Gênesis 44
Rote Lole Alkitab (LLG) vs NAA
1 Ala laꞌa basa, boe ma Yusuf ana nakukutuk malangga mana makanenik, nae, “Wei! O muu madai hade neu hataholi la esa-esak karon losa henuk. Basa na, o tao seluk sila doi nala neu esa-esak karon dale.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Boe ma, o haꞌi mala au moo lilo fulang, fo taon neu kakana mulianak ndia karon.” Boe ma, ana neu tao tungga Yusuf palendan ndia.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Neu foꞌa fafai kikiuanan, boe ma Yusuf mboꞌi sala, fo ala leni nanaꞌak lenik sila banda keledei nala.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Ala laꞌo bei taa losa dook nalan seli neme kota mai, boe ma Yusuf nafada malangga mana makanenik ndia, nae, “O malai lai-lai tungga hataholi la sila. Mete ma o matonggo mua sala, na, o mae leoia: ‘Hatina de ei dale mala manggalauk neu toulasik? De ei bala ndia malolen no manggalauk leoiak!
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Talobee, de ei dale mala leoiak de bisa mamanaꞌo mini malanggan moo lilo fulan? Ei taa bubuluk, do? Ndia taa kaꞌda moo nininuk! Ana pake mook ndia fo ana sangga bubuluk hataholi la ua-nalen. Mook ndia, ndolu ndia! Ei tataom ia, memak manggalaun ana seli!”
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Basa boe ma, malangga mana makanenik ndia neu nalai tungga sala, de losa ana hambu sala. Boe ma, nafaꞌda sala tungga Yusuf kokolan isinaak ndia.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Boe ma, ala taa simbok de lae, “Ama hihiin leobeek ia? Ai soo. Ai taa tao manggalauk leondiak!
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Ama mesa kana bubuluk, hetu? Fain doi kala manai ai karo nala sila dalek, ai fee fali kana neu ama so, hetu? De talobee fo ai bisa mamanaꞌo malanggan lilo fulan neme ndia uman mai! Taa bisa!
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ama palisak leo! Hambu buas ndia nai see karon, na, huku nisan leo! Ma ela ai feꞌe kala ia, daꞌdik neu malanggan atan leo.”
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Taa! Kada leoiak. Mete ma mook ndia nai see, na, ndia daꞌdik au atang. Feꞌe kala bole fali.”
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Boe ma ala lakonda lai-lai karo nala sila, de ala sefi mema kasa.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Boe ma, malangga mana makanenik palisak lutu-lutuk, mulai neme kaꞌak karon losa fadik ena. De ana hambu moo lilo fulak ndia neme Benyamin karon.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Benyamin kaꞌa nala lita leondia, boe ma dale nala heꞌdis. Ala fua falik karo nala sila leu banda keledei la lain, de ala pode fali leni kota leu.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Ledoeik, ala losa Yusuf uman, tehuu ndia bei nai ndia. Boe ma, ala sendek lunggulangga nala leu ndia matan.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Boe ma, Yusuf nasapala kasa, nae, “Heh! Hatina de ei tao leoiak neu au! Ei taa bubuluk hataholi inahuuk leo au ia, bisa pake ndolu fo sangga bubuluk hataholi buin?”
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yahuda nataa nae, “Awii! Manetualain lufa nakaholak ai sala nala so. De ai sangga mae hata bali, ama! Ai sangga masalaꞌe ai aon talobee bali. Mete ma ama, nau kena ai faꞌdi mulianan ia, na, malolenak ama kena ai basa nggai. Haꞌi mala ai basa nggai daꞌdik neu ama atan leo.”
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Yusuf nataa nae, “Taa! Hambu mook ndia nai see na, ndia ndia, ana daꞌdik neu au atang! Ei feꞌe kala, au mboꞌi ei, de fali mini ei aman miu leo!”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Basa ndia, boe ma Yahuda neu deka-deka no Yusuf, de ana kokolak nae, “Ama wakil! Au bubuluk ama koasan sama leo manek. Huu ndia de boso mamanasa au dei. Huu au oke palamisi fo au kokolak fa ua ama.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Afik ama matane ai mae, ‘Ei aman ma ei fadin esa bei nai ndia, do?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Boe ma, ai mataa mae, ai aman namalasi so. Ma ai fadi mulianan esa. Faik fo bonggi ndia, ama lasik so. Fadi mulianak ndia, kaꞌa bonggin esa, tehuu ndia taa kana so. Dua sala inan maten so. De, hatematak ia, ela kada fadi mulianak mesa kana so. Huu ndia, de ai aman suen nalan seli.’
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Boe ma ama madenu ai mia ai fadin ndia, fo ama bisa mitan.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Boe ma ai mataa mae, kakanak ndia taa bisa laꞌo ela aman. Mete ma ana laꞌo elan, na, ai aman maten ndia so.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Tehuu ama mataa, mae, ‘Mete ma ei taa mia ei faꞌdim ndia, na, ei taa bisa mita au matang so bali.’
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Basa boe ma, ai fali losa ai aman, boe ma ai mafadan basa ama kokolan ndia.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Doo-doo boe ma, basa ai nanaꞌan. De ai aman nadenu ai mini Masir mai seluk fo hasa nanaꞌak bali.
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Tehuu ai bala mae, ‘Ama aa! Ai taa bisa mini ele miu so bali. Huu manek lima konan ndia, nafada basa so, nae, mete ma ai taa mia ai fadi muliana ndia, na, ai taa bisa mita ndia matan so. De ai fadi mulianan musi tungga dei, bei fo ai laꞌo.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Basa ndia, boe ma ai aman kokolak bali nae, ‘Ei bubuluk so, hetu? Au saong, Rahel ndia, kada anan duak.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Ana uluk taa kana so. Neu ko banda fui la, kodo henin so. Huu ndia de losa hatematak ia, au taa ita sana so.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Mete ma ei haꞌi mala ana mulianak ia neme au mai bali, boe ma, ana hambu soe na, ei boe tao makatotoꞌak nai au fai lasing dale, de au mate tutik.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 — ausente —
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Nakalenak bali, au aheluk ua ama ae, au tanggon kakanak ndia. Au aheluk ua au aman, ae mete ma, au taa ua falik kakanak ndia neu ndia, na, ela au lemba salak ndia losa mate.
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 De au oke leoiak, ama ela au leo nai ia nggati ndia, fo kada au mesang dadik Ama atan. Ela ana fali no kaꞌa nala.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Mete ma kakanak ndia taa tungga, na, au taa bisa fali boe. Au taa bisa akatataka ita ama doidoso losa maten.”
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.