Gênesis 44
Rote Lole Alkitab (LLG) vs ARA
1 Ala laꞌa basa, boe ma Yusuf ana nakukutuk malangga mana makanenik, nae, “Wei! O muu madai hade neu hataholi la esa-esak karon losa henuk. Basa na, o tao seluk sila doi nala neu esa-esak karon dale.
1 Deu José esta ordem ao mordomo de sua casa: Enche de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Boe ma, o haꞌi mala au moo lilo fulang, fo taon neu kakana mulianak ndia karon.” Boe ma, ana neu tao tungga Yusuf palendan ndia.
2 O meu copo de prata pô-lo-ás na boca do saco de mantimento do mais novo, com o dinheiro do seu cereal. E assim se fez segundo José dissera.
3 Neu foꞌa fafai kikiuanan, boe ma Yusuf mboꞌi sala, fo ala leni nanaꞌak lenik sila banda keledei nala.
3 De manhã, quando já claro, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Ala laꞌo bei taa losa dook nalan seli neme kota mai, boe ma Yusuf nafada malangga mana makanenik ndia, nae, “O malai lai-lai tungga hataholi la sila. Mete ma o matonggo mua sala, na, o mae leoia: ‘Hatina de ei dale mala manggalauk neu toulasik? De ei bala ndia malolen no manggalauk leoiak!
4 Tendo saído eles da cidade, não se havendo ainda distanciado, disse José ao mordomo de sua casa: Levanta-te e segue após esses homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Talobee, de ei dale mala leoiak de bisa mamanaꞌo mini malanggan moo lilo fulan? Ei taa bubuluk, do? Ndia taa kaꞌda moo nininuk! Ana pake mook ndia fo ana sangga bubuluk hataholi la ua-nalen. Mook ndia, ndolu ndia! Ei tataom ia, memak manggalaun ana seli!”
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor? E por meio do qual faz as suas adivinhações? Procedestes mal no que fizestes.
6 Basa boe ma, malangga mana makanenik ndia neu nalai tungga sala, de losa ana hambu sala. Boe ma, nafaꞌda sala tungga Yusuf kokolan isinaak ndia.
6 E alcançou-os e lhes falou essas palavras.
7 Boe ma, ala taa simbok de lae, “Ama hihiin leobeek ia? Ai soo. Ai taa tao manggalauk leondiak!
7 Então, lhe responderam: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de praticar semelhante coisa.
8 Ama mesa kana bubuluk, hetu? Fain doi kala manai ai karo nala sila dalek, ai fee fali kana neu ama so, hetu? De talobee fo ai bisa mamanaꞌo malanggan lilo fulan neme ndia uman mai! Taa bisa!
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento, tornamos a trazer-te desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Ama palisak leo! Hambu buas ndia nai see karon, na, huku nisan leo! Ma ela ai feꞌe kala ia, daꞌdik neu malanggan atan leo.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Taa! Kada leoiak. Mete ma mook ndia nai see, na, ndia daꞌdik au atang. Feꞌe kala bole fali.”
10 Então, lhes respondeu: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis inculpados.
11 Boe ma ala lakonda lai-lai karo nala sila, de ala sefi mema kasa.
11 E se apressaram, e, tendo cada um posto o saco de mantimento em terra, o abriu.
12 Boe ma, malangga mana makanenik palisak lutu-lutuk, mulai neme kaꞌak karon losa fadik ena. De ana hambu moo lilo fulak ndia neme Benyamin karon.
12 O mordomo os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de mantimento de Benjamim.
13 Benyamin kaꞌa nala lita leondia, boe ma dale nala heꞌdis. Ala fua falik karo nala sila leu banda keledei la lain, de ala pode fali leni kota leu.
13 Então, rasgaram as suas vestes e, carregados de novo os jumentos, tornaram à cidade.
14 Ledoeik, ala losa Yusuf uman, tehuu ndia bei nai ndia. Boe ma, ala sendek lunggulangga nala leu ndia matan.
14 E chegou Judá com seus irmãos à casa de José; este ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Boe ma, Yusuf nasapala kasa, nae, “Heh! Hatina de ei tao leoiak neu au! Ei taa bubuluk hataholi inahuuk leo au ia, bisa pake ndolu fo sangga bubuluk hataholi buin?”
