Gênesis 47

Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Boe ma, manek natane sala nae, “Ei tataon hata?”
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Hatematak ia, nai dae Kanaꞌan fai hanan ana seli, losa taa hambu nanaꞌak ma naꞌu so. Huu ndia, de ai mini nusak ia mai, fo leo tataak. Ai boe oo mini ai banda nala. Hatematak ia, ai moke ama manek fo makamboꞌik ai leo nai dae babaꞌek Gosen, fo ai makaboi ai banda nala lai ndia.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Boe ma, manek nafada ndia hihiin neu Yusuf, nae, “Hatematak ia, o amam ma kaꞌa-fadi mala lai ia so.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 De ala bole tao nusak ia sama leo sila nusa hehelin. Au bubuluk, dae Gosen ndia, dae babaꞌek neulaun seli nai nusak ia. De malolenak, ala leo lai ele leo. Ma, mete ma neme sila mai, ala lakaneni lalelak banda no malole, na, ela ala lakaneni au enang lai ndia boe.”
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Basa ndia, boe ma Yusuf nalelelak aman neu manek. Boe ma, Yakob hule-haladoi noke fo Manetualain fee babaꞌe-babatik neu manek.
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Manek ndia natane Yakob, nae, “Ama teuk hida ia so?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Yakob nataa, nae, “Au asoda teuk natun esa telu hulu ia so, ma au taa leo ahele nai mamanak esa. Au bei-baꞌi nggala leondiak boe. Mete ma nakasaman no sila, na au teung kekeꞌun lena heni sila, tehuu henuk no doidosok.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Boe ma Yakob nateꞌa manek. Tehuu ledoeik ana bei taa laꞌo, noke Manetualain fee babaꞌe-babatik neu manek bali.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Boe ma, Yusuf tungga manek kokolan, de ana natudu fee sala mamanak nai dae babaꞌek Gosen. Mamanak ndia neulaun seli. (Dei fo ala foi mamanak ndia, nade ‘Rameses’.) Basa ndia, boe ma Yusuf aman ma ndia kaꞌa-fadi nala, leo lakandoo lai ndia.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Basa boe ma, Yusuf sadia nanaꞌak fo nakaboi aman, kaꞌa-fadi nala, ma basa sila sao-ana nala, mulai neme inahuuk losa kakana ana kala.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Faik ndia, fai ndoen napadaka nalan seli, losa sudi nai bee, taa hambu nanaꞌak so bali. Neme Masir mai losa Kanaꞌan, hataholi la bekundole so. Taa bisa tao hata-hata so bali, huu ala ndoe lalan seli.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Basa de, hataholi la leme sudi bee mai nai Masir, ma basa mamanak nai Kanaꞌan, leu hasa nanaꞌak nai Yusuf. Boe ma, ana nakaduduluk nala basa doi kala sila, de neu mbeꞌda sala neu manek uman.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Faik ndia, hataholi Masir asa ma hataholi Kanaꞌan asa doi nala basa sala so. Huu ndia de taa bisa hasa nanaꞌak so. Basa boe ma, ala mai lasale lala Yusuf, fo loke lae, “Ama wakil aa! Fee ai nanaꞌak dei, fo boso ai mate mia ndoes. Huu ai doin basan so.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Boe ma, Yusuf nataa nae, “Mete ma memak ei doim taa so, na, tao leoiak: fee ei banda mala mai, fo tukan neu nanaꞌak.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Basa boe ma, ala fee sila banda nala neu Yusuf, fo ala tukan neu nanaꞌak, fo ndia sila ndala nala, sila biꞌilombo nala, sila biꞌiae nala, sila sapi nala, ma sila banda keledei nala. Huu teuk ndia, Yusuf helu leo ndiak so.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Manafali boe ma, ala fali mai sala bali leni Yusuf mai, lae, “Ama wakil aa! Ai kokolak ndoos leo. Ai doin ma ai bandan, ama ana seseluk nala basa sala so. De hatematak ia, taa hambu hata-hata so. Ela kada ai ao nala, ma ai dae nala,
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 de boso fee ai mate. Mete ma ai mate, na, see ndia nakaneni dae la sila? Malolenak, ama wakil haꞌi mala ai dadik ama ata nala. Ma ama boe oo haꞌi mala ai daen fo daꞌdik neu ama enan. De ama fee ai bini fo ai sele fee ama. Boe ma, ai sosotam ma ai daen ndia, ama ana nggatin no kada nanaꞌak leo, fo sadi ai boso mate!”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 Huu fai ndoen ana boe napadaka, de basa hataholi Masir asa, seꞌo heni basa dae nala. De Yusuf hasa nala basa dae manai Masir, fo dadik neu manek pusakan.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 No leondiak, de basa lau-inggu Masir, ala dadik manek ata nala.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Tehuu, neme basa sala mai, Yusuf taa hasa malangga anggama la dae nala, huu manek fee sala nanaꞌak nakandoo. Huu ndia, de, ala taa paluu seꞌo sila dae nala.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Faik ndia, boe ma Yusuf kokolak no lau-inggu la nae, “Hatematak ia, ei dadik manek ata nala so. Basa ei dae mala, au hasa ala sala fee manek so. De ei haꞌi mala bini la ia, fo miu sele sala leu dae la sila leo.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Boe ma, dei fo ama ketu-kolu malan, na, ei baꞌe lima kana. Babaꞌek esa feen neu manek. Ela babaꞌek haa, ei taon neu bini, ma mia ei uma isi mala miꞌa.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 Ala lataa lae, “Ama masalaꞌe mala ai so, huu ndia de ai moke makasi. Ai nau dadik ama manek ata nala leo.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Boe ma, Yusuf tao heti-heuk ndia, dadik hadak nai nusa Masir. Huu ndia, de neme basa hade fo lau-inggu la koluk ndia, ala baꞌe lima kana. Babaꞌek esa feen neu manek, ma babaꞌek haa ala pake hehelin. Kada malangga anggama la dae nala, manek taa hasa sala. Ala pake lakandoon haꞌdak ndia.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Mulai neme faik ndia mai, hataholi Israꞌel asa leo lakandoo lai Masir, nai dae babaꞌek Gosen. Ala dadik hataholi kamasuꞌik, ma sila numbu-saꞌdu nala boe lamanoꞌu.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakob bei nasoda nai Masir teuk sanahulu hitu bali, losa ndia teun basan dadik neu natun esa haa hulu hitu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Faik fo ndia mamaten sangga deka-deka, boe ma ana noke Yusuf fo nafadan nae, “Ana Usu aa! Au ameda taa dook so, huu Manetualain noke falik au. De, au oke, fo mete ma o sue au, na o soo fo o boso matoi au nai dae Masir ia.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 O musi mua falik au mbombolang neni o bei-baꞌi mala mamanan laten neu, fo matoi au nai ndia. Ndia ama hihiin ndindia.”
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Boe ma, Yakob kokolak nae, “Mete ma, leondiak na, hatematak ia o soo dei, fo mae o tungga ama hihiin.”
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.