João 11
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Boe ma kaꞌa ina nala haitua halak neu Yesus lae, “Lamatuak nonoon Lasarus, namahedi belak.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ledoeik Yesus namanene halak ndia, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, taa tao nala ana mate. Manetualain nau pake dedeꞌak ia natudu Ndia koasa inahuun. Fo suek hataholi la soꞌuk lamadedema Au, fo ndia Lamatuak Anan.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus sue Marta, fadin Maria, ma sila dua sala fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ledoeik Ana namanene lae, Lasarus namahedi, tehuu Ana bei leo tataak faik dua bali nai lee Yarden selik.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Basa ndia, boe ma Ana nafada Ndia ana mana tungga nala nae, “Mai fo ita teni seluk Lasarus nggolon teu, nai propinsi Yudea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tehuu Ndia ana mana tungga nala sapa lae, “Ama Mesen. Bei lai-laik ia, hataholi Yahudi la malangga nala sangga mbia lisa Lamatuak nai ele. Tehuu hatematak ia Lamatuak nau fali neni ele neu, do?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Boe ma Yesus nataa nae, “Boso bii bou! Tungga-tungga faik, ledo nasaꞌa neme fafain losa bobok. Ndia liꞌu sanahulu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, na, hataholi taa nakatunu. Huu manggaledok nasaꞌa nai daebafok ia, fo hataholi bisa lita.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tehuu mete ma hataholi laꞌok nai makiuk, na, ana nakatunu taa-taa, huu ana taa naena manggaledok.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak nateꞌe leondia, boe ma nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu so. Tehuu dei fo Au afofoꞌan.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Boe ma Ndia ana mana tungga nala lae, “Lamatuak. Mete ma kada ana sunggu, ndia ndandaan, dei fo ana hai seluk, hetu?”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ala kokolak leondia, huu ala duduꞌa lae, Yesus kokolak laꞌeneu susunggu basa faik. Naa te, Ana kokolak laꞌeneu Lasarus mamaten.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada manggaledok nae, “Leoiak. Lasarus maten so.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Au amahoko huu, au taa nai ele, ledoeik ana bei taa maten, suek ei boso dale hedi. Huu hata fo ana sangga dadi hatematak ia, tao ei bisa mamahele Au. Mai fo ita ele teu leo!”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Basa boe ma, Tomas fo loke lae, “kakana kaduak,” nafada ana mana tungga feꞌe kala nae, “Mai leo! Fo malolenak ita basa nggata tungga teu, fo ela ita mate noꞌu to Ndia.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ledoeik Marta namanene nae, Yesus mai so, de ana kalua neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria kada nahani nai uma dale.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Boe ma Marta nafada Yesus nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa maten.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahele Lamatuak nau moke hata neu Manetualain, na, neu ko Lamatuak hambun.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Dei fo o fadim nasoda fali.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta manaku nae, “Au bubuluk, dei fo neu daebafok babasan, mete ma Lamatuak tao nasoda falik basa hataholi mana mate kala, na, Ndia boe oo tao nasoda falik au fading.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus nafada nae, “Au ndia tao hataholi mana mate kala lasoda fali. Au boe oo fee sodak tetebes. De hataholi fo namahele neu Au, dei fo hambu sodak ndia, mae ana mate so.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Boe ma hataholi fo ana hambu sodak tetebes, ma namahele neu Au, dei fo nasoda nakandoo. Maꞌa, mamahele neu Au kokolang, do?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta nataa nae, “Hei, Lamatuak! Au amahele ae, Lamatuak ia, ndia Karistus, Hataholi fo Manetualain tudu mema kana so, neme makahulun mai. De Lamatuak ia, na, Manetualain Anan fo Ana helu memak sangga haituan neni daebafok ia mai.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta kokolak nateꞌe leondia, boe ma ana fali. Boe ma ana noke ndia fadin Maria, fo dua sala mesa kasa, de nafada nae, “Ama Mesen mai so. Ana sangga natonggo no o.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ledoeik, Maria losa mamanak ndia, boe ma nita Yesus. Basa de ana sendek lunggulanggan neu Yesus ein. Ana nafada nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa mate sana.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ledoeik Yesus nita ndia namatani, ma hataholi Yahudi la mana tungga ndia boe oo lakaleleu, boe ma Ana luli nai Ndia dalen, ma nameda dale hedi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Boe ma Yesus namatani.