15 Disse-lhes José: Que é isso que fizestes? Não sabíeis vós que tal homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yahuda nataa nae, “Awii! Manetualain lufa nakaholak ai sala nala so. De ai sangga mae hata bali, ama! Ai sangga masalaꞌe ai aon talobee bali. Mete ma ama, nau kena ai faꞌdi mulianan ia, na, malolenak ama kena ai basa nggai. Haꞌi mala ai basa nggai daꞌdik neu ama atan leo.”
16 Então, disse Judá: Que responderemos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Yusuf nataa nae, “Taa! Hambu mook ndia nai see na, ndia ndia, ana daꞌdik neu au atang! Ei feꞌe kala, au mboꞌi ei, de fali mini ei aman miu leo!”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão foi achado o copo, esse será meu servo; vós, no entanto, subi em paz para vosso pai.
18 Basa ndia, boe ma Yahuda neu deka-deka no Yusuf, de ana kokolak nae, “Ama wakil! Au bubuluk ama koasan sama leo manek. Huu ndia de boso mamanasa au dei. Huu au oke palamisi fo au kokolak fa ua ama.
18 Então, Judá se aproximou dele e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te, permite que teu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como o próprio Faraó.
19 Afik ama matane ai mae, ‘Ei aman ma ei fadin esa bei nai ndia, do?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: Tendes pai ou irmão?
20 Boe ma, ai mataa mae, ai aman namalasi so. Ma ai fadi mulianan esa. Faik fo bonggi ndia, ama lasik so. Fadi mulianak ndia, kaꞌa bonggin esa, tehuu ndia taa kana so. Dua sala inan maten so. De, hatematak ia, ela kada fadi mulianak mesa kana so. Huu ndia, de ai aman suen nalan seli.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Boe ma ama madenu ai mia ai fadin ndia, fo ama bisa mitan.
21 Então, disseste a teus servos: Trazei-mo, para que ponha os olhos sobre ele.
22 Boe ma ai mataa mae, kakanak ndia taa bisa laꞌo ela aman. Mete ma ana laꞌo elan, na, ai aman maten ndia so.
22 Respondemos ao meu senhor: O moço não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.
23 Tehuu ama mataa, mae, ‘Mete ma ei taa mia ei faꞌdim ndia, na, ei taa bisa mita au matang so bali.’
23 Então, disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais me vereis o rosto.
24 Basa boe ma, ai fali losa ai aman, boe ma ai mafadan basa ama kokolan ndia.
24 Tendo nós subido a teu servo, meu pai, e a ele repetido as palavras de meu senhor,
25 Doo-doo boe ma, basa ai nanaꞌan. De ai aman nadenu ai mini Masir mai seluk fo hasa nanaꞌak bali.
25 disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Tehuu ai bala mae, ‘Ama aa! Ai taa bisa mini ele miu so bali. Huu manek lima konan ndia, nafada basa so, nae, mete ma ai taa mia ai fadi muliana ndia, na, ai taa bisa mita ndia matan so. De ai fadi mulianan musi tungga dei, bei fo ai laꞌo.’
26 Nós respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão mais moço for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.
27 Basa ndia, boe ma ai aman kokolak bali nae, ‘Ei bubuluk so, hetu? Au saong, Rahel ndia, kada anan duak.
27 Então, nos disse o teu servo, nosso pai: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Ana uluk taa kana so. Neu ko banda fui la, kodo henin so. Huu ndia de losa hatematak ia, au taa ita sana so.
28 um se ausentou de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi;
29 Mete ma ei haꞌi mala ana mulianak ia neme au mai bali, boe ma, ana hambu soe na, ei boe tao makatotoꞌak nai au fai lasing dale, de au mate tutik.
29 se agora também tirardes este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com pesar à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e não indo o moço conosco, visto a sua alma estar ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o moço não está conosco, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Nakalenak bali, au aheluk ua ama ae, au tanggon kakanak ndia. Au aheluk ua au aman, ae mete ma, au taa ua falik kakanak ndia neu ndia, na, ela au lemba salak ndia losa mate.
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com o meu pai, dizendo: Se eu o não tornar a trazer-te, serei culpado para com o meu pai todos os dias.
33 De au oke leoiak, ama ela au leo nai ia nggati ndia, fo kada au mesang dadik Ama atan. Ela ana fali no kaꞌa nala.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do moço por servo de meu senhor, e o moço que suba com seus irmãos.
34 Mete ma kakanak ndia taa tungga, na, au taa bisa fali boe. Au taa bisa akatataka ita ama doidoso losa maten.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que a meu pai sobrevirá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.