Gênesis 41

Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Seli teuk dua, boe ma mane Masir nalameꞌi. Ndia meꞌin, ana nambadeik nai lee Nil bifin.
1 Dois anos depois, o faraó teve um sonho: encontrava-se ele perto do Nilo,
2 Nggengge, tehuu nita sapi maao hitu. Lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de laꞌa naꞌu lai ndia.
2 de onde saíram sete vacas belas e gordas, que se puseram a pastar a verdura.
3 Basa boe ma, sapi feꞌek hitu bali, leme lee ndia mai. Ao nala nggoda mana bebebok. Ala lambadei deka-deka lo sapi maꞌao la sila.
3 Mas, eis que saíram em seguida do mesmo Nilo sete outras vacas, feias e magras, que vieram e se puseram ao lado das outras na margem do rio.
4 Boe ma, sapi kahitu nggofa kala sila, kodo heni sapi kahitu maꞌao la sila. Boe ma manek nggengge, de ana foꞌa.
4 As vacas feias e magras devoraram as sete vacas belas e gordas. E o faraó despertou.
5 Taa dook bali, boe ma ana namanee seluk. Boe ma ana nalameꞌi bali. Ana nita hade mbule neuk hitu ala kalua leme huu maꞌao esa mai.
5 Adormeceu de novo e teve outro sonho: sete espigas grossas e belas saíam de uma mesma haste.
6 Boe ma nita, hade mbule langgak hitu bali, mana malek so, huu ala laꞌe ani matoꞌbik.
6 Mas eis que em seguida germinaram sete outras espigas, magras e ressequidas pelo vento do oriente.
7 Boe ma, basa hade mbule langga kala sila kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa boe ma, manek ana nggengge. Bei fo ana bubuluk, ana nalameꞌi seluk bali.
7 E as espigas magras devoraram as sete espigas grossas e cheias. E o faraó despertou: era um sonho.
8 Foꞌa fafain, boe ma manek nameda taa malole. De ana palenda hataholi la leu loke lala basa ndolu malela kala, ma hataholi malelak malai Masir. De ana tui ndia meꞌin neu sala, tehuu taa hambu esa ana bisa bubuluk meꞌis ndia ndandaan.
8 Chegada a manhã, o faraó com o espírito preocupado, mandou chamar todos os mágicos e sábios do Egito. Contou-lhes seus sonhos, mas nenhum deles soube explicá-los.
9 Boe ma, pegawe mana makaneni manek nininun ndia, bei fo nasaneda Yusuf. Boe ma ana nafada manek, nae, “Ama manek. Au musi manaku au salang.
9 Então o copeiro-mor disse-lhe: "Vou confessar a minha falta.
10 Makahulun, faik fo ama luli au, ma au nonoong, de tao ai mini bui dale miu,
10 Um dia, tendo-se o faraó irado contra os seus servos, mandou-me meter na prisão em casa do chefe da guarda, com o padeiro-mor.
11 de leꞌodaek esa, boe ma ai dua nggai malameꞌi. Esa-esako no ndia meꞌin, ma ndandaan kofeꞌe.
11 Eis que uma noite tivemos nós dois um sonho, cada um o seu.
12 Nai bui ndia dalek, hambu hataholi Ibrani esa bei muli-soluk. Malangga bui soꞌun ana daꞌdik malangga mana makaneni nai bui ndia. Ai tui ai meꞌin neu ndia. Boe ma nafada meꞌis sila ndandaan.
12 Ora, estava lá conosco um jovem hebreu, escravo do chefe da guarda. Contamos-lhe nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um o seu.
13 Tetebes ama manek soꞌu falik au, ma au nonoong ndia, nana huku nisak. De, basa ndia ndandaan sama leo hataholi Ibrani ndia kokolan!”
13 E os acontecimentos confirmaram sua interpretação: eu fui restabelecido no meu cargo, e o outro foi pendurado."
14 Mane namanene leondia, boe ma ana nadenu hataholi lai-lai leu haꞌi Yusuf neme bui mai. Boe ma, Yusuf neu tao neulalau ao-inan, de ana nggati baloꞌa papaken, de ana neu nasale manek.
14 O faraó mandou chamar José, o qual foi, imediatamente, tirado do cárcere. Ele barbeou-se, trocou de roupas e apresentou-se diante do faraó.
