Gênesis 44

Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ala laꞌa basa, boe ma Yusuf ana nakukutuk malangga mana makanenik, nae, “Wei! O muu madai hade neu hataholi la esa-esak karon losa henuk. Basa na, o tao seluk sila doi nala neu esa-esak karon dale.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Boe ma, o haꞌi mala au moo lilo fulang, fo taon neu kakana mulianak ndia karon.” Boe ma, ana neu tao tungga Yusuf palendan ndia.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Neu foꞌa fafai kikiuanan, boe ma Yusuf mboꞌi sala, fo ala leni nanaꞌak lenik sila banda keledei nala.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Ala laꞌo bei taa losa dook nalan seli neme kota mai, boe ma Yusuf nafada malangga mana makanenik ndia, nae, “O malai lai-lai tungga hataholi la sila. Mete ma o matonggo mua sala, na, o mae leoia: ‘Hatina de ei dale mala manggalauk neu toulasik? De ei bala ndia malolen no manggalauk leoiak!
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Talobee, de ei dale mala leoiak de bisa mamanaꞌo mini malanggan moo lilo fulan? Ei taa bubuluk, do? Ndia taa kaꞌda moo nininuk! Ana pake mook ndia fo ana sangga bubuluk hataholi la ua-nalen. Mook ndia, ndolu ndia! Ei tataom ia, memak manggalaun ana seli!”
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Basa boe ma, malangga mana makanenik ndia neu nalai tungga sala, de losa ana hambu sala. Boe ma, nafaꞌda sala tungga Yusuf kokolan isinaak ndia.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Boe ma, ala taa simbok de lae, “Ama hihiin leobeek ia? Ai soo. Ai taa tao manggalauk leondiak!
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Ama mesa kana bubuluk, hetu? Fain doi kala manai ai karo nala sila dalek, ai fee fali kana neu ama so, hetu? De talobee fo ai bisa mamanaꞌo malanggan lilo fulan neme ndia uman mai! Taa bisa!
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Ama palisak leo! Hambu buas ndia nai see karon, na, huku nisan leo! Ma ela ai feꞌe kala ia, daꞌdik neu malanggan atan leo.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Taa! Kada leoiak. Mete ma mook ndia nai see, na, ndia daꞌdik au atang. Feꞌe kala bole fali.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Boe ma ala lakonda lai-lai karo nala sila, de ala sefi mema kasa.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Boe ma, malangga mana makanenik palisak lutu-lutuk, mulai neme kaꞌak karon losa fadik ena. De ana hambu moo lilo fulak ndia neme Benyamin karon.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Benyamin kaꞌa nala lita leondia, boe ma dale nala heꞌdis. Ala fua falik karo nala sila leu banda keledei la lain, de ala pode fali leni kota leu.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Ledoeik, ala losa Yusuf uman, tehuu ndia bei nai ndia. Boe ma, ala sendek lunggulangga nala leu ndia matan.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Boe ma, Yusuf nasapala kasa, nae, “Heh! Hatina de ei tao leoiak neu au! Ei taa bubuluk hataholi inahuuk leo au ia, bisa pake ndolu fo sangga bubuluk hataholi buin?”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Yahuda nataa nae, “Awii! Manetualain lufa nakaholak ai sala nala so. De ai sangga mae hata bali, ama! Ai sangga masalaꞌe ai aon talobee bali. Mete ma ama, nau kena ai faꞌdi mulianan ia, na, malolenak ama kena ai basa nggai. Haꞌi mala ai basa nggai daꞌdik neu ama atan leo.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Yusuf nataa nae, “Taa! Hambu mook ndia nai see na, ndia ndia, ana daꞌdik neu au atang! Ei feꞌe kala, au mboꞌi ei, de fali mini ei aman miu leo!”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Basa ndia, boe ma Yahuda neu deka-deka no Yusuf, de ana kokolak nae, “Ama wakil! Au bubuluk ama koasan sama leo manek. Huu ndia de boso mamanasa au dei. Huu au oke palamisi fo au kokolak fa ua ama.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Afik ama matane ai mae, ‘Ei aman ma ei fadin esa bei nai ndia, do?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Boe ma, ai mataa mae, ai aman namalasi so. Ma ai fadi mulianan esa. Faik fo bonggi ndia, ama lasik so. Fadi mulianak ndia, kaꞌa bonggin esa, tehuu ndia taa kana so. Dua sala inan maten so. De, hatematak ia, ela kada fadi mulianak mesa kana so. Huu ndia, de ai aman suen nalan seli.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Boe ma ama madenu ai mia ai fadin ndia, fo ama bisa mitan.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Boe ma ai mataa mae, kakanak ndia taa bisa laꞌo ela aman. Mete ma ana laꞌo elan, na, ai aman maten ndia so.
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Tehuu ama mataa, mae, ‘Mete ma ei taa mia ei faꞌdim ndia, na, ei taa bisa mita au matang so bali.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Basa boe ma, ai fali losa ai aman, boe ma ai mafadan basa ama kokolan ndia.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Doo-doo boe ma, basa ai nanaꞌan. De ai aman nadenu ai mini Masir mai seluk fo hasa nanaꞌak bali.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Tehuu ai bala mae, ‘Ama aa! Ai taa bisa mini ele miu so bali. Huu manek lima konan ndia, nafada basa so, nae, mete ma ai taa mia ai fadi muliana ndia, na, ai taa bisa mita ndia matan so. De ai fadi mulianan musi tungga dei, bei fo ai laꞌo.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Basa ndia, boe ma ai aman kokolak bali nae, ‘Ei bubuluk so, hetu? Au saong, Rahel ndia, kada anan duak.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Ana uluk taa kana so. Neu ko banda fui la, kodo henin so. Huu ndia de losa hatematak ia, au taa ita sana so.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Mete ma ei haꞌi mala ana mulianak ia neme au mai bali, boe ma, ana hambu soe na, ei boe tao makatotoꞌak nai au fai lasing dale, de au mate tutik.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Nakalenak bali, au aheluk ua ama ae, au tanggon kakanak ndia. Au aheluk ua au aman, ae mete ma, au taa ua falik kakanak ndia neu ndia, na, ela au lemba salak ndia losa mate.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 De au oke leoiak, ama ela au leo nai ia nggati ndia, fo kada au mesang dadik Ama atan. Ela ana fali no kaꞌa nala.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Mete ma kakanak ndia taa tungga, na, au taa bisa fali boe. Au taa bisa akatataka ita ama doidoso losa maten.”
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.