João 11
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ACF
1 — ausente —
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Boe ma kaꞌa ina nala haitua halak neu Yesus lae, “Lamatuak nonoon Lasarus, namahedi belak.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ledoeik Yesus namanene halak ndia, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, taa tao nala ana mate. Manetualain nau pake dedeꞌak ia natudu Ndia koasa inahuun. Fo suek hataholi la soꞌuk lamadedema Au, fo ndia Lamatuak Anan.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus sue Marta, fadin Maria, ma sila dua sala fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ledoeik Ana namanene lae, Lasarus namahedi, tehuu Ana bei leo tataak faik dua bali nai lee Yarden selik.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Basa ndia, boe ma Ana nafada Ndia ana mana tungga nala nae, “Mai fo ita teni seluk Lasarus nggolon teu, nai propinsi Yudea.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Tehuu Ndia ana mana tungga nala sapa lae, “Ama Mesen. Bei lai-laik ia, hataholi Yahudi la malangga nala sangga mbia lisa Lamatuak nai ele. Tehuu hatematak ia Lamatuak nau fali neni ele neu, do?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Boe ma Yesus nataa nae, “Boso bii bou! Tungga-tungga faik, ledo nasaꞌa neme fafain losa bobok. Ndia liꞌu sanahulu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, na, hataholi taa nakatunu. Huu manggaledok nasaꞌa nai daebafok ia, fo hataholi bisa lita.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Tehuu mete ma hataholi laꞌok nai makiuk, na, ana nakatunu taa-taa, huu ana taa naena manggaledok.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak nateꞌe leondia, boe ma nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu so. Tehuu dei fo Au afofoꞌan.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Boe ma Ndia ana mana tungga nala lae, “Lamatuak. Mete ma kada ana sunggu, ndia ndandaan, dei fo ana hai seluk, hetu?”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ala kokolak leondia, huu ala duduꞌa lae, Yesus kokolak laꞌeneu susunggu basa faik. Naa te, Ana kokolak laꞌeneu Lasarus mamaten.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada manggaledok nae, “Leoiak. Lasarus maten so.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Au amahoko huu, au taa nai ele, ledoeik ana bei taa maten, suek ei boso dale hedi. Huu hata fo ana sangga dadi hatematak ia, tao ei bisa mamahele Au. Mai fo ita ele teu leo!”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Basa boe ma, Tomas fo loke lae, “kakana kaduak,” nafada ana mana tungga feꞌe kala nae, “Mai leo! Fo malolenak ita basa nggata tungga teu, fo ela ita mate noꞌu to Ndia.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 — ausente —
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ledoeik Marta namanene nae, Yesus mai so, de ana kalua neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria kada nahani nai uma dale.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Boe ma Marta nafada Yesus nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa maten.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahele Lamatuak nau moke hata neu Manetualain, na, neu ko Lamatuak hambun.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Dei fo o fadim nasoda fali.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta manaku nae, “Au bubuluk, dei fo neu daebafok babasan, mete ma Lamatuak tao nasoda falik basa hataholi mana mate kala, na, Ndia boe oo tao nasoda falik au fading.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesus nafada nae, “Au ndia tao hataholi mana mate kala lasoda fali. Au boe oo fee sodak tetebes. De hataholi fo namahele neu Au, dei fo hambu sodak ndia, mae ana mate so.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Boe ma hataholi fo ana hambu sodak tetebes, ma namahele neu Au, dei fo nasoda nakandoo. Maꞌa, mamahele neu Au kokolang, do?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Marta nataa nae, “Hei, Lamatuak! Au amahele ae, Lamatuak ia, ndia Karistus, Hataholi fo Manetualain tudu mema kana so, neme makahulun mai. De Lamatuak ia, na, Manetualain Anan fo Ana helu memak sangga haituan neni daebafok ia mai.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta kokolak nateꞌe leondia, boe ma ana fali. Boe ma ana noke ndia fadin Maria, fo dua sala mesa kasa, de nafada nae, “Ama Mesen mai so. Ana sangga natonggo no o.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 — ausente —
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 — ausente —
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ledoeik, Maria losa mamanak ndia, boe ma nita Yesus. Basa de ana sendek lunggulanggan neu Yesus ein. Ana nafada nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa mate sana.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ledoeik Yesus nita ndia namatani, ma hataholi Yahudi la mana tungga ndia boe oo lakaleleu, boe ma Ana luli nai Ndia dalen, ma nameda dale hedi.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Boe ma Yesus namatani.