15 Ana losa boe ma, manek kokolak nae, “Taꞌeanak aa! Au alameꞌi, tehuu taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada meꞌis ndia ndandaan. Tehuu hambu hataholi nafada au nae o bisa.”
15 Este disse-lhe: "Tive um sonho que ninguém pôde interpretar. Mas ouvi dizer de ti, que basta contar-te um sonho para que tu o expliques."
16 Boe ma Yusuf nataa nae, “Ama manek. Au boe oo taa bubuluk hata-hata. Kada Manetualain mesa kana bisa nafada no teteben meꞌis ndia ndandaan. Neu ko Ana nau nafada ama dedeꞌa neulauk.”
16 "Não sou eu, respondeu José, mas é Deus quem dará ao faraó uma explicação favorável."
17 Basa boe ma, manek tui nae, “Nai au meꞌing ndia, au ambadeik nai lee Nil bifin.
17 O faraó disse então a José: "Em meu sonho, eu estava à margem do Nilo,
18 Boe ma hambu sapi maꞌao hitu, ma lou nala manggadilak. Ala kalua leme lee ndia mai, de ala laꞌa naꞌu lai lee ndia bifin.
18 e eis que do Nilo saíram sete vacas gordas e belas, que se puseram a pastar a verdura.
19 Boe ma hambu sapi feꞌek hitu mai. Tehuu sapi la sila nggoda mana bebebok. Nai dae Masir ia, au bei taa ita itak sapi nggodak mata leondia!
19 E saíram em seguida sete outras vacas magras, feias e disformes, como jamais vi em todo o Egito.
20 Tehuu au amanggonggoak alan seli! Huu kada nggengge boe ma sapi nggodak kahitu kala sila, kodo heni basa sapi maꞌao kahitu kala sila.
20 As vacas magras e feias devoraram as sete primeiras, as gordas,
21 Ala kodo basa, tehuu sapi la sila bei nggodak lahele. Boe ma au nggengge de au foꞌa.
21 que entraram em seu ventre como se nada fossem, pois ficaram tão macilentas e feias como antes. Nesta altura despertei.
22 — ausente —
22 E tive outro sonho: vi elevar-se de uma mesma haste sete espigas cheias e belas.
23 — ausente —
23 Mas eis que sete outras espigas medíocres, finas e queimadas pelo vento do oriente, germinaram em seguida;
24 Boe ma basa, hade mbule langga kala sila, kodo heni basa hade mbule neuk kahitu kala sila. Basa ndia, boe ma au foꞌa. De, au tui meꞌis ndia neu hataholi malela kala. Tehuu, taa hambu hataholi esa boe ana bisa nafada ndandaan.”
24 e as espigas magras engoliram as sete belas espigas. Em vão contei tudo isto aos mágicos; nenhum deles pôde dar-me a explicação".
25 Boe ma Yusuf nafada nae, “Ama manek. Meꞌi kadua kala sila ndandaan kada esak. Manetualain nafada memak ama manek, hata fo Ndia sangga taon.
25 José disse ao faraó: "O {duplo} sonho do faraó reduz-se a um só. Deus revelou ao faraó o que ele vai fazer.
26 Meꞌis ndia ndandaan leoiak: sapi maꞌao kahitu kala sila, ma hade mbule neuk kahitu kala sila, ndia fai nakabeten teuk hitu. Sila ndandaan kada esak.
26 As sete belas vacas são sete anos, e as sete belas espigas, igualmente, sete anos; o sonho é um só.
27 Boe ma, sapi nggoda mana bebebok sila, ma hade mbule langgak kahitu kala sila, ndia fai ndoen teuk hitu.
27 As sete vacas magras e feias que saíram em seguida são também sete anos; e as sete espigas vazias e queimadas pelo vento do oriente serão sete anos de miséria.
28 De, Manetualain nafada memak hata fo Ndia sangga tao. Ndia sama leo au kokolang isinaak ndia so.
28 É como eu disse ao faraó: Deus lhe revela o que vai fazer.
29 Dei fo, ita hambu fai nakabeten losa teuk hitu nai basa mamanak fo nai nusa Masir ia.
29 Haverá sete anos de grande abundância para todo o Egito.
30 — ausente —
30 Virão em seguida sete anos de miséria que farão esquecer toda a abundância no Egito. A fome devastará o país.
31 — ausente —
31 E a abundância do país não será mais notada, por causa da fome que se seguirá, porque será violenta.
32 Naa! Ama manek hambu meꞌis losa laꞌi dua ndia, ndia ndandaan nae, Manetualain Ana heti memak so. Taa dook so bali, tehuu hata fo Ana hetik ndia, mulai dadi so.
