João 11
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Boe ma kaꞌa ina nala haitua halak neu Yesus lae, “Lamatuak nonoon Lasarus, namahedi belak.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ledoeik Yesus namanene halak ndia, boe ma Ana kokolak nae, “Hedis ia, taa tao nala ana mate. Manetualain nau pake dedeꞌak ia natudu Ndia koasa inahuun. Fo suek hataholi la soꞌuk lamadedema Au, fo ndia Lamatuak Anan.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesus sue Marta, fadin Maria, ma sila dua sala fadin Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ledoeik Ana namanene lae, Lasarus namahedi, tehuu Ana bei leo tataak faik dua bali nai lee Yarden selik.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Basa ndia, boe ma Ana nafada Ndia ana mana tungga nala nae, “Mai fo ita teni seluk Lasarus nggolon teu, nai propinsi Yudea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Tehuu Ndia ana mana tungga nala sapa lae, “Ama Mesen. Bei lai-laik ia, hataholi Yahudi la malangga nala sangga mbia lisa Lamatuak nai ele. Tehuu hatematak ia Lamatuak nau fali neni ele neu, do?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Boe ma Yesus nataa nae, “Boso bii bou! Tungga-tungga faik, ledo nasaꞌa neme fafain losa bobok. Ndia liꞌu sanahulu dua, hetu? Mete ma laꞌok nai manggaledok, na, hataholi taa nakatunu. Huu manggaledok nasaꞌa nai daebafok ia, fo hataholi bisa lita.
9 Jesus respondeu:
10 Tehuu mete ma hataholi laꞌok nai makiuk, na, ana nakatunu taa-taa, huu ana taa naena manggaledok.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus kokolak nateꞌe leondia, boe ma nafada nae, “Ita nonoon Lasarus sunggu so. Tehuu dei fo Au afofoꞌan.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Boe ma Ndia ana mana tungga nala lae, “Lamatuak. Mete ma kada ana sunggu, ndia ndandaan, dei fo ana hai seluk, hetu?”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ala kokolak leondia, huu ala duduꞌa lae, Yesus kokolak laꞌeneu susunggu basa faik. Naa te, Ana kokolak laꞌeneu Lasarus mamaten.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Boe ma Yesus nafada manggaledok nae, “Leoiak. Lasarus maten so.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Au amahoko huu, au taa nai ele, ledoeik ana bei taa maten, suek ei boso dale hedi. Huu hata fo ana sangga dadi hatematak ia, tao ei bisa mamahele Au. Mai fo ita ele teu leo!”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Basa boe ma, Tomas fo loke lae, “kakana kaduak,” nafada ana mana tungga feꞌe kala nae, “Mai leo! Fo malolenak ita basa nggata tungga teu, fo ela ita mate noꞌu to Ndia.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 — ausente —
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ledoeik Marta namanene nae, Yesus mai so, de ana kalua neu natonggo no Yesus. Tehuu Maria kada nahani nai uma dale.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Boe ma Marta nafada Yesus nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa maten.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Tehuu au amahele Lamatuak nau moke hata neu Manetualain, na, neu ko Lamatuak hambun.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Boe ma Yesus nafadan nae, “Maꞌa! Dei fo o fadim nasoda fali.”
23 Jesus disse a ela:
24 Marta manaku nae, “Au bubuluk, dei fo neu daebafok babasan, mete ma Lamatuak tao nasoda falik basa hataholi mana mate kala, na, Ndia boe oo tao nasoda falik au fading.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesus nafada nae, “Au ndia tao hataholi mana mate kala lasoda fali. Au boe oo fee sodak tetebes. De hataholi fo namahele neu Au, dei fo hambu sodak ndia, mae ana mate so.
25 Então Jesus declarou:
26 Boe ma hataholi fo ana hambu sodak tetebes, ma namahele neu Au, dei fo nasoda nakandoo. Maꞌa, mamahele neu Au kokolang, do?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Marta nataa nae, “Hei, Lamatuak! Au amahele ae, Lamatuak ia, ndia Karistus, Hataholi fo Manetualain tudu mema kana so, neme makahulun mai. De Lamatuak ia, na, Manetualain Anan fo Ana helu memak sangga haituan neni daebafok ia mai.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta kokolak nateꞌe leondia, boe ma ana fali. Boe ma ana noke ndia fadin Maria, fo dua sala mesa kasa, de nafada nae, “Ama Mesen mai so. Ana sangga natonggo no o.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 — ausente —
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ledoeik, Maria losa mamanak ndia, boe ma nita Yesus. Basa de ana sendek lunggulanggan neu Yesus ein. Ana nafada nae, “Awii, Lamatuak aa! Mete ma Lamatuak nai ia, na, neu ko au fading taa mate sana.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ledoeik Yesus nita ndia namatani, ma hataholi Yahudi la mana tungga ndia boe oo lakaleleu, boe ma Ana luli nai Ndia dalen, ma nameda dale hedi.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ana natane nae, “Ei matoin nai bee?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Boe ma Yesus namatani.