35 Jesus chorou.
36 Basa de, hataholi Yahudi la sila lakokola lae, “Mita dei! Ana sue nala Lasarus ana seli!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tehuu hambu luma bali na lakokola lae, “Hataholi ia, fo mana buka hataholi mbokek matan, de ana bisa nita. Hatina de Ana taa bisa nakalee nala Lasarus, fo boso ana mate?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak, fo ala latoi Lasarus nai ndia. Ala kena luak ndia so, lenik batu inahuuk esa.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Boe ma Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Keko heni batu lelesu luak ndia dei!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Boe ma Yesus tao nasaneneda kana nae, “Masaneda isinaak, hetu? Au afada memak ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahele neu Au, na, dei fo bisa mita Manetualain koasa inahuun.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Basa boe ma hambu hataholi hida keko heni batu ndia, neme luak ndia bafan mai. Boe ma Yesus nasale lalai neu, de Ana nae, “Ama! Au oke makasi, huu Ama mamanene neu Au.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Au bubuluk neme makahulun mai ae, Ama mamanene taa-taa neu Au. Tehuu hatematak ia Au kokolak leondiak suek hataholi la fo mana mambadeik lai ia bisa bubuluk lae, Ama ndia madenu Au.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ledoeik Ana kokolak nateꞌe leondia, boe ma Ana nanggou no hala malii nae, “Lasarus! Kalua leo!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Boe ma hataholi mana matek ndia kalua neme luak dale mai. Hambu temak mamate fo nana mbotik nala ndia liman ma ein. Boe ma hambu temak fo nana mbotik neu matan. Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Lofa heni temak ndia dei, fo suek ana laꞌok!”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Faik fo ala lita Yesus tataon ndia, de hataholi Yahudi noꞌuk, fo ala mai beꞌe lo Maria, lamahele leu Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu luma bali leu latonggo lo hataholi partei Farisi la, fo lafada sala, Yesus tataon ndia.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Basa ndia, boe ma malangga anggama la malangga nala ma hataholi Farisi la lakabubua fo ala lakokola. Ala latane lae, “Hataholi ndia, tao tanda heran mata-mata kala! De ita musi tao leobee bali?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Huu mete ma ita ela Ndia, na, dei fo basa hataholi la lamahena leu Ndia, sama leo Ndia dadik neu sila manen. No leondiak, na mana palenda Roma nana hehetak, de ala haitua soldadu fo suek mai tao lakalulutu ita Uma Ina Huhule-haladoin, ma ita hataholi nusan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Teuk ndia Kayafas dadik malangga anggama la malangga inahuun. Ana kokolak nae, “Nggoak aa! Ei taa bubuluk hata esa boe!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Huu malolenak kada hataholi esak maten, suek basa hataholi feꞌe kala hambu nasalalaꞌek. Huu mete ma taa, na, dei fo soldadu Roma la tao lakalulutu heni hataholi nusa Yahudi katema tuan!”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kayafas taa kokolak tungga ndia hihii hehelin. Lamatuak pake ndia bafan, huu ana dadik malangga anggama la malangga inahuun nai teuk ndia. Huu ndia de Kayafas nafada memak, nae, dei fo Yesus maten soaneu basa hataholi Yahudi la.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Naa te, taa kada Ndia maten soaneu hataholi Yahudi la mesa kasa, tehuu soaneu basa Manetualain ana nala mana latanggelak lai daebafok ia. Dei fo Ana tao basa sala, dadik leu hataholi nusak esa.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Huu Kayafas kokolan ndia, de mulai neme faik ndia, hataholi Yahudi la malangga nala lala halak fo sangga tao lisa Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 De Yesus taa laꞌok ledo-ledo bali neme hataholi Yahudi la malangga nala lalada nala mai. Ndia no ana mana tungga nala heok leni kota esa leu, nade Efraim, fo deka-deka nai mamana nes. Boe ma ala leo tataak lai ndia.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Faik ndia, anggama Yahudi la fai malole Paska deka-deka so. Ndia natetemen, hataholi noꞌuk leme deak mai lakabubua lai kota Yerusalem, fo tungga feta Paska lai ndia. Ala losa lakahuluk, fo tao lalao aok tungga anggama heti-heun.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Hataholi noꞌuk leni Yerusalem leu fo ala lasanggak Yesus nai ndia. Ledoeik ala lambadeik lai Uma Ina Huhule-haladoik pasan, ala latatanek lae, “Tungga ei, na, talobee? Ei maehetuk Yesus nau mai tungga feta anggama, do taa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Huu malangga anggama la malangga nala lo hataholi Farisi la palenda so lae, “Mete ma hambu hataholi bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ala sangga humu Ndia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.