32 Se o sonho se repetiu duas vezes ao faraó, é que a coisa está bem decretada da parte de Deus, que vai apressar-se em executá-la.
33 Huu ndia, de au fee duduꞌak leoiak: malolenak ama manek sangga mala hataholi malelak esa, fo ana bisa nakaneni no malole. Boe ma, soꞌu malan fo ana heti neulalau nusak ia.
33 Agora, pois, escolha o rei um homem sábio e prudente para pô-lo à testa do país.
34 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, malolenak ama manek soꞌu mala hataholi feꞌek esa bali, fo ana nakaduduluk buna-boa lena kala. Buna-boak sila, baꞌe limak fo mbeda babaꞌek esa.
34 Nomeie também o faraó administradores no país, que recolham a quinta parte das colheitas do Egito, durante os sete anos de abundância.
35 Ala musi tungga ama manek palendan, fo ala haꞌi hade neme basa nggolo kala malai Masir mai. Boe ma, ala musi mbeꞌda hade sila lai mbole kala fo lanea neulalau sala.
35 Eles ajuntarão todos os produtos destes bons anos que vêm, e armazenarão o trigo nas cidades, à disposição do faraó como provisões a conservar.
36 Fo, dei fo fai ndoen teu kahitu kala losa, na, ita bei kananaꞌak. Ma hetin leondiak, fo taa hambu hataholi mate no ndoes.”
36 Estes mantimentos formarão para o país uma reserva em previsão dos sete anos de fome que assolarão o Egito. Dessa forma o país não será arruinado pela fome."
37 Manek no ndia pegawe inahuu nala lamanene Yusuf kokolak leondia, boe ma ala tungga Yusuf duduꞌan ndia.
37 Essas palavras agradaram o faraó e toda a sua gente.
38 Boe ma manek kokolak nae, “Manetualain Dulan koasa memak Yusuf ia so. Huu ndia de ita taa bisa hambu hataholi feꞌek so, fo ana lena heni ndia.”
38 "Poderíamos, disse-lhes ele, encontrar um homem que tenha, tanto como este, o espírito de Deus?"
39 Boe ma manek kokolak no Yusuf, nae, “Manetualain nafaꞌda basa ia neu o so. Hatematak ia, bei fo ai bubuluk mae, o ia malelak. Boe ma, o duduꞌam lena heni basa hataholi la.
39 E disse em seguida a José: "Pois que Deus te revelou tudo isto, não haverá ninguém tão prudente e tão sábio como tu.
40 Huu ndia de hatematak ia, au soꞌu ala o dadik neu au lima konang. Dei fo basa au lau-inggu nggala tungga o palendam. Tehuu kada au mesang lena heni o.”
40 Tu mesmo serás posto à frente de toda a minha casa, e todo o meu povo obedecerá à tua palavra: só o trono me fará maior do que tu."
41 — ausente —
41 "Vês, disse-lhe ainda, eis que te ponho à testa de todo o Egito."
42 — ausente —
42 E o faraó, tirando o anel de sua mão, pôs na mão de José; e o fez revestir-se de vestes de linho fino e meteu-lhe ao pescoço um colar de ouro.
43 Basa ndia, de ana fee ndia nggili ndala neulau kaduan neu, fo Yusuf saꞌe. Hambu hataholi nalaik nesik mata, ma nanggou taa-taa nae, “Wei! Soi dalak bou! Fee haꞌdak! Hambu hataholi inahuuk ana sangga nesik ia!” No tatao leondiak, manek soꞌu nala Yusuf dadik ndia lima konan nai dae Masir.
43 E, fazendo-o montar no segundo dos seus carros, mandou que se clamasse diante dele: "Ajoelhai-vos!" É assim que ele foi posto à frente de todo o Egito,
44 Basa ndia, boe ma manek kokolak no Yusuf nae, “Leoiak. O bubuluk memak au ia manek. Tehuu au afada memak basa hataholi malai Masir ia, ae, mete ma o taa mboꞌi na, ala taa bole tao hata-hata.”
44 e o faraó disse-lhe: "Sou eu o faraó: sem tua permissão não se moverá a mão nem o pé em toda a terra do Egito."