35 Jesus chorou.
36 Basa de, hataholi Yahudi la sila lakokola lae, “Mita dei! Ana sue nala Lasarus ana seli!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Tehuu hambu luma bali na lakokola lae, “Hataholi ia, fo mana buka hataholi mbokek matan, de ana bisa nita. Hatina de Ana taa bisa nakalee nala Lasarus, fo boso ana mate?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesus nameda dalen hedis bali. Boe ma Ana neu deka-deka no luak, fo ala latoi Lasarus nai ndia. Ala kena luak ndia so, lenik batu inahuuk esa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Boe ma Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Keko heni batu lelesu luak ndia dei!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Boe ma Yesus tao nasaneneda kana nae, “Masaneda isinaak, hetu? Au afada memak ae, mete ma Maꞌa tebe-tebe mamahele neu Au, na, dei fo bisa mita Manetualain koasa inahuun.”
40 Jesus respondeu:
41 Basa boe ma hambu hataholi hida keko heni batu ndia, neme luak ndia bafan mai. Boe ma Yesus nasale lalai neu, de Ana nae, “Ama! Au oke makasi, huu Ama mamanene neu Au.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Au bubuluk neme makahulun mai ae, Ama mamanene taa-taa neu Au. Tehuu hatematak ia Au kokolak leondiak suek hataholi la fo mana mambadeik lai ia bisa bubuluk lae, Ama ndia madenu Au.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ledoeik Ana kokolak nateꞌe leondia, boe ma Ana nanggou no hala malii nae, “Lasarus! Kalua leo!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Boe ma hataholi mana matek ndia kalua neme luak dale mai. Hambu temak mamate fo nana mbotik nala ndia liman ma ein. Boe ma hambu temak fo nana mbotik neu matan. Yesus nadenu hataholi malai ndia kala nae, “Lofa heni temak ndia dei, fo suek ana laꞌok!”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Faik fo ala lita Yesus tataon ndia, de hataholi Yahudi noꞌuk, fo ala mai beꞌe lo Maria, lamahele leu Yesus.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Tehuu luma bali leu latonggo lo hataholi partei Farisi la, fo lafada sala, Yesus tataon ndia.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Basa ndia, boe ma malangga anggama la malangga nala ma hataholi Farisi la lakabubua fo ala lakokola. Ala latane lae, “Hataholi ndia, tao tanda heran mata-mata kala! De ita musi tao leobee bali?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Huu mete ma ita ela Ndia, na, dei fo basa hataholi la lamahena leu Ndia, sama leo Ndia dadik neu sila manen. No leondiak, na mana palenda Roma nana hehetak, de ala haitua soldadu fo suek mai tao lakalulutu ita Uma Ina Huhule-haladoin, ma ita hataholi nusan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Teuk ndia Kayafas dadik malangga anggama la malangga inahuun. Ana kokolak nae, “Nggoak aa! Ei taa bubuluk hata esa boe!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Huu malolenak kada hataholi esak maten, suek basa hataholi feꞌe kala hambu nasalalaꞌek. Huu mete ma taa, na, dei fo soldadu Roma la tao lakalulutu heni hataholi nusa Yahudi katema tuan!”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kayafas taa kokolak tungga ndia hihii hehelin. Lamatuak pake ndia bafan, huu ana dadik malangga anggama la malangga inahuun nai teuk ndia. Huu ndia de Kayafas nafada memak, nae, dei fo Yesus maten soaneu basa hataholi Yahudi la.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Naa te, taa kada Ndia maten soaneu hataholi Yahudi la mesa kasa, tehuu soaneu basa Manetualain ana nala mana latanggelak lai daebafok ia. Dei fo Ana tao basa sala, dadik leu hataholi nusak esa.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Huu Kayafas kokolan ndia, de mulai neme faik ndia, hataholi Yahudi la malangga nala lala halak fo sangga tao lisa Yesus.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 De Yesus taa laꞌok ledo-ledo bali neme hataholi Yahudi la malangga nala lalada nala mai. Ndia no ana mana tungga nala heok leni kota esa leu, nade Efraim, fo deka-deka nai mamana nes. Boe ma ala leo tataak lai ndia.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Faik ndia, anggama Yahudi la fai malole Paska deka-deka so. Ndia natetemen, hataholi noꞌuk leme deak mai lakabubua lai kota Yerusalem, fo tungga feta Paska lai ndia. Ala losa lakahuluk, fo tao lalao aok tungga anggama heti-heun.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Hataholi noꞌuk leni Yerusalem leu fo ala lasanggak Yesus nai ndia. Ledoeik ala lambadeik lai Uma Ina Huhule-haladoik pasan, ala latatanek lae, “Tungga ei, na, talobee? Ei maehetuk Yesus nau mai tungga feta anggama, do taa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Huu malangga anggama la malangga nala lo hataholi Farisi la palenda so lae, “Mete ma hambu hataholi bubuluk Yesus nai bee, na, mafada ai dei!” Naa te ala sangga humu Ndia.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.