35 Jesus chorou.
36 Basa de, hataholi Yahudi la sila lakokola lae, “Mita dei! Ana sue nala Lasarus ana seli!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Tehuu hambu luma bali na lakokola lae, “Hataholi ia, fo mana buka hataholi mbokek matan, de ana bisa nita. Hatina de Ana taa bisa nakalee nala Lasarus, fo boso ana mate?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak, fo ala latoi Lasarus nai ndia. Ala kena luak ndia so, lenik batu inahuuk esa.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Boe ma Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Keko heni batu lelesu luak ndia dei!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Boe ma Yesus tao nasaneneda kana nae, “Masaneda isinaak, hetu? Au afada memak ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahele neu Au, na, dei fo bisa mita Manetualain koasa inahuun.”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Basa boe ma hambu hataholi hida keko heni batu ndia, neme luak ndia bafan mai. Boe ma Yesus nasale lalai neu, de Ana nae, “Ama! Au oke makasi, huu Ama mamanene neu Au.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Au bubuluk neme makahulun mai ae, Ama mamanene taa-taa neu Au. Tehuu hatematak ia Au kokolak leondiak suek hataholi la fo mana mambadeik lai ia bisa bubuluk lae, Ama ndia madenu Au.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ledoeik Ana kokolak nateꞌe leondia, boe ma Ana nanggou no hala malii nae, “Lasarus! Kalua leo!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Boe ma hataholi mana matek ndia kalua neme luak dale mai. Hambu temak mamate fo nana mbotik nala ndia liman ma ein. Boe ma hambu temak fo nana mbotik neu matan. Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Lofa heni temak ndia dei, fo suek ana laꞌok!”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Faik fo ala lita Yesus tataon ndia, de hataholi Yahudi noꞌuk, fo ala mai beꞌe lo Maria, lamahele leu Yesus.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tehuu luma bali leu latonggo lo hataholi partei Farisi la, fo lafada sala, Yesus tataon ndia.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Basa ndia, boe ma malangga anggama la malangga nala ma hataholi Farisi la lakabubua fo ala lakokola. Ala latane lae, “Hataholi ndia, tao tanda heran mata-mata kala! De ita musi tao leobee bali?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Huu mete ma ita ela Ndia, na, dei fo basa hataholi la lamahena leu Ndia, sama leo Ndia dadik neu sila manen. No leondiak, na mana palenda Roma nana hehetak, de ala haitua soldadu fo suek mai tao lakalulutu ita Uma Ina Huhule-haladoin, ma ita hataholi nusan.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Teuk ndia Kayafas dadik malangga anggama la malangga inahuun. Ana kokolak nae, “Nggoak aa! Ei taa bubuluk hata esa boe!
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Huu malolenak kada hataholi esak maten, suek basa hataholi feꞌe kala hambu nasalalaꞌek. Huu mete ma taa, na, dei fo soldadu Roma la tao lakalulutu heni hataholi nusa Yahudi katema tuan!”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kayafas taa kokolak tungga ndia hihii hehelin. Lamatuak pake ndia bafan, huu ana dadik malangga anggama la malangga inahuun nai teuk ndia. Huu ndia de Kayafas nafada memak, nae, dei fo Yesus maten soaneu basa hataholi Yahudi la.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Naa te, taa kada Ndia maten soaneu hataholi Yahudi la mesa kasa, tehuu soaneu basa Manetualain ana nala mana latanggelak lai daebafok ia. Dei fo Ana tao basa sala, dadik leu hataholi nusak esa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Huu Kayafas kokolan ndia, de mulai neme faik ndia, hataholi Yahudi la malangga nala lala halak fo sangga tao lisa Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 De Yesus taa laꞌok ledo-ledo bali neme hataholi Yahudi la malangga nala lalada nala mai. Ndia no ana mana tungga nala heok leni kota esa leu, nade Efraim, fo deka-deka nai mamana nes. Boe ma ala leo tataak lai ndia.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Faik ndia, anggama Yahudi la fai malole Paska deka-deka so. Ndia natetemen, hataholi noꞌuk leme deak mai lakabubua lai kota Yerusalem, fo tungga feta Paska lai ndia. Ala losa lakahuluk, fo tao lalao aok tungga anggama heti-heun.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Hataholi noꞌuk leni Yerusalem leu fo ala lasanggak Yesus nai ndia. Ledoeik ala lambadeik lai Uma Ina Huhule-haladoik pasan, ala latatanek lae, “Tungga ei, na, talobee? Ei maehetuk Yesus nau mai tungga feta anggama, do taa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Huu malangga anggama la malangga nala lo hataholi Farisi la palenda so lae, “Mete ma hambu hataholi bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ala sangga humu Ndia.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.