45 Basa boe ma manek foi Yusuf nade, Safnat Panea, tungga hataholi Masir asa naden. Ndia boe oo ana nakasasaok Yusuf no inak esa, nade Asnat. Yusuf aliaman, nade Potifera. Ndia ndia, mana makaneni anggama nai Kota On. No leondiak, Yusuf dadik hataholi inahuuk nai Masir.
45 O faraó chamou a José Tsafenat-Paneac, e deu-lhe por mulher Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
46 Faik fo ala soꞌu Yusuf ndia, na, ndia teun telu hulu so. Basa ndia, de ana laꞌok ndule basa mamanak nai Masir.
46 José tinha trinta anos quando se apresentou diante do faraó, o rei do Egito. Ele retirou-se da casa do faraó e percorreu todo o país.
47 Nai fai nakabeten teuk hitu ndia, osi la buna-boan noꞌun ana seli.
47 A terra produziu abundantemente durante os sete anos de fertilidade.
48 Boe ma, Yusuf nakaduduluk buna-boa lena kala sila, de ana mbedan. Buna-boa hade neme mamana kala, mana dekak no kota sudi bee, na, ana mbedan neu mbolek manai kota ndia.
48 José ajuntou todo o produto destes sete anos no Egito e os pôs em reserva nas cidades, e os mantimentos dos campos que estavam ao redor de cada cidade, guardou-os na mesma cidade.
49 Hade nana nakadudulu nala kala ndia, noꞌun seli. Sama leo salaek malai tasibifi, sudi-tai nala sala so bali.
49 José ajuntou trigo como a areia do mar, em tal quantidade que se não podia contar, pois que ela excedia a toda a medida.
50 Fai ndoen bei taa losa, tehuu Yusuf saon Asnat bonggi ana touanak dua.
50 Antes que viesse o ano de fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenet, filha de Putifar, sacerdote de On.
51 Boe ma, Yusuf kokolak nae, “Manetualain tao nala au afalende heni au doidosong, neu faik fo au kalua uma au amang uman mai.” Huu ndia, de ana foi ndia ana ulun nade, Manase (fo hihii leo dedeꞌa deꞌe feꞌek fo ndandaan nae ‘nafalende henin’.)
51 José chamou ao primeiro Manassés, "porque, dizia ele, Deus fez-me esquecer de todo o meu trabalho e de toda a minha família."
52 Faik fo ana hambu ana kaduan, boe ma ana kokolak bali nae, “Au hambu doidosok noꞌun seli nai mamanak ia. Tehuu Manetualain fee au babaꞌe-babatik so, ma au hambu anak nai ia.” Boe ma ana foi kakanak ndia, nade Efraim.
52 Chamou ao segundo Efraim, "porque, disse ele, Deus tornou-me fecundo na terra de minha aflição."
53 Basa ndia, boe ma fai nakabete teuk kahitu kala sila lateꞌe.
53 Tendo acabado os sete anos de abundância que houve no Egito,
54 De fai ndoen teu kahitu kala sila, mulai mai, ndandaak no hata fo makahulun Yusuf nafada mema kana ndia. Nai mamana feꞌek, hataholi la ndoe so. Tehuu nai basa mamanak nai Masir, hambu nanaꞌak.
54 os sete anos de miséria começaram, assim como o tinha predito José. A fome assolou todos os países, mas havia pão em toda a terra do Egito.
55 Doo-doo, boe ma hataholi Masir asa, mulai ndoe. Boe ma, leu loke nanaꞌak nai manek. De manek nadenu sala leni Yusuf leu, fo tungga Yusuf palendan.
55 Em seguida houve fome também no Egito, e o povo clamou ao faraó pedindo pão. Este disse a todos os egípcios: "Ide a José, e fazei o que ele vos disser."
56 Tehuu fai ndoen ndia boe napadaka, losa basa mamanak nai Masir ala ndoe. Boe ma, Yusuf mulai buka basa mbole kala, de ana seꞌo haꞌde neu hataholi Masir asa.
56 Como a fome assolasse toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendeu víveres aos egípcios. Mas a penúria cresceu no Egito.
57 Basa ndia, boe ma hataholi la leme sudi bee mai, ala mai hasa nanaꞌak nai Yusuf nai Masir. Huu fai ndoen ndia, tetebes nanabiik nalan seli.
57 E de toda a terra vinha-se ao Egito comprar trigo a José, porque a fome era violenta em toda a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.