Gênesis 44
Rote Lole Alkitab (LLG) vs BKJ
1 Ala laꞌa basa, boe ma Yusuf ana nakukutuk malangga mana makanenik, nae, “Wei! O muu madai hade neu hataholi la esa-esak karon losa henuk. Basa na, o tao seluk sila doi nala neu esa-esak karon dale.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 Boe ma, o haꞌi mala au moo lilo fulang, fo taon neu kakana mulianak ndia karon.” Boe ma, ana neu tao tungga Yusuf palendan ndia.
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Neu foꞌa fafai kikiuanan, boe ma Yusuf mboꞌi sala, fo ala leni nanaꞌak lenik sila banda keledei nala.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Ala laꞌo bei taa losa dook nalan seli neme kota mai, boe ma Yusuf nafada malangga mana makanenik ndia, nae, “O malai lai-lai tungga hataholi la sila. Mete ma o matonggo mua sala, na, o mae leoia: ‘Hatina de ei dale mala manggalauk neu toulasik? De ei bala ndia malolen no manggalauk leoiak!
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Talobee, de ei dale mala leoiak de bisa mamanaꞌo mini malanggan moo lilo fulan? Ei taa bubuluk, do? Ndia taa kaꞌda moo nininuk! Ana pake mook ndia fo ana sangga bubuluk hataholi la ua-nalen. Mook ndia, ndolu ndia! Ei tataom ia, memak manggalaun ana seli!”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Basa boe ma, malangga mana makanenik ndia neu nalai tungga sala, de losa ana hambu sala. Boe ma, nafaꞌda sala tungga Yusuf kokolan isinaak ndia.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 Boe ma, ala taa simbok de lae, “Ama hihiin leobeek ia? Ai soo. Ai taa tao manggalauk leondiak!
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Ama mesa kana bubuluk, hetu? Fain doi kala manai ai karo nala sila dalek, ai fee fali kana neu ama so, hetu? De talobee fo ai bisa mamanaꞌo malanggan lilo fulan neme ndia uman mai! Taa bisa!
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 Ama palisak leo! Hambu buas ndia nai see karon, na, huku nisan leo! Ma ela ai feꞌe kala ia, daꞌdik neu malanggan atan leo.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Boe ma, malangga mana makanenik ndia, nae, “Taa! Kada leoiak. Mete ma mook ndia nai see, na, ndia daꞌdik au atang. Feꞌe kala bole fali.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 Boe ma ala lakonda lai-lai karo nala sila, de ala sefi mema kasa.
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 Boe ma, malangga mana makanenik palisak lutu-lutuk, mulai neme kaꞌak karon losa fadik ena. De ana hambu moo lilo fulak ndia neme Benyamin karon.
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Benyamin kaꞌa nala lita leondia, boe ma dale nala heꞌdis. Ala fua falik karo nala sila leu banda keledei la lain, de ala pode fali leni kota leu.
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Ledoeik, ala losa Yusuf uman, tehuu ndia bei nai ndia. Boe ma, ala sendek lunggulangga nala leu ndia matan.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Boe ma, Yusuf nasapala kasa, nae, “Heh! Hatina de ei tao leoiak neu au! Ei taa bubuluk hataholi inahuuk leo au ia, bisa pake ndolu fo sangga bubuluk hataholi buin?”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Yahuda nataa nae, “Awii! Manetualain lufa nakaholak ai sala nala so. De ai sangga mae hata bali, ama! Ai sangga masalaꞌe ai aon talobee bali. Mete ma ama, nau kena ai faꞌdi mulianan ia, na, malolenak ama kena ai basa nggai. Haꞌi mala ai basa nggai daꞌdik neu ama atan leo.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Yusuf nataa nae, “Taa! Hambu mook ndia nai see na, ndia ndia, ana daꞌdik neu au atang! Ei feꞌe kala, au mboꞌi ei, de fali mini ei aman miu leo!”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 Basa ndia, boe ma Yahuda neu deka-deka no Yusuf, de ana kokolak nae, “Ama wakil! Au bubuluk ama koasan sama leo manek. Huu ndia de boso mamanasa au dei. Huu au oke palamisi fo au kokolak fa ua ama.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Afik ama matane ai mae, ‘Ei aman ma ei fadin esa bei nai ndia, do?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 Boe ma, ai mataa mae, ai aman namalasi so. Ma ai fadi mulianan esa. Faik fo bonggi ndia, ama lasik so. Fadi mulianak ndia, kaꞌa bonggin esa, tehuu ndia taa kana so. Dua sala inan maten so. De, hatematak ia, ela kada fadi mulianak mesa kana so. Huu ndia, de ai aman suen nalan seli.’
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 Boe ma ama madenu ai mia ai fadin ndia, fo ama bisa mitan.
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Boe ma ai mataa mae, kakanak ndia taa bisa laꞌo ela aman. Mete ma ana laꞌo elan, na, ai aman maten ndia so.
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Tehuu ama mataa, mae, ‘Mete ma ei taa mia ei faꞌdim ndia, na, ei taa bisa mita au matang so bali.’
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 Basa boe ma, ai fali losa ai aman, boe ma ai mafadan basa ama kokolan ndia.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 Doo-doo boe ma, basa ai nanaꞌan. De ai aman nadenu ai mini Masir mai seluk fo hasa nanaꞌak bali.
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 Tehuu ai bala mae, ‘Ama aa! Ai taa bisa mini ele miu so bali. Huu manek lima konan ndia, nafada basa so, nae, mete ma ai taa mia ai fadi muliana ndia, na, ai taa bisa mita ndia matan so. De ai fadi mulianan musi tungga dei, bei fo ai laꞌo.’
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 Basa ndia, boe ma ai aman kokolak bali nae, ‘Ei bubuluk so, hetu? Au saong, Rahel ndia, kada anan duak.
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 Ana uluk taa kana so. Neu ko banda fui la, kodo henin so. Huu ndia de losa hatematak ia, au taa ita sana so.
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 Mete ma ei haꞌi mala ana mulianak ia neme au mai bali, boe ma, ana hambu soe na, ei boe tao makatotoꞌak nai au fai lasing dale, de au mate tutik.
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 — ausente —
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Nakalenak bali, au aheluk ua ama ae, au tanggon kakanak ndia. Au aheluk ua au aman, ae mete ma, au taa ua falik kakanak ndia neu ndia, na, ela au lemba salak ndia losa mate.
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 De au oke leoiak, ama ela au leo nai ia nggati ndia, fo kada au mesang dadik Ama atan. Ela ana fali no kaꞌa nala.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Mete ma kakanak ndia taa tungga, na, au taa bisa fali boe. Au taa bisa akatataka ita ama doidoso losa maten.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.