daebafok ia. Dei fo Ana tao basa sala, dadik leu hataholi nusak esa.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Huu Kayafas kokolan ndia, de mulai neme faik ndia, hataholi Yahudi la malangga nala lala halak fo sangga tao lisa Yesus.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 De Yesus taa laꞌok ledo-ledo bali neme hataholi Yahudi la malangga nala lalada nala mai. Ndia no ana mana tungga nala heok leni kota esa leu, nade Efraim, fo deka-deka nai mamana nes. Boe ma ala leo tataak lai ndia.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Faik ndia, anggama Yahudi la fai malole Paska deka-deka so. Ndia natetemen, hataholi noꞌuk leme deak mai lakabubua lai kota Yerusalem, fo tungga feta Paska lai ndia. Ala losa lakahuluk, fo tao lalao aok tungga anggama heti-heun.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Hataholi noꞌuk leni Yerusalem leu fo ala lasanggak Yesus nai ndia. Ledoeik ala lambadeik lai Uma Ina Huhule-haladoik pasan, ala latatanek lae, “Tungga ei, na, talobee? Ei maehetuk Yesus nau mai tungga feta anggama, do taa?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Huu malangga anggama la malangga nala lo hataholi Farisi la palenda so lae, “Mete ma hambu hataholi bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ala sangga humu Ndia.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.